Rozdzial

 1 1| Ludwinka wniosła długie, smutne spojrzenie.~- Beniaminku - rzekła jednak
 2 1|     widzę krwawo-migotliwe jego spojrzenie, buro-żółty połysk sierści,
 3 4|        patrzących na nią, bo to spojrzenie musi w proch upaść, musi
 4 4|        ich przenikliwe i długie spojrzenie - ale ona, choć wzrok swój
 5 4|         mu! ~Bo gdy wspomnę, że spojrzenie, ~Że twój uśmiech, że westchnienie~
 6 5|     Zgadywałem, przeczuwałem to spojrzenie - serce mi się wydarło ku
 7 5|         nie ścisnęła wzajemnie, spojrzenie obojętne jej oczu, martwiejących
 8 5|   wesoło - ja tak lubię ogniste spojrzenie twoich czarnych oczu, tak
 9 6|         drzwiom; nim dobiegłem, spojrzenie moje padło na obraz - stanąłem
10 6|      pierwsze na ogień rzuciłem spojrzenie, uczułem się pod wpływem