Rozdzial

 1 1|        w oczy tej siostrzyczce, widzisz, jaki to szafir jasny i
 2 1|        tam na końcu tej łączki, widzisz, jak niebo tuż do ziemi
 3 1|        grają.~- Beniaminie, czy widzisz? - spytała znowu i wskazała
 4 1|      usłyszysz w tej chwili, co widzisz przed sobą, co czujesz w
 5 2|       sobą ująłem.~- Radosną ją widzisz w tej chwili - rzekłem -
 6 2|         nie gniewaj mnie. Bo to widzisz, mój drogi - ciągnął dalej,
 7 2|      kurzu cię okrył, nieba nie widzisz, z samą przestrzenią się
 8 4|        burza, najczystsze niebo widzisz nad sobą i Bóg sam wszystkimi
 9 4|     zgodzi się na wszystko. Czy widzisz, jak mętnym i zadziwionym
10 5|    wzniesione, i mówiła mi:~- A widzisz, że wróciłeś, Beniaminie -
11 5|        ty mię kochać będziesz - widzisz sama, jak wszystko się składa
12 5|      nie żyjesz, wtedy...~- Oh! widzisz, że wtedy pożałowałaś mnie
13 5| rozpostarłam nad tobą tę, którą widzisz, zasłonę i gdy mi wypadło