Rozdzial

 1 Wstep|      zagadnęła Seweryna. - Czy doprawdy żadnego "distinguo" nie
 2 1    | posuwisto, a lekko, a chyżo, a doprawdy nie dopatrzyłby człowiek,
 3 1    | przestałem, a kiedym zaczął? - doprawdy, sam nie wiem. Z nazwiskami
 4 1    |      niej czynić nawykłem. Oh! doprawdy, kiedy mi się błogie dni
 5 2    |      wspomnień wynagrodzić, to doprawdy trudniej jeszcze; nie mogę
 6 2    |      może przypomnisz sobie.~- Doprawdy, nie mogę ani słówka.~-
 7 3    |   wiele da ci talent twój - o, doprawdy wtedy i życia, i miłości,
 8 4    |       pamiętnej nocy słyszane. Doprawdy zdało mi się, że nie przez
 9 4    |  umieją.~- Więc to, jak widzę, doprawdy między wami od żartu aż
10 5    |  lepszym stanąłem miejscu - o, doprawdy na chwilę zdawało mi się,
11 5    |      dziecię, co tobie? czy ty doprawdy ubogi i nieszczęśliwy bardzo?~
12 6    |      No, proszę, to wyśmienite doprawdy! - bez wszelkiego dobra
13 6    |  Aspazja z twojej modlitwy, to doprawdy zrzekłbym się i świętości,