| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
3006 5 | sobie ulżyć choć na jedno odetchnienie, byle przestać cierpieć 3007 4 | talentu. Chciałem się znowu odezwać, lecz mnie uprzedził młodszy 3008 Wstep| państwo, na czymże stanie? - odezwałam się wtedy. - Uchwalcież 3009 Wstep| ich niedowiarstwo by się odezwało i może dla próby roznieciliby 3010 Wstep| ze swoim "distinguo" się odezwie, to ja już nic po nim mówić 3011 4 | strzaskać sobie. Mój kary odgadł zamiar - rozjątrzony własną 3012 Wstep| była, tylko nie wszyscy ją odgadli, bo to mało mówiąca, kamiennego 3013 4 | przyszłość, której nikt nie odgadnie, jest w Bogu. Życie gasnące 3014 6 | umiem zbutwiałych rękopisów odgadywać słowa, że mi teraz ostrołuki 3015 Wstep| zawody, lecz przeszłość odgadywała tak bystrym i trafnym wnioskowaniem, 3016 5 | księżniczka i schyliwszy się odgarnęła mu włosy z jednej strony 3017 2 | gwiazdeczka błysnęła, na odgłos dzwonka zgromadziliśmy się 3018 3 | włosienie, i co podsłuchał, odgrywa dokładnie, i czym pamięć 3019 4 | bo ja zapomnę i Beniamin odjedzie, nie wiedząc nawet, co mu 3020 Wstep| charakterystyczne, przecudnie odkreślone szkice, miał wielki dar 3021 3 | spadkiem łączyła się z nieco odkrytymi ramionami, pierś młoda, 3022 1 | obwinę, bądźcie spokojni - odkrzyknął Karol i wziął mię przed 3023 Wstep| chwilą prawdy, jedyną może odkupienia chwilą jest dla nich właśnie 3024 6 | doskonałością, tak jakeśmy ją odkupili boleścią i łzami. Jeśli 3025 6 | kocham, Aspazjo, ja ufam, że odkupimy pomyłkę naszą szczęściem 3026 6 | spróbujesz, gdy uwagę tylko odłączyć i skierować zdołasz - zobaczysz, 3027 1 | głowami właśnie osunął się odłamek srebrnego obłoczka i przerwał 3028 4 | siebie całą bajeczną miejsca odległość, gdyż nagle uciekły postacie-olbrzymy, 3029 2 | słów swoich szła go na bok odłożyć...~W tej chwili drzwi się 3030 3 | okropnymi sposobami. Żeby odmalował konającą twarz Chrystusa, 3031 6 | w plemienności stanowią odmianę, czy ci, którzy aż do zbytku 3032 4 | przydatku, w ujemności lub w odmianie zupełnej, to już moja własność, 3033 6 | mi się, że chciałbym dla odmiany chociaż pocierpieć trochę - 3034 4 | sam zechcesz, ubiór dla odmienienia sukien deszczem zmoczonych.~- 3035 3 | ziemskiej gliny, trochę odmiennego gatunku. - Ot tak, dobre 3036 2 | prorokiem moich uczuć w chwilach odmiennych, mojej twarzy w niepewnej 3037 Wstep| nigdy bliźniemu pomocy nie odmówię, z kolegami młodości mojej 3038 5 | ta nędza moralna; w niej odnajdywałem siebie i ona wypożyczyła 3039 Wstep| Seweryna nie ujęła jej wcale, odosobniona w boleści podejrzliwością 3040 3 | kocha - dzieło po dziele odpada od niego, chwila po chwili 3041 3 | maleńkim, światem, od którego odpadła dla mnie w niebyłość cała 3042 6 | którą obrał, przepadłej i odpadłej drodze jego. Niech się wywiązuje 3043 2 | jednak czułem potrzebę odparcia tych wrażeń.~- Kusicielu! - 3044 4 | waszą.~- Pana nie mamy - odparł z niejaką dumą starszy, 3045 4 | zemściłeś? Mogłeś ich wybić, odpędzić od siebie albo też im nawzajem 3046 6 | pociechą, że mogą w drugich odpierać swoje własne myśli i obawy. - 3047 2 | Przepraszam państwa... muszę odpocząć trochę - kiedy sobie ten 3048 6 | nieznajomym przewodnikiem odpoczywający; miasto jakieś ukazywało 3049 Wstep| wszystkim, lub raczej jakby na odpokutowanie tego wszystkiego, rozmiłował 3050 6 | już na pytanie wprost nie odpowiada, ogólnikami nas zbywa. Widać, 3051 6 | ale także "aktualnością" odpowiadać wam będę - zawołał oburzony 3052 5 | mówiłem.~- Kto jestem? - odpowiadała ona - czy dziecię chce powieści 3053 4 | też ilość, ilość zmysłów odpowiednia?~Krótkie te zdania śpiewaka 3054 2 | gwałtownych ruchów trzeba stworzyć odpowiednie choćby i szaleństwo, bo 3055 4 | Które ci żywszym biciem odpowiedzą, ~Gdy ręka twoja do nich 3056 3 | wyrażeniem jak gdyby zrzucił całą odpowiedzialność z sumienia swego. - Choć 3057 6 | przywiązaną do jego posiadania odpowiedzialnością?... Gdyby przyjąwszy, tak 3058 4 | wywoływała ze mnie - mogłem jej odpowiedzieć dość przytomnie.~- A pani 3059 2 | waszemu podaję.~- Amen - odpowiedzieliśmy wszyscy i rodzice rozłamali 3060 Wstep| Humboldcie" - dlatego, że dalekie odprawił podróże; "Łysy" dlatego, 3061 6 | mię z głębokim smutkiem - odpuściła mi z litością świętą, bożą - 3062 3 | bo to szczęśliwe, tego odpychać nie można - a kiedy wyżej 3063 5 | porzucił, a tu nowe łby odrastają hydrze i o nowe grupy potrąca 3064 Wstep| była w nim nawet zupełnie odrębną oryginalnością. Wymawiano 3065 3 | co tworzy? to jest w nim odrębnością, to już artystycznej nie 3066 2 | nabiegłe; to będzie choroba, odrętwiałość, wielki kłopot o majątek, 3067 Wstep| ich pracy teraźniejszej odrodzenie, to bym powiedziała, że 3068 1 | wstąpiwszy według nowszych, a odrodziwszy się według najpodobniejszych 3069 6 | ale już w chrześcijaństwie odrodzona przyjęła skarb rzucony wraz 3070 6 | trudniej było nogi od ziemi odrywać i zbliżające stawiać kroki. 3071 Wstep| nadzwyczajnych? - z oburzeniem odrzekł Henryk. - Co to są cnoty 3072 4 | zegar i prawie jednocześnie odrzekli:~- Za dwie godziny dopiero 3073 Wstep| chciał utraconych włosów odrzucić pierścienie, ale prędko 3074 6 | najukochańszą siostrą. Nie odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego 3075 6 | twoje zatruwa, jeśli, mówię, odsądzisz mię w sieroctwo, rozpacz 3076 4 | przeciwieństwa z tym, co go odsłaniał widokiem. Bo jakiż widok, 3077 2 | że sam go nie pojmując, odśmiechnąłem się także i niby przemocą 3078 4 | moją pieśń, której nie odśpiewałam, moją ta perła jedynie, 3079 Wstep| szkaradny, wszystkie wichry odśpiewały jakieś przeraźliwe requiem 3080 5 | zdało, że mię przez litość odstąpić nie zechce, nie może, przyrzekłem 3081 6 | normalnego planu Bożego fatalnie odstąpiła. Plan Boży dał nam przestrzeń, 3082 4 | sercu życzenie, którego nie odstąpisz? prawdę, której nie skłamiesz, 3083 6 | odczytem coraz dłuższe zapadały odstępy, każdy z nas miał coś ważniejszego, 3084 4 | nie ulżyły obłokom, nie odświeżyły ziemi. - Spojrzałem dokoła: 3085 1 | pocałował ją w rękę i nie odszedł, aż póki osłabiona, lecz 3086 Wstep| potem silniejszą byłam w odtworzeniu i poprawie, niżbym nią po 3087 6 | ustach flaszkę z gorzałką i odurzał się...~- Mnie takie podobieństwo 3088 6 | tak jest, to przynajmniej odurzenie nasze i Boga nie obraża, 3089 5 | leżałem, bezsilny jeszcze, odurzony resztą gorączki i dnia światłością, 3090 5 | królewskie pieczęcie - kamień odwalili - ujrzeli w kryształowej 3091 Wstep| pełna wdzięku i uroku, odważna, dowcipna, otoczona przyjaźnią 3092 Wstep| dziwnie przedsiębiorczy i odważny, więc dla tego wszystkiego " 3093 Wstep| lecz Henryk?...~Henryk był odważnym jak lew - był w gruncie 3094 Wstep| żadnej nadziei zwrotnego odwdzięczenia, bo nawet gdy ją kto kochał, 3095 6 | ani chorobą. Według prawa odwiecznej logiki jest świadectwem 3096 6 | i że mię nic nie bolało. Odwiedziłem później Adasia, dzieci jego 3097 4 | ciebie, że przy pierwszych odwiedzinach musiałeś tak długo tych 3098 3 | wytrącił mi z rąk na wpół odwiniętą pakę i pośpieszył do wchodzącej. 3099 6 | gdy Bazyli rzeczy twoje odwiózł i gdzie ty byłeś, słowa 3100 6 | nastąpił, trzeci nie bardzo się odwlekł, ale później między odczytem 3101 6 | nader powolnie - kartek się odwracało niewiele... aż przyszło 3102 1 | tylnych łapach wzniesiony odwrócił się do nieprzyjaciela gwałtownym 3103 1 | dlatego, że dzik był pysznym odyńcem, a nie dlatego wcale, że 3104 1 | które ja prawem natury odziedziczę, a w którym pracą rządzić 3105 4 | dajcie mi skromne, góralskie odzienie lub w moich własnych sukniach 3106 3 | dopiero ciskam z oburzeniem i odznaczam sobie uczuciem wstrętu, 3107 1 | rzymski, brwi czarne mocno odznaczone, włosy od czoła rzadsze 3108 1 | dzieciństwa jakąś wyłącznością odznaczyć sobie; widzę ich w każdej 3109 4 | nigdy go od tysięcznych nie odzwyczaiłem narowów, bo mi jakoś było 3110 5 | najpierw zdawało mi się, że odzyskałam wszystko tak, jako niegdyś 3111 3 | utracę, lecz nie, ja wszystko odzyskałem, oh! i więcej nawet! Jakżebym 3112 4 | znów pierwszy swój wyraz odzyskały, nie mogę powiedzieć wrodzonej, 3113 1 | ostatniej nadziei, aż do odzyskania najpierwszej spokojności, 3114 4 | gwałtowniejszego przejścia odzyskiwałem zupełną równowagę władz 3115 Wstep| Kto stracił, niech nie odzyskuje, bo to okropność spostrzec, 3116 Wstep| naradach najmłodsi najpierw się odzywają. Między nami nie ma nikogo, 3117 Wstep| tylko że słowik rzadko się odzywał, a młode orlę często za 3118 1 | powietrze, ziemia, niebo całe odzywało się do nas jakimsiś wyraźnym, 3119 6 | cudowne tajemnice wiecznego odżywania we wszystkich chwilach przeszłości 3120 Wstep| owym bóstwem wymagającym ofiar z życia, szczęścia i myśli, 3121 Wstep| niepostrzeżona walka, której ofiarą paść musi albo rozum, albo 3122 6 | przez prawdziwą, widomą ofiarę. Dla bliźnich ten jedynie 3123 Wstep| posługaczki-karmicielki, przynoszącej ofiary dla zbytku, próżności i 3124 1 | taką miną, z jaką to czasem oficer żołnierza po ramieniu klepie, 3125 1 | kiedy mówi o nim do drugiego oficera: Patrz, to tęgi wiarus. 3126 6 | oboje - gdyż od tej chwili ogarnęły mię doskonała martwość, 3127 4 | znowuż uczułem, że mię sen ogarnia, odpowiedziałem jednak z 3128 5 | bym może otrząsnął się z ogarniających mnie potęg - ale nie, ona 3129 5 | przenieść na siebie nie mogłem, ogarniał mnie zaraz taki przestrach, 3130 Wstep| niech dziś wskrzeszonych nie ogląda. Kto stracił, niech nie 3131 4 | zawodu, ~To przy rodzinnym ognisku kapłanka ~Błogich dni życia 3132 4 | niby łamania się jakiejś ognistej fali - aż jednej i z drugiej 3133 Wstep| niby najgłówniejszym jego ogniwem. Emilia kilka suchych drewek 3134 Wstep| wytrwali? Porównajcie sumy ogólne i wyrzeczcie dopiero, czy 3135 6 | pytanie wprost nie odpowiada, ogólnikami nas zbywa. Widać, że proces 3136 Wstep| serce zbudzi, serce wesprzeć ogólnym rozumem - to będzie miało 3137 Wstep| sam się z bardzo ciekawego ogołocił egzemplarza. Tytuł Teofila 3138 1 | Moloch dumnie tylko machnął ogonem, otrząsnął się jakby z wody 3139 1 | Szedłem, szedłem ciągle, za ogór, za pole i domek nasz z 3140 3 | chwili zstępuje w przestrzeń, ogranicza się kształtami i póty jest 3141 1 | owoców i dał mi przeczytać - "ogród". Później na wyraz "gwiazda" 3142 6 | się aż do rzeki, co nasz ogródek z łąkami dzieliła - byłem 3143 1 | jednogodzinnych zasadzają ogródkach. - Pomagałem jej w tej pracy, 3144 5 | zimnym i ciemnym grobie pod ogromnym kamieniem - pod pieczęcią 3145 6 | gdybym mógł prawdę pod ogrywaną rolę podsunąć, widzielibyście 3146 6 | na zewnątrz, niczego nie ogrzały, nie oświeciły niczego, 3147 4 | tchnieniem Bożej miłości ogrzane. ~A jam się pytał: gdzie 3148 5 | duszy dlatego, że się na ohydę wybranego przedmiotu patrzyło - 3149 1 | tak łagodnych ustach.~- Ojcie, ojcze! Co cię boli? powtórzyłem 3150 Wstep| w egoizmie swoim wszyscy ojcowie rodzin i żonaci obywatele - 3151 4 | to język mojej natury, to ojczysta, najmilsza mowa moja.~- 3152 4 | daty z tego czasu, który w ojczyźnie twojej peryklesowym wiekiem 3153 1 | Zitty, piersi jej trochę okaleczone chustką przyłożył, rzemieniem 3154 6 | takimi zawsze wpływy się okażą, jakimi są skłonności doznającego 3155 5 | zniecierpliwiony trochę - list i paka okazją się tu dostały.~- List? - 3156 4 | kratami od tej ze wszystkich okien rażącej światłości. Czy 3157 Wstep| przymkniętymi od ogrodu okiennicami, śnieżyste zwoje muślinowych 3158 6 | czytania nauką i znalazłem na okładkach niektórych rozmaite szkice 3159 2 | powietrzu - a czy słyszysz oklaski, czy słyszysz triumfu okrzyki? 3160 6 | brząkał wszystkimi szybami w oknie i świszczał wszystkimi tonami 3161 2 | Józef, w dalszych mieszkało okolicach. Trzy siostry poszły za 3162 5 | mój zamek - strach padł na okolicę, bajeczne wieści po kraju 3163 1 | się później, był sławny w okolicy. Dopiero na kilkanaście 3164 6 | impavidum ferient ruinae. Okolicznością, przyczyną, celem i skutkiem 3165 6 | którzy w pewnych danych okolicznościach muszą je dla wyższej poświęcić 3166 6 | przeciwko zdarzeniom i okolicznościom - miłość moja świadczy za 3167 Wstep| jałmużny do najwznioślejszej około oświecenia bliźnich pracy, 3168 5 | Aspazja objęła mi szyję w okrągłość cudnych kształtów ręki, 3169 4 | ramię, które szyję twoją ~Okrąży słodkiej pieszczoty objęciem, ~ 3170 Wstep| ręka!...~Niezgrabnie tutaj określane sylwetki muszą czytelnikom 3171 Wstep| jeszcze potrzebuje właściwego określenia. Jest miłość kochanie - 3172 5 | zamiaru chciałem wielkie koło określić i z drugiej strony domu 3173 Wstep| czterech kobiet, ze stale określonymi charakterami, wyobraźcie 3174 3 | pióra do lotu rozwinie, niby okręt, co wszystkie żagle na wiatr 3175 5 | szalone przedsięwzięcia. Okręty do brzegów Europy z wszystkich 3176 6 | Przed samym zaś dworem było okrężne i Józef, jak parobczak ubrany, 3177 2 | zimno wskroś przejęło, tak okropnego wyniszczenia śladów na niej 3178 6 | tak mi się zaraz z całą okropnością swoją wracała ostatnia chwila 3179 4 | ludzkich głosów - ale Sokół tym okropnym rżeniem boleści i trwogi, 3180 3 | natury. - Czasem tworzy okropnymi sposobami. Żeby odmalował 3181 Wstep| przedmioty; z najobojętniejszym okrucieństwem stąpał po spotkanych w drodze 3182 5 | stypie mej duszy, dzieliła okruszynami tego, co ja jej dałem kochania.~ 3183 6 | ja byłem zazdrosnym, ty okrutną. Ale ja cię kocham, Aspazjo, 3184 2 | parskają, obłok kurzu cię okrył, nieba nie widzisz, z samą 3185 5 | wyciągnąłem płaszcz tylko, okryłem się nim i mając jakieś niepewne 3186 4 | ludzi trzymaną i pąsowym okrytą czaprakiem śliczną arabską 3187 5 | matki... Spuściłem wstydem okryte czoło, nie otarłem łez płynących - 3188 6 | poszedłem na górę - klucz rdzą okryty nie tak prędko zamek mi 3189 6 | i głębokimi zmarszczkami okrytych, czytałem każdy wyraz potępienia 3190 2 | oklaski, czy słyszysz triumfu okrzyki? Spiesz się, śpiesz - tam 3191 2 | znany, że każda pierś go okrzykiem radości odbiła.~- Cyprian! 3192 4 | obrządził i wszystko do okulbaczenia przygotował, bo niemylnie 3193 1 | prawdziwie tureckiej rasy, już okulbaczona i pąsowym pokryta czaprakiem. 3194 Wstep| bardzo surowych sędziów okupić. Za głos kobiet ręczę przynajmniej - 3195 3 | oddać, co ja łzami mymi okupiłem? A jak tu oddać, co mię 3196 Wstep| takim uświęconym, takim okupionym ze wszystkich grzechów i 3197 6 | krzyż, który utwierdza nas i okupuje ode złego, ofiarna z bogactwa 3198 6 | póty, ja ci radzę - ani olbrzymem, ani Prometeuszem nie nazywaj 3199 4 | ciemnych, dziwaczących, olbrzymich postaci - przestrzeń wyścigła 3200 6 | dworskich zabudowań niby palce olbrzymiej dłoni cztery topole niebo 3201 6 | daruj mi, śliczna Augusto, olbrzymom, Prometeuszom nie wykroję 3202 5 | drzewa majaczyły jak duchy olbrzymów. Nie mogłam się dość nacieszyć 3203 6 | przeszkodą bywa - lecz dla Olbrzymów-Prometeuszów, dla zbawionych i uświęconych - 3204 3 | jego duszę sączy się niby olej skalny i na zewnątrz dopiero, 3205 5 | mały z zapaloną gromnicą i olejami świętymi, z wodą święconą 3206 6 | zajął się od razu, choć olejnymi farbami robiony; rzekłby 3207 4 | się w którymś roku którejś olimpiady greckiej - przemówiłem bez 3208 2 | twoja, Beniaminie, i wieniec olimpijski twój, bo dla tłumu wielu 3209 4 | ubiór poety, zwycięzcy na olimpijskich igrzyskach.~- Jest ubiór 3210 2 | marzyłem, ale bez wieńca olimpijskiego, bez ukorzonych współzawodników, 3211 4 | wstało, a wonna lamp twoich oliwa czystym światłem goreje, 3212 3 | kosztownych dymy, światło czystej oliwy, światło drogich kamieni 3213 5 | zdziwiony trochę, padł mi jak ołów na czoło.~- Chcesz koniecznie 3214 1 | pochmurny, jak gdyby kto ołowiu po niebie rozlał. Julcia 3215 5 | sobie przynosić wachlarz, ołówki, cyrkle, harmoniki, worki 3216 Wstep| najpiękniejszym szkicu Retza , których ołówkiem poezje Schillera i Goethego 3217 Wstep| drewka układało - a drewka olszowe, takie suche, tak mało zostawiające 3218 1 | spostrzegę z dala przed stopniami ołtarza klęczącą postać kobiety? 3219 6 | płaszczu, jak go zwykle po ołtarzach malują, bo jeśli on jest 3220 3 | postrącajcie artystów z ołtarzy waszych, bo to nowe bałwochwalstwo 3221 4 | jak po pierwszej w życiu omyłce. Z pośpiechem przebrałem 3222 3 | konwulsje - na lata przebolałe, omylną miarą kalendarzowy podział. 3223 Wstep| nieszczęściem lub cnotą omyloną, Felicji upadkiem zupełnym, 3224 5 | do miary z wznoszeniem i opadaniem światła wznosiła i opuszczała 3225 3 | wyciągnięta wzdłuż ciała twego opadła, szyja biała, niby utoczona, 3226 5 | do pływania i znów z sił opadłem, fałdy mego płaszcza uniosły 3227 5 | łamał w dwóch przepysznych opalach na jej obnażonych ręku bransoletami 3228 1 | dwudziestoletni chłopak, opalony jak góral, ciemnowłosy, 3229 5 | ślepa jakaś wściekłość go opanowywa - istynktownie tłucze pięściami 3230 Wstep| nadzieję swej przyszłości oparł na własnym sercu i na własnej 3231 5 | patrzyła niedbale w kartki opartej przed nią na głowie hebanowego 3232 6 | że to jedynie skutkiem oparzelizny i nową skóry mojej własnością: 3233 4 | swojej diamentami nabijana opaska i poznałem ją - poznałem 3234 5 | wstępowałem w wyłom ściany i opierałem głowę o kolana Aspazji, 3235 Wstep| wcześniej osiągniesz. Koteryjne opinie, towarzyskie przesądy nie 3236 6 | mu każ drzewo rąbać lub opis jego podróży drukować, jeśli 3237 4 | okoliczności czy dobierasz opisowych wypadków do powieści jakiejś, 3238 Wstep| widziałem". - Gdy mu przyszło opisywać miejsce lub zwyczaje, zdawać 3239 4 | zdrażnione, mózg użyciem opium wzburzony, niektóre władze 3240 6 | wszelki osobnym Bogu i ludziom opłacałby się procentem? Gdyby...~- 3241 Wstep| gdy ich zewnątrz tysiąc oplata niechęci, tysiące rozdrażni 3242 2 | jego powrotu ten kawałek opłatka zachowany - i według słów 3243 6 | wspomożycielka, dzieci - i opłatki połamane... i wszystko tak 3244 2 | i rodzice rozłamali się opłatkiem, a potem matka szła koleją~ 3245 Wstep| ziemi, a mówię płachtę nie oponę, bo śnieg gruntu nie przykrył 3246 1 | częsty i dość żwawy stawiał opór, to nigdy Ludwince. Ludwinka 3247 Wstep| Przepraszam, moje panie, ani oporu, ani niedorzeczności w tym 3248 4 | obżarstwa, skłonny.~Śpiewak opowiada potem sny swoje i marzenia, 3249 2 | głośno rozmawiać, śmiać się, opowiadać tysiączne swej podróży szczegóły. 3250 4 | z obuwia swojego i tylko opowiadając kiedy tę nocną przygodę 3251 Wstep| mu przebaczyć, że jak w opowiadaniu ze szczegółów przedmiotowych 3252 Wstep| byłbyś nam ten wypadek opowiedział - rzekła Augusta.~- Teraz 3253 Wstep| czcicielka wszelkiego piękna, oprawiła ją w serce swoje niby diament 3254 5 | razem do czółna wsiądziemy. Oprzyj się na mnie, ja cię poprowadzę.~- 3255 Wstep| zdawało się przez dziwne optyki złudzenie, że głowa ta rozjaśniała 3256 4 | więc też zbłąkany góral opuści twój zamek bez jałmużny 3257 6 | duszy ustąpiła. Gdym cię opuścił, Aspazjo, przez czas bardzo 3258 6 | choć w odrętwienie popadł. Opuściła mię siła myśli, siła woli, 3259 6 | cierpieć, on się poważa ręce opuszczać w rozpaczy... No, szczęście, 3260 5 | lękaj, Beni mój, ja cię nie opuszczę - Beni mój! ja kocham ciebie!~ 3261 5 | domu, choćbym tu skonał opuszczony i biedny, jeszcze w skonaniu 3262 6 | rozjechali się wszyscy, w opuszczonym domku Ludwinka tylko została 3263 5 | tytułem: Czarnoksięstwa oraz najznakomitszy spomiędzy 3264 5 | komandor krzyżów, kawaler orderów... członek wielu uczonych 3265 Wstep| wychowaniu, żelazna jego organizacja nie upadała pod żadnym nadużyciem 3266 2 | życie, co z przepełnionej organizacji gwałtownie na zewnątrz bije... 3267 6 | jest ani wartością, ani organizmem, ani zdrowiem, ani chorobą. 3268 Wstep| rzadko się odzywał, a młode orlę często za to niejedną z 3269 1 | Zitta była jego czarną orlicą, jego dziką Murzynką, jego 3270 4 | w czarnej, aksamitnej z orlim piórem czapeczce.~- I pani 3271 1 | łabędzi, unoszących się orłów. Czasem nawet przepłynęła 3272 Wstep| nim nawet zupełnie odrębną oryginalnością. Wymawiano mu ją nieraz, 3273 6 | półsenność błoga, dobroczynna i orzeźwiająca. Wtedy czytałem w mej wyobraźni 3274 Wstep| jednym promieniem piękna orzeźwiona, a zawsze przez pośpiech 3275 4 | żarty, a więc był złym jak osa, jak żmija, która przy piersi 3276 5 | przypadkiem jedynie. Sam osądź. Zmęczyła mię już uczta, 3277 4 | przystępny. Niech sam Beniamin osądzi - i zwracając się ku mnie: - 3278 6 | wrażenia i w duszy swojej osądził, że to właśnie stosowna 3279 1 | wysoko dla mej ręki była osadzoną. Patrząc ciągle uważnie 3280 Wstep| żadnym środkiem, który mu osiągnienie celu ułatwiał. Z upodobania 3281 Wstep| łatwiej spełnisz i wcześniej osiągniesz. Koteryjne opinie, towarzyskie 3282 6 | Ludwinki była tylko mała osiny gałązka.~Dla Bronisławy 3283 5 | mówiła:~- Beniaminie, każ osiodłać twojego Sokoła, pojedziemy 3284 5 | trzymała, póki ci włosy nie osiwieją i póki wszystkich zębów 3285 6 | zsunąłem się do nóg jej i oskarżałem o wszystkie moje występki, 3286 1 | rękę i nie odszedł, aż póki osłabiona, lecz ciągle niewymownej 3287 5 | tajemnica taka, mówimy, osłania życie tych dwóch zupełnie 3288 4 | tak mię to nagłe światła oślepiło. Gdy mi źrenica nieco przywykła 3289 4 | I przed zgryzotą ona cię osłoni~Własnego serca boleścią 3290 6 | wybiegiem resztkę obrażonej dumy osłonić. Nie, moją dumą jedyną to 3291 6 | dziele szczególniej było ich ośm, wszystkie według starszeństwa 3292 Wstep| stojący - a począwszy od ósmej godziny, trochę na uboczu, 3293 1 | znam, gdzie ona była?~- Ośmnaście lat temu była w niebie jeszcze! 3294 1 | daleko stąd mieszka ta młoda osoba? Młodą osobę Karol przedstawił 3295 4 | ale rzeczywiście, widomie, osobiście, z przestrzenią się ścigam. 3296 Wstep| zbudzone w jej piersi. Żadna osobista namiętność nie wtajemniczyła 3297 Wstep| najtajniejszych zakątkach, że prawda i osobiste uczucia w jedność się dla 3298 Wstep| rok temu będzie - wskutek osobliwego wypadku.~- Co za szkoda, 3299 Wstep| najosobliwszym dziwactwem jego osobliwej i dziwacznej indywidualności, 3300 Wstep| ciekawość nielitosna, jakaś osobliwość z najpospolitszymi spadkami 3301 Wstep| saletrą, miałby dopiero dla osobliwości lub dla przestraszenia spokojnych 3302 Wstep| rysami głównych niby figurek osobliwszą też tworzyła mieszaninę. 3303 1 | szczupłym domku nie było osobnego pokoiku na jego księgi i 3304 Wstep| dać wyrok, cała tajemnica osobowości człowieka w tym leży. - 3305 Wstep| wszelką wyłączną skłonność osoby ku osobie - pamiętajcież, 3306 6 | szlachetnych nie mogą się ostać uczuciach, są jeszcze inni, 3307 1 | ty nie spała - rzekłem na ostateczne usprawiedliwienie. - Tyś 3308 4 | już wam wspomniałem, każda ostateczność wtedy nową siłę wywoływała 3309 5 | całości natęża siły swoje, ostatecznych chwyta się środków i potem 3310 2 | chustką zasłonił, a potem ostatek napadu w pusty śmiech przeprowadził.~- 3311 3 | ciebie, Cyprianie.~- Na ostatku o mnie, mój Beniaminku! 3312 4 | w zły humor wprowadzić; ostre ma zęby, a jak nimi kąsać 3313 Wstep| siać będziesz, rozsiewco ostrożny - nie lękaj się pełną garścią 3314 Wstep| wyrażania się cierpki i ostry - ale serce? - Szczerzej, 3315 6 | korzyścią - niechaj grozi i ostrzega straszliwym upadku swego 3316 4 | swoją, lecz mimo danego ostrzeżenia zaczął ją po polsku, czystym 3317 6 | powieki znów się ku ziemi osunęły i znów nieruchomy, jakoby 3318 4 | wielce się różnią.~Śpiewak oświadcza wreszcie, iż nawet niewiadomość 3319 4 | gościnność dzięki, a na rozkazy oświadczyć posłuszeństwo.~- A zatem 3320 4 | mieć pociechy, ~Wesprę, oświecę, ukocham, przebaczę, ~Zapomnę 3321 Wstep| do najwznioślejszej około oświecenia bliźnich pracy, od gospodarstwa 3322 6 | niczego nie ogrzały, nie oświeciły niczego, a my potem złamaliśmy 3323 4 | od razu stracić rozum - oszaleć... a ja właśnie na chwilę 3324 5 | tego nie zniósł. Aspazjo, oszczędź mi tej boleści... Porzuć 3325 Wstep| podziękujcie mnie, że wam dalszych oszczędzę, dalsze różnice przypominając. 3326 6 | rzucił, to ręczę, żebym nawet oszczędził ich sobie. Z moją jedną 3327 Wstep| ogólną a zjednostkowioną, oszczędziła wam wiele niedorzeczności - 3328 Wstep| godzinę!... Bodajby to nam oszczędzonym zostało, nam wszystkim, 3329 Wstep| zaczyna, zawsze łatwa do oszukania jak dziecko, które samo 3330 4 | którym stanąć przed tobą bez oszukaństwa mogłem. Góralem jestem - 3331 4 | ukochanym, ~Szachrującym, oszukanym, ~Rozśmieszonym, rozpłakanym, ~ 3332 Wstep| obywatele - niech was nawet oszukują, niech was krzywdzą. Sakrament 3333 Wstep| swoich wymysłów i pragnień - oszukuje się tak samo, jak Albert 3334 Wstep| niedostatku i pośród samolubstwa otaczającej go kasty. Gdy mu która z 3335 1 | sam nie wiem. Z nazwiskami otaczających mnie rzeczy jednocześnie 3336 Wstep| miękka i wrażliwa natura z otaczającymi ją żywiołami zawsze się 3337 5 | wstydem okryte czoło, nie otarłem łez płynących - poszedłem 3338 Wstep| uroku, odważna, dowcipna, otoczona przyjaźnią serc poświęconych, 3339 Wstep| ku temu ułatwić: talent otoczyć miłością - to się serce 3340 Wstep| ułatwił - od dzieciństwa otoczył ją kółkiem poczciwej rodziny, 3341 6 | mię nie badał - Ludwinka otoczyła mię całą troskliwością serca 3342 4 | rękę, która cios mi zada, ~Otrę łzę każdą lub razem zapłaczę ~ 3343 6 | przyjmie właśnie i sakrament otrzyma? - Daremne wasze zabiegi! 3344 Wstep| Henryk "Zapaleniec" stąd otrzymał swoje przezwisko, że tak 3345 5 | marzyli, kochali, pragnęli, otrzymali, używali jedną biedną duszą 3346 4 | przed niechęcią ona cię otuli~W śnieżysty rąbek swej szaty 3347 Wstep| cyganka-żebraczka nie miała w co otulić. Nam przecie musiało być 3348 3 | myśli rozświetliło, usta otwarły słowem miłości, może pocałunku 3349 6 | jak kantarydowe proszki w otwartą ranę sypane. Co wieczór 3350 6 | przez głowę jak muchy przez otwarty pokój - zdawało mi się, 3351 1 | jakoś trudno zamykały i otwierały - kto wie nawet, czy klamka 3352 4 | jasność wylała się z tego otworu - domyśliłem się tylko, 3353 2 | nabrała kredowej martwości, otwory oczu zwiększyły się wprawdzie, 3354 Wstep| wszystko myślą uświęcaj, to ci otworzę, będziesz miał zbawienie - 3355 6 | wyniósł, a ja się jeszcze na otworzenie koperty nie zdobyłem. Potem 3356 4 | pobożne wyrazy z kartek otworzonej do pacierza książki.~- Otóż 3357 6 | pierwszy na światło oczy twe otworzyć - nie pomnij złego, Beniaminku - 3358 6 | nie tak prędko zamek mi otworzył, poznałem, że musiano dawno 3359 6 | Siłą odparłem rygle, drzwi otworzyłem i... nie uciekniesz przeznaczeniu!~ 3360 2 | zjadliwym w cieniu swych listków owadem. Na pewno jednak ręczyć 3361 1 | rojących się nad trawami owadów, hukających żab po stawach, 3362 2 | to pij - a to tak - a to owak". Cierpieć nie mogę całej 3363 6 | ratować. Czy miłość taka, czy owaka, możecie sobie później aż 3364 3 | wieczór wczoraj uważałem cudny owal twojej twarzy i tę ruchów 3365 Wstep| idzie za tym, by temu lub owemu w głowie się nie zawróciło, 3366 1 | rozigrane trzody białorunych owiec niewidzialnego pasterza, 3367 5 | lepiej? - ja umarłą byłbym owinął we wszystkie pamiątki moje 3368 1 | ustach drżały. Dziewczynka owinęła się prawie jak kwiatek ślazowy 3369 4 | precz!~I w tejże chwili owładnąłem Sokoła, co się zżymał i 3370 1 | świecie, znalazłem już jej owoc w głębi ducha mego i stał 3371 1 | zobaczę dużo kwiatów, drzew, owoców i dał mi przeczytać - "ogród". 3372 Wstep| gorzki śladem za tymi lub owymi biegną. Gdyby nam znów gościnne 3373 Wstep| nadał wszechstronności, tyle ozdób i różnorodnych warunków, 3374 4 | Krótkie te zdania śpiewaka ozdobione są pasażami, forszlagami, 3375 2 | uprzedzi tamten wóz purpurą ozdobny, którego białe konie wyciągnięte 3376 4 | salonów azjatyckim zbytkiem ozdobnych, aż na koniec wszedłem do 3377 4 | zastosowania do użytku lub ozdoby wszystkich ruin wiecznego 3378 6 | miłości z pół milionem się ożenił. A twój znajomy, pan sędzia... 3379 2 | żyły dachem. Dwóch braci ożenionych, Adam i Józef, w dalszych 3380 2 | wam w poezję każdy całunek ozłoci, tej śmiałej myśli, co z 3381 Wstep| topolki młodej, rysy czysto oznaczone jak w najpiękniejszym szkicu 3382 6 | słuszność. Według daty i oznaczonej godziny Aspazja skonać musiała 3383 4 | tej chwili stanowczo jej oznaczyć nie mogę, ale mi erudycji 3384 6 | powierzchownym nie zaprzeczy oznakom. Ja uścisnę dłonie wasze, 3385 5 | a ty wtedy westchnąłeś i ożyłeś...~- To więc tak było tylko?...~- 3386 3 | zamienić w każdą kroplę ożywczej wody, co martwe jego czoło 3387 6 | wszelką osobistość, a płótno ożywiało się za to i siedzące na 3388 3 | miód wydawać, kwiat musi pachnieć, woda rzeki musi płynąć - 3389 4 | niespodziewanego figla albo jak dwa pacholiki, zdmuchujące młodej dziewczynie 3390 4 | szczęście dała" - za panią matką pacierz - młynkował pod wiatr językiem, 3391 4 | wyrazy z kartek otworzonej do pacierza książki.~- Otóż kiedy pani 3392 4 | powszedniego chleba, o który w pacierzu matki was prosić uczyły, 3393 Wstep| postów i umartwień, długich pacierzy i ciasnego życia, nie jest 3394 1 | prześlicznie było. Napoleon, co w paczce czekolady książęcy tytuł 3395 4 | blada;~Zaraz widzę, że trup pada,~A choć nie wiem czyj, ~ 3396 2 | żeby cień w stronę Karola padał, zaś światło na mnie - przez 3397 4 | ręki lub szaty przewiewnej padały iskry diamentów, rubinowe 3398 5 | każesz mi zrobić balon z pajęczyny, mój Murzyn zaniesie go 3399 5 | zniecierpliwiony trochę - list i paka okazją się tu dostały.~- 3400 3 | z rąk na wpół odwiniętą pakę i pośpieszył do wchodzącej. 3401 3 | jeszcze uwinięty w owe grube pakunkowe płótno, potrącony ręką brata, 3402 1 | zamek, diamentowe podziemne pałace, ogniste duchy na chmurach 3403 6 | po zgliszczach rodzinnych pałaców niezachwianą stąpają nogą, 3404 Wstep| pociągnienie talii faraona, koń, pałacyk, suknia modna, wstążeczka 3405 4 | wznoszące, ~Czym są usta pałające, ~Czym są tętna krwią bijące ~ 3406 3 | Jakżebym chciał już wziąć paletę i pędzel do ręki, żeby mnie 3407 6 | musiała wtedy, kiedy jej obraz paliłem...~- Horror, most horror! - 3408 4 | jedwabiem lśniącego łyka palmy uplecione. Starszy chłopiec 3409 6 | nieba, a sobie w łeb bym palnął. Najpierw powiadam ci, że 3410 1 | uroczyście, wzniosła swój paluszek do góry i powiedziała stanowczym 3411 1 | w każdej godzinie, mam w pamiątce każdej. Cyprian malował 3412 6 | pierwszy mój odczyt Książki pamiątek - drugi bez przerwy po pierwszym 3413 1 | osobną w moim życiu wyrył pamiątką. Zdaje mi się, że go dziś 3414 5 | byłbym owinął we wszystkie pamiątki moje i byłbym przechował 3415 1 | czas uciekają ku świętym pamiątkom.~O moim ojcu jużeście słyszeli, 3416 4 | czarodziejską sztuką dokładniej w pamięmi odbita twarz tej kobiety - 3417 1 | wszechstronnej - oh! gdybym mógł pamiętać! - ale ja nic, nic nie pamiętam - 3418 6 | moi drodzy, patrzcie, a pamiętajcie na zawsze, jaki on dziś 3419 Wstep| skłonność osoby ku osobie - pamiętajcież, że i ta miłość jeszcze 3420 Wstep| Mam odrętwienie, ale snu pamiętanego nie mam... Ot! powiem państwu 3421 Wstep| śni sobie snem ciągłym a pamiętanym.~- Na nieszczęście nie mogę 3422 4 | i słowa Cypriana w owej pamiętnej nocy słyszane. Doprawdy 3423 Wstep| Francuzowi na dwunastotomowe pamiętniki wystarczyło, każdy tom in 3424 Wstep| godziny spokojnie i prosto jak panienka na krześle siedział - po 3425 6 | mężowie, dorastający chłopcy i panienki, małe, jak moja mała wspomożycielka, 3426 Wstep| łatwo arytmetycznie tego paniom dowiodę. Proszę tylko sumiennie 3427 4 | was, piękne panie i młodzi panowie, nie krzywcie się tak bardzo 3428 2 | tego jeszcze w szlafroku i pantoflach - oh! nie, może ci się śniło, 3429 6 | miękkim, drobno złożonym papierkiem w ręku, że chłopiec rozdmuchał 3430 5 | drukarskich, pęki rozkwitłej paproci i pęki rózg liktorskich 3431 6 | Julci był wizerunek starej Paraski, która ją wszystkich dumek 3432 2 | ja tak usnąłem.~Nagle, w parę godzin może, blask mię jakiś 3433 5 | Wenecji, dym Wezuwiusza, parlament angielski, wiedeńskie walce, 3434 6 | było okrężne i Józef, jak parobczak ubrany, z młodą przodownicą 3435 4 | sobie nędzna a nieszczera parodia tego, co pierwej wręcz powiedziałem; 3436 Wstep| szkoda, że dzisiaj przystąpił paroksyzm, byłbyś nam ten wypadek 3437 3 | podział. Jeśli nieszczęśliwy w paroksyzmie rozpaczy, w napadzie obłąkania 3438 6 | nie wiem, szczęściu czy paroksyzmowi gorączki podobnych. Wtedy 3439 Wstep| wiedzę z kapitanem Ross lub Parry choćby do samego bieguna 3440 2 | i pędzisz - konie pianą parskają, obłok kurzu cię okrył, 3441 1 | wilczysko. Moloch warknął, Zitta parsknęła, Karol zawołał "psyt" i 3442 4 | szelestem łamać się zaczęły, coś parsknęło, syknęło, dwie źrenice dzikiego 3443 5 | angielski, wiedeńskie walce, paryskie salony, Eskurial, piramidy 3444 4 | płaszcz ciemny, kolisty, i pas, i kapelusz, i łapcie nawet, 3445 4 | zdania śpiewaka ozdobione są pasażami, forszlagami, fioriturami 3446 Wstep| niepostrzeżona walka, której ofiarą paść musi albo rozum, albo szlachetność 3447 5 | szpadę przy boku i puginał za pasem - bronił się odważnie, z 3448 1 | jeszcze siostry rozwiesiły ów pąsowy czapraczek, w którym Zitcie 3449 2 | dzwonić w kościółku na mszę pasterską zaczęto...~Przepraszam państwa... 3450 1 | białorunych owiec niewidzialnego pasterza, albo jak stada śnieżnych 3451 3 | ogniem jest, rzucajcie mu na pastwę wszystko, co chcecie, tylko 3452 1 | wszystkie zęby w rozwartej paszczęce i mógłbym je anatomowi wyrysować 3453 6 | jest to więc zupełnie patologiczne usposobienie. Teraz wy także, 3454 3 | gdybym dzisiaj miał starych patriarchów zwyczajem błogosławić najukochańsze 3455 4 | wzięła mnie za rękę, a młody patrycjusz tymczasem rozwijał jej w 3456 4 | jej prawił ów mężczyzna za patrycjusza przebrany, jak gdyby to 3457 1 | odezwała się przez okno patrząca matka.~- Obwinę, obwinę, 3458 1 | czystą łezką ostatnią. Na patrzącego niespokojnie Ludwinka wniosła 3459 4 | ona wysoka spojrzeniem patrzących na nią, bo to spojrzenie 3460 4 | najpiękniejsze, ale do patrzenia jedynie, do użytku, nie 3461 6 | chwili przez ramię moje patrzy i mówi: "zobaczysz, że on 3462 5 | ohydę wybranego przedmiotu patrzyło - to okropnie! Czyż nie 3463 5 | łonie kobiety, oczy moje patrzyły jakby jeszcze w chorobliwej 3464 3 | Dlategoż mi tak dziwnie w oczy patrzysz? Alboż jeszcze nie zrozumiałeś, 3465 6 | tle mieniącym się jak oko pawiego pióra.~Dla mnie był młody 3466 6 | nauczycielem, vel szatanem, ~vel paziem, vel Kainem".~Kiedym przeczytał 3467 4 | drażniła ze mną pieśniami swych paziów. Zapomnienie maską niewinności 3468 5 | przyłożył swoje diabelskimi pazurami zakończone palce, była to 3469 5 | uniosły mię tylko, nurt wody pchnął ku brzegowi, a czując pod 3470 3 | nieskończoność życia nie pchnie. Artysta tworzy tylko, tworzy 3471 2 | meta już bliska - tobie pęd powietrza glos w piersiach 3472 6 | przyjmuję romans za środek pedagogiczny dla bardzo, bardzo maluczkich - 3473 1 | kochanie, to cały moich kursów pedagogicznych sumariusz; w przydatku do 3474 3 | chciał już wziąć paletę i pędzel do ręki, żeby mnie nie odbiegła 3475 4 | szwanku choćby w największym pędzie na ziemię zeskoczę.~Tymczasem 3476 1 | ćmiło. Pędziliśmy z bratem - pędzili, aż na koniec i w bór się 3477 2 | lepiej. Siadłeś na wóz i pędzisz - konie pianą parskają, 3478 6 | swoim, że mi ani jeden rzut pędzla własnych mistrzów stracony 3479 Wstep| malarstwa, podwójny, słowem i pędzlem, pieśnią i farbami - to 3480 4 | uderzenia struny ledwo nie pękły, że zamiast wydania dźwięku 3481 3 | choćby też wszystkie struny pęknąć i splątać się miały, oddziera 3482 4 | popręgu siodła, że nie pęknie - siebie samego, że nie 3483 5 | znaleźli na grobie księżniczki pęknięty ogromny kamień i pozrywane 3484 4 | wstążeczką lub błękitną pelą związanej" - nic a nic nie 3485 6 | aż do strychów kamienice pełne takich bohaterów, co nie 3486 1 | drzewa. Księżyc znowu był w pełni, gwiazdy wszystkie tak przed 3487 5 | płacze. Aspazja zerwała pełniejsze gałązki, pieściła je, pocieszała 3488 4 | niżej, coraz ciemniejszymi i pełniejszymi chmurami ziemię naciskać 3489 Wstep| rzeczywistym on nie umiał z pełnienia cnót obowiązkowych wznieść 3490 Wstep| ten chłopiec przed dniem pełnoletności swojej nauk, uczuć i zdarzeń 3491 3 | wszystkiego, kto naczerpał pełnymi rękoma w skarbach ziemskich 3492 5 | cyrkle, harmoniki, worki pereł i czcionek drukarskich, 3493 4 | rozciągać - z wolna, z wolna, aż perłami drobnych ząbków błysnęły.~- 3494 5 | zawiązanie misternych kółeczek perłowej siatki, którą na włosach 3495 Wstep| Hiszpanii, Włoszech, Turcji, Persji, Egipcie. Beniamin ślicznie 3496 Wstep| czarnoksięskie karbunkuły , nogi do perskich kobierców, ręce do złotych 3497 6 | i brogi migały jeszcze w perspektywie. Przed samym zaś dworem 3498 1 | gryzące Popiela, i ogromna peruka Wiśniowieckiego, i łańcuchy 3499 4 | który w ojczyźnie twojej peryklesowym wiekiem nazywano.~Zatrzymałem 3500 Wstep| też było resztą jeszcze pewnego studenckiego humoru, który 3501 Wstep| Felicja, środkiem tylko pewniejszego spełniania nie docieczonych 3502 1 | spuszczoną, a jednak bez namysłu, pewniejszym daleko niż głos pytającego 3503 Wstep| moim przypuszczeniem tylko; pewnikiem w życiu Alberta były jego 3504 6 | gorączkową nadzieją - z zupełnej pewności porzucałem się w zwątpienie 3505 6 | są jeszcze inni, którzy w pewnych danych okolicznościach muszą