Rozdzial

 1 4|   zawsze daremnie! Mój kary Sokół, jak gdyby wiedział o tym,
 2 4|    co to być mogło, już mój Sokół zarżał przeraźliwie, w bok
 3 4|  gdzie chce i póki chce mój Sokół". Więc też Sokół leciał,
 4 4|   chce mój Sokół". Więc też Sokół leciał, a mnie leciały przez
 5 4|    Gwizdnąłem raz jeszcze - Sokół nie biegł, lecz leciał.
 6 4|     nie biegł, lecz leciał. Sokół chyba swoim mocnym, przyśpieszonym
 7 4|  gwar ludzkich głosów - ale Sokół tym okropnym rżeniem boleści
 8 4|   Sokołem taka sprawa - mój Sokół wyciągnął się struną tuż
 9 4|   ja chciałem ją gonić - to Sokół mój gonił przecież - gonił -
10 5| zamku do mego pomieszkania.~Sokół, własnemu zostawiony instynktowi,