Rozdzial

  1 Wstep|            też zapomniało uraz? czyby już wszelką z serca zrzuciło
  2 Wstep|               Kto kochał wtedy, niech już teraz ukochanych swoich
  3 Wstep|         kłótni żadnej nie wszczynałam już.~Obok tych czterech kobiet,
  4 Wstep|        kajdany; jak nie ma walki, tak już i uczucia nie ma.~Anna piękniejszą
  5 Wstep|          przekonaniu miłość nic a nic już do niej przyrzucić nie mogła,
  6 Wstep|   macierzyńskie, bez dziecięcia - jak już wspomniałam - zbudzone w
  7 Wstep|               projektu i wtedy nic go już nie obchodziły postronne
  8 Wstep|            dobrze, Henryku, że my się już nie spotkamy z sobą! - zostałeś
  9 Wstep|              może własnej sile zaczął już nie ufać, a może byś z uporu
 10 Wstep|            dobrze, Henryku, że my się już nie spotkamy z sobą! - Niech
 11 Wstep|      matematycznych zasad. Cóż robić? Już to widać jest taki los wielu
 12 Wstep|               materii, której każdemu już po trochu braknąć zaczyna;
 13 Wstep|           podróże; "Łysy" dlatego, że już wyłysiał okropnie. Teofil
 14 Wstep|               lubo nieco przywiędłych już rysów czytałam historię
 15 Wstep|               rzekła wesoło Augusta - już on czuje, że wielką niedorzeczność
 16 Wstep|             ja chcę!" a nie "tak jest już" - przerwał mu Leon.~- Mylisz
 17 Wstep|           Mylisz się - co ja chcę, to już tak jest - albo w potrzebie
 18 Wstep|         distinguo" się odezwie, to ja już nic po nim mówić nie chcę -
 19 Wstep|             nic więcej, napadło mnie, już trzeci rok temu będzie -
 20 Wstep|               rzekła Augusta.~- Teraz już bym mógł opowiedzieć, już
 21 Wstep|             już bym mógł opowiedzieć, już się rozgadałem, to mi i
 22 1    |            pierwszy potomek gasnącego już imienia, oczekiwany dziedzic
 23 1    |       obmyślenie zawodu sił i spokoju już nie wystarczy - dziwna rzecz,
 24 1    |               do osobistej biografii, już wiecie pod jakim wpływem,
 25 1    |           pamiętam - a jednak to było już życie moje, to była już
 26 1    |               już życie moje, to była już przyczyna jakaś późniejszych
 27 1    |      obejrzałem na świecie, znalazłem już jej owoc w głębi ducha mego
 28 1    |              zrywa dla mnie ukoralone już gałęzie jarzębiny, którą
 29 1    |          zrobiłem: przykrość temu, co już cierpiał.~- Ale kiedyś ty
 30 1    |           wyraźną ugodą dostała. Może już dziewięć lat miałem, kiedy
 31 1    |            prawdziwie tureckiej rasy, już okulbaczona i pąsowym pokryta
 32 1    |          sunął Moloch i w kilka minut już dom i wioskę straciliśmy
 33 1    |           pysk utopił, że mu go nawet już widać nie było, nie tylko
 34 1    |               i wilczysko ani zipnęło już nawet. Brat prosto poszedł
 35 1    |                Nie pamiętam, która to już była rocznica mych urodzin,
 36 1    |        obrazki Cypriana! Lecz Cyprian już wchodzi w szaloną biografię
 37 1    |               rzadsze i gdzieniegdzie już srebrzące wśród kruczej
 38 1    |            mój synku! Wszystko, czego już nie ma, wszystko, co jest,
 39 1    |           coraz cięższe - ziemia cała już sprzed oczu zniknęła, niebo
 40 1    |             śladu~zniszczeją, których już nie ma nawet, choć my jesteśmy
 41 1    |             tam na dnie - i gdyby raz już skończyć, gdyby spaść, gdyby
 42 1    |              nie boleje, nie rozpacza już. Człowiek-kamień, gdy upadnie,
 43 2    |            Dzieci się pozjeżdżały, bo już nie wszystkie pod rodzinnym
 44 2    |            się nieco.~- Więc dlaczego już mię i przywitać nie chcesz?...
 45 2    |           włosy zrzedniały, bodaj czy już i siwieć nie zaczynają,
 46 2    |              radości stworzona...~Oh! już co wtedy, to się sam za
 47 2    |         dlatego chciałbyś z nim pójść już w zapasy - oh! wierzę bardzo,
 48 2    |             to wytrzymać trudno!~- No już nic, już nic nie powiem -
 49 2    |       wytrzymać trudno!~- No już nic, już nic nie powiem - lepiej
 50 2    |      sędziowie z bacznym okiem i meta już bliska - tobie pęd powietrza
 51 2    |               kochanką ci nie jest, a już kocha i kochana? - czy ty
 52 2    |          umrzeć w jej objęciach, żeby już potem nie być, choćby nawet
 53 2    |              bladości... myślałem, że już umarł. W tej chwili dzwonić
 54 3    |            jest w nim odrębnością, to już artystycznej nie stanowi
 55 3    |             napoje dla was. Wyłączono już bóstwo z natury, nie biją
 56 3    |              gdy spojrzałem ku niemu, już miał oczy otwarte i smutno
 57 3    |              marzenia w twoją duszę i już cierpisz.~- Oh! cóż ty znowu
 58 3    |               Beniaminku! Najpierw... już ja zgaduję, o co najpierw -
 59 3    |             całych dziejach ludzkości już nie znajdziesz potem! Oto
 60 3    |          rzekł z cicha - moją Aspazję już mam - pierś wzniosła się
 61 3    |            może pocałunku obietnicą - już ją mam, ona tu jest, blisko
 62 3    |               miłości kochanka; kiedy już wystąpiła z martwego płótna,
 63 3    |      zadrżałem... bo mi się zdało, że już więcej zrobić nie potrafię;
 64 3    |         więcej nawet! Jakżebym chciał już wziąć paletę i pędzel do
 65 3    |          swojej; ten młodzieniec taki już silny, taki już dumny, taki
 66 3    |      młodzieniec taki już silny, taki już dumny, taki już chciwy,
 67 3    |           silny, taki już dumny, taki już chciwy, żeby chciał na jednych
 68 3    |               siebie wrócili, Cyprian już nie chciał płótna swego
 69 4    |               był to dzień lipca, ale już ku wieczorowi schodzący,
 70 4    |          piersi rozsadziło - wiedział już o tym poczciwy Bazyl, mój
 71 4    |             być dla mnie list z domu, już od dwóch tygodni czekałem
 72 4    |         pomiarkować, co to być mogło, już mój Sokół zarżał przeraźliwie,
 73 4    |           może wybuch wulkanu?... ot, już blisko... nie, to nie wulkan -
 74 4    |          najgłębszym milczeniu, tylko już wicher zrywać się zaczynał;
 75 4    |               się przede mnie. Deszcz już wtedy lał strumieniami -
 76 4    |            niej jechała przed chwilą, już zsiadła i zniknęła - przy
 77 4    |         prawda! nic by to nie pomogło już. Mnie też myśli podobne
 78 4    |               istocie czas było, żeby już przecie głos ludzki wywiódł
 79 4    |        nabijaną.~- Za Albańczyka, oh! już lepiej za Albańczyka!~-
 80 4    |           niej będzie prześlicznie.~- Już ja się przyznam, żebym wolał
 81 4    |          tylko klęknij i módl się, bo już ucichła burza, najczystsze
 82 4    |           wszystkimi pulsami bijących już zbyt ciasnym się zdawał,
 83 4    |  przeznaczonym do zupełnego stargania już nadwątlonych włókien zimnego
 84 4    |               w odmianie zupełnej, to już moja własność, mój twór -
 85 4    |               co ubiegłej lub gorącym już od krwi, co ma z pierwszym
 86 4    |      wachlarzem o ramię moje wsparta.~Już na pierwsze jej słowa dość
 87 4    |               Co za szczęście, że jak już wam wspomniałem, każda ostateczność
 88 4    |         szyderstwa dźwiękiem, którego już pierwej wśród ciemnej nocy
 89 4    |              nie mów o sobie, ja wiem już wszystko...~- Przedziwny!
 90 4    |                    Przedziwny! On wie już wszystko - no, powiedz zawsze,
 91 4    |       dopatrzyć zdołałem jedna z nich już żądaną podawała lutnię.~
 92 4    |             władze umysłu przytępione już, niektóre władze ciała nie
 93 4    |              uścisk mój!~~Teraz dosyć już przeżyłem ~W niepokoju długich
 94 4    |          temperamentu, powiada, że go już wszystko nudzić zaczynało -
 95 4    |          Śpiewak stracił apetyt i pić już nie lubił - co uważa za
 96 4    |             iż nawet niewiadomość ową już postradał zupełnie - dziś
 97 4    |        czekajcie chwilę maleńką - ot, już ją mam - tak! to ona właśnie...~ ~
 98 4    |            wierzy, ~Że kiedyś może ty już wątpić będziesz, ~A ona
 99 4    |            się jej zrobiło, bo czułem już, jak to można nie kochać
100 4    |                gdy mi się zdawało, że już ani myśli o mnie i że przez
101 4    |              to, pożegnać? Czy słońce już zbyt jasno świeci, a moje
102 4    |              a moje lampy zbyt ciemno już płoną?~- O nie, pani, słońce
103 4    |              byłabym jej słuchała, bo już tamte znam, a twojej ciekawą
104 4    |            twojego oblicza i myślałem już, że tobie "Aspazja" na imię -
105 5    |              o nic nie pytałem, obraz już mi zdawał się koniecznością
106 5    |              wartość swoją przetrwała już, a na klawisze pamięci kiedy
107 5    |              kocham, teraz nie jesteś już nudny, ubogi i śmieszny -
108 5    |              kiedy mi się zdawało, że już bliski celu byłem, nagle
109 5    |            nieśmiało - za kilka chwil już będę miał dosyć siły, żebym
110 5    |       ramieniem.~- Czyż nie masz dość już mocy, by choć na chwilę
111 5    |               zrażę, ja żadnemu złemu już nie uwierzę nigdy, bo ty
112 5    |               Sam osądź. Zmęczyła mię już uczta, której początek widziałeś -
113 5    |         przyszło mi do myśli, że może już nie żyjesz, wtedy...~- Oh!
114 5    |              jest ów Cyprian, którego już po raz drugi wspominasz?~-
115 5    |              tobie Aspazja na imię?~- Już ci to w zamku powiedzieć
116 5    |            załamanymi rękoma, a rybak już leżał blady i nieżywy.~Ksiądz
117 5    |         zniknęła, ale rybak nie wstał już - ciało jego było białe
118 5    |           zabójczych.~Albercie, wszak już raz przyświadczyłeś, że
119 5    |            pytał zasmucony, czemu ona już nie żyje?~- Zapomniałam -
120 5    |            kochać przestałem.~Potem - już nie wiem, gdzie to było -
121 5    |             koło nogi zawiązać... Oh! już zapomniałem, co za drogami
122 5    |         ostatnie zdarzenie. Doszedłem już po tę miarę boleści i zepsucia,
123 5    |               czy w kodeks prawny, on już nie dba o to, byle sobie
124 5    |              dawniej, wtedy kłamstwem już... Dawna owa, niczym niezachwiana
125 5    |               władz ducha ku temu, co już minęło!... Gdybym ja to
126 5    |             myśli moich, a biedny nic już nie miałem. Zrzuciłem mój
127 5    |             dyplomatyków naszych, był już od dawna w bliskich z tą
128 6    |              wszystkiego nie pamiętam już - wspomnienia wracają mi
129 6    |             trzeba!~Matka moja bardzo już była zmienioną i słabą.
130 6    |           więcej cierpiałam.~- Ile to już lat będzie, jak Cyprian
131 6    |       uśmiechem powiedział: - "Oh! to już teraz dorosły mężczyzna,
132 6    |               mnie się zdało, jakobym już na zawsze moją pieszczotkę,
133 6    |             na mszę zadzwonili, matka już wstać nie mogła i potem
134 6    |          kolana spadła - i nie miałem już matki!...~Siostry i bracia
135 6    |            ale ja nie wiem - chyba to już nie była ta dobroczynna
136 6    |            poznałem, że musiano dawno już tam nie chodzić. Siłą odparłem
137 6    |             tylko powtarzam wściekły: już ona więcej nie powie: "lubię
138 6    |       użyteczny - nie straszyłbym cię już nigdy...~Ludwinka cichymi
139 6    |               mię. Ja spojrzałem, bom już był zapomniał, że coś trzymałem
140 6    |              bo go zepsujesz - patrz, już się miasto zatarło, a to
141 6    |       najgorsze wspomnienie - dzisiaj już tak nie jest, dzisiaj widziałem
142 6    |              i ciebie tak skalaną, że już by żyć nie było warto. Gdybym
143 6    |              ja się mam lękać, żeś ty już przestała. Czyż to podobnym
144 6    |      powiedzieć sercu, które kochało: już nie kochasz. W tej niemożności
145 6    |           Wszak czytając te słowa, ty już mi wierzysz i sobie wierzysz,
146 6    |               się chwali, ten, co raz już wierzyć przestał, nigdy
147 6    |               uwierzy, a dla tego, co już raz cierpieć zaczął, chwile
148 6    | przypuszczałem nawet, że Aspazja sama już zajeżdża, już wchodzi, już
149 6    |            Aspazja sama już zajeżdża, już wchodzi, już mi ręce na
150 6    |            już zajeżdża, już wchodzi, już mi ręce na szyję zarzuca
151 6    |             byłem taki szczęśliwy!...~Już wam wspomniałem, że to miesiąc
152 6    |        pośmiertnego. Ha! przynajmniej już drugim kłamać nie będziesz -
153 6    |      brzeżkiem tła się pogoniło i nic już więcej - umarliśmy oboje.~
154 6    |               mię doskonała martwość, już mi się nawet zabijać nie
155 6    |         spokojny jak ślimak i nic mię już nie mogło z tego stanu wyprowadzić.
156 6    |             nie kocham was...~- I nic już pan nigdy o Aspazji nie
157 6    |          wpadł mi do ręki list, który już blisko dwa lata poniewierał
158 6    |            była...~- Zdało mi się, że już powiedziałem państwu...
159 6    |             dalszy ciąg sentencji był już więcej z własnego uczucia
160 6    |           jednostka nie pogańska, ale już w chrześcijaństwie odrodzona
161 6    |       odpowiedział zaczepiony.~- Oho! już się pan Leon wybiegami ratuje -
162 6    |        postrzegła złośliwie Augusta - już na pytanie wprost nie odpowiada,
163 6    |              w rzeczywistości złe nam już takie głębokie pod nogami
164 6    |           stracenia...~- No, no, dość już tego, dość tego - zawołała
165 6    |               jego niemoc słowo? O to już dawno ktokolwiek powinien
166 6    |            pełen zdolności Alcybiades już nie zmartwychwstanie - złamał
167 6    |       wyrobnik przybędzie.~- Za późno już! Za późno - rozbrzmiał jak
168 6    |              Ale Beniamin nie słuchał już - wolnym krokiem ku drzwiom