Rozdzial

  1 Wstep|              mogą. - Emilka nie wątpi o nikim. Śmiałem się z niej
  2 Wstep|           powodu, żeby choć na chwilę o samej sobie zwątpić. Z okiem
  3 Wstep|    rzeczywistość wszystkich kobiecych o niepodległości marzeń. Ona
  4 Wstep|              my cnotliwymi się stali. O! bo głównie o innych chodzi.
  5 Wstep|              się stali. O! bo głównie o innych chodzi. Pojedynczej
  6 Wstep|           głośno zdawały się upominać o prawo do szczęścia, o prawo
  7 Wstep|        upominać o prawo do szczęścia, o prawo do tego, co dobrym
  8 Wstep|         ogólną dla wszystkich dobroć. O cóż się miała gniewać, o
  9 Wstep|              O cóż się miała gniewać, o co niepokoić, kiedy ci,
 10 Wstep|               rzecz inna. Tekla miała o złem i dobrem sąd niezachwiany,
 11 Wstep|               zawsze walka nieustanna o koronę lub kajdany; jak
 12 Wstep|           modlitwy, ale przynajmniej, o ile nie wysłuchany, o tyle
 13 Wstep|   przynajmniej, o ile nie wysłuchany, o tyle z wolna inne przyjmował
 14 Wstep|             inne przyjmował stosunki, o ile tego godny, o tyle szczerym
 15 Wstep|           stosunki, o ile tego godny, o tyle szczerym zostawał przyjacielem
 16 Wstep|         stanowczo poprzeć zdanie moje o Annie, to właśnie było to
 17 Wstep|       słuszniej niż sto innych kobiet o samej sobie pomyśleć tylko
 18 Wstep|               mogły. Kiedy rzecz szła o historię, Albert jak najbieglejszy
 19 Wstep|            różnił deseniu. W rozmowie o uczuciach Albert prześliczne
 20 Wstep|           spłynąć nie mogła. Czy szło o to, żeby jakie małżeństwo
 21 Wstep|               każda tą lub ową stroną o prawdziwość jego charakteru
 22 Wstep|               litości; jak tylko szło o jaki fakt, szczegół, zewnętrzną
 23 Wstep|            żeby mieć dokładne pojęcie o tle zbytecznych naddatków,
 24 Wstep|            tle zbytecznych naddatków, o tle rzeczywistym tylu poplątanych
 25 Wstep|     poplątanych arabesków. Kiedy szło o jej przyjemność, całe dni
 26 Wstep|              i niedokładności twoich. O! jak to dobrze, Henryku.
 27 Wstep|       zuchwalstwo twoje, może zwątpił o ludziach, może własnej sile
 28 Wstep|    obojętności poczwarkę. Mało mówił, o sobie nigdy nie wspomniał,
 29 Wstep|             człowiek by chyba zwątpił o słowach ewangelii, o szczęściu,
 30 Wstep|          zwątpił o słowach ewangelii, o szczęściu, o wszystkim.
 31 Wstep|               ewangelii, o szczęściu, o wszystkim. Nad potopem naszych
 32 Wstep|            precz ascetyzm i rachunki!~O Edmundzie "Mistyku" nasza
 33 Wstep|        jeszcze do innej roboty - łaja o niepraktyczność i próżniactwo.
 34 Wstep|             bynajmniej, że na Edmunda o czyny wołano. W istocie
 35 Wstep|               umiało. Jedni posądzali o udawanie, drudzy o rubaszność,
 36 Wstep|          posądzali o udawanie, drudzy o rubaszność, a tymczasem
 37 Wstep|           przychodziły różne koncepta o głupstwie, próżności, nieszczerym
 38 Wstep|               się różnymi szczegółami o Hiszpanii, Włoszech, Turcji,
 39 Wstep|            zrobiła tę uwagę - jej sąd o łysym Humboldcie był dosyć
 40 Wstep|        pochlebniejsze tworzyłam sobie o nowym naszym przyjacielu
 41 Wstep|               na koniec zahaczyła się o przedmiot niewyczerpany,
 42 Wstep|             niewyczerpany, odwieczny, o miłość. Prześladowano Edmunda
 43 Wstep|              wpuszczę. Z waszą teorią o świętości wy z niej jakąś
 44 Wstep|               czynią.~- Co wy gadacie o cnotach nadzwyczajnych? -
 45 Wstep|    pomieszaliście wszystko razem, ten o tym, a ta o tym prawi. Najpierw
 46 Wstep|       wszystko razem, ten o tym, a ta o tym prawi. Najpierw podziękujcie
 47 Wstep|     nieszczęściem, trzecia grzechem - o którejże z nich mowa?~-
 48 Wstep|            zbierajcie głosy; idzie tu o emancypację miłości - kto
 49 Wstep|            gdybyście się go poradzili o cudze względem miłości zdanie,
 50 Wstep|             ale mnie też nie chodziło o powiedzenie tego zdania,
 51 1    |               temu dwadzieścia sześć, o godzinie pierwszej po północy,
 52 1    |               gdy wieczorem wznowiono o wkrótce nastąpić mającym
 53 1    |           siedzącemu przy jej nogach, o piersi się odbijały i zacząłem
 54 1    |        tkliwym, tak drżącym, gdy dziś o nim myślę, to mi wolno powiedzieć -
 55 1    |              nawet spytać zapomniałem o wytłumaczenie dla mnie zupełnie
 56 1    |             siostra, a ja nie pytałem o słów tych znaczenie: to
 57 1    |               gościowi i kiedy chciał o kim powiedzieć, że złym
 58 1    |              się państwo, że wam tyle o tym Molochu prawię - w całym
 59 1    |           ramieniu klepie, kiedy mówi o nim do drugiego oficera:
 60 1    |          Zitta! Niedawno śniło mi się o niej i mówcie tam sobie,
 61 1    |                 Raz, jak zaczął mówić o jej doskonałościach, o jej
 62 1    |          mówić o jej doskonałościach, o jej piosence dla ucha najmilszej,
 63 1    |                Cicho, cicho, to wilk.~O wilkach słyszałem tylko
 64 1    |              dla matki, rozmawialiśmy o wielu innych rzeczach -
 65 1    |            pokazywał obrazki. Terenia o każdym z nich i jemu, i
 66 1    |        uciekają ku świętym pamiątkom.~O moim ojcu jużeście słyszeli,
 67 1    |            cóż jest w tej historii?~- O mój synku! Wszystko, czego
 68 1    |               robili umarli, słyszeć, o czym mówiono najdalej lub
 69 1    |             zapewne, czemu dotychczas o matce mojej nic nie nadmieniłem
 70 1    |              się zdało, jakbym ciągle o niej tylko albo do niej
 71 1    |              państwo, miałem zupełnie o czym innym mówić; ten sen,
 72 2    |          stanął...~- Matko, syn wraca o dział swój w szczęściu rodzinnym
 73 2    |                rzuciłem mu do ucha.~- O tym potem - rzekł jak najobojętniej
 74 2    |               przepowiednia, mniejsza o to, ja śmiało nieszczęście
 75 2    |               Coś ja podobno i więcej o tym mówiłem, lecz teraz
 76 2    |            matki, to słyszał przecież o dziewiątym niebie, gdzie
 77 2    |           odrętwiałość, wielki kłopot o majątek, o kobietę, o jakiś
 78 2    |              wielki kłopot o majątek, o kobietę, o jakiś plan życia
 79 2    |          kłopot o majątek, o kobietę, o jakiś plan życia może, ale
 80 2    |           schyliwszy się do wspartego o jej kolana synka, prześlicznego
 81 2    |        Cyprian pierwszy się położył i o zgaszenie świecy upomniał.
 82 2    |           milczał - lecz po chwili:~- O czym ci się śniło? - zagadnął
 83 2    |               przyciskiem.~- Pomówimy o tym, tylko weź co cieplejszego
 84 2    |           buchnęła - przestrzegam cię o tej ułomności mojej, braciszku,
 85 2    |               ci zabraknie. Mnie, jak o życie, chodzi o przywołanie
 86 2    |             Mnie, jak o życie, chodzi o przywołanie twego sennego
 87 2    |              chcesz?~- Chcę wiedzieć, o czym ci się śniło?...~-
 88 2    |         widzach, śmiej się z tych, co o tobie wątpili - bierz nagrodę
 89 2    |              było wtedy mówić do mnie o koniach, o wyścigach, o
 90 2    |              mówić do mnie o koniach, o wyścigach, o tych przemianach
 91 2    |               o koniach, o wyścigach, o tych przemianach zwątpień
 92 2    |          skroni, a te skronie wsparte o łono kobiety - lecz nie
 93 2    |          przenikliwa... Czy ty śniłeś o niej? Ej! daj mi pokój z
 94 2    |              niech ci się chociaż śni o tym, Beniaminie - szczęście
 95 3    |             sztuce, a ja przecież nie o was mówię - sztuka i piękność
 96 3    |         nigdzie nie widziany obrazek! O! to jeszcze niebezpieczniej -
 97 3    |              cóż? przeklinać także? - O! nie, tylko niech ci, których
 98 3    |             gwałtownie, jak gdyby coś o jedną chwilę życia uciec
 99 3    |          cierpisz.~- Oh! cóż ty znowu o cierpieniu mówisz! - szczerze
100 3    | Niespokojności, być może - a najpierw o ciebie, Cyprianie.~- Na
101 3    |               Cyprianie.~- Na ostatku o mnie, mój Beniaminku! Najpierw...
102 3    |           Najpierw... już ja zgaduję, o co najpierw - i szkoda,
103 3    |           jeszcze nie zrozumiałeś, że o moim obrazie mówię? Mój
104 3    |           Aspazji, czemu Alcybiadesa? O to samo Pana Boga pytaj.
105 3    |      piękności i siły młodzieńczej... O! jednak to chyba ludzie
106 3    |           takiemu życiu zaprzeczyć... O! jednak to, mój Beniaminie,
107 3    |             spojrzeń pięknych oczu! - O! jednak to, mój Beniaminie,
108 3    |             wiele da ci talent twój - o, doprawdy wtedy i życia,
109 3    |               komu by się tam chciało o nadmiar targować. Ale kiedy
110 3    |                Lecz ty będziesz jej - o tak, Beniaminie - wyczerpnąłem
111 3    |          szukałem tak długo - piękny! O jaki piękny! - pod głowę
112 3    |              cichuteczko weszła matka o syna swego niespokojna.
113 3    |             chwili dwa duchy walczyły o całą przyszłość moją. Duch
114 3    |          cnoty,~I miłości, i swobody!~O bodaj to mieć młode, czyste
115 3    | nieskończoność - w nieskończoność!... O, ja wtedy najwięcej Aspazję
116 4    |             rozsadziło - wiedział już o tym poczciwy Bazyl, mój
117 4    |                W pogodę nie pytał się o mnie, lecz na słotę zawsze
118 4    |             Sokół, jak gdyby wiedział o tym, sadził najposuwistsze
119 4    |             mię w oczy - łatwo mogłem o pień który głowę sobie rozbić.
120 4    |            uszu powietrzem i bijącymi o kamienisty grunt podkowami,
121 4    |             góry stanęli, kopyta jego o bruk zadzwoniły. Rozeznałem
122 4    |             był wtedy kogo bądź tylko o drogę zapytał, gdyby konia
123 4    |            owego powszedniego chleba, o który w pacierzu matki was
124 4    |          wyrażenie, oni ten rozsądek, o którym ja chcę mówić, zowią:
125 4    |        jeszcze rozsądek - i widzicie, o moi drodzy słuchacze, bez
126 4    |       związanej" - nic a nic nie wiem o właściwym ich kolorze -
127 4    |               ciągle swoim wachlarzem o ramię moje wsparta.~Już
128 4    |             który przy jej grobie coś o czterdziestu wiekach do
129 4    |             żywością - nic mi nie mów o sobie, ja wiem już wszystko...~-
130 4    |          kocham? - I ręka jej trąciła o wszystkie struny od razu,
131 4    |              lutnia z szklistą skargą o marmur posadzki rozbrzękła.~
132 4    |         często zrozumieć nie można.~- O, niegodziwy chłopcze!...
133 4    |               trzeba, niż kiedy idzie o dowolne prawie objaśnienie
134 4    |           Tylko mi się chciało spać.~~O spać, spać, spać bez ustanku, ~
135 4    |               Przecież... przecież... O przekleństwo! ~O szyderstwo!
136 4    |          przecież... O przekleństwo! ~O szyderstwo! o męczeństwo! ~
137 4    |          przekleństwo! ~O szyderstwo! o męczeństwo! ~Taką rozkosz,
138 4    |               palce gryzłem wściekły,~O mur głowę rozbijałem~Albo
139 4    |            czym życia cudna pieśń...~~O ja wiem, ja znam, ja śpiewam, ~
140 4    |               Do mnie! do mnie pójdź!~O ja kocham cię, kobieto! ~
141 4    |                A był przy mnie grób.~~O, ja nie chcę takich myśli, ~
142 4    |               nie chcę takich myśli, ~O, ja nie chcę cierpień takich,~
143 4    |              będzie tam co po niej - ~O to starych mnichów pytać! ~
144 4    |          pokornego tłumacza.~Śpiewak, o ile się zdaje niedorostek
145 4    |               zazdrościł nikomu - bo, o ile mogłem z trochę ciemnej
146 4    |        mieczem straszy, z lekka nawet o grobie kochanki nadmienia,
147 4    |          kobieta, która kocha ciebie.~O prawdę, prawdę matka powiedziała,~
148 4    |            marzenia i długie rozmowy ~O twej przyszłości, o zamiarach
149 4    |          rozmowy ~O twej przyszłości, o zamiarach twoich, ~O twej
150 4    |     przyszłości, o zamiarach twoich, ~O twej nadziei młodzieńczego
151 4    |           wrócisz. ~Miłość kobiety! - o ja z darów bożych ~Niech
152 4    |     Samolubnego zrzeknę się starania ~O własne zyski i własne rozkosze, ~
153 4    |           Zapomnę siebie - lecz niech o mnie święta, ~Niech kochająca
154 4    |       młodszego, za rękę go biorąc.~- O, ja najbardziej - cisnął
155 4    |             zdawało, że już ani myśli o mnie i że przez zapomnienie
156 4    |              zbyt ciemno już płoną?~- O nie, pani, słońce jeszcze
157 4    |                panie Seweriuszu!...~- O, przez litość, nie żartuj
158 4    |              piękna kobieta" i wróci, o, wróci do mnie...~Jej głos
159 4    |            tobą aż poza grób uciekła? O nie, dumna, dziwna kobieto!
160 4    |             nieba, biedna potępiona - o nie, nie! - ja zapomnę o
161 4    |              o nie, nie! - ja zapomnę o tobie, ja zdmuchnę jak mętne
162 4    |              twój z mózgu mojego - ja o dzisiejszej nocy powiem
163 5    |        uśmiechał się tajemniczo i coś o niespodziance, o przybyłych
164 5    |     tajemniczo i coś o niespodziance, o przybyłych gościach wspomniał.~
165 5    |            lepszym stanąłem miejscu - o, doprawdy na chwilę zdawało
166 5    |           rzekł - czy panicz wiedział o tym, ci śliczni państwo
167 5    |          zjechali - i cóż? Panicz się o nic więcej nie pyta?~Prawda
168 5    |             nie pyta?~Prawda była, ja o nic nie pytałem, obraz już
169 5    |     wystawione na Lipskim jarmarku. - O! ja cię bardzo kocham, Beniaminie;
170 5    |              ściany i opierałem głowę o kolana Aspazji, zaledwie
171 5    |             Sokoła, pojedziemy razem, o! zawsze razem, mój Beniaminie,
172 5    |          przytomności, chciałem wołać o pomoc, ale woda zalała mi
173 5    |               A czy poznajesz mnie?~- O! poznaję.~- I któż ja jestem?~-
174 5    |             jasności i życia uderzały o pierś moją, a pierś wzbierała
175 5    |         bezprzestannie. Sama wzmianka o jakiej bądź zmianie miejsca
176 5    |            Ach! gdyby ona była raczej o moim domku wspomniała, gdyby
177 5    |                pytała mię łagodnie.~- O! to nie o moc chodzi - odpowiedziałem
178 5    |             mię łagodnie.~- O! to nie o moc chodzi - odpowiedziałem
179 5    |       zabrakło, a przypomniałam sobie o innym świecie, o szczęściu
180 5    |  przypomniałam sobie o innym świecie, o szczęściu innym - więc chcę
181 5    |               to serca wystarczy - ja o wyższość potęgi walczyć
182 5    |             razem z obrazem wiadomość o jego śmierci mię doszła.~-
183 5    |         wdziękiem raz po raz pluskały o migotliwą wodę kunsztownym
184 5    |        zaczynała tysięczne cudowności o zaklętych księżniczkach,
185 5    |              zaklętych księżniczkach, o salamandrach, o Greczynkach,
186 5    |        księżniczkach, o salamandrach, o Greczynkach, niewolnicach
187 5    |               rzeki, a ja zapomniałem o wszystkim - zapomniałem
188 5    |               wszystkim - zapomniałem o śmierci Cypriana. Aspazja
189 5    |       spojrzeniem dzieciństwa mego.~- O czym tak dumasz? - pytała
190 5    |           nowe łby odrastają hydrze i o nowe grupy potrąca się jego
191 5    |         kodeks prawny, on już nie dba o to, byle sobie ulżyć choć
192 5    |           wzięła za rękę, swoją czarą o puchar jego trąciła, a on
193 5    |           łokciami przed sobą wsparte o stół ciemny i w dziwaczne
194 5    |         genialny autor ważnego dzieła o starożytnościach etiopskich
195 5    |             wszelkie hańbiące domysły o urodzeniu hrabi Beniamina
196 6    |               do nóg jej i oskarżałem o wszystkie moje występki,
197 6    |              występki, moje zbrodnie, o jej nieszczęścia wszystkie.~
198 6    |             przyszła i wsparła główkę o babki kolana, a gdy Terenia
199 6    |         porównanie między tymi dwiema o jej kolana wspartymi głowami,
200 6    |               zewnątrz, trzeba myśleć o jakiej osobie, o jakim zatrudnieniu,
201 6    |               myśleć o jakiej osobie, o jakim zatrudnieniu, o rzeczach
202 6    |         osobie, o jakim zatrudnieniu, o rzeczach jakich, patrzyć
203 6    |           jeśli on jest takim, jak mi o nim Bronisia mówiła, jeśli
204 6    |          często latem ubiegaliśmy się o to, które z nas w tłuczkach
205 6    |             Ludwinki, wypytywałem jej o różne drobiazgi, słuchałem
206 6    |            jak śmierć...~- I ty wiesz o tym, Ludwinko?~- Oh! wiem,
207 6    |             się zbliżyła i chcąc może o czym innym zacząć rozmowę:~-
208 6    |           czas bardzo długi wspomnieć o tobie nie mogłem, tak mi
209 6    |            piszę, Aspazjo - nie myśl, o najdroższa moja! bym się
210 6    |           nikt mi nawet nie wspomniał o przebaczeniu, tak je dał
211 6    |             sobie wierzysz, i myślisz o chwili, w której przybędziesz
212 6    |             nie przyszła. Jeśli kiedy o innej porze próbować tego
213 6    |               się nigdy nie powiodła. O zmierzchu tylko, w kominkowym
214 6    |             ani fiksacji. Kiedy mówię o czym, zdawać by się mogło,
215 6    |              i wtenczas, gdy zupełnie o czym innym myślę - raz nawet
216 6    |        przebić ręce, nogi, i skonam - o! bracia moi - tylko... tylko
217 6    |                   I nic już pan nigdy o Aspazji nie słyszał? - po
218 6    |          Szatan vel Kain posądzał mię o zadanie trucizny - ja roześmiałem
219 6    |             naszym i powinna by tylko o dobrym, o chwalebnym w nas
220 6    |            powinna by tylko o dobrym, o chwalebnym w nas świadczyć.
221 6    |               widzi dłuższa sprzeczka o jej zbawiennych czy tam
222 6    |       skuteczne na jego niemoc słowo? O to już dawno ktokolwiek
223 6    |       powtórzyła Tekla mówiącej - nie o sentymentach, o Beniaminie
224 6    |        mówiącej - nie o sentymentach, o Beniaminie myśleć nam się
225 6    |          wykrzykiem, że się jego echo o wszystkie nasze serca odbiło.~-
226 6    |         błysnęła - gdybym miał matkę! O, pewnie, z potępienia wiekuistego
227 6    |             się zawsze długie dysputy o potrzebie lub o niebezpieczeństwach
228 6    |               dysputy o potrzebie lub o niebezpieczeństwach wyłącznej
229 6    |             do tego na koniec...~Lecz o tym właśnie "teraźniejsi"