Rozdzial

 1 Wstep|    wieczór prawie uzupełniali nasze towarzystwo kominkowe, najlepiej
 2 2    |  przywitał mnie radośniej niż nasze całe rodzeństwo, ale czy
 3 2    |       skoczyli prędko w łóżka nasze i prędzej jeszcze zasnęli
 4 4    |   Prostaczku! a wiesz ty lata nasze? Ot, patrz, z nas każda
 5 5    | zawsze razem, mój Beniaminie, nasze konie będą miały rzędy koralowe
 6 5    |     chwila, w której się losy nasze ważyły, w której ja mogłem
 7 5    |    tam rozbijmy białe namioty nasze i tam żyjmy, kochajmy, bo
 8 5    |    wszystkie wspólne dostatki nasze; zapał, natchnienie, uczucie
 9 6    |       najbardziej gorzkie łzy nasze - odezwała się Bronisława
10 6    |     to przynajmniej odurzenie nasze i Boga nie obraża, i ludzi
11 6    |      obrazki, które na prośby nasze malował. W jednym dziele
12 6    |    stanęły w myśli piękne dni nasze tylko - uczułem wielką wdzięczność
13 6    |     się jego echo o wszystkie nasze serca odbiło.~- Gdybym miał