Rozdzial

 1 3|   jest - rzekł z cicha - moją Aspazję już mam - pierś wzniosła
 2 3|       spojrzeniu! Ja kochałem Aspazję, kapłankę szczęścia, piękności,
 3 3|     wszak prawda, że kochałem Aspazję? Mnie się zdaje, że wtedy
 4 3|         O, ja wtedy najwięcej Aspazję kochałem!~
 5 4|     wstydź się ty, co kochasz Aspazję, a macasz jej obraz spojrzeniem
 6 5| wezgłowia, a na nich siedzącą Aspazję w białej greckiej tunice,
 7 5|  moich - wszystko, wszystko - Aspazję kochałem tylko i nie przerażała
 8 5|      lepiej, gdybym był zabił Aspazję wtedy, jak ona ze mną razem
 9 6|   powiedział, że stanowi żywą Aspazję, to byłbym się nie wahał
10 6|    synu mój, bo muszę wybadać Aspazję, dlaczego samobójstwo głupstwem