Rozdzial

  1 Wstep|           suche, tak mało zostawiające po sobie węgla i popiołu, tak
  2 Wstep|               Dzisiaj? los nas rozwiał po szerokiej ziemi, obojętność,
  3 Wstep|                to okropność spostrzec, po latach dwóch, trzech, dziesięciu
  4 Wstep|               Emilka, pani domu, wdowa po mężu, który jej zatruł dni
  5 Wstep|               rzemieślnik, który dzień po dniu tąż samą robotę zaczyna,
  6 Wstep|       cierpienia - lecz co tam dzisiaj po nich - cnoty cierpienia:
  7 Wstep|          śmierć najdroższych naszych - po prostu ja przez szczęście
  8 Wstep|     odtworzeniu i poprawie, niżbym nią po spowiedzi w kornej pokucie
  9 Wstep|             jak oczarowanego kochanka, po całych godzinach słuchała
 10 Wstep|               żeśmy ją wszystkie psuły po trochu. Jadwiga szczególniej,
 11 Wstep|                każde zawołanie gotowy, po sarkazmie pieszczota, stąd
 12 Wstep|                niektóre zarysy, jestem po trochu tym wszystkim, co
 13 Wstep|            swojego uroku, gdyż została po części owym bóstwem wymagającym
 14 Wstep| najobojętniejszym okrucieństwem stąpał po spotkanych w drodze zawadach,
 15 Wstep|            materii, której każdemu już po trochu braknąć zaczyna;
 16 Wstep|            mało do ręki ich weźmiesz - po długich słotach i po wichrach
 17 Wstep|        weźmiesz - po długich słotach i po wichrach mroźnych, cóż się
 18 Wstep|         panienka na krześle siedział - po jeden rzadszy medalik byłby
 19 Wstep|          niknęła, rozwijały się obrazy po obrazach z dagerotypową
 20 Wstep|          kopalniach, gdzie inni ledwie po trudach największych maleńkie
 21 Wstep|                Zbyt wyszukany środek - po prostu kieliszka tęgiej
 22 Wstep|              życia ucieknę z ziemi, to po śmierci wprost trafię do
 23 Wstep|              założę fabryki, a dlatego po sławę i wiedzę z kapitanem
 24 Wstep|              każdego z was będę biegał po gorszym niż dzisiejsze błocie,
 25 Wstep|             się odezwie, to ja już nic po nim mówić nie chcę - odpowiedziała
 26 Wstep|          powiedzenie tego zdania, mnie po prostu mówić się nie chciało.~-
 27 Wstep|         przeklętą chorobę milczenia.~- Po co ty mu się zawsze sprzeciwiasz,
 28 1    |            sześć, o godzinie pierwszej po północy, przy najpiękniejszym
 29 1    |        pochmurny, jak gdyby kto ołowiu po niebie rozlał. Julcia nad
 30 1    |                przyjaznych. Raz, kiedy po przeczytaniu przez Walerię
 31 1    |                 kiedy Waleria od czoła po ramiona tym całunkiem zakraśniała,
 32 1    |                nie ma w świecie. Józio po drodze zrywa dla mnie ukoralone
 33 1    |             treścią wyrazu, nie wiem - po chwili wstrząsnęła główką,
 34 1    |             tuż do ziemi przytyka, idź po szafirowy kawałek tego nieba,
 35 1    |             kroplami, które nań spadły po chwili. Obejrzałem się:
 36 1    |           jednak dość wesołym głosem - po co ci pytać, gdzie to jest "
 37 1    |              uspokojony tym zamiarem i po drodze zbierałem kwiatki
 38 1    |              przywiązania, poklepał go po karku z taką miną, z jaką
 39 1    |                czasem oficer żołnierza po ramieniu klepie, kiedy mówi
 40 1    |            wsparcia - na kolędę często po kilka korcy owsa przysypano
 41 1    |               przyjść do siebie, bo on po zaporosku swoją Zittę kochał,
 42 1    |               chcecie, moi państwo, ja po tym śnie przez cały dzień
 43 1    |                iskierkom różnolśniącym po drzew gałęziach, po drodze
 44 1    |      różnolśniącym po drzew gałęziach, po drodze naszej rozsianym,
 45 1    |                wściekle i tarzając się po śniegu jakby z rozpaczy
 46 1    |              uchybienia żadnego.~Karol po tej pierwszej chwili niespokojności
 47 1    |         trawami owadów, hukających żab po stawach, drżących w chłodzie
 48 1    |               białe chmurki goniły się po ciemnobłękitnej przestrzeni,
 49 1    |              srebrne pióra żeglujących po wodzie łabędzi, unoszących
 50 1    |              Ja czuję - odpowiedziałem po chwili - że tak mi dobrze,
 51 1    |                 lecz w każdej chwili i po każdym przejściu wracały
 52 1    |         książkę roztworzył, matka szła po cichu na palcach przez pokój,
 53 1    |             lub najdawniej, widzieć aż po krańce ziemi i nieba, aż
 54 1    |               krańce ziemi i nieba, aż po głębię duszy ludzkiej. Ja
 55 1    |          dojrzy, nie dojrzy! Oh! wtedy po pierwszej chwili odurzenia
 56 2    |            wielkiej radości rozróżnić.~Po kilku latach rozstania witać
 57 2    |                jaśniejsza myśl widomie po twarzy przeciągała - czasem
 58 2    |                 szepnąłem mu z cicha i po karafkę sięgnąwszy, niby
 59 2    |         zrobiło.~- Cyprianie - rzekłem po chwili - choćby się nawet
 60 2    |       niechcenia zamieszały się w moje po góralsku na ramiona spadające
 61 2    |            będą te myśli, dziś grające po mózgu tysiącem obrazów tęczowych -
 62 2    |               Chłopczyk zamyślił się i po chwili odpowiedział:~- Będę
 63 2    |            drugi. Znowu milczał - lecz po chwili:~- O czym ci się
 64 2    |                bym dał sobie lewą rękę po sam łokieć uciąć, żebyś
 65 2    |               pierwszy! Spojrzyj teraz po widzach, śmiej się z tych,
 66 2    |                wzrokiem i słuchaj, jak po drodze twojej jedni drugim
 67 2    |        małżeństw uroczystością - co mi po tej dziewicy, która skromnie
 68 2    |              kochaną będzie; gdybyś ty po jej miękkich wezgłowiach
 69 2    |        słuchałem jeszcze, dziwy mi się po głowie roiły, wszystkimi
 70 3    |             tworzy, nie kocha - dzieło po dziele odpada od niego,
 71 3    |                odpada od niego, chwila po chwili zstępuje w przestrzeń,
 72 3    |              cudzego serca i przebiera po nich marmurowymi palcami
 73 3    |           Siedząc tak, siedząc godzinę po godzinie, w najgłębszej
 74 3    |           którą uklęknąłem, gdy mi się po raz pierwszy objawiła -
 75 3    |                zacząłem nią żyć, żyć - po ateńsku, chwilami rozkoszy,
 76 3    |           miłości, i sił swoich nie ma po co żałować! Ja dziś rozumiem,
 77 3    |          dziwaczyć, miał gorączkę, ale po co ja go słuchałem, tak
 78 3    |            znowu ty byłeś tym, którego po świecie szukałem tak długo -
 79 3    |      Alcybiadesie.~Czułem, że od serca po całej piersi, a od tyłu
 80 3    |                piersi, a od tyłu głowy po całym czole rozchodziły
 81 3    |              brata, z wolna toczył się po ziemi jak gad plugawy, co
 82 3    |            potęgę, zabierała mu chwilę po chwili życia mojego i odepchnęła
 83 3    |                błota do takiego serca, po jednej marzeń godzinie będziesz
 84 3    |             uczuciem, owe błąkania się po raz pierwszy zbudzonego
 85 3    |     niecierpliwy, ale częściej - co mi po tym spojrzeniu! Ja kochałem
 86 3    |           sięgałem na wszystkie strony po marzenia, po objawy, po
 87 3    |          wszystkie strony po marzenia, po objawy, po wiedzę. Pierwej,
 88 3    |                po marzenia, po objawy, po wiedzę. Pierwej, gdy co
 89 4    |              przygotował, bo niemylnie po skończonej pracy siadałem
 90 4    |             coraz częściej zbijały się po niebie - przeciągły huk
 91 4    |                   Jam ją wtedy, ujrzał po raz pierwszy.~Tak jest,
 92 4    |                raz pierwszy.~Tak jest, po raz pierwszy ujrzałem przy
 93 4    |              ze słuchu miarkowałem, że po kamieniach lub po piasku,
 94 4    |      miarkowałem, że po kamieniach lub po piasku, że po zagonach,
 95 4    |           kamieniach lub po piasku, że po zagonach, lub po łąkach
 96 4    |            piasku, że po zagonach, lub po łąkach pluskających wilgocią.
 97 4    |        Rozeznałem jakieś załamy murów, po odbiciu tętentu odgadłem,
 98 4    |         przebrania - odpowiedziałem im po chwili - szczególniejszy~
 99 4    |                 Chłopcy z zadziwieniem po sobie spojrzeli.~- Przed
100 4    |             złotym łańcuchem, który mu po zwierzchniej sukni od ramion
101 4    |               zapytał młodszy chłopiec po odejściu wysokiego jegomości. -
102 4    |            kilka razy przeciągnął ręką po moich włosach, włosy nigdy
103 4    |             zaczął - czy są też wyrazy po temu, ja nie wiem i nie
104 4    |         daremnie, to on - i trącił mię po ramieniu jej wachlarz kasztownymi
105 4    |           wkoło nas zebrało się grono, po tych ostatnich wyrazach
106 4    |              długiej zawsze niezgodzie po krótkiej harmonii bywa.
107 4    |          Prawdę rzekłeś - odezwała się po chwili - jam Aspazją - a
108 4    |           ożywił. Zasiedli sobie jeden po jednej, drugi po drugiej
109 4    |           sobie jeden po jednej, drugi po drugiej stronie mojej; wychylili
110 4    |               ja z natchnienia śpiewam po włosku jedynie - to język
111 4    |           danego ostrzeżenia zaczął ją po polsku, czystym i do taktu
112 4    |           Nazwać tego, a szalałem;~Łzy po twarzy nieraz ciekły,~Nieraz
113 4    |             goni, ~A czy będzie tam co po niej - ~O to starych mnichów
114 4    |                jak porcelanowa figurka po prawej stronie mojej siedzący.~-
115 4    |          podróż przez nieznane kraje, ~Po śliskich ścieżkach złych
116 4    |        diamentowej przepaski na głowie po ramionach i całej spadała
117 4    |               tylko było mi smutno jak po pierwszej w życiu omyłce.
118 5    |                koń tak zmęczony, że ja po nocy karku gdzie nadkręcę,
119 5    |                światło jakieś migotało po pokoju, a nie mogłem wytłumaczyć
120 5    |             się, bo albo mnie wysyłała po Cypriana, albo prosiła,
121 5    |       dostateczny, będzie można jednak po drodze innego dostać, sunąłem
122 5    |               przeznaczeniu. Kiedy się po raz drugi ocknąłem, głowa
123 5    |               okolicę, bajeczne wieści po kraju się rozeszły. Ale,
124 5    |            jakie srebrne rozesłały się po błoniach mgliste tumany,
125 5    |            stawy - dachy domów pływały po nich jak wysepki maleńkie,
126 5    |                ów Cyprian, którego już po raz drugi wspominasz?~-
127 5    |         wszystkimi promieniami zagrało po szklistości jej ciemnozielonych
128 5    |            ręce z siłą i wdziękiem raz po raz pluskały o migotliwą
129 5    |               zdarzenie. Doszedłem już po tę miarę boleści i zepsucia,
130 5    |              co ja jej dałem kochania.~Po uczcie oddalił się cudzy
131 5    |                zamyśliła się głęboko i po długim milczeniu rzekła
132 5    |            Cypriana długimi wieczorami po skończonej pracy, byłbym
133 5    |                nocy z l na 2 listopada po odbytym pojedynku z księciem...
134 6    |       rzewności, niepojętego smutku.~I po chwili drzwi się znowu rozwarły -
135 6    |             sukni i w czarnym czepku - po obu jej stronach młode żony,
136 6    |          Narodzenia wrócił? - spytałem po cichu siedzącej przy mnie
137 6    |          odpowiedź mnie się łzy gradem po twarzy stoczyły. Sześć lat!
138 6    |               jak gdybyś miał z jutrem po raz pierwszy na światło
139 6    |                się niby potokiem złota po łonie rozlały: - Pamiętam -
140 6    |              cierpiałem, cierpiałem...~Po jakimś czasie rozjechali
141 6    |          ręczysz, że znośniej? Z takim po wierzchu zamkniętym grobem,
142 6    |                płaszczu, jak go zwykle po ołtarzach malują, bo jeśli
143 6    |            apoteoza myśliwska - on sam po chmurach na swojej Zitcie
144 6    |         tłuczkach masło kłucić będzie, po śniegu przekopałem się aż
145 6    |             pozbyć nie możesz, choćbyś po tysiąc razy spędzała je
146 6    |               przypomina: widziałam go po raz pierwszy na dzień przed
147 6    |          farbami mój Tobiasz zrobiony. Po długiej chwili milczenia
148 6    |           obraz - stanąłem jak wryty - po chwili dopiero załamałem
149 6    |        wspomnień tak bolesnych. Ja wam po prostu opowiedziałem moje
150 6    |               o Aspazji nie słyszał? - po długim milczeniu odezwała
151 6    |            cały pokój zaległo; dopiero po kilku chwilach Leon metodysta
152 6    |             całe stawię ci przed oczy, po imieniu każdego zaprezentuję
153 6    |                chcesz, to możemy nawet po więzieniach kryminalnych
154 6    |                jego organizmu, tętnem, po którym się stan zdrowia
155 6    |         przyklaskujemy ludziom, którzy po zgliszczach rodzinnych pałaców
156 6    |     współczucia wdzięcznego nie było - po chwili nawet ciekawość przygasła,
157 6    |              wymagam; niech da godzinę po godzinie, dzień po dniu,
158 6    |             godzinę po godzinie, dzień po dniu, lata po latach, a
159 6    |          godzinie, dzień po dniu, lata po latach, a zobaczycie, jak
160 6    |           pamiątek - drugi bez przerwy po pierwszym nastąpił, trzeci