Rozdzial

 1 Wstep|     jednym z drugimi - ach! bo my wtedy kochaliśmy się tak
 2 Wstep|       tego, czym byli, lub jak my sami różnymi; zawieść się
 3 Wstep|        nas uwierzyli i tak jak my cnotliwymi się stali. O!
 4 Wstep|     jak to dobrze, Henryku, że my się już nie spotkamy z sobą! -
 5 Wstep|     jak to dobrze, Henryku, że my się już nie spotkamy z sobą! -
 6 Wstep|   zdawał się dumać głęboko - a my wszyscy rozsunęliśmy się
 7 1    |     tyle pieszczoty prawie, że my, dzieci, nie bałyśmy się
 8 1    | których już nie ma nawet, choć my jesteśmy jeszcze. A tu,
 9 1    |       choć poznaliśmy szatana, my czujemy, że byśmy znowu
10 4    |   idźmy! Niech się dziwi, ~Jak my młodzi i szczęśliwi,~Jaką
11 6    |        aż do piwnicy, w której my, drobniejsze dzieci, tak
12 6    |       nie oświeciły niczego, a my potem złamaliśmy się i upadli
13 6    |     uczucie roztrwoni; dlatego my też cierpieli okropnie,
14 6    |        zepsucie samo, we dwoje my byśmy tam na nowo skalali