Rozdzial

  1 Wstep|            tak mało zostawiające po sobie węgla i popiołu, tak czyste,
  2 Wstep|         ukaże. Teraz jeszcze trzeba sobie wyobrazić, że ten kominek
  3 Wstep|          zawieść się na nich lub na sobie, z wspomnienia mieć rozczarowanie
  4 Wstep|            znów życie anioła płynie sobie tak jasnym strumieniem,
  5 Wstep|          obowiązkach, że nie umiała sobie dobrać skali na mierzenie
  6 Wstep|         żeby choć na chwilę o samej sobie zwątpić. Z okiem badawczym,
  7 Wstep|            wdowa bezdzietna, sama w sobie zwinęła się jak listek czułki
  8 Wstep|          zbyt szlachetna jednak - w sobie, nie dla siebie zwinęła.
  9 Wstep|            charakterami, wyobraźcie sobie trzy inne jeszcze, które
 10 Wstep|             Trudno bo też wyobrazić sobie więcej ponętne stworzenie;
 11 Wstep|            Kto jej nie spotkał, ten sobie wyobrazić nie może tak różnorodnych
 12 Wstep|            nigdy nie skłamała samej sobie, a kłamstwo zupełne, kłamstwo
 13 Wstep|        każdemu słowu; kto uwierzył, sobie mógł tylko winę przypisać,
 14 Wstep|       któremu więcej zawierzyła niż sobie samej, niż prawdom religijnym.
 15 Wstep|           była pełna i zawsze samej sobie wystarczająca, jej charakter
 16 Wstep|       chorobie, pewno ją zaraz przy sobie widzieli i pewno widząc
 17 Wstep|           sto innych kobiet o samej sobie pomyśleć tylko i nikt by
 18 Wstep|    szczególniej pieniądze garnie ku sobie, który niczego, szczególniej
 19 Wstep|         przenieść biblioteki, skoro sobie powiedział, że to będzie
 20 Wstep|     prawdziwe skakał, przyśpiewywał sobie, rąk zacierał i włosów poprawiał.
 21 Wstep|      strachu napędziły do głowy, że sobie jak liszka usnuł na zewnątrz
 22 Wstep|            poczwarkę. Mało mówił, o sobie nigdy nie wspomniał, żywsze
 23 Wstep|          dadzą wygodne szaty skroić sobie z tej zmurszałej materii,
 24 Wstep|        zgrzybiałych, nie przyswajaj sobie języka ludzi doświadczonych,
 25 Wstep|            ta własność przyswajania sobie z na zewnątrz wewnętrznych
 26 Wstep|             mniej więcej pogrymasił sobie. Mimo tak niezaczepnej z
 27 Wstep|          zabawnej intrydze - ot tak sobie dla śmiechu - a słuchający
 28 Wstep|            pochlebniejsze tworzyłam sobie o nowym naszym przyjacielu
 29 Wstep|            zjednostkowione, którego sobie Augusta dla rozrywki życzy,
 30 Wstep|          żywiej nieco. - Przypomnij sobie tylko, czy nigdy nie widziałeś
 31 Wstep|          wnioskowań, czemuż nie mam sobie powiedzieć, że gdyby nie
 32 Wstep|        wśród lodów się przedrę - ja sobie sprawię ucztę szaloną i
 33 Wstep|             zboczeń, uczucie samo w sobie będzie zawsze cnotą. Włoch,
 34 Wstep|           zewnątrz i myśl nasza śni sobie snem ciągłym a pamiętanym.~-
 35 Wstep|           No, to zaczekajcie, muszę sobie wszystko od początku przypomnieć.~
 36 1    |                       1.~Wyobraźcie sobie państwo zieloną oazis w
 37 1    |             Katonem Velasquez'a, co sobie piersi tak krwawo, tak okropnie
 38 1    |           natura zawsze moją. Tylko sobie słowami tego nie mówię,
 39 1    |              nad tą rzeczką usiadła sobie Ludwinia tuż przy brzegu,
 40 1    |    pobiegłem według jej rady, tylko sobie poszedłem brzeżkiem rzeczki
 41 1    |              kiedyś" dojdę, rzekłem sobie, kiedyś, jak starszym będę -
 42 1    |        Brata Karola nie przypominam sobie wyłącznym wspomnieniem w
 43 1    |           może zresztą przypomnicie sobie - ja przypomnieć nie umiem -
 44 1    |             się o niej i mówcie tam sobie, co chcecie, moi państwo,
 45 1    |         imieniem znaczyć, nazwał ją sobie "Kochalką". Raz, jak zaczął
 46 1    |     usiłowania i gwizdnął właściwym sobie sposobem. Na gwizdnięcie
 47 1    |            przed sobą, co czujesz w sobie - to wszystko - śpiewne,
 48 1    |          ducha mojego, zaprzeczyłem sobie samemu, nie zaprzeczyłem
 49 1    |        jakąś wyłącznością odznaczyć sobie; widzę ich w każdej godzinie,
 50 1    |   wychodzili najczęściej, lub które sobie nieruchomie z robótką w
 51 1    |            nie straszył. Wyobraźcie sobie teraz, jakie wrażenie zrobić
 52 1    |            oczy zamknąć i wyobrazić sobie mamę w tej chwili, gdy nad
 53 1    |          obecna, tak ją czułem przy sobie, że mi się zdało, jakbym
 54 1    |           zaufał. Przypominacież wy sobie owo spadanie, coraz wolniejsze,
 55 2    |           później dokładniej zdałem sobie z niego sprawę i dziś ręczyć
 56 2    |            pociechę mogę powiedzieć sobie, że kiedyś piękny byłem...
 57 2    |          skinął na nie, żeby jemu i sobie dały pokój, usta chustką
 58 2    |          mówiłem, lecz teraz słówka sobie nie przypominam nawet, a
 59 2    |            nieszczęściem, jak ty ją sobie wyobrażasz, Beniaminku.
 60 2    |  niespodzianego przebudzenia, nawet sobie wyrazów na zapytanie dobrać
 61 2    |           Spróbuj, może przypomnisz sobie.~- Doprawdy, nie mogę ani
 62 2    |          ani słówka.~- A ja bym dał sobie lewą rękę po sam łokieć
 63 2    |           piersi. I wtedy śpiewałeś sobie pieśń wielką, głośną, śmiałą,
 64 2    |             odpocząć trochę - kiedy sobie ten obraz przypomnę, jest
 65 3    |            wzięła; gdzie cel obrała sobie?... Cyprian do wykończenia
 66 3    |            moich rysów i układał je sobie w zamierzonych wrażeń odbicie;
 67 3    |            używa - ukochanie samo w sobie nie zamknie się nigdy. Ukochanie
 68 3    |       wrażenie jakiego dźwięku, sam sobie wyrysuje nigdzie nie widziany
 69 3    |             szuka kształtu, dobiera sobie warunków, próbuje pomysłu
 70 3    |       pierwszej boleści zatęskniłem sobie. Taka boleść nie wyczerpuje
 71 3    |             promienie ustawiałem go sobie i na koniec treść jego przejęła
 72 3    |            w napadzie obłąkania sam sobie życia nie odbierze, to nie
 73 3    |                nie... mów co chcesz sobie - smutek ci nie przystoi.
 74 3    |            się... szczęściem, nie w sobie jeszcze, ale w słowach jego,
 75 3    |      skłonność do mistycyzmu, niech sobie wystawi, że w tej chwili
 76 3    |            z oburzeniem i odznaczam sobie uczuciem wstrętu, gniewu,
 77 4    |           mogłem o pień który głowę sobie rozbić. Cóż tu czynić, moi
 78 4    |             i myślałem - "Ha! niech sobie leci, gdzie chce i póki
 79 4    |     wszystkie kości mogli strzaskać sobie. Mój kary odgadł zamiar -
 80 4    |       sadziłem? - tego dziś jeszcze sobie wytłumaczyć nie mogę.~Długo
 81 4    |          pan rozkaże?~- Jakiego pan sobie życzy przebrania? W istocie
 82 4    |           Chłopcy z zadziwieniem po sobie spojrzeli.~- Przed kim pan
 83 4    |            siły, to zawsze miałem w sobie, że pomimo największej skłonności
 84 4    |             którego można przyswoić sobie, można się wtajemniczyć
 85 4    |          jeśli chcecie, ochrzcijcie sobie nawet pospolitym zmysłem,
 86 4    |         żywością - nic mi nie mów o sobie, ja wiem już wszystko...~-
 87 4    |             twarze ożywił. Zasiedli sobie jeden po jednej, drugi po
 88 4    |            ja z darów bożych ~Niech sobie tylko ten jeden uproszę - ~
 89 4    |           tabaki nie warte. Jest to sobie nędzna a nieszczera parodia
 90 4    |            dała.~A więc, pomyślałem sobie, nie witana, nie żegnana,
 91 4    |             twych gości przerzucali sobie w najohydniejszych myślach
 92 4    |             dzisiejszej nocy powiem sobie: nie była - i dalej pójdę,
 93 5    |           oddech tamowała. Chciałem sobie przypomnieć, czego ja się
 94 5    |            wróciła, i przypomniałem sobie wszystko, bo oczy moje padły
 95 5    |          małą synkopę, a czas idzie sobie, jako szedł, i policzony
 96 5    |         jeszcze widzę i przypominam sobie wszystko. Lampka musiała
 97 5    |            a nie mogłem wytłumaczyć sobie, skąd się wzięło, lecz wkrótce
 98 5    |            lecz wkrótce wyobraziłem sobie, że bez wątpienia w podłodze
 99 5    |          brzydki". Przymierzałem ja sobie tych wszystkich strojów
100 5    |       najwyższą z gór Himalaja, tam sobie razem jak do kocza wsiądziemy,
101 5    |           kufra leżały, albo kazała sobie przynosić wachlarz, ołówki,
102 5    |         mogłem najciszej - myślałem sobie, jeśli się obejrzy i krzyczeć
103 5    |            bom nie mógł przypomnieć sobie, czy mi powiedziała kiedykolwiek
104 5    |            mogłem ją przyciągnąć ku sobie i kołem ducha mojego zakreślić,
105 5    |            jako dziecko i obwijałem sobie szyję białym jej ramieniem.~-
106 5    |         spytałem jej.~- Oh! wyobraź sobie, że na przykład święto twojemu
107 5    |             znaleźć ani przypomnieć sobie nie mogłam, ogarnęła mię
108 5    |           żeś nie kochany, chciałeś sobie życie odebrać?... Ja ci
109 5    |           zabrakło, a przypomniałam sobie o innym świecie, o szczęściu
110 5    | najciekawszych miejscach przerywała sobie i pytała mię znowu: - A
111 5    |   opowiadała; właśnie przypomniałem sobie jedną, słuchajcie, póki
112 5    |            tkliwą, że przypomniałem sobie i moją Julkę, i ławeczkę,
113 5    |             ty wybrałeś, ty wziąłeś sobie spośród świata całego i
114 5    |         jedno, grunt jeden upodobać sobie? Od bieguna do bieguna ziemią
115 5    |           on już nie dba o to, byle sobie ulżyć choć na jedno odetchnienie,
116 5    |               i wtedy przypomniałem sobie te pierwsze prawie rzeczone
117 5    |             może... i przypomniałem sobie listy braci, ojca, matki...
118 5    |         naszych salonów z właściwym sobie wdziękiem i nie mogliśmy
119 6    |           Czują trupa" - pomyślałem sobie i wszedłem do sieni. Za
120 6    |          dorosły mężczyzna, niechże sobie stąd na własny przemysł
121 6    |             mną. Rodzeństwo ułożyło sobie, że gdy przyjdę do zdrowia,
122 6    |             i ku słońcu.~Nie mogłem sobie wytłumaczyć, czemu w pierwszej
123 6    |          Wyjąłem go, schowałem przy sobie.~Potem obszedłem wszystkie
124 6    |           zazdrosny, iż gdy wspomnę sobie nawet, jak to patrzą okropnie
125 6    |             twoje, dziś przypominam sobie także miłość twoją, pieszczoty
126 6    |             duszy. Dziś przypominam sobie całą przeszłość naszą i
127 6    |             i obojętność - to samej sobie nie wierz, jedyna moja -
128 6    |         słowa, ty już mi wierzysz i sobie wierzysz, i myślisz o chwili,
129 6    |          żebym nawet oszczędził ich sobie. Z moją jedną na dzień godziną -
130 6    |             i świętości, i nieba, a sobie w łeb bym palnął. Najpierw
131 6    |        butelkę wytrawnego wina wlać sobie do żołądka; rozjaśni ono
132 6    |       obłożyłem głowniami i siadłem sobie naprzeciwko, żeby widzieć,
133 6    |           każdej chwili przypominam sobie, co gdzie przypada najlepiej.
134 6    |            taka, czy owaka, możecie sobie później aż do znudzenia
135 6    |          cierpienie koniecznie, jak sobie wielu dziś wyobraża, jak