Rozdzial

 1 Wstep|    niemiecka rozdwoiła kierunek sił jego, zaczynała nawet grozić
 2 1    |         że na obmyślenie zawodu sił i spokoju już nie wystarczy -
 3 2    |       kiedy spróbuję wszystkich sił moich, użyję wszystkich
 4 2    | krzykniesz, twoje rumaki nowych sił wydostaną... ha! krzyknąłeś
 5 3    |     wtedy i życia, i miłości, i sił swoich nie ma po co żałować!
 6 4    |         i czoło - znać było, że sił nowych dobywa. Chciałem
 7 4    |        nas brak nie piękności - sił i uciech? Prostaczku! a
 8 4    |      choć zmarnuje, ~Wszystkich sił nie wycałuje, ~Wszystkich
 9 5    |        jak do pływania i znów z sił opadłem, fałdy mego płaszcza
10 5    |    wstrzymywały prawie przystęp sił wracających. Ach! gdyby
11 5    |        trudź ręki - nie zużywaj sił twoich na poznanie złego
12 6    |  czarnej sukni zerwała się, ale sił jej zabrakło i znów na krzesło
13 6    |  pieszczota jest zaczerpnięciem sił nowych, nie wydaniem zebranych,