Rozdzial

1 3|      bracie; byłem szczęśliwy, kochałem, używałem, stworzyłem mój
2 3|       mi po tym spojrzeniu! Ja kochałem Aspazję, kapłankę szczęścia,
3 3|         więc, wszak prawda, że kochałem Aspazję? Mnie się zdaje,
4 3|       Mnie się zdaje, że wtedy kochałem ją najwięcej, najprawdziwiej,
5 3|        wtedy najwięcej Aspazję kochałem!~
6 4|     kochać jej, a kiedy ja nie kochałem, to któż ją mógł kochać? -
7 5|   wszystko, wszystko - Aspazję kochałem tylko i nie przerażała mię
8 5|       dobrego we mnie, dawniej kochałem ją - a wtedy czułem tylko,
9 5| dawniej, oh! dawniej, kiedy ją kochałem jeszcze. Mnie rozpacz brała