Rozdzial

1 1|      ręce i przez chwilę nie patrzył w książkę, lecz też przez
2 2|    ich wyciągnięciem - i tak patrzył ciągle na mnie - i tak dziwny
3 2|       uciętym głosem i znowu patrzył na mnie.~Bo ja podobno piękny,
4 2|     wyraźnym niezadowoleniem patrzył mi w oczy. Przetrzymałem
5 2| Szalony!...~Cyprian słuchał, patrzył się, uśmiechał; gdym skończył,
6 2| hipodromu..."~Brat zamilkł i patrzył na mnie. - Jużcić, przyznam
7 6|       pociechy. Czasem, gdym patrzył na twarz matki, bladą, nieruchomą
8 6|     rękę położywszy do czoła patrzył ku miastu i ku słońcu.~Nie