Rozdzial

  1 Wstep|             religii chrześcijańskiej. Ale ta walka unikniona w rozumie
  2 Wstep|           godziny dzisiejszej. Cierp, ale żeby braciom twoim weselej
  3 Wstep|       wyrażania się cierpki i ostry - ale serce? - Szczerzej, silniej
  4 Wstep|              ciężkie przebyła straty, ale boleść nie zatruła jej stosunków
  5 Wstep|              kornej pokucie bywała. - Ale z Teklą to rzecz inna. Tekla
  6 Wstep|             słowa zgodzić nie mogłam, ale kiedy czułam jakie symptomata
  7 Wstep|           tonami uczucia i wyobraźni, ale dla niej samej w zamknięciu
  8 Wstep|      pieszczota, stąd przykrość może, ale gniewu nigdy. Zmienny, a
  9 Wstep|       usprawiedliwiam i nie tłumaczę, ale widzę tak, jako jest, i
 10 Wstep|            sobą utrzymać poddaństwie, ale biada mu, jeżeli się do
 11 Wstep|          młodocianego serca modlitwy, ale przynajmniej, o ile nie
 12 Wstep|              umieścić by się godziło, ale ta próżność nieszczęśliwa!...
 13 Wstep|               ją szczerze, poczciwie, ale w książkach dopiero. Żywego
 14 Wstep|              Stokroć lepsi od świata, ale różni, ale inni zupełnie,
 15 Wstep|           lepsi od świata, ale różni, ale inni zupełnie, lękają się
 16 Wstep|               starszym był od innych, ale dla niekarnej prostoty swego
 17 Wstep|     przeszkodą w życiu nie stanęła.~- Ale im za to stanęła pomocą
 18 Wstep|     wyciągnięty na kobiercu Teofil.~- Ale co łatwiejsze, to mniej
 19 Wstep|             będziesz miał zbawienie - ale tak odartego, nagiego nie
 20 Wstep|             często grzeszni są nawet, ale dlaczego? bo gdy ich zewnątrz
 21 Wstep|               nieszczęścia i grzechu, ale naczerpują z postronnych
 22 Wstep|      stanowcza się zebrała wprawdzie, ale twój głos mógłby nam zapewne
 23 Wstep|               Hotentoci, jakie Grecy, ale mu się nie chce powiedzieć,
 24 Wstep|               ja sam nie mam żadnego, ale mnie też nie chodziło o
 25 Wstep|          Beniamin. - Mam odrętwienie, ale snu pamiętanego nie mam...
 26 Wstep|         rozgadałem, to mi i przeszło, ale historia za długa.~- Ja
 27 Wstep|          włosów odrzucić pierścienie, ale prędko spostrzegł pomyłkę,
 28 1    |               gdybym mógł pamiętać! - ale ja nic, nic nie pamiętam -
 29 1    |            ocknąłem kochając każdego, ale to kochając tak niezbędną
 30 1    |             bardzo jakiś ciepły niby, ale taki pochmurny, jak gdyby
 31 1    |           twoja i wasza siostrzyczka, ale nie moja - pamiętaj, że
 32 1    |               słowami tego nie mówię, ale uczuciem, czynem, chwilą
 33 1    |         odpowiedziała jeszcze ciszej, ale ja patrzyłem w jej oczy
 34 1    |              temu, co już cierpiał.~- Ale kiedyś ty nie spała - rzekłem
 35 1    |              bez przerwy, bez zmiany. Ale na błękitnym tle nieba,
 36 1    |           rzekła nieco wyraźniejszym, ale zawsze tak stłumionym jak
 37 1    |         Ludwiki była bardzo spokojna, ale długie, jasne rzęsy jej
 38 1    |             nawet dłużej będą żyły.~- Ale gdy więdnąć przyjdzie, to
 39 1    |           chciał mu je zmienić nawet, ale mu w tym Ludwinka przeszkodziła.~-
 40 1    |               i trzymał go spokojnie, ale mocno, dopóty kto z domowych
 41 1    |           nadużył. Są silni świętymi, ale najsilniejszy - jeden wśród
 42 1    |          prędzej siodła się uchwycić, ale bez strzemienia trudno mi
 43 1    |                że aż śnieg skrzypiał, ale taki jasny, taki ubrylantowany
 44 1    |       wytrzymać - rzucił się naprzód, ale Karol głośno zawołał znowu -
 45 1    |            zarumienił czerwoną farbą. Ale prędzej, niż to wszystko
 46 1    |         gwałtownym karku przegięciem, ale widzę krwawo-migotliwe jego
 47 1    |           była rocznica mych urodzin, ale przypadała, jak widać, w
 48 1    |              mnie, milczeliśmy oboje, ale powietrze, ziemia, niebo
 49 1    |            nie na słabość charakteru, ale prędzej bym powiedział na
 50 1    |            obrazem, uczuciem i myślą.~Ale wy, moi drodzy, dziwicie
 51 1    |            przeciwieństwo stawię... - ale przecież wy nie lirycznej
 52 1    |           widać przez małą szczelinę, ale i niebo znika - a coraz
 53 1    |               szaloną niecierpliwość, ale przepaść głęboka, przepaść
 54 1    |                com ja czuł na jawie - ale wam niech los szczęści,
 55 1    |           mnie tu nikt nie zrozumiał.~Ale za to zrozumieliście mój
 56 2    |            niż nasze całe rodzeństwo, ale czy serdeczniej?... ja nie
 57 2    |           mnie.~Bo ja podobno piękny, ale to bardzo piękny wtedy byłem -
 58 2    |             zwiększyły się wprawdzie, ale oczy gdzieś pod czoło głęboko
 59 2    |              znów jesteś prześliczny, ale jednej rady mojej usłuchać
 60 2    |           powinieneś być szczęśliwym, ale to powiadam ci, koniecznie
 61 2    |              nawet dziecinną jeszcze, ale skąd tobie być prorokiem
 62 2    |   odpowiedział.~Ja się nie gniewałem, ale mi się okropnie smutno zrobiło.~-
 63 2    |              wyzywam, będę brzydszym, ale będę lepszym.~- W nieszczęściu?~-
 64 2    |              o jakiś plan życia może, ale nie będzie walka z nieszczęściem,
 65 2    |              ku twarzy mojej obrócił, ale nic nie odpowiedział.~-
 66 2    |           rzekł brat z powściągniętą, ale widoczną niecierpliwością -
 67 2    |             poety ja nieraz marzyłem, ale bez wieńca olimpijskiego,
 68 2    |           Dobrze, dobrze, Beniaminie, ale dźwięk pieśni to jeszcze
 69 2    |              ha, może ci tak mówiono? Ale słuchać nie chciałeś - od
 70 2    |                co żywiołom rozkazuje, ale Medeą, która nigdy zbrodni
 71 2    |               pocałował mię w czoło - ale nagle świeca, którą trzymał,
 72 3    |        podnietą i czynem szlachetnym; ale artysta tworzy, nie kocha -
 73 3    |              woda rzeki musi płynąć - ale jak tworzy? na co tworzy?
 74 3    |               się w blaski rozetlić - ale tam, w głębi, tam tylko
 75 3    |             nie do straconej swobody, ale do owego przejścia pierwszej
 76 3    |             za troskliwość dziękował, ale mówić nie mógł, bo zanadto
 77 3    |               powód zbudził Cypriana, ale gdy spojrzałem ku niemu,
 78 3    |      przecierpisz, teraz lub później, ale inaczej być nie mogło, mój
 79 3    |       lepszego życia niecierpliwość - ale kto nie wie, co go później
 80 3    |           chciało o nadmiar targować. Ale kiedy nieszczęście przy
 81 3    |             siebie w twoim obrazie.~- Ale chciałbyś zrozumieć - ot,
 82 3    |             dziwaczyć, miał gorączkę, ale po co ja go słuchałem, tak
 83 3    |             bogatą, czy ja tak ubogi, ale zabrakło mi nawet ideału
 84 3    |        skończę cały mój zawód i umrę, ale jak ci mówiłem przed chwilą,
 85 3    |      szczęściem, nie w sobie jeszcze, ale w słowach jego, w takim,
 86 3    |           domowi pędził niecierpliwy, ale częściej - co mi po tym
 87 3    |        najcudniejszym zaiste światem, ale światem maleńkim, światem,
 88 4    |             dnia, był to dzień lipca, ale już ku wieczorowi schodzący,
 89 4    |              że nie przez porównanie, ale rzeczywiście, widomie, osobiście,
 90 4    |             bez przedmiotu - bez tła, ale przestwór głośny świszczącym
 91 4    |            czarna, ogromna - to góra, ale daleko, na tej górze łuną
 92 4    |           niby gwar ludzkich głosów - ale Sokół tym okropnym rżeniem
 93 4    |          dusząca wypełniła powietrze, ale żaden wichru poświst, żadna
 94 4    |          dziwem utrzymaliśmy się oba, ale jak się to stało? jakim
 95 4    |               pręt do biegu naglący - ale przynajmniej nie mojego
 96 4    |               innej przybyłem strony, ale przekonać w pierwszej chwili
 97 4    |              do naszej Zitty podobną, ale daleko piękniejszej rasy
 98 4    |               nie znam w nich nikogo, ale znać bym pragnął, żeby się
 99 4    |            włosów, jaśniejszych oczu, ale tak podobny pierwszemu,
100 4    |         zastanowił się przez chwilkę, ale wkrótce dość wesoło uśmiechnął.~-
101 4    |             najwierniej naśladowanym, ale jakże wykwintnym strojem
102 4    |               wśród tych przepychów - ale mnie, z ubogiej rodziny
103 4    |             moja własność, mój twór - ale zawsze, bądź co bądź, ja
104 4    |              nie szukałem ich nigdy - ale jaką ona dla innych wydawać
105 4    |             właśnie też - ona wysoka, ale przecież nie, jak inni ludzie,
106 4    |     powiedziałem: były ciemnozielone, ale ciemnozielone jak malachit,
107 4    |              u trupa, najpiękniejsze, ale do patrzenia jedynie, do
108 4    |           sprzeczność z licem bladym, ale zda się gorącym jeszcze
109 4    |               to się umiera za życia, ale nie teraz jeszcze - teraz
110 4    |           przycisnęły mię do miejsca, ale jej usta zaczynały się z
111 4    |      stanowczo jej oznaczyć nie mogę, ale mi erudycji nie starczy
112 4    |     przenikliwe i długie spojrzenie - ale ona, choć wzrok swój badawczo
113 4    |           była? Kształt dość podobny, ale z kryształu i struny złote
114 4    |                 zaśpiewam ci, góralu, ale szkoda, że nie zrozumiesz
115 4    |           miłości,~Tobie pieśni mej. ~Ale strzeż się - oh, przez Boga! ~
116 4    |            zdaje niedorostek jeszcze, ale krwistego temperamentu,
117 4    |         młynkował pod wiatr językiem, ale zawsze toż samo ziarno -
118 4    |       prawdziwych mędrców nauczyłem - ale mój drogi, zaklinam się
119 4    |               panią - odpowiedziałem, ale trochę mniej pewnym głosem
120 4    |              czystym światłem goreje, ale ja cię pożegnać przyszedłem,
121 4    |         jesteś, sama ci to przyznaję, ale nie gniewaj się - ale...
122 4    |      przyznaję, ale nie gniewaj się - ale... bardzo nudny także.~-
123 4    |             tobie "Aspazja" na imię - ale widziałem ciebie kobietą,
124 4    |           wszelką ku temu sposobność, ale ty, pani, skarby złota cisnęłaś
125 4    |              zamyślona, bez uśmiechu, ale i bez smutku, jej~oczy szły
126 4    |            jej~oczy szły niby za mną, ale jej oczy nie wołały mnie -
127 4    |             jesteś, kochaną być może, ale zamarła jasność twego oka,
128 4    |         twoich miękkie i przejmujące, ale od słów twoich tchnienie
129 5    |            nocy karku gdzie nadkręcę, ale mimo to uśmiechał się tajemniczo
130 5    |           światło błyszcząca tablica, ale gdy naprzód postąpiłem,
131 5    |                tak jest, to była ona, ale więcej niż ona, więcej niż
132 5    |            ogarniających mnie potęg - ale nie, ona miała spuszczone
133 5    |             cofnąłem ją w przeszłość, ale pamięć dochowała mi tylko
134 5    |           niezupełnie naprzeciw mnie, ale nade mną, nad kobietą i
135 5    |         ubrany leżę - chciałem wstać, ale stara kobieta okropnie głową
136 5    |              w otwartym pokoju wiszą, ale stara wykrzywiła się piekielnie
137 5    |               zacznie, to ją uduszę - ale ona nie obejrzała się! Na
138 5    |               chciałem wołać o pomoc, ale woda zalała mi usta - zrobiłem
139 5    |                iż jej stroną pójdę.~- Ale zostańmy tu, zostańmy tu
140 5    |         wieści po kraju się rozeszły. Ale, bo też prawda, że wielkie,
141 5    |               tak, jako niegdyś było, ale dzisiaj nad ranem spostrzegłam,
142 5    |               bystry i wierną pamięć, ale nie zawołałam, bo mi się
143 5    | najmądrzejszych, mam i znam wszystko, ale mi świata zabrakło, a przypomniałam
144 5    |               innej kobiety wyborem - ale powiedz, że słowa twoje
145 5    |                 nie wróciłem do domu.~Ale... ale... moi kochani, obiecałem,
146 5    |              wróciłem do domu.~Ale... ale... moi kochani, obiecałem,
147 5    |          rybak leżał w chatce swojej, ale nie spał - z dwunastą godziną
148 5    |               swojej złocistej sukni, ale bardzo drżąca i blada. Rybak
149 5    |          przeżegnał, postać zniknęła, ale rybak nie wstał już - ciało
150 5    |          miłosną; prostą, nieozdobną, ale tak rzewną, tak tkliwą,
151 5    |              wszystko pójdzie dobrze, ale wracaj do nas". Ojciec napisał: "
152 5    |           Synu! synu! wracaj do nas".~Ale Aspazja rzekła:~- Tam skarb
153 5    |               do skinienia jej ręki - ale dawniej było wiele jeszcze
154 5    |             się odważnie, z rozpaczą, ale ja go zabiłem - i wracałem
155 5    |               oburzenia, bez wstrętu, ale zamyśliła się głęboko i
156 5    |          panią stosunkach. Tajemnica, ale tajemnica pełna uroku i
157 6    |            czarnej sukni zerwała się, ale sił jej zabrakło i znów
158 6    |                 odpowiedziała cichym, ale serce rozdzierającym od
159 6    |          dziecię najmłodsze straciła. Ale teraz kiedy wróciłeś do
160 6    |               litością świętą, bożą - ale gdy w nocy na mszę zadzwonili,
161 6    |              ją zabijasz - zabijasz!"~Ale gdy matka znowu oczy otworzyła,
162 6    |              i Karol gdzie indziej... ale mają swoje krzyże, nie zapomnij,
163 6    |              się rozchorowałem nawet, ale ja nie wiem - chyba to już
164 6    |              siostrą. Nie odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego układu;
165 6    |            czułem. Płakać nie mogłem, ale mi czasem tak okropnie twarz
166 6    |            odparła smutnie Ludwinka - ale jeśli to tak jest, to przynajmniej
167 6    |               niewinność mojej duszy. Ale nad wieczorem, gdym się
168 6    |               jej - cierpię okropnie; ale matka przebaczyła mi przed
169 6    |             stopą niegodną jej grobu. Ale ja cię kocham, Aspazjo -
170 6    |               zazdrosnym, ty okrutną. Ale ja cię kocham, Aspazjo,
171 6    |              nie wahał bez wątpienia, ale gdyby w niepewność domysłów
172 6    |             prosto do nieba prowadzi, ale ja ci powiem szczerze, że
173 6    |               wiem, jak się to stało, ale we mnie władze radowania
174 6    |             grób rodziców - płakałem, ale czułem, że łzy moje były
175 6    |               jednostka nie pogańska, ale już w chrześcijaństwie odrodzona
176 6    |               też nie żadnym "gdyby", ale także "aktualnością" odpowiadać
177 6    |           bardzo, bardzo maluczkich - ale daruj mi, śliczna Augusto,
178 6    |             nigdy miłości nie dozna - ale i prawy człowiek bardzo
179 6    |          ciekawość w jego spojrzeniu, ale współczucia wdzięcznego
180 6    |          którego mdleją nam ramiona - ale ofiarna przez krzyż, który
181 6    |               ona nie tylko bliźnich, ale głównie nas samych kształci
182 6    |              ducha nieśmiertelność...~Ale Beniamin nie słuchał już -
183 6    |               nie bardzo się odwlekł, ale później między odczytem