Rozdzial

 1 Wstep|   przeszła obojętna, tuląc dokoła szaty swoje, aby gdzie mimowolnie
 2 Wstep|    tłumaczyć, że im dadzą wygodne szaty skroić sobie z tej zmurszałej
 3 3    |           szumnej uczty, powiewne szaty białych kobiet, rubinowe
 4 4    | wyzywający i szelest niby długiej szaty, która mię w przelocie lekko
 5 4    |       poruszeniem czoła, ręki lub szaty przewiewnej padały iskry
 6 4    |         rozpłynęła dokoła woń jej szaty, zaświecił blask jej cudnego
 7 4    |          nas każda żyła wiek swej szaty. Właśnie ta, co cię zagadła,
 8 4    |       każdy ruch dotykającej mnie szaty: - Jakże ty kochasz, Beniaminie -
 9 4    |        ust. ~Kocham jedwab twojej szaty, ~Kocham spinkę, która świeci ~
10 4    |      otuli~W śnieżysty rąbek swej szaty niewinnej,~I przed zgryzotą