Rozdzial

 1 1|    rzeczką usiadła sobie Ludwinia tuż przy brzegu, przygięła się
 2 1|    własnym swoim kolorem płynęła, tuż nad naszymi głowami właśnie
 3 1|        łączki, widzisz, jak niebo tuż do ziemi przytyka, idź po
 4 2|           chowając.~Ja siedziałem tuż przy nim i sam jeden spostrzegłem,
 5 2|           niżej, nie dalej, tylko tuż pod bratniej ręki dotknięciem,
 6 2|        bratniej ręki dotknięciem, tuż w samym dźwięku mej pieśni.~-
 7 4|         krwawe iskry zaświeciły i tuż przed łbem końskim z łoskotem
 8 4|          kopyt ziemi - przestrzeń tuż obok mnie biegła dwoma rzędami
 9 4|        Sokół wyciągnął się struną tuż przy ziemi i na krok przegonić
10 4|      wschodniego narkotyku - lecz tuż przy mnie ozwał się dźwięk
11 4| powściągnąć - wstałem, poszedłem; tuż przy niej stanąłem.~- Żegnaj,