Rozdzial

1 3| widziałem, rozumiałem wszystko; wtem nagle postaci mego obrazu
2 3|        rozrywać z pośpiechem. A wtem drzwi się uchyliły, na palcach
3 4|     zdarza, owa widna ciemność. Wtem niespodzianie gałęzie jakiegoś
4 4|       że chyba świata nie było. Wtem nagle wyskakuje masa czarna,
5 4|          ni domyślić się nawet. Wtem chrapliwy i natężony oddech
6 5|        wszystkiego dotrzymywał.~Wtem Bazyli wszedł do pokoju,
7 5|     czemu mi było smutno jakoś. Wtem spomiędzy drzew ciemnych,