Rozdzial

1 1| kwiatom wyleci, a tobie będzie smutno za nią i spytasz może -
2 2| gniewałem, ale mi się okropnie smutno zrobiło.~- Cyprianie - rzekłem
3 3|        już miał oczy otwarte i smutno wlepione we mnie.~- Może
4 4|       niedobrze, bo mi gorzko, smutno, duszno.~- Przyznaj się,
5 4|       zasłonę, a tylko było mi smutno jak po pierwszej w życiu
6 5|       nie pomnę, czemu mi było smutno jakoś. Wtem spomiędzy drzew
7 6|  mężowskiej, a nic nie było mi smutno; uratowałem tonącego człowieka,