Rozdzial

  1 Wstep|             wodą. - Im niepogodniej było na dworze, tym rozkoszniej
  2 Wstep|             bo nam wtedy tak dobrze było jednym z drugimi - ach!
  3 Wstep|          jednego i drugiego wielkie było podobieństwo. Anioł, posłannik,
  4 Wstep|          zdrowia najpotrzebniejszym było - chyba? - lecz znów życie
  5 Wstep|         zupełnym, przed Felicją nie było Sakramentu Pokuty i łez
  6 Wstep|    starczyły na wszystko i wszystko było dobrze lub pięknie, szlachetnie
  7 Wstep|            uchybień. Jej życie całe było czyste i tylko ciągle z
  8 Wstep|          żeby braciom twoim weselej było na świecie; módl się, żeby
  9 Wstep|       nieprzyjaciołom twoim jaśniej było w duchu - to Bóg kiedyś
 10 Wstep|    Przekonanie moje w tym względzie było tak silne, że nad tysiące
 11 Wstep|    nieufność i wzgardę. Oblicze jej było surowe, sposób wyrażania
 12 Wstep|             silniej kochającego nie było wśród wszystkich serc od
 13 Wstep|       dopełnienie każdego obowiązku było zawsze radością najwyższą,
 14 Wstep|             zasługi. Gdyby mi wolno było dla tych dwóch kobiet przypuścić
 15 Wstep|     fantazje myśli, kiedy mi trzeba było hartu, karności, zgody ze
 16 Wstep|            jakąś doskonałość. Wiele było takich ludzi, od których
 17 Wstep|      Wprawdzie niebezpieczną rzeczą było uwierzyć jej każdemu słowu;
 18 Wstep|             dumnej pani łatwo można było odgadnąć pokorną na kiedyś
 19 Wstep|            moje o Annie, to właśnie było to uczucie macierzyńskie,
 20 Wstep|            cieniował, że aż słuchać było przyjemnie, lecz mógł się
 21 Wstep|             i zdusił. Strach czasem było tego dziecka z błękitnymi
 22 Wstep|      gwałtownych ciągnąć go czynów. Było to właśnie najosobliwszym
 23 Wstep|         indywidualności, a może też było resztą jeszcze pewnego studenckiego
 24 Wstep|         szkaradną jego wadę. Czy mu było potrzeba, czy nie było potrzeba,
 25 Wstep|           mu było potrzeba, czy nie było potrzeba, Henryk kłamał
 26 Wstep|      natchnieniem wiodła. Trzeba go było widzieć z tą matką, żeby
 27 Wstep|         numizmatyk; w przydatku, to było także najlepsze, najpoczciwsze
 28 Wstep|        sławy. Jedno i drugie prawdą było - jednego i drugiego sam
 29 Wstep|         przedstawione. Widać w nich było cień każdego listeczka,
 30 Wstep| fantasmagorie, więcej nawet, w nich było słychać zmieszane głosy
 31 Wstep|        lenistwa jedynie, a lenistwo było w przekonaniu Felicji najcięższym
 32 Wstep|      widoków i zamiarów. - Czym zaś było to wszystko? Zobaczycie. -
 33 Wstep|    przyjaźni pożycia.~Raz pamiętam, było to w grudniu - czas na dworze
 34 Wstep|              Bogdajby chociaż i tym było! - wątpiącym głosem znowu
 35 1    |        dziwna, tego wszystkiego nie było.~Matka z siostrami ze starej
 36 1    |            go zatwierdził, bo takie było miano jego wielkiego bohatera,
 37 1    |          nie pamiętam - a jednak to było już życie moje, to była
 38 1    |          pije - przed kochaniem nie było dla mnie przeszłości, jak
 39 1    |   przeszłości, jak przed Bogiem nie było początku; lecz nie dosyć
 40 1    |          różnych jej kształtach - a było coś pięknego, świętego w
 41 1    |       zacząłem cichuteczko płakać i było mi z tymi łzami tak dobrze,
 42 1    |        Molochem, lecz nieraz żal mu było, że tak najszlachetniejsze,
 43 1    |            jak wszystko, co dawniej było, wszystkie te najpierwsze
 44 1    |             Zitcie tak prześlicznie było. Napoleon, co w paczce czekolady
 45 1    |      zaklętym w konia płomieniem. A było też widzieć, jak Zitta patrzyła
 46 1    |            że strzelającemu dość ją było wziąć do ręki i spuścić
 47 1    |           bez strzemienia trudno mi było nań wskoczyć. Brat się uśmiechnął
 48 1    |        granicach państwa swojego; - było to ogromne wilczysko. Moloch
 49 1    |           mu go nawet już widać nie było, nie tylko wilka owego,
 50 1    |             dziś, i przez jutro nie było; ja przecież w czternastym
 51 1    |      łagodny. W szczupłym domku nie było osobnego pokoiku na jego
 52 1    |          rysunku ust dość wydatnych było tyle tkliwej słodyczy, tyle
 53 1    |           upadku uchwycić się można było, rozważamy każdy sposób,
 54 2    |          wzajemnie - każdemu ciężko było pod słowami owej dziwnej
 55 2    |         nawet, jak to z twarzy jego było widać, nie chcieliśmy chwil
 56 2    |          rozchełstaną koszulę widać było jego piersi zapadłe i wszystkie
 57 2    |      pamiętam - odrzekłem, gdyż tak było w istocie.~- To bardzo źle,
 58 2    |            przyznam się państwu, że było wtedy mówić do mnie o koniach,
 59 2    |             mi okropniej, niż wtedy było nawet.~
 60 3    |            domyśleć, że to wszystko było planem jednego obrazu? -
 61 3    |          swoim zemdleniem mówił - i było to dziwne dumanie. Robiło
 62 3    |             duszno, a później znowu było mi, jak gdybym się miał
 63 3    |            lub dogonić mnie miało - było mi, jak gdybym się niecierpliwił,
 64 3    |             i odtąd całe życie moje było ciągiem jednej nad tym obrazem
 65 3    |        Cyprianowi koniecznie trzeba było tak się rozmarzyć, Cyprian
 66 3    |         wiedzę. Pierwej, gdy co nie było ukochaniem moim, to mijałem
 67 4    |           chciał siedzieć, to by mi było piersi rozsadziło - wiedział
 68 4    |            przestrzenią się ścigam. Było to jakieś dziwnie miłe uczucie -
 69 4    |            Ach! powiadam wam, że to było prześlicznie. Gwizdnąłem
 70 4    |         ciemny, że chyba świata nie było. Wtem nagle wyskakuje masa
 71 4    |           mi na ręce i czoło - znać było, że sił nowych dobywa. Chciałem
 72 4    |   odzwyczaiłem narowów, bo mi jakoś było przyjemniej pohulać na takim
 73 4    |         rozumiecie, jak to wszystko było prędkie - jak niespodziane? -
 74 4    |         wierzchowca. I owszem, znać było, że ciemna postać kobiety
 75 4    |           nami tętent jakiś słychać było.~- Nie - nie! aby też oni
 76 4    |          przebrania? W istocie czas było, żeby już przecie głos ludzki
 77 4    |            wrócić głosem - wrażenie było silne, lecz też przywołało
 78 4    |          tej przeszłości imię twoje było: Aspazja.~Gdyby jej oczy
 79 4    |          dzielonym głosem:~ ~Biedne było serce moje, ~Gdy bez echa,
 80 4    |             nocy, ~Gdyby w ludzkiej było mocy, ~Ja na całe lata,
 81 4    |             podwoi zasłonę, a tylko było mi smutno jak po pierwszej
 82 5    |             trwało, ile go potrzeba było Bazylemu do przejścia przez
 83 5    |      oblamowane spodnie - nie można było tak wystąpić przecież, mnie
 84 5    |             czy mi pięknie będzie - było prześlicznie - widziałem,
 85 5    |         nazwisko swoje, a strach mi było, żeby niedokładnej odpowiedzi
 86 5    |          istocie mnie tak najlepiej było. Czułem, że niby fale ciepła,
 87 5    |          wszystko tak, jako niegdyś było, ale dzisiaj nad ranem spostrzegłam,
 88 5    |      popłynęłam. Ach! jak mi dobrze było! Może w godzinę potem słońce
 89 5    |         uśpieniu swoim - pięknie ci było, jak gdybyś ty, młody bożek
 90 5    |             ożyłeś...~- To więc tak było tylko?...~- Tak, moje dziecko -
 91 5    |      pocałowała w samą skroń.~I tak było nocy następnej i jeszcze
 92 5    |          nie wstał już - ciało jego było białe jak kreda, na prawej
 93 5    |           etruskich, wszędzie pełno było kwiatów, a mnie radość upajała,
 94 5    |       zgłoskami wypisane: "Wszystko było - ty jesteś - wszystko zawsze
 95 5    |              już nie wiem, gdzie to było - widzę tylko rozesłane
 96 5    |            dziś nie pomnę, czemu mi było smutno jakoś. Wtem spomiędzy
 97 5    |            czerwonawa. Niewiele nas było osób: ona, ja i ktoś trzeci.
 98 5    |       pomyliła się w czasie.~Prawdą było to dawniej, wtedy kłamstwem
 99 5    |    skinienia jej ręki - ale dawniej było wiele jeszcze dobrego we
100 5    |         obwinął - daleko mu jeszcze było do końca podróży - oh! daleko
101 6    |             tylko mi coraz trudniej było nogi od ziemi odrywać i
102 6    |     spojrzałem dokoła - prawda, nie było ich.~- Oni chrześcijańską
103 6    |        piosnek słuchałem, i lżej mi było, gdyż zapłakać mogłem. Oni,
104 6    |      rozpromienił - to mi znowu tak było błogo i lekko na sercu,
105 6    |         gorączkowa czerwoność, znać było, że wiele siły zbierała,
106 6    |          jednym dziele szczególniej było ich ośm, wszystkie według
107 6    |             dziecinnych.~Dla Adasia było niby zwierciadło, tak ustawione,
108 6    |       jakiegoś zamożnego, jak widać było, gospodarstwa, bo dachy
109 6    |              Przed samym zaś dworem było okrężne i Józef, jak parobczak
110 6    |         pamięć mej matki, żadne nie było nienawistnym wrażeniem.
111 6    |             wszystko, co się stało, było złem nie cofniętym jak wieczyste
112 6    |          skalaną, że już by żyć nie było warto. Gdybym nie miał miłości,
113 6    |         byłbym się przeląkł - potem było mi za ciemno - chłopca wołać
114 6    |           śmiałem się, a nic mi nie było wesoło. Spotkałem wdowę
115 6    |       śmierci mężowskiej, a nic nie było mi smutno; uratowałem tonącego
116 6    |            a toż przecie, gdyby tak było, ja bym nie śmiał poruszyć
117 6    |         współczucia wdzięcznego nie było - po chwili nawet ciekawość