Rozdzial

1 1|  jeszcze, nikt z nas się nie uśmiechnął nawet, nikt żartem chwili
2 1|  było nań wskoczyć. Brat się uśmiechnął widząc moje usiłowania i
3 1|    niemu.~Ojciec smutnie się uśmiechnął, a dziś jeszcze daremnie
4 4|      ale wkrótce dość wesoło uśmiechnął.~- No, ja ci mówię, że i
5 5| podoba? - i gdym się do niej uśmiechnął, to mi mówiła: - Otóż ja
6 5|    on się dziwnie do księdza uśmiechnął i ręce położywszy na sercu,