| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
4006 Wstep| córka, która dla kochanka potajemnie dom rodzicielski opuszcza, 4007 5 | zaczęła mi z wolna głową potakiwać, a zwierz jej potakiwał 4008 5 | potakiwać, a zwierz jej potakiwał nawzajem, a ja tymczasem 4009 4 | czasu patrzyli mi w oczy, potakiwali głową i uśmiechali się.~ 4010 2 | poważnie skinieniem głowy potakującą dałeś mi odpowiedź, bo cię 4011 4 | potem żonę, która zawsze potakuje, całuje, zapewne jeść gotuje 4012 5 | się z ogarniających mnie potęg - ale nie, ona miała spuszczone 4013 3 | tkliwym słowem ścierała jego potęgę, zabierała mu chwilę po 4014 3 | wielbi białość, a błękit potępia. Ja do Cypriana żadnej nie 4015 Wstep| cierpieniem - oburzenia, skargi, potępiających wyroków nie znały usta Emilii - 4016 6 | jej zbawiennych czy tam potępianych wpływach - takimi zawsze 4017 5 | przez litość - ja cię nie potępię - mów, mów prawdę tylko. 4018 6 | cofniętym jak wieczyste potępienie - gdybym nie miał miłości, 4019 Wstep| inni zupełnie, lękają się potępieniem, temu światu ubliżyć i wolą 4020 4 | ty nie dasz nieba, biedna potępiona - o nie, nie! - ja zapomnę 4021 5 | ponczu tu i ówdzie migały jak potępione duszyczki, a czarnymi dziobami 4022 6 | najukochańszych niegdyś, tak potępionym wśród czystych aniołów, 4023 1 | Poterałby go Moloch, oj poterał, jak się należy. - Wspanialszego 4024 1 | człowiekiem, to mawiał zwykle:~- Poterałby go Moloch, oj poterał, jak 4025 2 | byli tak właśnie duchem potężni, inteligencją wzniesieni, 4026 4 | nóg Sokoła, że się nie potkną - popręgu siodła, że nie 4027 6 | nad najdrobniejszym życia potocznego szczegółem; rozprzęgła się 4028 4 | co się zżymał i wyginał, potoczyłem nim jak dzieckiem, jak własną 4029 1 | jak upragniony pierwszy potomek gasnącego już imienia, oczekiwany 4030 Wstep| szczęściu, o wszystkim. Nad potopem naszych cnót i wyobrażeń 4031 5 | odrastają hydrze i o nowe grupy potrąca się jego noga. Więc też 4032 Wstep| choćby tam kogo w drodze potrącił i zdusił. Strach czasem 4033 Wstep| niejedną z nas i skrzydłem potrąciło, i szponami drasnęło czasem. 4034 3 | grube pakunkowe płótno, potrącony ręką brata, z wolna toczył 4035 6 | iż je z życia wyrzucić potrafi. Czy ty masz nadzieję, Beniaminku?~ 4036 3 | że już więcej zrobić nie potrafię; od roku żyję w tej walce 4037 6 | wyglądał. Spodziewam się, że potrafisz ocenić wysoki szacunek, 4038 Wstep| obecnej chwili, miała siłę potrzebną do moralnych tego wieku 4039 Wstep| gdy uznała, że coś jest potrzebne lub sprawiedliwe, z wytrwałością 4040 6 | pięknego - przynależne dla potrzebnego - ulubioną dla ukochanej 4041 2 | chcieliśmy chwil do spoczynku potrzebnych zabierać. Poszliśmy oba 4042 3 | wykończenia jakiegoś obrazu potrzebował moich rysów i układał je 4043 Wstep| że i ta miłość jeszcze potrzebuje właściwego określenia. Jest 4044 5 | są jak najnikczemniejszą potwarzą. Szlachetne rysy jego zbyt 4045 Wstep| własną boleść, przez obce potwarze. Felicja więcej może dobrego 4046 5 | teraz jeden wiarogodny z poufałych jego towarzyszy objaśnił 4047 1 | szedł dalej w niezachwianej powadze swego majestatu. No, nie 4048 Wstep| umiała przybrać nakazującą powagę, rzadko kto mógł się jej 4049 6 | on śmie cierpieć, on się poważa ręce opuszczać w rozpaczy... 4050 Wstep| cierpiała. Zawsze spokojna i poważna, zdawało się, jakoby doświadczone 4051 1 | powieka, wyrażały zwykle poważne zamyślenie i surowość jakąś, 4052 Wstep| przypatrzyć z rozkoszą. Ludzie poważni, ludzie surowi jak artykuł 4053 4 | dowcipniejszy, mędrszy, poważniejszy niż wszystkie szczury, które 4054 1 | słyszeli, mój ojciec taki poważny, taki uczony, taki dobry 4055 6 | jakąś:~- Ja mu też zawsze powiadałam, że wróci... - a potem na 4056 Wstep| łaskawie z twojej strony, że powiadasz "ja chcę!" a nie "tak jest 4057 1 | wilkach słyszałem tylko z powiastek Teresi; powiastki były okropne, 4058 5 | moi państwo, jak widzę, ta powiastka żadnego nie robi wrażenia - 4059 1 | tylko z powiastek Teresi; powiastki były okropne, lecz i moja 4060 4 | brata - ~To są te usta, coć powiedzą wtedy:~"Przebacz i kochaj, 4061 4 | niepojętość. Bo proszę was, powiedzcie mi, na co się niepojętość 4062 Wstep| mnie też nie chodziło o powiedzenie tego zdania, mnie po prostu 4063 6 | przyrzekłam dostarczyć faktów i powiedziałam moim ukochanym, że im odczytam 4064 6 | Albert filozof - w tym, co powiedziałaś, jest jedno wyrażenie, które 4065 Wstep| Salomona aż do Jerzego Sand, powiedziałby wam, jakie w tej mierze 4066 3 | Wcale nie rozumiem, prawdę powiedziałeś - odrzekłem wolno, z namysłem.~- 4067 4 | słuchałem jej głosu tylko.~- Powiedzże mi, góralskie dziecię, wiele 4068 1 | połowy wypukła zachodziła powieka, wyrażały zwykle poważne 4069 6 | Lecz na próżno - pod powiekami, jakbym ją zabrał był w 4070 3 | głębi spokojnej wody na jej powierzchnię szklisto falującą - obudziłeś 4071 Wstep| Tytuł Teofila w uczonym, powierzchowność zaś jego w towarzyskim świecie 4072 6 | zresztą czyn mój też nigdy powierzchownym nie zaprzeczy oznakom. Ja 4073 1 | schylonego tkliwy, jakby powierzony tylko, a święty jak błogosławieństwo, 4074 4 | Wdzięcznym ci będę, jeśli mi to powiesz, gdyż właśnie zdaje mi się, 4075 4 | głośny świszczącym koło uszu powietrzem i bijącymi o kamienisty 4076 Wstep| elegancik, chwiała się giętka i powiewna trzcina. Przezwaliśmy go 4077 3 | tańce, gwar szumnej uczty, powiewne szaty białych kobiet, rubinowe 4078 Wstep| usprawiedliwić. Wzrost wysmukły i powiewny jak topolki młodej, rysy 4079 5 | świeże gałązki wierzbiny powikłały się niby wieńce i korony 4080 6 | jest świadectwem naszym i powinna by tylko o dobrym, o chwalebnym 4081 Wstep| towarzystwo uznaje, że takimi być powinni, to ono samo powinno także 4082 4 | nami istniejąca różnica. Powinniście mię przynajmniej z ciekawością 4083 Wstep| być powinni, to ono samo powinno także starać się, aby im 4084 5 | czynu, gdzie kochanie - tam powinność, gdzie wolna wola. Ojca, 4085 2 | artystycznym słowem "piękny" powitałeś - a ty, jak teraz poznaję, 4086 2 | pierwsze uniesienie wzajemnych powitań uspokoiło się nieco, gdy 4087 2 | wcześniejszej pieszczoty, na lepsze powitanie. Ja ostatni się zbliżyłem.~ 4088 2 | to oko szklisto-czarne - powleczone siatką krwawych żyłek i 4089 1 | czasem niby anioł w długiej powłóczystej szacie; bo i czegóż ja tam 4090 Wstep| ciasnej niewłaściwego rozsądku powłoki, kochaj, ciesz się, płacz 4091 3 | ruch prędki, czy inny jaki powód zbudził Cypriana, ale gdy 4092 Wstep| Nigdy Felicja nie miała powodu, żeby choć na chwilę o samej 4093 5 | tej skały niedostępnej powodziom dzisiejszych zwyczajów; 4094 6 | więc i czytania szły nader powolnie - kartek się odwracało niewiele... 4095 Wstep| chciałby erudycję zrobić powolnym narzędziem swoich wymysłów 4096 2 | malarz, wędrowiec, artysta powrócił...~- Albercie, filozofie! 4097 2 | będzie aż do chwili jego powrotu ten kawałek opłatka zachowany - 4098 3 | listu, zerwać lub rozsupłać powrozu, którym by mi nogi skrępowano; 4099 4 | ten widok oburzenia mego powściągnąć - wstałem, poszedłem; tuż 4100 2 | Beniaminie - rzekł brat z powściągniętą, ale widoczną niecierpliwością - 4101 5 | mocy, by choć na chwilę powstać? - pytała mię łagodnie.~- 4102 5 | zaczarować! Inaczej się stało - powstydziłem się ubóstwa mojego - źle 4103 5 | podejrzenia oszukać chciała. Mówią powszechnie, że hrabia Beniamin, młodzieniec 4104 Wstep| zwał się Humboldtem, w dni powszednie Łysym.~Albert "Filozof" 4105 5 | nie miała?~- Kobieto! nie powtarzaj słów takich, one zabijają, 4106 3 | obraz? Cóż to za obraz? - powtarzałem w małych przestankach jego 4107 6 | losowi twojemu, tych, co powtarzali z rozkoszą i radością pierwsze 4108 4 | w nim tylko jego własne powtarzało słowa - moja pani pozdrawia 4109 6 | się nie lękam ich, tylko powtarzam wściekły: już ona więcej 4110 Wstep| radzę, nie próbujcie nigdy powtórzenia przeszłości waszej. Kto 4111 1 | historie - lecz gdybym chciał powtórzyć te, co na mnie więcej zrobiły 4112 6 | ludzkiego rozwija; słusznie jest pożądaną jako szczęście, sprawiedliwie 4113 Wstep| kobiety, którą marzeniem i pożądaniem, świętością i grzechem ukochać 4114 6 | zachował się w zadziwiająco pożądanym stanie. Nie straciłem też 4115 5 | Nie, Beniaminie, wtedy pożałowałam tylko piękności twojej, 4116 5 | Oh! widzisz, że wtedy pożałowałaś mnie i pomoc przyniosłaś.~- 4117 5 | ubóstwa mojego - źle mówię, pożałowałem tylko mojej pięknej w niskie 4118 5 | wielkości, zaszczytów - wnet pozawieszałem na szyi krzyże wszystkich 4119 6 | przyplącze albo imię, którego się pozbyć nie możesz, choćbyś po tysiąc 4120 4 | powtarzało słowa - moja pani pozdrawia pana gościem w domu swoim - 4121 5 | Adaś napisał: "Beniaminie! pożegnałem się z żoną i dziećmi moimi, 4122 2 | Bożego Narodzenia. Dzieci się pozjeżdżały, bo już nie wszystkie pod 4123 2 | wszystko smutne lubi, nie pozna cię wtedy i minie ze wstrętem.~ 4124 5 | skąd przy tobie?~- A czy poznajesz mnie?~- O! poznaję.~- I 4125 6 | języków, żem widział, żem poznał - ja tobie winienem. Dawniej 4126 5 | brzegiem leżącą. Bardzo prędko poznałam cię, bo mam wzrok bystry 4127 2 | Czy Beniamina tylko nie poznałeś?~- Oh! Matko, jaki on cudnie 4128 1 | co życia nie znają, co je poznali aż do stracenia ostatniej 4129 1 | górze podziwiany; i choć poznaliśmy szatana, my czujemy, że 4130 5 | nie zużywaj sił twoich na poznanie złego i dobrego - w naszej 4131 3 | drogą, bądź szczęśliwy, poznawaj i bierz.~Jako widzicie, 4132 Wstep| lecz mógł się kochać do późnej starości i nie wiedzieć 4133 1 | była już przyczyna jakaś późniejszych następstw, chwila rodzicielka 4134 6 | wspaniałość miasta gorejącego pożogą swych gmachów, przyklaskujemy 4135 Wstep| zaprzeczeniem tych wszystkich pozorów. On, wyrachowany, całą nadzieję 4136 Wstep| Mimo tak niezaczepnej z pozoru natury, miał jednak Teofil 4137 Wstep| rodzimymi skłonnościami pozostaje cicha, niepostrzeżona walka, 4138 6 | niebyły na miejscu swoim pozostał.~- Masz słuszność, święcie 4139 Wstep| siłą i wspomnieniem w życiu pozostanie; nad czym zapłaczesz, to 4140 5 | pęknięty ogromny kamień i pozrywane królewskie pieczęcie - kamień 4141 4 | poniósł mię jak szalony.~Pozwieszane nad gościńcem dłuższe konary 4142 1 | ciekawość zaspokoić, jednak pozwólcie na chwilkę rozdziwaczenia. 4143 5 | zaklinałem, żeby mi wstać pozwoliła, żeby mi nieznacznie podała 4144 5 | piękną jestem, bym się bez pożyczanych zasług obejść mogła. Że 4145 4 | gdyby zamarłe od dawna, jak pożyczone u trupa, najpiękniejsze, 4146 4 | odparłem dość prędko - nie chcę pożyczonym zbytkiem i kłamaną postacią 4147 Wstep| powiedział, że to będzie dobrym i pożytecznym, zaraz brał się do uskutecznienia 4148 6 | żyli na chwałę Bożą i na pożytek bliźnim swoim - każdy dzień 4149 Wstep| czytał i pisał zbyt wiele. Ta pracowitość niemiecka rozdwoiła kierunek 4150 Wstep| pisarskiego talentu, Auguście pracowitości, a Annie dziecięcia.~Jadwiga 4151 Wstep| szlachetniejszych w pomysłach, pracowitszych w obranym zawodzie.~- Widziałem 4152 6 | bliźnich ten jedynie użytecznie pracuje, kto im może ciągle coś 4153 6 | siedziała taką jaką jej zawsze pragnąłem, jakiej czekałem w najszczęśliwszych... 4154 Wstep| zaraz dowiodła mi, jak ja to pragnęłam dobrze uczynić, jak ja to 4155 5 | wyście marzyli, kochali, pragnęli, otrzymali, używali jedną 4156 5 | tylko, miłość twoja nie pragnie, lecz kocha mnie - wszak 4157 Wstep| namiętne wszelkiego dobra pragnienie, gwałtowną złego nienawiść, 4158 3 | to nawet przedążysz sławy pragnieniem i przepięknisz chwilą natchnienia, 4159 5 | mów prawdę tylko. Może ty pragniesz hołdów, uwielbienia, miłości? - 4160 Wstep| sama siebie nazywała bardzo praktyczną kobietą i prawie była nią 4161 Wstep| wszystkich pojęć swoich.~Wiedza i praktyczność tkwiły w duszy Alberta, 4162 6 | krzyw się na mnie, Henryku. Praktyka życia od normalnego planu 4163 Wstep| rzeczywistości na innych rozwija się prawach, jak gdyby matematyka nie 4164 1 | i niemądrych, kłamstw i prawd nasłuchałem się wiele, namarzyłem 4165 2 | obliczania wypadków, czynów, prawdopodobieństw i fałszów; to będą te piersi 4166 1 | cichy zrazu, wybuchnął prawdziwej boleści łkaniem, wtedy siostra 4167 Wstep| każda tą lub ową stroną o prawdziwość jego charakteru zaczepiała. 4168 4 | Jest szaradą, której się od prawdziwych mędrców nauczyłem - ale 4169 Wstep| powiadam, że masz czyste i prawe instynkta; co ukochasz, 4170 Wstep| razem, ten o tym, a ta o tym prawi. Najpierw podziękujcie Annie, 4171 4 | nie zdradzaj mnie przed prawnikami, autorami, reformatorami, 4172 5 | głowę uderzy, czy w kodeks prawny, on już nie dba o to, byle 4173 5 | możesz - bądź litościwą, miej prawość, rzetelność choćby kupiecką 4174 3 | Nie wiem, czy ten ruch prędki, czy inny jaki powód zbudził 4175 4 | rozumiecie, jak to wszystko było prędkie - jak niespodziane? - A 4176 2 | Nawałem słów, jak widać, i prędkością poruszeń chciał Cyprian 4177 4 | znowu świstał w powietrzu ów pręt do biegu naglący - ale przynajmniej 4178 4 | usłyszałem mocne świśnienie pręta i smagnienie, które na łeb 4179 Wstep| okoliczności, której miał "a priori" pojęcia, dla tego lub owego 4180 Wstep| posłuszeństwa wyłamać, ja tego nie próbowałam, nawet ją w rękę całowałam 4181 1 | poszedłem brzeżkiem rzeczki i próbowałem, czy też ja się dostanę 4182 3 | doktorzy nowych lekarstw próbują... podobno tylko na zwierzętach 4183 Wstep| błysnęły? Nie, ja radzę, nie próbujcie nigdy powtórzenia przeszłości 4184 3 | dobiera sobie warunków, próbuje pomysłu swojego, a zawsze 4185 6 | i ludziom opłacałby się procentem? Gdyby...~- Żadnego "gdyby" 4186 6 | ogólnikami nas zbywa. Widać, że proces w jego sumieniu przegrany.~- 4187 4 | świeżych łąk, ~Z łysin moich profesorów, ~Z srebrnych chmurek na 4188 Wstep| brał się do uskutecznienia projektu i wtedy nic go już nie obchodziły 4189 6 | radzę - ani olbrzymem, ani Prometeuszem nie nazywaj go wcale.~- 4190 6 | śliczna Augusto, olbrzymom, Prometeuszom nie wykroję z niego promiennej 4191 2 | dalej - te cudnie, słoneczne promieniejące włosy - zrzedniałe i zsiwiałe 4192 6 | Prometeuszom nie wykroję z niego promiennej nad czoło aureoli.~- I w 4193 5 | niewinne, taż sama włosów promienność, taż sama krągłość ramion 4194 4 | odbiciem tylko - bez żadnej promienności, bez tego przeźrocza, którym 4195 2 | wyciągnęły się bez żadnej proporcji, płeć niegdyś tak świeża 4196 Wstep| nadzieje mogły się darem proroctwa wydawać. Niespokojna, natchniona, 4197 4 | Swoją świętością i swymi prośbami;~Ty ku niej idąc złe drogi 4198 6 | rozmaite obrazki, które na prośby nasze malował. W jednym 4199 4 | pana gościem w domu swoim - prosi, żebyś z nią dzielił ucztę 4200 4 | który w pacierzu matki was prosić uczyły, rozsądek najpośledniejszy 4201 5 | wysyłała po Cypriana, albo prosiła, żebym jej przeczytał moje 4202 Wstep| lubię historie za długie - prosiłam bardzo pokornym głosem.~- 4203 4 | spotkanego na swej drodze prostaczka, mogłaś mu zostawić objawienie 4204 4 | spójności trzyma mędrców i prostaczków, gdy im najwyższego religiamentu, 4205 4 | piękności - sił i uciech? Prostaczku! a wiesz ty lata nasze? 4206 6 | bardzo kategorycznie to proste stawić zapytanie: jacy ludzie 4207 4 | kobiety chce mnie prawem prostego wyścigu uprzedzić. Lecz 4208 Wstep| a ja cię tak lubiłam w prostocie twojej złej i dobrej natury, 4209 Wstep| innych, ale dla niekarnej prostoty swego ułożenia. Rozpierał 4210 1 | bez nakazu, bez przymusu, prostym rzeczy i zwyczajów układem 4211 6 | nadziei są jak kantarydowe proszki w otwartą ranę sypane. Co 4212 6 | grzechy prosto do nieba prowadzi, ale ja ci powiem szczerze, 4213 6 | i chodzić zaczęła, lecz próżne usiłowania! Zastanawiam 4214 5 | nastąpiło okropne jutro.~Próżnia ducha mojego wypełniła się 4215 Wstep| nasza, chociaż zepsuta, próżniacka, niewykształcona, ma ten 4216 Wstep| łaja o niepraktyczność i próżniactwo. Przecież trzeba poprzestać 4217 6 | biedny, ten bezduszny na próżnię swego znicestwienia stygmata 4218 3 | póty Salomonową świata próżnością, póki jej obce nie przejmie 4219 Wstep| lecz poza talentem stał próżny i czczy elegancik, chwiała 4220 6 | papier i żal mi się zrobiło próżnych a tak gwałtownych wrażeń - 4221 1 | zupełnie osobnym patrzyłem pryzmatem.~Tego dnia jednak na połowie 4222 4 | usta, coć powiedzą wtedy:~"Przebacz i kochaj, bo jesteś kochany". ~ 4223 4 | Wesprę, oświecę, ukocham, przebaczę, ~Zapomnę siebie - lecz 4224 6 | gdy jej uśmiech spokoju i przebaczenia wszystkie rysy twarzy rozpromienił - 4225 6 | mi nawet nie wspomniał o przebaczeniu, tak je dał każdy prędko 4226 Wstep| nie dziwił, wielu bardzo przebaczyłoby zupełnie. Przedmiot zdolnym, 4227 4 | wiekach do swoich mrówek przebąknął - a ja sama...~- Ty, pani - 4228 6 | rozpostrę ramiona, i dam przebić ręce, nogi, i skonam - o! 4229 6 | wyprowadzić. Czasem jeszcze przebiegały różne życzenia przez głowę 4230 Wstep| studenckiego humoru, który w przebiegłości dowcip jedynie, w podejściach 4231 Wstep| obowiązek.~Lepiej wam powiem, przebiegnijcie tę książkę, będziecie mieli 4232 3 | krwawe żyły cudzego serca i przebiera po nich marmurowymi palcami 4233 4 | za jakiegoś starego króla przebierać - ot, ja wiem, co on wybierze, 4234 4 | zatem pan będziesz na balu i przebierzesz się? - zapytał młodszy chłopiec 4235 2 | kościste ledwo skóry nie przebijały.~Matka trwożliwie spoglądała 4236 4 | jegomości. - Będę na balu i przebiorę się - powtórzyłem jakby 4237 3 | zgonu są konwulsje - na lata przebolałe, omylną miarą kalendarzowy 4238 4 | życiu omyłce. Z pośpiechem przebrałem się, podano mi mego konia, 4239 4 | to ci sami, którzy mi w przebraniu moim pomagali. Uśmiech dowcipu 4240 4 | mężczyzna za patrycjusza przebrany, jak gdyby to nie ona przed 4241 2 | w chwili niespodzianego przebudzenia, nawet sobie wyrazów na 4242 2 | godzin może, blask mię jakiś przebudził. Patrzę - aż tu Cyprian 4243 6 | ja ci złorzeczyłem, jam przebył tak okropną chorobę szaleństwa 4244 Wstep| smutniejszą.~Tekla ciężkie przebyła straty, ale boleść nie zatruła 4245 4 | znakami służących wiedziony, przebyłem pełno salonów azjatyckim 4246 4 | jedno i drugie sklepienie przebywa, aż na koniec brzęknął gdzieś 4247 Wstep| ciągle z niższej do wyższej przechodząc piękności rozwijało się 4248 5 | zawsze światłem gorejące, przechodził salony i kiedy weneckie 4249 4 | drzwi, od znaków do znaków przechodziłem pokoje, schody, niby sienie 4250 5 | wszystkie pamiątki moje i byłbym przechował na dnie serca bez uszkodzenia, 4251 4 | która wierzy wszystkim przechwałkom, potem żonę, która zawsze 4252 1 | kiedy mimowolnym rzutem przechyliła się ku siedzącej obok niej 4253 Wstep| jak Teofil na tym dywanie, przeciągać się będę, a gdy przyjdzie 4254 2 | jaśniejsza myśl widomie po twarzy przeciągała - czasem zamykał oczy, jak 4255 4 | zbijały się po niebie - przeciągły huk grzmotu rozlegał się 4256 1 | śpiewała taką rzewną, takich przeciągłych a coraz smętniejszych tonów 4257 6 | zbłądziliśmy, to prawda, nie przeciągnęliśmy szczęścia naszego w nieskończoność, 4258 6 | okropnych konwulsyj i w przeciągu kwadransu życie zakończyła: 4259 4 | umyślnie postawiony tam dla przeciwieństwa z tym, co go odsłaniał widokiem. 4260 1 | rozwiną, kiedy później w przeciwieństwo stawię... - ale przecież 4261 3 | śmierć mnie nie przeraża, gdy przeciwnie tak długie wysilenie trudzić 4262 1 | tylko Molocha, co w kudły przeciwnika łeb zanurzył, w rozszarpane 4263 Wstep| rzuciła się nawet we wprost przeciwny poezji zawód; spiżarnią 4264 Wstep| niektórych formułach tak przeciwnych usposobieniu mojemu, że 4265 Wstep| przynosił charakterystyczne, przecudnie odkreślone szkice, miał 4266 Wstep| niedoświadczeniem, z żądzą płomienną. Przeczuwało się, że dusza jego, silnym 4267 Wstep| Tak słusznym uwagom nie przeczyłam wcale, jednakże nie dziwiło 4268 1 | drzew, owoców i dał mi przeczytać - "ogród". Później na wyraz " 4269 5 | mu klucz od skarbów jego, przeczytałeś wszystkie książki, jakie 4270 1 | przyjaznych. Raz, kiedy po przeczytaniu przez Walerię poezji Bohdana 4271 1 | pobliskich miasteczkach przedawał, a co ładniejsze, to nawet 4272 3 | twoja uleci, kiedy to nawet przedążysz sławy pragnieniem i przepięknisz 4273 Wstep| nim przyszły na świat, ich przedchrzestne imiona w niebie były: poetka, 4274 4 | zwierciadlnymi taflami, a z czwartej przedłużane w nieskończoność jakiegoś 4275 Wstep| opowiadaniu ze szczegółów przedmiotowych osobistość jego choćby na 4276 Wstep| bieguna wśród lodów się przedrę - ja sobie sprawię ucztę 4277 Wstep| Haczczysu! ach! haczczysu! - przedrzeźniała ją Felicja.~- Zbyt wyszukany 4278 Wstep| do zajęcia, umysł dziwnie przedsiębiorczy i odważny, więc dla tego 4279 6 | wyróżnić od tych, co wszystko przedsięwziąć gotowi, bo nic nie mają 4280 5 | swoją trzęsła. Na koniec przedsięwziąłem pokorą ją wzruszyć - zacząłem 4281 Wstep| trudnych a wytrwale dokonanych przedsięwzięć. Byłabym ręczyła nawet, 4282 5 | rzuciłem się w szalone przedsięwzięcia. Okręty do brzegów Europy 4283 4 | wrodzonej, lecz jak gdyby przedsięwziętej pustoty.~- Prawdę rzekłeś - 4284 4 | na co spojrzę, to mi się przedstawi takim, jakim jest dla wzroku 4285 Wstep| zadziwiającą dokładnością przedstawiać, gdyż rola każda tą lub 4286 6 | tylko. Zastosowania mnóstwo przedstawiają wyjątków - są tacy, którzy 4287 Wstep| dagerotypową dokładnością przedstawione. Widać w nich było cień 4288 1 | zadrżał trochę więcej niż przedtem i rozstąpił się pod dwiema 4289 3 | braterskim głosem - wplotłem przedwcześnie marzenia w twoją duszę i 4290 Wstep| Miłość mówi: ja jestem przedwiecznością w początku, trwaniem w nieskończoności, 4291 4 | krużganki, a tłumiona muzyka przedzierała się zewsząd: ze ścian, sufitów, 4292 4 | ja wiem już wszystko...~- Przedziwny! On wie już wszystko - no, 4293 Wstep| zawołał Teofil.~- Istotnie przegalopowałeś trochę - powtórzyła za Teofilem 4294 Wstep| przez snycerzy wzięty, każde przegięcie jej drobnej i szczupłej 4295 1 | nieprzyjaciela gwałtownym karku przegięciem, ale widzę krwawo-migotliwe 4296 1 | na połowie skończyłem mój przegląd i zacząłem nie w książkę, 4297 4 | tuż przy ziemi i na krok przegonić się nie dał - i pędziliśmy 4298 6 | piersi mi się dostawał, jak przegryzał serce, wyżerał oczy, jak 4299 Wstep| ja to będę mogła jeszcze przeinaczyć, jak ja to zawsze poczciwa 4300 4 | uderzyła jedynie, wskroś przejąć nie mogła - inne rysy jej 4301 1 | wiecie, dlaczego nigdy nie przejdę koło żebraka, bym do niego 4302 1 | zawołał wtedy - czy chcesz się przejechać ze mną? - Ja na odpowiedź 4303 3 | sobie i na koniec treść jego przejęła mię, przepełniła i zacząłem 4304 2 | układu - aż mię zimno wskroś przejęło, tak okropnego wyniszczenia 4305 6 | matkę!... - zawołał takim przejętym, takiej głębokiej prawdy 4306 1 | rozgrzał lub w lecie od przejeżdżających wozów z niebezpiecznego 4307 4 | skalają przybytek, ~Niech przejmą czysty ducha twego promień - ~ 4308 3 | próżnością, póki jej obce nie przejmie uczucie, póki jej obcy rozbudzony 4309 4 | dotknięcie rąk twoich miękkie i przejmujące, ale od słów twoich tchnienie 4310 4 | gazy, co jej niby obłok przejrzysty od diamentowej przepaski 4311 3 | rubinowe i złote płyny w przejrzystych szumiące kształtach, wonne 4312 6 | odżywałem ją we wszystkich jej przejściach, wtedy zdawało mi się, że 4313 1 | obłoczkiem, jednak widziała jego przejście i zrozumiała pytanie.~- 4314 2 | Cypriana uściskami ożywiona, przejściem nagłym pod światło i ciepło 4315 1 | każdej chwili i po każdym przejściu wracały mi te w dzieciństwie 4316 Wstep| zbyteczne u stóp swoich przekarmia gałęzie. Nasz klimat widać 4317 4 | Przecież... przecież... O przekleństwo! ~O szyderstwo! o męczeństwo! ~ 4318 Wstep| Często jakoś zapadasz na ową przeklętą chorobę milczenia.~- Po 4319 3 | cudną nutę piosnki - to cóż? przeklinać także? - O! nie, tylko niech 4320 4 | innej przybyłem strony, ale przekonać w pierwszej chwili nie mogłem 4321 6 | stronie. Sami wkrótce się przekonacie, jaki nam z niego wyrobnik 4322 4 | zostawałem. Zapytania chłopców przekonały mnie, że mój sen rzeczywistością, 4323 4 | powiedz zawsze, niech się przekonam, czy owo wszystko jest podobne 4324 Wstep| wewnętrznych usposobień i przekonań była w nim nawet zupełnie 4325 Wstep| tą drogą, którą szedłeś z przekonania, może przez próżność czynił, 4326 Wstep| twoje. Jak nie, to nie. Przekonanie moje w tym względzie było 4327 6 | głosem i ścisnęła za rękę z przekonaniem i wiarą.~- Ha! rozumiem 4328 Wstep| mógł najsumienniej być przekonanym, że się kocha prawdziwie, 4329 6 | fenomenem i coraz bardziej przekonywam, że daremne są wszelkie 4330 1 | każde podobieństwo ratunku, przekonywamy się, że bylibyśmy nie upadli, 4331 6 | kłucić będzie, po śniegu przekopałem się aż do rzeki, co nasz 4332 2 | nadmiar siły trzeba ci przelać choćby w pustotę; potrzebie 4333 6 | zdobyłem. Potem byłbym się przeląkł - potem było mi za ciemno - 4334 5 | spełnioną; sam siebie się przeląkłem i uciekłem z pokoju... Dziwna 4335 5 | szpilki maleńkiej.~Ksiądz przelękły pośpieszył na zamek, wezwał 4336 5 | rzece! pod uderzeniem wiosła przelewała mi się niby krwią najczystszego 4337 4 | tę mowę bajeczną i umarłą przełożyć na wyrazy zrozumiałe dla 4338 5 | Mój dom bliżej od zamku - przełożyłem nieśmiało - za kilka chwil 4339 4 | niespokojność wyobraźni przemawia jedynie? czy ty szukasz 4340 Wstep| względem tych drobnych istotek przemawiało jedynie. Anna w każdym uczuciu 4341 6 | ciebie w tej chwili nie przemawiam żywym głosem, tylko list 4342 2 | koniach, o wyścigach, o tych przemianach zwątpień i nadziei, to jak 4343 2 | odśmiechnąłem się także i niby przemocą uwalniając się z narzuconego 4344 2 | rodzinnym się upomnieć - przemówił głos tak dobrze znany, że 4345 5 | zaledwie ona cośkolwiek przemówiła do mnie, zaraz tak wypadało, 4346 4 | którejś olimpiady greckiej - przemówiłem bez uśmiechu, bez zająknienia, 4347 4 | całą duszą moją.~Kilka osób przemówiło coś do mnie - popatrzyłem, 4348 5 | oczu, tak się cieszę, kiedy przemówisz tym głosem silnym jak rozkaz, 4349 1 | Zittę, która się wspięła pod przemożnymi łapami wilka, co choć targany 4350 6 | niechże sobie stąd na własny przemysł między ludzi idzie" - i 4351 5 | nawzajem, a ja tymczasem przemyśliwałem tylko, co by to zrobić, 4352 4 | wrócę ja do ciebie, nie przeniewierzę się nadziejom moim, oblubienicy 4353 6 | znany dobrze - głos ten przenikającej rzewności, niepojętego smutku.~ 4354 2 | spojrzeniu taka wabność gorąca i przenikliwa... Czy ty śniłeś o niej? 4355 4 | głębi mej piersi poczuł ich przenikliwe i długie spojrzenie - ale 4356 Wstep| walka unikniona w rozumie przeniosła się do serca i serce cierpiało 4357 3 | oddziera od nich pałce, przenosi je co prędzej na kościane 4358 6 | ruszyłem, podawałem lekarstwa, przenosiłem ją na ręku moim. Siostry, 4359 6 | lepiej na tej, którą obrał, przepadłej i odpadłej drodze jego. 4360 Wstep| kamień by się na nicość przepalił.~- Ja bym ci jednak, Augusto, 4361 4 | świata,~Ponad kałuże, błota i przepaści~Niosą bezpiecznie czyste, 4362 3 | treść jego przejęła mię, przepełniła i zacząłem nią żyć, żyć - 4363 5 | nie mogłem - łkania pierś przepełniły, zasłoniłem twarz rękoma 4364 4 | pierś samotną ~Uderzało przepełnione ~Niepojętych pragnień krwią.~~ 4365 2 | to krew, to życie, co z przepełnionej organizacji gwałtownie na 4366 3 | przedążysz sławy pragnieniem i przepięknisz chwilą natchnienia, kiedy 4367 1 | się orłów. Czasem nawet przepłynęła jakaś łódka z tajemniczymi 4368 2 | nawet miała ziścić twoja przepowiednia, mniejsza o to, ja śmiało 4369 4 | wieszczbiarzem, ja pani przepowiedzieć bym nie mógł ani jednej 4370 Wstep| z którą wszystkie swoje przeprowadzał zamiary. Czasem były to 4371 2 | ostatek napadu w pusty śmiech przeprowadził.~- To nic, to nic, zakrztusiłem 4372 4 | się i wzrosły wśród tych przepychów - ale mnie, z ubogiej rodziny 4373 5 | ujrzałem rozwarty pokój przepyszny, rozłożone najbogatsze wezgłowia, 4374 5 | który się łamał w dwóch przepysznych opalach na jej obnażonych 4375 3 | chwilą, śmierć mnie nie przeraża, gdy przeciwnie tak długie 4376 2 | kawałami z ust waliła... był przerażającej, żółtej jakiejś bladości... 4377 5 | Aspazję kochałem tylko i nie przerażała mię ta nędza moralna; w 4378 2 | że on był tylko boleścią przerażenia.~Cyprian matkę najpierw 4379 Wstep| wichry odśpiewały jakieś przeraźliwe requiem uwiniętej w śniegową 4380 4 | Aspazją i niespodzianie w przeraźliwym jęku wszystkie struny zerwały 4381 3 | każde słowo pociechy, co przerażoną i drżącą matkę uspokoić 4382 Wstep| rzeczywiście z ksiąg indyjskich przerobiony trochę.~- Zaraz widać niechrześcijańskie 4383 1 | gałganów na bankowe papiery przerobionych, rodzinę liczną, ubogą a 4384 6 | stawiać się nie godzi - przerwała Seweryna, wyciągniętym palcem 4385 4 | ja sama...~- Ty, pani - przerwałem z żywością - nic mi nie 4386 5 | najciekawszych miejscach przerywała sobie i pytała mię znowu: - 4387 1 | dnia i ja tak zostałem, przerzucając ostrożnie, żeby mi nic a 4388 Wstep| entuzjazmem w utrudzenie się przerzucająca, z utrudzenia w wątpliwość, 4389 6 | się w ostateczności nie przerzucał i sarkazmem nie szermierzy! - 4390 4 | i wyśmiania twych gości przerzucali sobie w najohydniejszych 4391 5 | to, jak cała głowa w tył przerzuciła, jak jej to nadawało wyraz 4392 5 | zbytki, uciechy i szaleństwa, przerzuciłam karty ksiąg najmądrzejszych, 4393 1 | wszystkich najmniej w domu przesiadywał. Przy rozdziale ogólnej 4394 1 | kamieniu pod lipą z Bronisławą przesiedziany, był wstępną życia mojego 4395 1 | gdyby nie żyć - cała rozpacz przesila się w tę szaloną niecierpliwość, 4396 3 | młodzieniec z jasnym czołem, z przesilającym się w męskość dzieciństwem, 4397 2 | szafował, to kiedyś w wielkim przesileniu i serca ci zabraknie. Mnie, 4398 4 | natężył i wspiął się niby do przeskoczenia najwyższej bariery, lecz 4399 1 | wąska, tak że się zdało przeskoczyć ją można, a czysta, a żwirem 4400 5 | spięciem ostrogi Dniepr przeskoczymy i schwytamy Cypriana, przywieziemy 4401 Wstep| niewyczerpany, odwieczny, o miłość. Prześladowano Edmunda jakąś bardzo piękną 4402 1 | książęcy tytuł Lefebvrowi przesłał, nie zrobił mu pewnie milszej 4403 5 | lubię słońce - a woda! co za prześliczna woda była w rzece! pod uderzeniem 4404 Wstep| rozmowie o uczuciach Albert prześliczne nieraz prawił nam aforyzmy, 4405 Wstep| bieluteńką. Na cześć miłości tyle prześlicznych wybito medali, że to musi 4406 2 | wspomnień zbyt jaskrawy, więc przesłonięty; jej rumienie to krew, to 4407 3 | postaci mego obrazu wzrok mi przesłoniły, niech ci mędrzec prawem 4408 5 | jedno odetchnienie, byle przestać cierpieć choć przez czas 4409 1 | opuszcza, co nas kochać przestaje. - I Ludwinka znów pochyliła 4410 4 | Kiedyś znużony i wierzyć przestajesz, ~Że jeszcze takie serca 4411 6 | się mam lękać, żeś ty już przestała. Czyż to podobnym jest nawet? - 4412 4 | ona jeszcze wierzyć nie przestanie. ~Miłość kobiety - to ręka 4413 3 | powtarzałem w małych przestankach jego mowy.~- Obraz Aspazji 4414 5 | ogarniał mnie zaraz taki przestrach, czułem się tak zhańbiony, 4415 Wstep| dla osobliwości lub dla przestraszenia spokojnych amatorów wista 4416 5 | okropnie głową zatrzęsła, przestraszyłem się, bo myślałem, że krzyknie 4417 Wstep| Teofil.~- Jeszcze was muszę przestrzec, że to cała moja biografia.~- 4418 1 | obejmował, bardziej na lewy bok przesunął. Spojrzeniu jego dość spokojnym 4419 4 | nasz ubogi rodzinny domek i przesunęły wszystkich moich ukochanych 4420 4 | twarzy roztoczyć taką jasną, przeświecającą niby wszystkimi odcieniami 4421 3 | zamknie się nigdy. Ukochanie prześwieci w nieskończoność dobrą podnietą 4422 5 | moich, gdyby stan podobny przeszedł choć na dzień jeden w uznanie 4423 Wstep| nic mi to w naukach nie przeszkadza. Ja będę miał żonę i dzieci, 4424 1 | do niej, a bałem się ojcu przeszkodzić, tym bardziej że drzwi się 4425 1 | nawet, ale mu w tym Ludwinka przeszkodziła.~- Niechże i Moloch zacznie 4426 Wstep| wzgardą nie zaczepiła, to przeszła obojętna, tuląc dokoła szaty 4427 2 | mogę, we wszystkich snach przeszłego i przyszłego życia jestem 4428 Wstep| Ubóstwo, zarobek ciężki, przeszłoroczny kapelusz, odzież trochę 4429 3 | płótna swego rozwinąć. Tak przeszły wszystkie dni świąteczne 4430 3 | chwile, w których ja nie do przeszłych radości, nie do straconej 4431 4 | kołpaczka, kilka razy ręką przetarł czoło, zasłuchał się na 4432 2 | zapytanie dobrać nie mogłem, przetarłem tylko oczy, zerwałem się 4433 5 | europejskie we wszystkich językach przetłumaczyły ważną, nadzwyczajną, niespodziewaną 4434 Wstep| ona szyderstwo i nienawiść przetrawiła na oburzenie, na drażliwość, 4435 5 | dziwi się, że takie walki przetrwał, takie góry porzucił, a 4436 2 | niezadowoleniem patrzył mi w oczy. Przetrzymałem wzrok jego.~- Napij się 4437 5 | zwojami ciemnej, lecz złotem przetykanej materii, okna w marmur i 4438 3 | bez wiedzy płyną, dusza z przewagi nerwów wyzwolona, świat 4439 4 | a wszystko razem wzięte, przewielebny słuchaczu, wszystko razem 4440 5 | wiatr pustymi stodołami przewiera, nie ma ręki, co by pług 4441 2 | przytomności, na krawędzi łóżka przewieszonego... krew mu się kawałami 4442 4 | poruszeniem czoła, ręki lub szaty przewiewnej padały iskry diamentów, 4443 6 | będę: twoje i moje zmyję przewinienia!..."~Przez miesiąc cały 4444 4 | mora jej szafirowej sukni, przewionął mi koło oczu lekki białej 4445 6 | Reguela, z swym nieznajomym przewodnikiem odpoczywający; miasto jakieś 4446 5 | mię ciągle - czyś słaby, przeziębiony, czy żałujesz, żeś nie utonął?~- 4447 2 | na to, Cyprianie, bo się przeziębisz jeszcze. Jak można z takim 4448 Wstep| koniec, jak każda wyższych przeznaczeń istota, wierzyć sama w siebie 4449 4 | nadziejom moim, oblubienicy mego przeznaczenia - piękną jesteś, świetną 4450 3 | bogactwa, ten się nie będzie z przeznaczeniem kłócił. Jest w każdym człowieku 4451 4 | jak w cackach do zepsucia przeznaczonych, jak w wyrzuconych na śmiecie 4452 4 | zazwyczaj, co się zdawało być przeznaczonym do zupełnego stargania już 4453 4 | żadnej promienności, bez tego przeźrocza, którym to czasami aż dno 4454 1 | Karol go dla tej barwy przezwał Molochem, lecz nieraz żal 4455 Wstep| giętka i powiewna trzcina. Przezwaliśmy go mistykiem, bo w tym roku 4456 Wstep| się przyłączył - jego też przezwiska nie miały umysłowego znaczenia, 4457 Wstep| Zapaleniec" stąd otrzymał swoje przezwisko, że tak żył prędko, chciwie 4458 6 | do miejsc rodzinnych, nie przeżył śmierci mej matki, nie tknął 4459 4 | uścisk mój!~~Teraz dosyć już przeżyłem ~W niepokoju długich nocy ~ 4460 6 | parobczak ubrany, z młodą przodownicą w taniec się wybierał.~Dla 4461 6 | myślisz o chwili, w której przybędziesz do mnie - bo ja, Aspazjo, 4462 6 | Chcecie, bym się pozwolił przybić do krzyża? - chętnie i drzewo 4463 3 | konającą twarz Chrystusa, przybija da krzyża żywego człowieka 4464 1 | drodze z dala czerniący, przybliżył się wolno, poważnie jak 4465 4 | koniec wszedłem do małej przybocznej komnaty, gdzie dwóch chłopców 4466 Wstep| Prawda, że też Anna umiała przybrać nakazującą powagę, rzadko 4467 4 | w którym od chwili mego przybycia zostawałem. Zapytania chłopców 4468 6 | zasmuceni, rozgniewani - gdym przybył, oni wszyscy uściskali mię 4469 4 | zamek, do którego z innej przybyłem strony, ale przekonać w 4470 Wstep| głodny czy pijany? Gość nowo przybyły zły czy głupi? - Muszę myśleć 4471 5 | i coś o niespodziance, o przybyłych gościach wspomniał.~W jednej 4472 4 | takie bezsłowne uniesienie przybysza; one zrodziły się i wzrosły 4473 4 | was, źle i wam być musi z przybyszem, co ani pojąć, ani uznać 4474 4 | Nim święty serca skalają przybytek, ~Niech przejmą czysty ducha 4475 Wstep| że Jawidze z upodobań jej przybywało ciągle władz i pojęć nowych, 4476 6 | także ogromny, jedyny może przychód nasz stanowi, ona nie tylko 4477 3 | nieszczęśliwy, gdy mu umierać przychodzi, umiera z przekleństwem 4478 Wstep| spotykał, więc mu do myśli przychodziły różne koncepta o głupstwie, 4479 5 | wesołości, w jej słowie przychwalającym. I tak mi zeszło kilka lat 4480 4 | jedna zostanie i zawsze ~Przychylne dłonie ku tobie wyciągnie~ 4481 6 | współczucie, oburzenie, przychylność - zawsze i w każdej chwili 4482 5 | ważyły, w której ja mogłem ją przyciągnąć ku sobie i kołem ducha mojego 4483 Wstep| struny od serca do mózgu przyciągnięte i te struny pod każdym dotknięciem 4484 4 | oburzenia swoje objawiał, nagle przycichł i znieruchomiał, a brat 4485 2 | się śniło? - powtórzył z przyciskiem.~- Pomówimy o tym, tylko 4486 2 | kochankę do drżącej piersi przycisnąć.~Ucichł znowu Cyprian - 4487 4 | zbyt ciasnym się zdawał, przycisnąłem ręce do piersi i w słuchu, 4488 4 | patrzyłem - jej kamienne oczy przycisnęły mię do miejsca, ale jej 4489 1 | trzymając ciągle Walerkę do łona przyciśniętą, na głowie schylonego tkliwy, 4490 5 | trumnie, wstawiono do grobu i przyciśnięto ciężkim kamieniem i kamień 4491 6 | W jej oczach zapadłych, przyćmionych, na jej licach wychudłych 4492 3 | też się domyślacie, skąd przyczynę wzięła; gdzie cel obrała 4493 5 | wynalezieniu tak prostej przyczyny. Rozpatrywałem się potem 4494 4 | niepojętość przyda? na co ja przydałem? Ach! prawda, i Bóg także 4495 5 | jej nie zdradzim, jeśli przydamy tylko, że za Beskidem może, 4496 Wstep| Teofila-Dzieciaka i Beniamina z dwoma przydomkami, bo w dni uroczyste zwał 4497 5 | cudnych kształtów ręki, przygarnęła do łona swego i patrzyła 4498 6 | po chwili nawet ciekawość przygasła, zimną martwotą zaszły źrenice, 4499 1 | Ludwinia tuż przy brzegu, przygięła się nieco i w wodzie do 4500 4 | sam wszystkimi gwiazdami przygląda się, czy też to prawda, 4501 5 | mię złamała pierwsza zła przygoda, znalazłaś mię przy drodze 4502 4 | opowiadając kiedy tę nocną przygodę rodzeństwu albo towarzyszom 4503 4 | wszystko do okulbaczenia przygotował, bo niemylnie po skończonej 4504 1 | własny położył. W czasie tych przygotowań mały punkcik na drodze z 4505 1 | dziecięciem ja byłem. Nad przygotowaną dla mnie kolebką nie zaciężyła 4506 2 | mnie i brwi marszczył, warg przygryzał. Ta ostatnia zmiana coraz 4507 2 | zarzucić.~Brat syknął i ust przygryzł.~- Ja pytam, co ci się śniło? -