Rozdzial

 1 1|   wiarus. Potem Karol zawołał: Zitta - i ze stajenki naszej wybiegła
 2 1|    Lwowa posyłał. Tym sposobem Zitta miała zawsze pod dostatkiem
 3 1|    Galicji i Lodomerii skarby. Zitta była jego czarną orlicą,
 4 1|        A było też widzieć, jak Zitta patrzyła na niego swoim
 5 1|        dotknęła się nawet. Oj, Zitta! Zitta! Niedawno śniło mi
 6 1| dotknęła się nawet. Oj, Zitta! Zitta! Niedawno śniło mi się o
 7 1|       sposobem. Na gwizdnięcie Zitta przyklękła, cienką swoją
 8 1|      grzbiet jej przerzuciłem, Zitta zerwała się równymi nogami
 9 1|        potrząsnął. Na ten znak Zitta sunęła, sunął Moloch i w
10 1|        rażącej białości. Nagle Zitta strzygnęła uszami - Moloch
11 1|     wilczysko. Moloch warknął, Zitta parsknęła, Karol zawołał "
12 1|   siodło i znów gwizdnął, żeby Zitta przede mną uklękła. Przez