| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
2004 6 | Julki piosnek słuchałem, i lżej mi było, gdyż zapłakać mogłem. 2005 4 | moja nigdy swobodniejszą i lżejszą się nie poczuła. Od czasu 2006 4 | ty, co kochasz Aspazję, a macasz jej obraz spojrzeniem pierwszej 2007 5 | zalała mi usta - zrobiłem machinalnie kilka poruszeń jak do pływania 2008 1 | to Moloch dumnie tylko machnął ogonem, otrząsnął się jakby 2009 5 | księgarnie - wszystko razem mąci mi się w głowie jak różnofarbne 2010 6 | gniew pod tchnieniem ust macierzyńskich w łzy się rozpłynął, moje 2011 Wstep| właśnie było to uczucie macierzyńskie, bez dziecięcia - jak już 2012 6 | upomniała Anna łagodnym, macierzyńskim głosem - można Leonowi bardzo 2013 Wstep| trwogę. I nie myślcie, że jej macierzyństwo względem tych drobnych istotek 2014 6 | uniosły cię jeszcze dalej od macierzystego boku i zaniosły tak daleko, 2015 4 | bogatą tylko, ucztującą, mądrą, dowcipną, szyderczą i dlatego 2016 6 | Atenach, Rzymie i Londynie mądre życie tym kończyli właśnie.~ 2017 1 | przerzuciłem wiele ksiąg mądrych i niemądrych, kłamstw i 2018 Wstep| uwierzył w duchy, cuda i magnetyzm. Poprzedniej zimy był zapalonym 2019 2 | drżą od cugli, oczy widzów magnetyzują cię prawie - im ich więcej, 2020 Wstep| dobrej rady, przysługi, kurs mającej monety, bylebyś starożytnej 2021 1 | wznowiono o wkrótce nastąpić mającym chrzcie moim rozmowę, dziewczynka, 2022 5 | wysepki maleńkie, a drzewa majaczyły jak duchy olbrzymów. Nie 2023 Wstep| co tak szafował zdrowiem, majątkiem, szczęściem, co dla przyjaźni 2024 1 | oczekiwany dziedzic wielkiego majątku - lecz nie, bluźnierstwem 2025 3 | usiadła przede mną i w całym majestacie podzielanego szczęścia, 2026 1 | niezachwianej powadze swego majestatu. No, nie śmiejcie się państwo, 2027 Wstep| upodobania nawet wybierał makiawelsko-zręczne podstępy, chociaż cała natura 2028 Wstep| taką sprzeczność treści z maksymami, dowodził jej bardzo poważnie, 2029 4 | ciemnozielone, ale ciemnozielone jak malachit, nie jak szmaragd - świeciły 2030 Wstep| i obok tego jeszcze dar malarstwa, podwójny, słowem i pędzlem, 2031 2 | żeś w tej chwili więcej malarzem niż bratem.~- Prawda - odpowiedział 2032 4 | używaj! Na ostatni wyraz oba malce zachichotały głośno.~- Więc 2033 5 | drobny jak od ukłucia szpilki maleńkiej.~Ksiądz przelękły pośpieszył 2034 6 | pedagogiczny dla bardzo, bardzo maluczkich - ale daruj mi, śliczna 2035 6 | jak go zwykle po ołtarzach malują, bo jeśli on jest takim, 2036 Wstep| posądzałam ją, że dlatego maluje tylko, by im się przypatrzyć 2037 3 | za obraz? - powtarzałem w małych przestankach jego mowy.~- 2038 2 | pokój z całą powszednich małżeństw uroczystością - co mi po 2039 Wstep| was krzywdzą. Sakrament małżeństwa według naszego zdania zupełnie 2040 Wstep| ani przykładnego pożycia w małżeństwach, ani ładu i pilności w gospodarstwach 2041 Wstep| Czy szło o to, żeby jakie małżeństwo znajomych przywieść do skutku, 2042 1 | zamknąć i wyobrazić sobie mamę w tej chwili, gdy nad moim 2043 4 | jest wygodnie mieć najpierw mamkę, potem niańkę, potem siostrę, 2044 4 | papierami japońskich i chińskich mandarynów utuczyły, lecz jest przy 2045 6 | Kain donosił mi, że dnia 23 marca, wśród kobiet służących, 2046 5 | nawet rozwarły pyszne pokoje Margrabiny ***, tej skały niedostępnej 2047 5 | zaciszy książęcego ogrodu, na marmurach i wschodnich kobiercach 2048 Wstep| wieczory. Niziutki, czarnym marmurem wyłożony, miał dokoła brązową 2049 3 | ramionami, pierś młoda, marmurowa a gorąca drżała przyśpieszonym 2050 3 | serca i przebiera po nich marmurowymi palcami dopóty, dopóki mu 2051 4 | lekko żółkniejącą białość marmuru. No i cóż, wszakże jak gdybyście 2052 4 | posąg, mistrzowska rzeźba w marmurze - spuściłem więc kosztowną 2053 6 | zawołałem, pocieszony tą marną słabych i złamanych ludzi 2054 4 | niby punktem to piekielne marnotrawstwo dowcipu i talentu. Chciałem 2055 4 | bogactwa - tych zbytków marnujących naturę i człowieczeństwo. 2056 4 | uspokój się, zawołam ja marszałka dworu i każę temu starszemu 2057 2 | gniewało na mnie i brwi marszczył, warg przygryzał. Ta ostatnia 2058 3 | kroplę ożywczej wody, co martwe jego czoło rzeźwiła, w każde 2059 5 | nie zimnej jako śnieg, nie martwej jako alabaster, lecz tej 2060 5 | spojrzenie obojętne jej oczu, martwiejących w dawną kamienność swoją, 2061 2 | świeża nabrała kredowej martwości, otwory oczu zwiększyły 2062 6 | ciekawość przygasła, zimną martwotą zaszły źrenice, powieki 2063 6 | dziś złamany, bezsilny, martwy, nieużyteczny... Biada miłości, 2064 3 | z życiem, z młodością, z marzeniami twoimi, z cudną pięknością 2065 Wstep| znajduje obok kobiety, którą marzeniem i pożądaniem, świętością 2066 4 | twoich tchnienie w piersiach marznie, przy tobie serce cierpi 2067 Wstep| suma im wypadnie. Biedni marzyciele! Oh! nie trwóżcie się własnymi 2068 1 | odgadłem ja, dziecię, ją, marzycielkę, kobietę - lub raczej nie 2069 3 | Aspazji - nie była to owa marzycielska, bezscelna miłość, nie były 2070 5 | skończonej pracy, byłbym marzył, byłbym kochał - albo może... 2071 5 | mieć nie będzie - wyście marzyli, kochali, pragnęli, otrzymali, 2072 4 | zawszeć on mię włączy w masę ogółu, zawszeć on mi nie 2073 4 | swych paziów. Zapomnienie maską niewinności przylgnęło do 2074 6 | które z nas w tłuczkach masło kłucić będzie, po śniegu 2075 Wstep| harmonii swojej nie miała matematycznych zasad. Cóż robić? Już to 2076 6 | Boży dał nam przestrzeń, materiał i zdolnych architektów - 2077 1 | złym jest człowiekiem, to mawiał zwykle:~- Poterałby go Moloch, 2078 2 | Trzy siostry poszły za mąż: Julcia, Bronisia i Terenia. 2079 6 | przez krzyż, od którego mdleją nam ramiona - ale ofiarna 2080 4 | wcielona ~Sama zbiegła w me ramiona - ~By pierzchliwych 2081 Wstep| karmazynowym adamaszkiem wybite meble, fortepian w głębi stojący - 2082 Wstep| pustelników Tebaidy lub męczenników w Kolizeum. Nam trzeba cnót 2083 4 | przekleństwo! ~O szyderstwo! o męczeństwo! ~Taką rozkosz, szczęście 2084 5 | leżę pod flanelową kołdrą. Męczyłem się tą bojaźnią jak zmorą, 2085 Wstep| tyle prześlicznych wybito medali, że to musi być godne wiekopomnej 2086 Wstep| siedział - po jeden rzadszy medalik byłby z narażeniem wolności 2087 Wstep| czyta przytarte greckich medalów napisy i najodważniej broni 2088 4 | bluszczowych.~- Jest ubiór mędrca Platona.~- Jest ubiór poety, 2089 4 | chociaż on dowcipniejszy, mędrszy, poważniejszy niż wszystkie 2090 3 | mi przesłoniły, niech ci mędrzec prawem ostateczności ten 2091 6 | że to jedyne lekarstwo na melancholię, wyrzuty sumienia i śmiech 2092 Wstep| rozkapryszenie dziecinne a męska w urzeczywistnieniu swoich 2093 6 | poznałem zupełnie, był to jakiś męski charakter - zacząłem czytać 2094 1 | gorycz tego uśmiechu na owym męskim, pełnym siły i dobroci obliczu. - 2095 3 | czołem, z przesilającym się w męskość dzieciństwem, z gwałtownością 2096 2 | twojej, jak ty użyjesz całą męskością twej siły młodzieńczej. 2097 2 | sędziowie z bacznym okiem i meta już bliska - tobie pęd powietrza 2098 5 | niby krwią najczystszego metalicznego blasku, a jakie srebrne 2099 4 | o tobie, ja zdmuchnę jak mętne szumowiny obraz twój z mózgu 2100 4 | wszystko. Czy widzisz, jak mętnym i zadziwionym okiem spogląda 2101 2 | popuściwszy, biegłeś do mety z najsławniejszymi gonitw 2102 Wstep| opuszcza, żona, która zdradza męża - popełniają okropne występki, 2103 1 | jego ideału wśród sławnych mężów - Franklina. Z tej czci 2104 6 | młode żony, młodzi jeszcze mężowie, dorastający chłopcy i panienki, 2105 6 | wszytkie szczegóły śmierci mężowskiej, a nic nie było mi smutno; 2106 3 | moich ożywiona, żeby mi się mgłą nie rozwiał ten młodzieniec 2107 5 | rozesłały się po błoniach mgliste tumany, to wyraźnie wielkie 2108 4 | trzask - blask - jedno oka mgnienie - czy wy rozumiecie, jak 2109 6 | nie usnę?~- Dlaczegoż nie miałbyś usnąć? Do snu można się 2110 1 | najulubieńsze mu zwierzę czartowskim mianem zbezcześcił; chciał mu je 2111 4 | tylko z ruchu i ze słuchu miarkowałem, że po kamieniach lub po 2112 4 | Na poczcie sąsiedniego miasteczka musiał być dla mnie list 2113 1 | sieniowych i w pobliskich miasteczkach przedawał, a co ładniejsze, 2114 6 | położywszy do czoła patrzył ku miastu i ku słońcu.~Nie mogłem 2115 6 | przyklaskujemy Brunelleschim i Michałom Aniołom - a jednak są chwile 2116 4 | ściska,~Jak ogień - jak miecz. ~Zaraz czuję, że twarz 2117 2 | się, i płakał, i w żelazne miecze dzwonił według tego, jak 2118 Wstep| klasztorną regułę dla kawalerów mieczowych zrobicie. Ja chcę, żeby 2119 1 | w świecie złota, srebra, miedzi i gałganów na bankowe papiery 2120 Wstep| błogo i szczęśliwie.~Teraz miejcie się z nią na ostrożności, 2121 5 | seraju, i w najciekawszych miejscach przerywała sobie i pytała 2122 Wstep| firanek, złote ramy kilku miejscowych krajobrazów, karmazynowym 2123 4 | pewny, rozkazujący, lecz miękki, jak gdyby się z piersi 2124 4 | przytuliłem się do jego miękkiej grzywy, jak dziecię do najwygodniejszej 2125 3 | tę ruchów rześkość, i tę miękkość spojrzenia, i ten hardy 2126 3 | osłabiony - usnął wreszcie i mieliśmy go pilnować koleją - ja 2127 6 | rubinami wysadzanej na tle mieniącym się jak oko pawiego pióra.~ 2128 Wstep| się być przez usta Edmunda mieniła, tylko uczucie zjednostkowione, 2129 3 | daremnie chciałem usnąć, mieniłeś mi się we wszystkie zmiany 2130 1 | obwinionemu - na moje sumienie mierżąc - obwinionemu niewinnie. 2131 Wstep| powiedziałby wam, jakie w tej mierze mają wyobrażenia Turcy, 2132 Wstep| umiała sobie dobrać skali na mierzenie postronnych uchybień. Jej 2133 4 | ziemi do nieba i dlatego mierzy się ją rozmiarem doznanych 2134 1 | zanurzył, w rozszarpane mięso tak pysk utopił, że mu go 2135 1 | żyta, niedojrzałych owsa i mieszam te białe i te zielone kity 2136 4 | struny złote z srebrnymi mieszane.~- Jak ja kocham? - powtórzyła 2137 Wstep| osobliwszą też tworzyła mieszaninę. Coś na kształt gorących 2138 1 | zapytał: Czy daleko stąd mieszka ta młoda osoba? Młodą osobę 2139 6 | naszej małej wioseczki i mieszkać w niej będę z tą wszystkich 2140 5 | niskim brzegu; w chatce mieszkał rybak, piękny młody - w 2141 3 | skrysztaliłem słowa Cypriana! A mieszkałem z nimi całe sześć miesięcy 2142 2 | Adam i Józef, w dalszych mieszkało okolicach. Trzy siostry 2143 4 | mnóstwo postaci snuło się i migało różnokolorowymi strojami 2144 5 | minucie sto przypuszczeń mignęło mi przez głowę, co prędzej 2145 1 | gdzieś wysoko na niebie migoce, a powiedział mi jednak, 2146 5 | łóżka, gdyż światło jakieś migotało po pokoju, a nie mogłem 2147 5 | wdziękiem raz po raz pluskały o migotliwą wodę kunsztownym włosiem, 2148 5 | noce. Podróżni żegnali się, mijając mój zamek - strach padł 2149 3 | było ukochaniem moim, to mijałem bez uwagi, bez myśli; pierwej 2150 5 | słowo poczciwe, na jedną miłą pamiątkę. Oh! powiedz mi, 2151 5 | toż samo czoło wzniosłe i milczące, też same usta namiętne 2152 2 | musiał, bo przez chwilę milczący i niby znużony, ożywił się 2153 2 | powtórzyłem raz drugi. Znowu milczał - lecz po chwili:~- O czym 2154 4 | na nią i czy mówiła, czy milczała, słuchałem jej głosu tylko.~- 2155 1 | Bronisława siedziała przy mnie, milczeliśmy oboje, ale powietrze, ziemia, 2156 2 | nieszczęście wygląda jak pies, co milczkiem kąsa, jak stara dewotka, 2157 4 | samowolnym i dzikim stworzeniu, milej popróbować się lub - jak 2158 6 | człowiek! Bez miłości z pół milionem się ożenił. A twój znajomy, 2159 5 | niosły mi zyski i złoto - miliony płynęły przez ręce moje.~ 2160 6 | przyszła, myśl litości i miłosierdzia pośmiertnego. Ha! przynajmniej 2161 5 | głos ten nucił piosenkę miłosną; prostą, nieozdobną, ale 2162 1 | przesłał, nie zrobił mu pewnie milszej niespodzianki. - Karol z 2163 1 | przepaść głęboka, przepaść miltonowska, do której to się leci dziewięć 2164 1 | całunkiem zakraśniała, kiedy mimowolnym rzutem przechyliła się ku 2165 Wstep| zwinęła się jak listek czułki mimozy, zbyt religijna, zbyt szlachetna 2166 1 | poklepał go po karku z taką miną, z jaką to czasem oficer 2167 5 | władz ducha ku temu, co już minęło!... Gdybym ja to miał, choć 2168 4 | Przebierz się pan za minstrela! to nierównie piękniej - 2169 5 | gościach wspomniał.~W jednej minucie sto przypuszczeń mignęło 2170 1 | sunął Moloch i w kilka minut już dom i wioskę straciliśmy 2171 3 | bo pszczoła także musi miód wydawać, kwiat musi pachnieć, 2172 1 | się koszykarstwa, wiązał miotły, splatał słomiane płachty 2173 5 | baczności ani jedno zawiązanie misternych kółeczek perłowej siatki, 2174 6 | jeden rzut pędzla własnych mistrzów stracony nie jest w ich 2175 4 | wołały mnie - piękny posąg, mistrzowska rzeźba w marmurze - spuściłem 2176 4 | najbieglejsza w tej sztuce mistrzyni, a ja dziwiłem się trafności 2177 3 | kto ma jaką skłonność do mistycyzmu, niech sobie wystawi, że 2178 Wstep| kiedy dobrego przekonał. Dni mistyfikacji, wykrętów i zwodzeń były 2179 Wstep| trzcina. Przezwaliśmy go mistykiem, bo w tym roku właśnie uwierzył 2180 Wstep| i rachunki!~O Edmundzie "Mistyku" nasza Emilka tak mówiła 2181 4 | jako uczestnik tajemnic Mitry wystąpić.~I długo tak jeszcze 2182 6 | Nie jestem zbrodniarzem, mizantropem, samolubem, obojętnym nawet 2183 5 | nosiłam, z moich piersi mleko ssałeś, ty wrócisz, kiedy 2184 Wstep| wymodlił do niej najgorętszej młodocianego serca modlitwy, ale przynajmniej, 2185 4 | się śmiejesz - rzekłem do młodszego, za rękę go biorąc.~- O, 2186 2 | poetą w dawnych wiekach i na młodszej ziemi, że miałeś siedmiostruną 2187 Wstep| Uszanuj starców, bo oni kiedyś młodymi byli, lecz żyj godziną wiosny 2188 5 | objawieniem, miłością - a tym młodzieńcem u jej kolan, tym pieszczonym, 2189 Wstep| zrzucają swoje piękne, młodzieńcze sukienki - świat ma odwieczny 2190 4 | twoich, ~O twej nadziei młodzieńczego serca, ~Co ci spełnienie 2191 Wstep| władzą i potęgą.~Oh! bo młodzież nasza, chociaż zepsuta, 2192 4 | za panią matką pacierz - młynkował pod wiatr językiem, ale 2193 4 | po niej - ~O to starych mnichów pytać! ~Nam dziś szaleć 2194 5 | na zamku śpiewały stare mnichy z długimi brodami i stare 2195 2 | ziścić twoja przepowiednia, mniejsza o to, ja śmiało nieszczęście 2196 1 | najpodobniejszych do prawdy mniemań. Jak mnie tak długo usypiano, 2197 5 | łagodnie.~- O! to nie o moc chodzi - odpowiedziałem 2198 5 | schwyciłem się ich z całą mocą, która mi została jeszcze.~ 2199 4 | Zamiast odpowiedzi usłyszałem mocne świśnienie pręta i smagnienie, 2200 1 | pustotą i uderzyłem jeszcze mocniej, aż się cała nadbrzeżna 2201 4 | czarności jakąś czarność mocniejszą, prawie do cieniu mojego 2202 Wstep| wystarczająca, jej charakter stały i mocny bez żadnego wysilenia, bez 2203 4 | leciał. Sokół chyba swoim mocnym, przyśpieszonym oddechem 2204 Wstep| osobna mógł być żywcem na model przez snycerzy wzięty, każde 2205 5 | przez drugą noc rybak się modlił ciągle, a księżniczkę ubrano 2206 1 | był wstępną życia mojego modlitwą.~Jeśli Karol i Bronisława 2207 Wstep| faraona, koń, pałacyk, suknia modna, wstążeczka lub krzyżyk 2208 Wstep| najucieszniejsze sprzeczności, mogłabym nawet powiedzieć, że to 2209 4 | starciu wszystkie kości mogli strzaskać sobie. Mój kary 2210 Wstep| przeciwnych usposobieniu mojemu, że się z nią w ciągu rozmowy 2211 6 | nie mogła jak krzak cudu Mojżeszowego.~- Ludwinko - rzekłem nagle 2212 4 | drgnięcie całej skóry jego, mokre płaty ciepłej piany padły 2213 1 | uśmiechem szczery objaw Molochowego przywiązania, poklepał go 2214 1 | Zitcie, i temu czarnemu Molochowi wśród owej dokoła rażącej 2215 1 | państwo, że wam tyle o tym Molochu prawię - w całym życiu nie 2216 Wstep| wyłączeniem teraźniejszego momentu; pamiętaj, że doświadczenie 2217 1 | się wolno, poważnie jak monarcha w granicach państwa swojego; - 2218 Wstep| nie sprzyja erudycji - to monarchini wyłącznej służby i zupełnego 2219 2 | obrzyna i co ci wszystką złotą monetę życia twojego fałszuje; 2220 Wstep| przysługi, kurs mającej monety, bylebyś starożytnej nie 2221 4 | najgorszym razie tron Wielkiego Mongoła przynajmniej. Strzeż się 2222 4 | przy mnie, chrzęstnęła tęga mora jej szafirowej sukni, przewionął 2223 6 | wszystkim arcyzbawiennej dozy "moralnego sensu". Jak dziś pamiętam 2224 Wstep| objawi ludziom piękność w moralnej doskonałości, Seweryna~da 2225 4 | serca, ~Jakby trup ów lub morderca~Moje piersi miał. ~Mnie 2226 6 | wycieczkę. Spytaj złodziei, morderców, fałszerzy - nie - i oni 2227 4 | zbytków, rozpusty, pijaństwa i mordów. Aspazja, która nam losu 2228 Wstep| który w chwili zazdrości morduje swego współzawodnika, córka, 2229 5 | Gdzieś nad bardzo głębokim morzem stał bardzo wysoki zamek 2230 6 | obraz paliłem...~- Horror, most horror! - zawołała Anna - 2231 1 | Niedawno śniło mi się o niej i mówcie tam sobie, co chcecie, moi 2232 4 | improwizuje zawsze; chcąc tę mowę bajeczną i umarłą przełożyć 2233 2 | Będę unikał, matko.~Nic nie mówiąc, wskazałem go Cyprianowi - 2234 Wstep| wszyscy ją odgadli, bo to mało mówiąca, kamiennego na zewnątrz 2235 6 | Emilko - powtórzyła Tekla mówiącej - nie o sentymentach, o 2236 Wstep| to stawałam przed nią i mówiłam: "Łaj mnie, Teklo", a gdy 2237 5 | się z głosem twoim, gdy mówiłaś do mnie.~Gdyby taka radość 2238 5 | zwyczajów; tajemnica taka, mówimy, osłania życie tych dwóch 2239 5 | ciemny i w dziwaczne arabeski mozaiką wykładany - pamiętam, jak 2240 Wstep| pomieszał razem, utłukł w moździerzu, nalał wodą wiślaną, zagotował 2241 6 | czymkolwiek uderzyć, to możeby wstała i chodzić zaczęła, 2242 5 | ja nie lubię maligny.~- Możebyś chciała tak szydzić i żartować 2243 5 | uwielbienia, miłości? - możeś ty dumna i chcesz, bym w 2244 3 | skarbach ziemskich i pełnym mózgiem w rozumie bogactwa, ten 2245 5 | wiary we wszelką dobrego możliwość, tyle marzeń i nadziei, 2246 3 | skłonnościami swoimi, wszelką możliwością natury! Kto umiera z silną 2247 4 | czterdziestu wiekach do swoich mrówek przebąknął - a ja sama...~- 2248 1 | Dzień był prześliczny, mroźny wprawdzie, że aż śnieg skrzypiał, 2249 Wstep| długich słotach i po wichrach mroźnych, cóż się na gruncie zostanie? 2250 Wstep| balonem i złapaną pod szklankę muchą - a przy tym wszystkim, 2251 4 | Rozeznałem jakieś załamy murów, po odbiciu tętentu odgadłem, 2252 4 | tylko cały w płomieniach, a mury, grube jak czarna siarka, 2253 1 | czarną orlicą, jego dziką Murzynką, jego zaklętym w konia płomieniem. 2254 4 | pierwszych odwiedzinach musiałeś tak długo tych wszystkich 2255 4 | duszno.~- Przyznaj się, że ci musiały moje małe szatanki dokuczyć.~- 2256 4 | rozdrobnieni jego następcy dzielić musieli, jak dzieli trupem wylęgłe 2257 6 | ich człowieka. W zasadzie musimy uznać, że miłość najpiękniejszy 2258 4 | struny od razu, a ręka tak muskularnie silna, pomimo najdoskonalszego 2259 5 | biedny, skoro tylko jednym muskułem drgnąłem, zaraz się widziałem 2260 Wstep| okiennicami, śnieżyste zwoje muślinowych firanek, złote ramy kilku 2261 4 | przelocie lekko nawet z boku musnęła.~Zerwałem się na strzemionach, 2262 2 | całą długość włosów moich musnęły.~- To będą te włosy - mówił 2263 Wstep| drapieżnych, tajemne brzęczenie muszek nad sławnymi wodami, i świergotanie 2264 3 | czyste jeszcze serce! To jak muszla z dalekiego morza! w niej 2265 6 | nawzajem ja panu pokażę całe muzea, galerie, od piwnic aż do 2266 4 | rozkosznie dokoła brzmiącej muzyce i uderzając się w piersi:~- 2267 Wstep| rozwijało się niby dzieło muzyczne według praw rytmu i harmonii 2268 Wstep| tańce, potem kwiaty, potem muzykę, upodobania jej wyrównywały 2269 6 | względzie starania. Z początku myliłem się - ile razy wiatr zaświszczał, 2270 4 | Wszędzie, wszędzie przed mym okiem ~Wychylała się straszliwa, ~ 2271 3 | jak tu oddać, co ja łzami mymi okupiłem? A jak tu oddać, 2272 4 | sobie w najohydniejszych myślach i w najświętszych wyrażeniach 2273 6 | szczęściem i udoskonaleniem.~- Ja myślałam, bracie, że w takiej chwili 2274 Wstep| nadzieję lub trwogę. I nie myślcie, że jej macierzyństwo względem 2275 6 | słysząc mię, nieraz może myśleliście, że byłem wzruszony, do 2276 6 | wsparta.~Dla Karola apoteoza myśliwska - on sam po chmurach na 2277 1 | jak coś nowego, bawiły i myszy gryzące Popiela, i ogromna 2278 2 | krwawych żyłek i żółcią nabiegłe; to będzie choroba, odrętwiałość, 2279 6 | postaci ruchowego życia nabierały - to się płaszcz Alcybiadesa 2280 2 | płeć niegdyś tak świeża nabrała kredowej martwości, otwory 2281 4 | Tymczasem przez cały dzień nabrzmiewające chmury coraz częściej zbijały 2282 1 | klaczkę ojciec przypadkowo nabył bardzo tanio, źrebięciem 2283 6 | rachmistrzem, że wszystkie owe nabytki zaliczyłem do ciężkich twoich 2284 2 | rzekłem z cicha.~Brat się nachylił pocałował mię w czoło - 2285 3 | dokładnie, i czym pamięć naciągnął, tym echo dętych instrumentów 2286 4 | pełniejszymi chmurami ziemię naciskać musi. Gdybym w dniu takim 2287 1 | tej chwili brat mi palec nacisnął - strzał wypadł i śnieg 2288 3 | wesoło użył wszystkiego, kto naczerpał pełnymi rękoma w skarbach 2289 Wstep| planu przystąpił, tyle by mu nadał wszechstronności, tyle ozdób 2290 1 | Beniaminkiem.~Od tej chwili nadano mi imię Beniamina. Poczciwa 2291 5 | przerzuciła, jak jej to nadawało wyraz dumy i zuchwalstwa, 2292 1 | starannie w wilgotnym piasku nadbrzeża sadzić zaczęła, jak czasem 2293 1 | jeszcze mocniej, aż się cała nadbrzeżna woda zmąciła.~Ludwinka drgnęła, 2294 4 | fioriturami i tysiącznymi naddatkami, z których to jedynie wycisnąć 2295 6 | myśli, więc i czytania szły nader powolnie - kartek się odwracało 2296 3 | siostrom znać dano, gdy rodzice nadeszli, wśród ogólnej trwogi nie 2297 3 | bardzo spokojnie - to ja ci nadgrodzę; wezmę cię z życiem, z młodością, 2298 5 | że ja po nocy karku gdzie nadkręcę, ale mimo to uśmiechał się 2299 4 | roidła, wspomnienia, aż nadleciały i słowa Cypriana w owej 2300 4 | nawet o grobie kochanki nadmienia, z pewnością jednak nie 2301 1 | dotychczas o matce mojej nic nie nadmieniłem jeszcze. Ach! bo dla mnie 2302 Wstep| nadzwyczajne cnoty chcesz jakieś "nadnaturalne" cnoty rozumieć, to się 2303 4 | pierwszym serca uderzeniem nadpłynąć - co za sprzeczność, co 2304 3 | samo przez się z życiem nadpłynęło - teraz roztworzyłem chciwe 2305 4 | dziwnego, że przy ich pierwszym nadspodziewanym spełnieniu trochę się zaćmiło 2306 Wstep| swego życia być umiała. Nadto Bóg ją jeszcze obdarzył 2307 Wstep| fe! to szkaradne wyrazu nadużycie. Henryk nie był egoistą. 2308 Wstep| organizacja nie upadała pod żadnym nadużyciem zbytków i trudu, egoizmu 2309 1 | najsilniejszy, swej siły by nie nadużył. Są silni świętymi, ale 2310 6 | są tacy, którzy szczęścia nadużywają, są inni, którzy nawet w 2311 4 | zupełnego stargania już nadwątlonych włókien zimnego sądu i stanowczej 2312 Wstep| zwyczajnie" - wszelkie dobro jest nadzwyczajnym - lecz jeśli przez nadzwyczajne 2313 Wstep| kobiety zmieszanych. Jakaś nadzwykła delikatność zmysłów na pochwycenie 2314 Wstep| zbawienie - ale tak odartego, nagiego nie wpuszczę. Z waszą teorią 2315 6 | jej czoło i lica wystąpiła nagła, gorączkowa czerwoność, 2316 4 | powietrzu ów pręt do biegu naglący - ale przynajmniej nie mojego 2317 4 | zawsze; widziałem obok ciebie nagromadzone wschodnich powieści przepychy, 2318 Wstep| wniosków i wyobrażeń, obok naiwnej niedomyślności rzeczywistego 2319 Wstep| swoich. Felicja, choćby i za najartystyczniejszych wrażeń podarunek, nigdy 2320 Wstep| to jest człowiek, który najbieglej czyta przytarte greckich 2321 4 | chwaliła, poprawiała go jak najbieglejsza w tej sztuce mistrzyni, 2322 Wstep| szła o historię, Albert jak najbieglejszy historyk umiał ocenić stronnictwa, 2323 1 | Ludwinię moją, najmniej ładną, najcichszą, najtęskniejszą z całego 2324 5 | w sułtańskim seraju, i w najciekawszych miejscach przerywała sobie 2325 Wstep| najstarszej, najcudniejszej, najcięższej nauce - w numizmatyce. Za 2326 Wstep| było w przekonaniu Felicji najcięższym teraźniejszości grzechem. 2327 5 | mnie, wstałem, jak mogłem najciszej - myślałem sobie, jeśli 2328 4 | znaczeniu rzecz taka:~Mój najckliwszy braciszek słyszał od mamy, 2329 Wstep| rozmiłował się w najstarszej, najcudniejszej, najcięższej nauce - w numizmatyce. 2330 3 | myśli; pierwej świat mój był najcudniejszym zaiste światem, ale światem 2331 Wstep| każdym dotknięciem dźwięczały najcudowniejszymi tonami uczucia i wyobraźni, 2332 5 | przelewała mi się niby krwią najczystszego metalicznego blasku, a jakie 2333 Wstep| niespodzianego entuzjazmu z najczystszym ducha wzniesieniem i obok 2334 1 | słyszeć, o czym mówiono najdalej lub najdawniej, widzieć 2335 1 | czym mówiono najdalej lub najdawniej, widzieć aż po krańce ziemi 2336 4 | najdoskonalszego zaokrąglenia, pomimo najdelikatniejszej czystości wszystkich rysunkowych 2337 1 | obrazku nad którym może najdłużej, może najpierwej główka 2338 Wstep| spotkanych w drodze zawadach, z najdoskonalszą pogardą umysłu i twarzy 2339 4 | muskularnie silna, pomimo najdoskonalszego zaokrąglenia, pomimo najdelikatniejszej 2340 1 | równymi nogami, pamiętam w najdrobniejszych szczegółach obraz, który 2341 6 | piszę, Aspazjo - nie myśl, o najdroższa moja! bym się lękał twej 2342 2 | obecnie doświadczył - moje najdroższe, najśliczniejsze dziecko - 2343 5 | a czy to rozbije, co mu najdroższym, czy w własną głowę uderzy, 2344 2 | jego cisnąłem złym. losom najdumniejsze wyzwanie. Szalony!...~Cyprian 2345 4 | ułudzie, pomimo najżywszej, najdziecinniejszej wrażliwości mojej, z każdą 2346 4 | co za sprzeczność, co za najdziwaczniejsza sprzeczność z ustami szczególniej, 2347 6 | którego wszystkie listki z najdziwaczniejszych przedmiotów się tworzyły, 2348 1 | Moloch stanął i sierść najeżył. Bratu rozdęły się nozdrza, 2349 3 | siedząc godzinę po godzinie, w najgłębszej cichości, sam nie wiem, 2350 4 | jechaliśmy tak obok siebie w najgłębszym milczeniu, tylko już wicher 2351 Wstep| siedzący, stał się niby najgłówniejszym jego ogniwem. Emilia kilka 2352 6 | Henryk mi przypomniał, że najgorsi są bez niej jeszcze gorszymi - 2353 6 | wydobyć wspomnienia, tylko owo najgorsze wspomnienie - dzisiaj już 2354 1 | poczułem, że coś złego, coś najgorszego zrobiłem: przykrość temu, 2355 Wstep| gdyby matematyka nie była najidealniejszą nauką, jak gdyby poezja 2356 4 | woni najrzadszych kwiatów, najkosztowniejszych kadzideł, a jak to wszystko 2357 5 | instynktowi, biegł prosto najkrótszą drogą, sadził przez rowy 2358 6 | niego użyteczną pracę, to najlepsza pociecha, najmniej zawodne 2359 Wstep| zniszczenie uważała ona za najlogiczniejsze dla wszelkiej niedokładności 2360 4 | a ja nawet nie uczułem najlżejszego pomieszania, które tak naturalnym 2361 5 | przerzuciłam karty ksiąg najmądrzejszych, mam i znam wszystko, ale 2362 4 | mojej natury, to ojczysta, najmilsza mowa moja.~- Niech cię nie 2363 1 | o jej piosence dla ucha najmilszej, to aż się ktoś z mniej 2364 1 | Karola wśród wszystkich jemu najmilszych przedmiotów, bo zapomniałem 2365 Wstep| w senatorskich naradach najmłodsi najpierw się odzywają. Między 2366 6 | pieszczotkę, moje dziecię najmłodsze straciła. Ale teraz kiedy 2367 2 | koleją~od najstarszych do najmłodszych, każdemu dając część jego 2368 Wstep| listeczka, źdźbło trawy najmniejsze, grę promieni słonecznych, 2369 2 | dobra bliźnich cierpieć i najnamiętniej kochankę do drżącej piersi 2370 6 | najszczęśliwszych... źle mówię, w najnamiętniejszych uniesieniach jej miłości. 2371 1 | pierwszego zwycięstwa jako najnaturalniejszą własność, jako przynależne 2372 Wstep| narażeniem wolności i życia najniebezpieczniejsze odbywał drogi - a tak szanował 2373 4 | najzupełniejsze zniszczenie, najnieprzystępniejsza tajemnica? To co trwa, to 2374 4 | przez cały ciąg tłumaczenia najniespokojniejszymi ruchami oburzenia swoje 2375 4 | bo chociaż to najlepsze, najniewinniejsze, najczystsze dziecko ze 2376 5 | urodzeniu hrabi Beniamina są jak najnikczemniejszą potwarzą. Szlachetne rysy 2377 3 | wszystkiego, nieszczęśliwy jest najnikczemniejszym tchórzem, chociaż sam przed 2378 Wstep| poetów, od Konfucjusza aż do najnowszego kodeksu, od Salomona aż 2379 2 | O tym potem - rzekł jak najobojętniej i wypróżnioną szklanką mocno 2380 Wstep| postronne przedmioty; z najobojętniejszym okrucieństwem stąpał po 2381 Wstep| wnioskowaniem, jak gdyby historia najodleglejszych wieków jej własne zawierała 2382 Wstep| greckich medalów napisy i najodważniej broni szarpanej swoich przyjaciół 2383 4 | gości przerzucali sobie w najohydniejszych myślach i w najświętszych 2384 3 | że podziwiałem świętość w najokropniejszej boleści, a mnie się ukazała 2385 2 | zmysłowość będzie ledwie formą najorganiczniejszego wzniesienia się ludzkiej 2386 Wstep| czynów. Było to właśnie najosobliwszym dziwactwem jego osobliwej 2387 6 | musimy uznać, że miłość najpiękniejszy kwiat życia ludzkiego rozwija; 2388 Wstep| najszlachetniejszego charakteru, obok najpiękniejszych skłonności, głośno zdawały 2389 1 | nadziei, aż do odzyskania najpierwszej spokojności, ci lubią bajki 2390 5 | mieć miłości - tracić tak najpierwszy istnienia swego warunek, 2391 Wstep| trzysta lat, najprędzej i najpochlebniej dla rodzaju ludzkiego licząc, 2392 1 | a odrodziwszy się według najpodobniejszych do prawdy mniemań. Jak mnie 2393 1 | jasny i czysty, czyż w dzień najpogodniejszy niebo inne bywa?~Spojrzałem, 2394 2 | dane tylko temu, kto umie najpokomiej dla dobra bliźnich cierpieć 2395 6 | głupstwem nazwała, kiedy najporządniejsi ludzie w Atenach, Rzymie 2396 4 | prosić uczyły, rozsądek najpośledniejszy wyrób ludzkiego mózgu, szmatka, 2397 Wstep| nielitosna, jakaś osobliwość z najpospolitszymi spadkami a chwile niespodzianego 2398 4 | gdyby wiedział o tym, sadził najposuwistsze kroki najrówniejszego galopu, 2399 Wstep| choćby to wam do zdrowia najpotrzebniejszym było - chyba? - lecz znów 2400 3 | mógł prędko rozpieczętować najpożądańszego listu, zerwać lub rozsupłać 2401 6 | znaczeniu, wśród wszystkich najpożądańszych tej astrologicznej formułki 2402 Wstep| ze wszystkich znajomych najpóźniej do naszego grona się przyłączył - 2403 3 | wtedy kochałem ją najwięcej, najprawdziwiej, bo wtedy i tylko wtedy 2404 5 | najwyższa, najzupełniejsza, najprawdziwsza - miłość twoja używa moim 2405 4 | brzęczało - to zaś jest w najprawdziwszym znaczeniu rzecz taka:~Mój 2406 Wstep| kobietę, jaka za trzysta lat, najprędzej i najpochlebniej dla rodzaju 2407 Wstep| jej była zadziwiającą - od najprostszej jałmużny do najwznioślejszej 2408 Wstep| serce swoje niby diament najprzeczystszej wody. Trudno bo też wyobrazić 2409 4 | sadził najposuwistsze kroki najrówniejszego galopu, a ja tak się ukołysałem, 2410 Wstep| znoju wydawały się chwilami najrozkoszniejszej uczty. Kiedy zasłabła, całe 2411 5 | księżniczkę, świeżą, jakby snem najrozkoszniejszym zasnęła, a tylko na jej 2412 4 | jedwabnych materii - a ile woni najrzadszych kwiatów, najkosztowniejszych 2413 2 | popuściwszy, biegłeś do mety z najsławniejszymi gonitw bohaterami - ty, 2414 2 | doświadczył - moje najdroższe, najśliczniejsze dziecko - to będzie jednak 2415 1 | dostatkiem najwonniejszego siana, najsmaczniejszego obroku, a jak dorosła, to 2416 1 | człowieka, jak się długo i z najspokojniejszym obliczem zatrzymał przed 2417 4 | łańcuch, rozpadła się, mógłbym najsprawiedliwiej powiedzieć, rozpękła wzniesiona 2418 1 | złożyła pocałunek.~Józefa najstalszym przypomnieniem widzę wśród 2419 1 | kochał, nie lubił.~Moja najstarsza siostra Julcia kochała dumki 2420 Wstep| wszystkiego, rozmiłował się w najstarszej, najcudniejszej, najcięższej 2421 2 | potem matka szła koleją~od najstarszych do najmłodszych, każdemu 2422 Wstep| miłości jednoczyć, mógł najsumienniej być przekonanym, że się 2423 5 | dobrego smaku, taka, jaka od najsurowszych nawet sędziów wysokiej arystokracji 2424 3 | światło drogich kamieni i najświatlejsze światło: spojrzeń pięknych 2425 4 | najohydniejszych myślach i w najświętszych wyrażeniach jak w cackach 2426 6 | dobrze urodzony" w całym najświętszym tego wyrażenia znaczeniu, 2427 6 | pragnąłem, jakiej czekałem w najszczęśliwszych... źle mówię, w najnamiętniejszych 2428 6 | ukochać nie są zdolni?...~- Najszlachetniejsi tacy, którzy wszystkie obowiązki 2429 1 | nieraz żal mu było, że tak najszlachetniejsze, najulubieńsze mu zwierzę 2430 Wstep| Te wady przynajmniej obok najszlachetniejszego charakteru, obok najpiękniejszych 2431 Wstep| świętości, tyle prawdy w jej najtajniejszych zakątkach, że prawda i osobiste 2432 1 | najmniej ładną, najcichszą, najtęskniejszą z całego rodzeństwa siostrę, 2433 6 | czytałem w mej wyobraźni najtkliwsze słowa spodziewanej odpowiedzi - 2434 5 | najwyższego uwielbienia i najtkliwszej podzięki rozświecał promień 2435 Wstep| towarzyskim świecie były to dwie najucieszniejsze sprzeczności, mogłabym nawet 2436 3 | patriarchów zwyczajem błogosławić najukochańsze dziecko moje i gdybym był 2437 6 | Znaleźć się tak obcym wśród najukochańszych niegdyś, tak potępionym 2438 1 | tak najszlachetniejsze, najulubieńsze mu zwierzę czartowskim mianem 2439 Wstep| niedorzeczność powiedział, to najuparciej bronić jej będzie.~- Przepraszam, 2440 Wstep| najmłodszemu z nas wszystkich najwcześniej miała wybić ostatnia godzina. 2441 Wstep| przepisów, chociaż dłużnicy najwięksi przystęp do niej mieli, 2442 4 | nie lubił - co uważa za największe nieszczęście swoje, a więc 2443 1 | z największą powagą, ku największemu zdziwieniu pytającego.~- 2444 Wstep| gdzie inni ledwie po trudach największych maleńkie ziarnka świecące 2445 4 | oba wrócili niezadługo z najwierniej naśladowanym, ale jakże 2446 1 | miała zawsze pod dostatkiem najwonniejszego siana, najsmaczniejszego 2447 4 | miękkiej grzywy, jak dziecię do najwygodniejszej poduszki, i myślałem - " 2448 4 | się niby do przeskoczenia najwyższej bariery, lecz nagle - długim 2449 2 | walka z nieszczęściem jest najwyższym prawem, bo walka z nieszczęściem 2450 Wstep| czterech innych z cnotą najwznioślejszą, pomieszał razem, utłukł 2451 Wstep| najprostszej jałmużny do najwznioślejszej około oświecenia bliźnich 2452 Wstep| ogółu, wyobrażała mi kobietę najzdolniejszą do przeprowadzenia w rzeczywistość 2453 3 | wstał z łóżka jak gdyby najzdrowszy w świecie i prędko ubierać 2454 1 | przede mnie, wziął fuzję i z najzimniejszą krwią do rąk mi ją podał 2455 5 | tytułem: Czarnoksięstwa oraz najznakomitszy spomiędzy dyplomatyków naszych, 2456 5 | miłość twoja najwyższa, najzupełniejsza, najprawdziwsza - miłość 2457 4 | jest najwyższa wyłączność, najzupełniejsze zniszczenie, najnieprzystępniejsza 2458 Wstep| świętością żył człowiek najzwyczajniejszy, a nie ten tylko, który 2459 4 | senliwej ułudzie, pomimo najżywszej, najdziecinniejszej wrażliwości 2460 3 | mnie się ukazała świętość w najżywszym szczęścia uniesieniu; wiem, 2461 1 | zasiadł do czytania, to bez nakazu, bez przymusu, prostym rzeczy 2462 Wstep| też Anna umiała przybrać nakazującą powagę, rzadko kto mógł 2463 6 | progu stanąłem.~Stół był nakryty, siano podesłane, w jednym 2464 Wstep| razem, utłukł w moździerzu, nalał wodą wiślaną, zagotował 2465 Wstep| jej nie brakło, ja także należałam do ich liczby. Felicja, 2466 4 | komu bądź sprawiedliwiej należało pierwszeństwo? - dodała, 2467 1 | leśna, bardziej domyślną należnością, niż wyraźną ugodą dostała. 2468 Wstep| pracą ciężką, obowiązkiem, nałogiem - jutro podobne do dnia 2469 2 | usta wykrzywiły się w taki nałogowy uśmiech niesmaku, że wesołym 2470 6 | jest cały czas, póki się nałożone drzewo nie spaliło, patrzyłem 2471 1 | malował mi lub przez innych namalowane pokazywał obrazki. Terenia 2472 1 | prawd nasłuchałem się wiele, namarzyłem więcej jeszcze, lecz w każdej 2473 1 | wschodnią, miękką, wdzięczną a namiętną oparła, jak na głos jego 2474 Wstep| że się kocha prawdziwie, namiętnie, poetycznie. Rzadkim u nas 2475 Wstep| wyrównywały w sile i zmienności namiętnościom innych kobiet, tylko że 2476 1 | mi wolno powiedzieć - tak namiętnym uściskiem, że go nawet spytać 2477 4 | świeżymi jak niewinność, namiętnymi jak pieszczota ustami - 2478 5 | słychać, tam rozbijmy białe namioty nasze i tam żyjmy, kochajmy, 2479 3 | powiedziałeś - odrzekłem wolno, z namysłem.~- Bo też ty niczego nie 2480 4 | państwo, muszę się trochę namyślić - tej pieśni zapomniałem; 2481 1 | spuszczoną, a jednak bez namysłu, pewniejszym daleko niż 2482 2 | gyneceum jeszcze piosnkami się nańczyć albo według koloru na krosnach 2483 6 | podążyć, z całego świata naokół snuliśmy rozkosz dla siebie, 2484 4 | resztki nieczystego światła, naokoło była tylko owa, jak to się 2485 6 | zabiłem, wtedy znów mię napadało szaleństwo i ogarniała wściekłość 2486 Wstep| chorobliwe dziwactwo, nic więcej, napadło mnie, już trzeci rok temu 2487 2 | zasłonił, a potem ostatek napadu w pusty śmiech przeprowadził.~- 2488 Wstep| skłonności takiego mu strachu napędziły do głowy, że sobie jak liszka 2489 6 | wolna życiem pierś jego się napełni, światłością myśli rozpłoną - 2490 4 | czułem, że mi się łzami napełniają, a nie chciałem dać łez 2491 Wstep| historie! - zaczął się napierać Teofil.~- Jeszcze was muszę 2492 1 | targany przez Molocha, jej napierśnika trzymał się jeszcze, nie 2493 5 | trzeba, wracaj do nas".~Matka napisała: "Beniaminie! W moim łonie 2494 6 | tylko i nie wątpić.~W nocy napisałem list do Aspazji...~"Matka 2495 Wstep| a zawsze pięknym stylem napisaną książkę.~Teofil zwał się 2496 Wstep| przytarte greckich medalów napisy i najodważniej broni szarpanej 2497 3 | raz pierwszy zbudzonego napływem gorętszej krwi serca. Nie, 2498 3 | powietrze dla was, jak pokarmy i napoje dla was. Wyłączono już bóstwo 2499 4 | Kleopatry - rozpuszczoną z napojem wypiję, moim ten, co legnie 2500 1 | Zitcie tak prześlicznie było. Napoleon, co w paczce czekolady książęcy 2501 4 | kapłanką Izydy i śmiała się z Napoleona, który przy jej grobie coś 2502 5 | zarzucił, ani czółna nie naprawił, a księżniczka leżała w 2503 2 | człowiek! Chyba z natchnienia naprędce sen jaki ułożę.~- I owszem,