Rozdzial

  1 Wstep| najpotrzebniejszym było - chyba? - lecz znów życie anioła płynie
  2 Wstep|         drobnych cnót cierpienia - lecz co tam dzisiaj po nich -
  3 Wstep|           pociągu, sympatię swoją, lecz jednocześnie dla sprawiedliwości
  4 Wstep|       okropne spotykały ją zawody, lecz przeszłość odgadywała tak
  5 Wstep|          zawodne i kłamliwe serce, lecz co tam oni wiedzą tacy ludzie,
  6 Wstep|            tkwiły w duszy Alberta, lecz, jak dwie linie równoległe,
  7 Wstep|           słuchać było przyjemnie, lecz mógł się kochać do późnej
  8 Wstep|          chce ze zdrady korzystać, lecz Henryk?...~Henryk był odważnym
  9 Wstep|           oni kiedyś młodymi byli, lecz żyj godziną wiosny życia
 10 Wstep|          się ludzi doświadczonych, lecz pamiętaj, że doświadczenie
 11 Wstep|     wspólnej towarzystwa skarbony. Lecz, jak widzę, towarzystwo
 12 Wstep|    prawdziwego rozumu natchnienia; lecz zawsze wymagać - żądać -
 13 Wstep|        prawił zachwycające rzeczy, lecz poza talentem stał próżny
 14 Wstep|            Wymawiano mu ją nieraz, lecz ja się ujmowałam, bo w tym
 15 Wstep|          ja tylko fakta zapisuję - lecz jeżeli i mnie wolno pójść
 16 Wstep|         dobro jest nadzwyczajnym - lecz jeśli przez nadzwyczajne
 17 Wstep|           Emilia przyjęła wniosek, lecz z poprawką Alberta. Inni
 18 1    |       dziedzic wielkiego majątku - lecz nie, bluźnierstwem jest
 19 1    |        odszedł, aż póki osłabiona, lecz ciągle niewymownej słodyczy
 20 1    |             obwinionemu niewinnie. Lecz wracając do osobistej biografii,
 21 1    |          Bogiem nie było początku; lecz nie dosyć na tym - ci wszyscy
 22 1    |              przez chwilę umilkła, lecz w tym milczeniu mój płacz,
 23 1    |          zabawił mnie ten obrazek, lecz z wolna, im dłużej w niego
 24 1    |           nim oczy moje dziecinne, lecz obłoczek i na niebie i w
 25 1    |         lekko zsunęła mię z kolan, lecz ja nie pobiegłem według
 26 1    |           barwy przezwał Molochem, lecz nieraz żal mu było, że tak
 27 1    |           nigdy nie ukąsił nikogo, lecz kiedy mu się kto nie podobał,
 28 1    |            powiastki były okropne, lecz i moja ciekawość wielka.
 29 1    |            mię uściskał z radości, lecz uściskał dlatego, że dzik
 30 1    |         namarzyłem więcej jeszcze, lecz w każdej chwili i po każdym
 31 1    |       Byłem zmartwiony a bolejący, lecz choć nie czułem, widziałem
 32 1    |           Bronisława tak wyraźnym, lecz jedynym w mej przeszłości
 33 1    |      cudowne opowiadała historie - lecz gdybym chciał powtórzyć
 34 1    |       bajki i te obrazki Cypriana! Lecz Cyprian już wchodzi w szaloną
 35 1    |          na jego księgi i papiery, lecz kiedy zasiadł do czytania,
 36 1    |       jakby dusząca się wyglądała. Lecz ja nie byłem tak surowym
 37 1    |            zacząłem nie w książkę, lecz w twarz naprzeciw siedzącego
 38 1    |      chwilę nie patrzył w książkę, lecz też przez tę chwilę wyraz
 39 1    |       zamyślenie i surowość jakąś, lecz za to w całym rysunku ust
 40 1    |         kamieniem - wie i pamięta, lecz nie boleje, nie rozpacza
 41 2    |         cząstkę oddaną przyjmując; lecz gdy Terenia w następstwie
 42 2    |        Cyprian objął mię za szyję, lecz nim do piersi przycisnął,
 43 2    |          miał wszystkie rysy ojca, lecz jasne włosy i płeć białą
 44 2    |       zaprzeczyła temu co prędzej, lecz Cyprian nie chciał ustąpić.~-
 45 2    |            i więcej o tym mówiłem, lecz teraz słówka sobie nie przypominam
 46 2    |           że nie zbrzydłbyś wtedy. Lecz ja ci powiadam, że nieszczęście
 47 2    |            zrozumiał tę przymówkę, lecz wstrząsnął głową, popatrzył
 48 2    |        cielistą błoną pociągnięty, lecz za to całe życie trupich
 49 2    |         raz drugi. Znowu milczał - lecz po chwili:~- O czym ci się
 50 2    |        zawsze zdrowy, rzeźwiejszy; lecz jednego dnia, gdym się rozgniewał,~
 51 2    |         też śniło, że byłeś poetą, lecz zrozumiejmy się dobrze -
 52 2    |          dla tłumu wielu śpiewało, lecz ty sam zwyciężyłeś, tobie
 53 2    |          włosy i znów dalej mówił, lecz głos jego był uroczysty,
 54 2    |           wsparte o łono kobiety - lecz nie matki, nie siostry,
 55 3    |             mnie, tobie, wam i im. Lecz być artystą wszakże to co
 56 3    |           jest uświęcenie boleści; lecz gdy nas to zadrażni, co
 57 3    |          miejsce przy nim zająłem, lecz gdy się wszyscy rozeszli,
 58 3    |          moja Aspazja!... moja!... Lecz ty będziesz jej - o tak,
 59 3    |         zrazu, że wszystko utracę, lecz nie, ja wszystko odzyskałem,
 60 3    |   rozmarzyć, Cyprian był artystą - lecz ja dzieckiem wtedy byłem
 61 4    |       pogodę nie pytał się o mnie, lecz na słotę zawsze starannie
 62 4    |         jeszcze - Sokół nie biegł, lecz leciał. Sokół chyba swoim
 63 4    |            mi się zrobiło karego - lecz gdzież tam wstrzymać podobna?
 64 4    |           głos pewny, rozkazujący, lecz miękki, jak gdyby się z
 65 4    |  przeskoczenia najwyższej bariery, lecz nagle - długim wężem rozdarło
 66 4    |        prostego wyścigu uprzedzić. Lecz nie z Sokołem taka sprawa -
 67 4    |        pani jest panią tego zamku, lecz nie naszą panią - przydał
 68 4    |       dopiero ma się bal zacząć.~- Lecz ponieważ ja na balu nie
 69 4    |      głosem - wrażenie było silne, lecz też przywołało wszystkie
 70 4    |           nieznany - nie znający - lecz dumny i śmiały. Ostatnie
 71 4    |            wschodniego narkotyku - lecz tuż przy mnie ozwał się
 72 4    |  konieczność - Bóg przeznaczenie - lecz On ma czas, wieczność i
 73 4    |        wąska na ćwierć cala tylko, lecz równymi w całej szerokości
 74 4    |         mogę powiedzieć wrodzonej, lecz jak gdyby przedsięwziętej
 75 4    |     chińskich mandarynów utuczyły, lecz jest przy tym trochę dobroduszny,
 76 4    |            na chwilę w stłumionej, lecz rozkosznie dokoła brzmiącej
 77 4    |      nareszcie improwizację swoją, lecz mimo danego ostrzeżenia
 78 4    |            ja był?~~Ach, to cuda - Lecz na jawie, ~Choć to wszystko
 79 4    |        Chciałem się znowu odezwać, lecz mnie uprzedził młodszy chłopczyk,
 80 4    |           jej zazdrościli wszyscy, lecz żeby on jej nie zazdrościł
 81 4    |            czy kogo innego zabije, lecz mnie się zdaje, że swoją
 82 4    |       przebaczę, ~Zapomnę siebie - lecz niech o mnie święta, ~Niech
 83 4    |      Żegnaj, pani - odezwałem się, lecz ona niecierpliwie brwi zmarszczyła
 84 4    |      zapadnie - i chciałem odejść, lecz ona, jakby zgadując zamiar
 85 4    |           i chciałem rękę wysunąć, lecz mi ją silniej jeszcze jej
 86 5    |            martwej jako alabaster, lecz tej białości, na której
 87 5    |            sobie, skąd się wzięło, lecz wkrótce wyobraziłem sobie,
 88 5    |   Beniaminie! Panie Beniaminie!" - lecz ja wiedziałem, co mnie czeka -
 89 5    |        pierś wzbierała nimi powoli lecz bezprzestannie. Sama wzmianka
 90 5    |       kochała!...~Uśmiechnęła się, lecz jej wzrok obojętny, zimny,
 91 5    |                Tak, moje dziecko - lecz skądże nowe łzy w oczach?~-
 92 5    |          niepotrzebnie wtrąciłem - lecz nie uwierzycie, jak ona
 93 5    |        zawieszone zwojami ciemnej, lecz złotem przetykanej materii,
 94 5    |          miłość twoja nie pragnie, lecz kocha mnie - wszak prawda,
 95 5    |      rozpacz brała nie za kobietą, lecz za miłością moją. Nie mieć
 96 5    |         zupełniej w tym względzie, lecz włożył zarazem trudny obowiązek
 97 6    |            się pod ziemię schować, lecz w pokoju musiano wejście
 98 6    |    zrobiłeś! Matko, uspokój się! - lecz ja tego wszystkiego nie
 99 6    |        myśl nie pomyślała zapewne, lecz który niemniej okropną zgryzotą
100 6    |         każde cierpienie z osobna, lecz nie mogłem ani tak rozdrażnić
101 6    |          nie - postąpiłem naprzód, lecz w tejże chwili, najpewniej
102 6    |      jeszcze oczy, bo się bałem... Lecz na próżno - pod powiekami,
103 6    |        Wtedy słucham i patrzę...~- Lecz jeśli nie chcesz słyszeć
104 6    |        tylko, że nie taka kobieta, lecz taka chwila w życiu jest
105 6    |          siedmiu śmiercią pomarło, lecz ten jej się dostał, który
106 6    |            nie przebaczyć Aspazjo, lecz powiedzieć ci, że dziś lepszy
107 6    |      wszystkie jasności promienne, lecz z naszej piersi nie wystąpiły
108 6    |             nad którymi łzy płyną, lecz nikt nie rozpacza. Ja też
109 6    |         rzeczywistości zawarowane, lecz utajone przede mną szczęście -
110 6    |        członki przed oczyma moimi, lecz wstać, lecz iść nie mogłem.
111 6    |          oczyma moimi, lecz wstać, lecz iść nie mogłem. Płomień
112 6    |          wstała i chodzić zaczęła, lecz próżne usiłowania! Zastanawiam
113 6    |            wyrzuci i zmarnuje...~- Lecz gdyby się nie zmarnowała?... -
114 6    |          drugiej przeszkodą bywa - lecz dla Olbrzymów-Prometeuszów,
115 6    |          jako szlachetne uczucie - lecz to wszystko w zasadzie tylko.
116 6    |    znudzenia snuć długie rozprawy, lecz czy Beniamin pośród was
117 6    |        przysposobić korespondenta, lecz młody i pełen zdolności
118 6    |      przyszło do tego na koniec...~Lecz o tym właśnie "teraźniejsi"