| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
4508 4 | zakołata, ~Gdy wołać będziesz przyjaciela, brata - ~To są te usta, 4509 Wstep| o tyle szczerym zostawał przyjacielem i bratem życzliwym. W istocie 4510 Wstep| tworzyłam sobie o nowym naszym przyjacielu wnioski. Z jego pięknych, 4511 Wstep| najodważniej broni szarpanej swoich przyjaciół sławy. Jedno i drugie prawdą 4512 6 | odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego układu; brak mi sądu 4513 6 | odpowiedzialnością?... Gdyby przyjąwszy, tak dobrze nim zagospodarowała, 4514 Wstep| dowierzała, bo nawet gdy przyjazną rękę kto do niej wyciągnął, 4515 Wstep| odważna, dowcipna, otoczona przyjaźnią serc poświęconych, zazdrością 4516 6 | Rodzeństwo ułożyło sobie, że gdy przyjdę do zdrowia, obejmę gospodarstwo 4517 5 | przed sobą - siódmej nocy przyjdźcie tu.~I siódmej nocy przyszedł 4518 2 | krótki tylko za urlopem przyjechał, Cyprian gdzieś aż z Rzymu 4519 4 | wiesz, kogo w progi swoje przyjęłaś. Ten ubiór, co ci się wydaje 4520 5 | choć tylko na wrażenie przyjemne, na jedno słowo poczciwe, 4521 Wstep| cieniował, że aż słuchać było przyjemnie, lecz mógł się kochać do 4522 4 | narowów, bo mi jakoś było przyjemniej pohulać na takim samowolnym 4523 1 | nigdy nie byłby zaufał tak przyjętemu od Molocha gościowi i kiedy 4524 2 | Cyprianie, tylko ty dwa słowa przyjmij ode mnie - jesteś chory - 4525 Wstep| ciąg czytania tej książki przyjmijcie państwo moją własną definicję. 4526 Wstep| wysłuchany, o tyle z wolna inne przyjmował stosunki, o ile tego godny, 4527 5 | pałacu.... Hrabina Aspazja przyjmowała kwiat naszych salonów z 4528 2 | tej części cząstkę oddaną przyjmując; lecz gdy Terenia w następstwie 4529 6 | niechże i tak będzie - przyjmuję romans za środek pedagogiczny 4530 6 | kształci i zbogaca - więcej przyjmujemy, niż nam dać jest podobnym. 4531 Wstep| żadnego "distinguo" nie przyjmujesz? wszystko weźmiesz od razu? 4532 3 | swojego, a zawsze na żywych przykładach, jak doktorzy nowych lekarstw 4533 Wstep| przywiązania w rodzinach, ani przykładnego pożycia w małżeństwach, 4534 Wstep| człowieka.~- Górą Henryk! - przyklasnęła Augusta.~- Za sto lat - 4535 1 | snu. Zmęczony bieganiem, przyklękiem obok Ludwinki i zacząłem 4536 1 | sposobem. Na gwizdnięcie Zitta przyklękła, cienką swoją żylastą szyjkę 4537 6 | do niej; i zbliżyłem się, przyklęknąłem - matka jeszcze bardziej 4538 5 | mi tylko śladu jakiegoś przykrego wrażenia, jakiejś groźby 4539 Wstep| wyobrażała ona jakąś zasadę przykrej rzeczywistości, objawianą 4540 Wstep| jak nieszczęście wśród przykrości wielu. Jednak co korzystniejsze, 4541 5 | wszystkich zębów nie stracisz, przykryję cię niemiecką pierzyną, 4542 Wstep| oponę, bo śnieg gruntu nie przykrył zupełnie, bo leżał w szmatach 4543 2 | stół długi białym obrusem przykryto, świeżym sianem podesłano, 4544 5 | płoty, a jednak cienie drzew przykurczyły się zupełnie i zaczynały 4545 5 | mej strony trzymała mię przykutym do skinienia jej ręki - 4546 Wstep| najpóźniej do naszego grona się przyłączył - jego też przezwiska nie 4547 5 | wszystkie poty biły na mnie, przyległem więc cichuteńko, a stara 4548 4 | Zapomnienie maską niewinności przylgnęło do jej twarzy. ~Nie mogłem 4549 1 | twojej własnej piersi? - i przyłożyła mi rękę do serca.~- Ja czuję - 4550 5 | precz - jesteś brzydki". Przymierzałem ja sobie tych wszystkich 4551 Wstep| ściany, dwa gotyckie okna z przymkniętymi od ogrodu okiennicami, śnieżyste 4552 2 | Cyprianowi - Cyprian zrozumiał tę przymówkę, lecz wstrząsnął głową, 4553 6 | Do snu można się czasem przymusić, a sen to taki miły, taki 4554 1 | zaczną dla niego chwile przymusowej cichości, narzuconego rozsądku, 4555 1 | czytania, to bez nakazu, bez przymusu, prostym rzeczy i zwyczajów 4556 3 | do życia wzięte użyciem, przynależą się każdemu - mnie, tobie, 4557 1 | daleko - daleko. A teraz przynieś tu klatkę z twoją makolągwą, 4558 4 | Aspazjo?~- Hej! dziewczęta! przynieście mi lutnię - ja kocham, jak 4559 Wstep| poprzestać na tym, co kto przyniesie, szczególniej gdy jest daleko 4560 1 | na pokazanie w poduszce przyniosła, przeżegnał mnie krzyżem 4561 5 | pożałowałaś mnie i pomoc przyniosłaś.~- Nie, Beniaminie, wtedy 4562 5 | leżały, albo kazała sobie przynosić wachlarz, ołówki, cyrkle, 4563 Wstep| do rysunków i często nam przynosił charakterystyczne, przecudnie 4564 Wstep| więcej takich, co nic nie przynoszą, a nawet i takich, co wynoszą 4565 Wstep| posługaczki-karmicielki, przynoszącej ofiary dla zbytku, próżności 4566 6 | była musiała teraz nową przyodziać żałobą, świeżymi rozjątrzyć 4567 Wstep| porcją talentu i dziwactwa, a przyodział wdziękiem tak uroczym, żeśmy 4568 4 | cudnie z wierzchu szklanną przyodziane kopułą, że tylko klęknij 4569 6 | przypominam sobie, co gdzie przypada najlepiej. Obłudnikiem mnie 4570 1 | dziecięcia, bo im do serca przypadał, a ojciec go zatwierdził, 4571 1 | rocznica mych urodzin, ale przypadała, jak widać, w tej chwili 4572 Wstep| Ich grzech będzie jednak przypadłością obcą zupełnie naturze uczucia, 4573 5 | stopy twoje. Długo bardzo przypatrywałam ci się z zachwyceniem; na 4574 Wstep| gospodarsko; kto mu się z bliska przypatrzył, ten widział dopiero całą 4575 Wstep| nikczemnościom salonów przypatrzyła się na własne swoje oczy. 4576 1 | na pięć kroków do siebie przypędzić i tak celnie trafiłem, jak 4577 Wstep| uwierzył, sobie mógł tylko winę przypisać, bo czemuż lepiej nie zastanowił 4578 6 | przykład do myśli pewny wyraz przyplącze albo imię, którego się pozbyć 4579 1 | żadnemu z nas do ust się nie przyplątał - wyraz "bojaźń". Karol 4580 5 | popędził? Czemu ona tam przypłynęła, gdzie ja byłbym skonał 4581 6 | bo on mi okropne chwile przypomina: widziałam go po raz pierwszy 4582 1 | Chrystusem, jak Bogowi zaufał. Przypominacież wy sobie owo spadanie, coraz 4583 Wstep| oszczędzę, dalsze różnice przypominając. Nazywacie miłością wszelką 4584 6 | czasem... czasem dobroć jej przypominała mi matkę.~- Beniaminku - 4585 6 | bała do mnie, a ja wówczas przypominałem jej słowa Cypriana: "Ludwinka 4586 2 | przyszłość, sława... a ty kaszel przypominasz i gdybym pozwolił tylko, 4587 2 | kiedy sobie ten obraz przypomnę, jest mi okropniej, niż 4588 5 | ale mi świata zabrakło, a przypomniałam sobie o innym świecie, o 4589 1 | najsilniejszy... może zresztą przypomnicie sobie - ja przypomnieć nie 4590 6 | jest boleścią obudzonego przypomnienia. Gdzie tam, moi państwo - 4591 4 | jeździsz, piękny jesteś jak przypomnienie dawnych czasów, kiedy się 4592 1 | pocałunek.~Józefa najstalszym przypomnieniem widzę wśród żniwiarzy na 4593 Wstep| spytała żywiej nieco. - Przypomnij sobie tylko, czy nigdy nie 4594 2 | Beniaminie. Spróbuj, może przypomnisz sobie.~- Doprawdy, nie mogę 4595 Wstep| Teofil pierwszy nam go przyprowadził, zapoznali się z sobą u 4596 Wstep| było dla tych dwóch kobiet przypuścić jakieś w ludzkości stosowne 4597 Wstep| indywidualności swojej niewolnicę.~Przypuściwszy, że ta kobieta pokochała 4598 6 | spodziewanej odpowiedzi - czasem przypuszczałem nawet, że Aspazja sama już 4599 5 | wspomniał.~W jednej minucie sto przypuszczeń mignęło mi przez głowę, 4600 Wstep| odezwała się Jadwiga.~- Przypuszczenia to nie moja rzecz, ja tylko 4601 Wstep| Wszystko to jest wszelako moim przypuszczeniem tylko; pewnikiem w życiu 4602 Wstep| Jak z grzechem? co za przyrównanie - podchwyciła Augusta - 4603 2 | starania Ludwinki nocleg przyrządziły.~Karol, Cyprian i ja dostaliśmy 4604 4 | aniołkiem, a więc jegomość przyrzeka nawet, że będzie bardzo 4605 5 | szatana - obraz mi wszystko przyrzekał, obraz mi wszystkiego dotrzymywał.~ 4606 6 | nowych do roztrząśnienia przyrzekłam dostarczyć faktów i powiedziałam 4607 5 | odstąpić nie zechce, nie może, przyrzekłem wreszcie, iż jej stroną 4608 Wstep| miłość nic a nic już do niej przyrzucić nie mogła, miłość zaś (i 4609 2 | wrażeń i na różnych rysach; przysiąc wam mogę, że Beniamin okropnie 4610 4 | dziewica, która zakonną przysięgę wymawia, Bogu się oddaje - 4611 4 | Boga - jak zakonnica do przysięgi - jak zapomnienie do tajemnicy - 4612 6 | krucyfiksem za wszystkich razem przysięgnę, że się nigdy w żadnej nie 4613 4 | braciszku! Wyświadczę ci tę samą przysługę i tłumaczyć będę twoją, 4614 Wstep| niego żądać dobrej rady, przysługi, kurs mającej monety, bylebyś 4615 2 | takiej gry nerwów, takiego przyśpieszonego krwi obiegu, jak go obecnie 4616 6 | pierwej jeszcze, by tę chwilę przyśpieszyć, uklęknąłem przed kominem; 4617 Wstep| dziecko prawdziwe skakał, przyśpiewywał sobie, rąk zacierał i włosów 4618 1 | będzie i nowych trudów się przysporzy, ani dobiegającego swej 4619 6 | biegłego dziennikarstwu przysposobić korespondenta, lecz młody 4620 6 | Wszyscy na to bardzo chętnie przystali i zaczęłam pierwszy mój 4621 6 | chrzęsnęły, że Ludwinka aż się przystąpić bała do mnie, a ja wówczas 4622 5 | głowę i do samego końca nosa przystawię ci dwie ogromne pijawki.~ 4623 4 | mniej znany, mniej ludziom przystępny. Niech sam Beniamin osądzi - 4624 3 | chcesz sobie - smutek ci nie przystoi. Ty powinieneś być szczęśliwym - 4625 Wstep| Seweryny nie ma jeszcze przystosowania. Są to bezpłodne nieszczęścia, 4626 6 | wielkim krześle i do ognia przysunąć. Siostry z dziećmi swoimi 4627 Wstep| starców zgrzybiałych, nie przyswajaj sobie języka ludzi doświadczonych, 4628 Wstep| asymilacji, ta własność przyswajania sobie z na zewnątrz wewnętrznych 4629 5 | Albercie, wszak już raz przyświadczyłeś, że przeczucie istnieje.~ 4630 Wstep| polarna gwiazda zbawienia przyświecała nad burzliwością jego szaleństw, 4631 4 | za pomocą którego można przyswoić sobie, można się wtajemniczyć 4632 1 | często po kilka korcy owsa przysypano mu do jego składu, a przed 4633 1 | królestwo wszechludzi, przyszłe państwo moje, które ja prawem 4634 2 | wszystkich snach przeszłego i przyszłego życia jestem zawsze tatrzańskim 4635 Wstep| zawierała wspomnienia, a z przyszłością tak ścisły poświęcenia i 4636 2 | chciała, ustek niewinnie przysznuruje i nic nie da w życiu prócz 4637 Wstep| dzieł cudzych najpierwsze przytacza wyjątki - wszelka indywidualność 4638 Wstep| który najbieglej czyta przytarte greckich medalów napisy 4639 4 | niektóre władze umysłu przytępione już, niektóre władze ciała 4640 Wstep| względem miłości zdanie, przytoczyłby wam wszyskie prawa i aforyzmy 4641 4 | mogłem jej odpowiedzieć dość przytomnie.~- A pani powiedz mi także, 4642 5 | Że tu jestem, że tobie przytomność wróciłam w tej chwili właśnie, 4643 6 | na krzesło padła - między przytomnymi gwar jakiś powstał - wiem, 4644 6 | chciała dziewczynkę, babka ją przytrzymała i pogładziła z lekka drżącą 4645 1 | tylko uważaj, baczność! przytul się do mnie plecami, tak, 4646 6 | chwili dopiero, gdym się przytulał obłąkany, łkający, do kolan 4647 1 | boleści łkaniem, wtedy siostra przytuliła mi głowę do kolan swoich, 4648 4 | gwizdnąłem Sokołowi, a potem przytuliłem się do jego miękkiej grzywy, 4649 1 | jak niebo tuż do ziemi przytyka, idź po szafirowy kawałek 4650 5 | zakręty. Do końca jednej ulicy przytykał plac rozległy i pusty, na 4651 4 | strojem tatrzańskiego górala.~Przywdziałem go - zupełnie dla mnie prawie 4652 6 | przyjęła skarb rzucony wraz z przywiązaną do jego posiadania odpowiedzialnością?... 4653 3 | załamywałeś, resztką snu przywidziało mi się, że ja początkiem 4654 Wstep| jego pięknych, lubo nieco przywiędłych już rysów czytałam historię 4655 Wstep| jakie małżeństwo znajomych przywieść do skutku, czy żeby miejsce 4656 5 | przeskoczymy i schwytamy Cypriana, przywieziemy go matce - prędko wybierajże 4657 Wstep| zrobić wyłącznym celibatu przywilejem. No, to niech śpią w egoizmie 4658 4 | relikwia mego serca nie przywiodła do nowego grzechu ludzi, 4659 2 | Więc dlaczego już mię i przywitać nie chcesz?... Cyprian przywitał 4660 2 | przywitać nie chcesz?... Cyprian przywitał mnie radośniej niż nasze 4661 Wstep| charakter Augusty mimowolnie przywodził mi na myśl jakieś cudzoziemskie 4662 5 | wzięłaś na ręce, życie przywołałaś ubiegłe. Jakże ty mię kochać 4663 4 | wrażenie było silne, lecz też przywołało wszystkie w rozmarzeniu 4664 2 | Mnie, jak o życie, chodzi o przywołanie twego sennego widziadła, 4665 4 | oślepiło. Gdy mi źrenica nieco przywykła do niego, ujrzałem przez 4666 1 | łańcuchy Zygmuntów; bo też przyznać trzeba, że na wszystko zupełnie 4667 4 | drobnych ząbków błysnęły.~- Przyznajcie też, czy się komu bądź sprawiedliwiej 4668 2 | inteligencją wzniesieni, przyznaniem szlachetni, to byście i 4669 4 | jedynie może się brat mój na przyzwoitego wykierować człowieka, objąć 4670 1 | tajemnicą towarzystw salonowych przyzwoitości, ani zgorszeniem przed okiem 4671 1 | ani ładniejszego w całym psim rodzie nie widziałem stworzenia; 4672 Wstep| przychodziło - że zaś był dowcipny, psotny i pełno różnych ludzi spotykał, 4673 1 | parsknęła, Karol zawołał "psyt" i znów wszystko ucichło, 4674 3 | organizm całej jego istoty, bo pszczoła także musi miód wydawać, 4675 1 | ślicznymi słowy - żyto srebrem, pszenicę złotem, czerwieniejącą tatarkę 4676 3 | wtedy i tylko wtedy niby ptak, co wszystkie pióra do lotu 4677 4 | postacie-olbrzymy, uciekł ptak-chmura; został tylko przestwór 4678 4 | którą zawsze jakby ducha ptaka widziałem przed sobą. Ach! 4679 1 | matce mojej i skryła się jak ptaszek w jej objęciu - toć ja dobrze 4680 Wstep| sławnymi wodami, i świergotanie ptaszka w sławnych rozwalinach, 4681 1 | podarowanym przez starą piastunkę ptaszkiem - wesołą makolągwą - co 4682 1 | kwitną, drzewa się zielenią, ptaszków mnóstwo śpiewa wszędzie. 4683 5 | wzięła za rękę, swoją czarą o puchar jego trąciła, a on się pochylił 4684 4 | śpiewy ~Hej, kielichy i puchary! ~Szampan, porto, węgrzyn 4685 5 | miał szpadę przy boku i puginał za pasem - bronił się odważnie, 4686 6 | spojrzała na mnie, wzięła mię za puls u ręki i niespokojne jego 4687 4 | mi dla skroni wszystkimi pulsami bijących już zbyt ciasnym 4688 Wstep| równoległe, nigdy się złączyć w punkcie uznania nie mogły. Kiedy 4689 4 | wybuch śmiechu zakończył niby punktem to piekielne marnotrawstwo 4690 5 | chciało także greckiej tuniki, purpurowego, na zarzucenie przez jedno 4691 3 | rozeszli, nikogo później puścić nie chciałem. Siedząc tak, 4692 4 | pocałunkiem, zaklęciem, a jednak puściła rękę moją - zapewne chciała 4693 5 | koralowe i złote podkowy - puścimy się z gór karpackich na 4694 1 | rozszarpania spodziewanej puścizny przybędzie, ani drobniejszego 4695 4 | tej sprzeczki, tych żartów pustackich krzyżowały się przede mną 4696 Wstep| to dobre dla ascetów, dla pustelników Tebaidy lub męczenników 4697 2 | trzeba ci przelać choćby w pustotę; potrzebie gwałtownych ruchów 4698 5 | zniszczył zagrodę moją, wiatr pustymi stodołami przewiera, nie 4699 1 | państwo zieloną oazis w pustyni Sahary, wyobraźcie w świecie 4700 Wstep| ciastka i cukierki, bawił się puszczonym balonem i złapaną pod szklankę 4701 4 | wspomnienia nawet, strząśnie pył z obuwia swojego i tylko 4702 1 | w rozszarpane mięso tak pysk utopił, że mu go nawet już 4703 5 | którą się nawet rozwarły pyszne pokoje Margrabiny ***, tej 4704 4 | za Turka, to strój taki pyszny, diamentów na nim tyle - 4705 4 | równi stanął? - mówiła ona - pytacie, szukacie daremnie, to on - 4706 2 | syknął i ust przygryzł.~- Ja pytam, co ci się śniło? - powtórzył 4707 6 | starą Biblię, i ów tom in quarto z królów popiersiami, i 4708 6 | zatrudnienia - to mu każ drzewo rąbać lub opis jego podróży drukować, 4709 4 | ona cię otuli~W śnieżysty rąbek swej szaty niewinnej,~I 4710 4 | krzyżowały się przede mną niby race kongrewskie dwóch dziwacznych 4711 6 | oburzenie tak niesumiennym jest rachmistrzem, że wszystkie owe nabytki 4712 3 | użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - 4713 Wstep| nieśmiałość, precz ascetyzm i rachunki!~O Edmundzie "Mistyku" nasza 4714 6 | wziąłem grosz, pocałowałem jej rączkę i szedłem za nią.~- Czego 4715 2 | usłuchać musisz...~- Trzech rad twoich, Cyprianie, tylko 4716 5 | ma ręki, co by pług lub radło wzięła, wracaj do nas".~ 4717 5 | boleścią swoją i ze wszystkimi radościami swoimi, okropna strata i 4718 2 | się sam za sobą ująłem.~- Radosną ją widzisz w tej chwili - 4719 5 | widzę jeszcze poczciwie radosny uśmiech jego w tej chwili, 4720 1 | swojej budy i swemu panu się radował, gdyż nie użyję na Molocha 4721 6 | stało, ale we mnie władze radowania się i smucenia stępiały 4722 2 | całą wieczność wybrani się radują... Walka z cierpieniem... 4723 4 | jałmużnę, z której wy się radujecie. Szaleni! Szaleni! Jeszcze 4724 Wstep| kiedyś uszanowano za to. Radź się ludzi doświadczonych, 4725 6 | Masz słuszność, święcie radzisz, Emilko - powtórzyła Tekla 4726 3 | przyśpieszonym oddechem i rajskie jakieś widziadła na uśpione 4727 6 | jasność myśli, dzielność ramienia... Cóż ty chcesz, by im 4728 5 | obwijałem sobie szyję białym jej ramieniem.~- Czyż nie masz dość już 4729 3 | łączyła się z nieco odkrytymi ramionami, pierś młoda, marmurowa 4730 Wstep| muślinowych firanek, złote ramy kilku miejscowych krajobrazów, 4731 6 | szczęścia nie wracały, że ran nie goiły. Dziś, Aspazjo, 4732 6 | kantarydowe proszki w otwartą ranę sypane. Co wieczór tylko 4733 5 | niegdyś było, ale dzisiaj nad ranem spostrzegłam, że mi czegoś 4734 3 | mu włócznią śmiertelnie rani. Żeby wyśpiewał piosenkę 4735 2 | wygląda jak pijanica nad rankiem, jak nietoperz, jak błoto, 4736 6 | to obrazek, który dziś rano w książkach znalazłem.~- 4737 3 | postronne wrażenia. Cuciliśmy, ratowali Cypriana, byłbym się chciał 4738 6 | już się pan Leon wybiegami ratuje - postrzegła złośliwie Augusta - 4739 1 | sposób, każde podobieństwo ratunku, przekonywamy się, że bylibyśmy 4740 5 | wzory, tryskała jasność rażąca i czerwonawa. Niewiele nas 4741 4 | widok, moi państwo! jakie rażące blaski od świec, od lamp 4742 4 | świetny zawód... w najgorszym razie tron Wielkiego Mongoła przynajmniej. 4743 6 | poszedłem na górę - klucz rdzą okryty nie tak prędko zamek 4744 Wstep| dokonanych przedsięwzięć. Byłabym ręczyła nawet, że jego martwa spokojność 4745 6 | ją nieufnie - czy ty mi ręczysz, że znośniej? Z takim po 4746 4 | przed prawnikami, autorami, reformatorami, hipokrytami, głupcami i 4747 Wstep| zgromadzenia. Dla dokładności regestrowej moją własną jeszcze umieścić 4748 6 | Tobiasz w drodze do córki Reguela, z swym nieznajomym przewodnikiem 4749 Wstep| z niej jakąś klasztorną regułę dla kawalerów mieczowych 4750 Wstep| trochę wytarta, zgubione rękawiczki, ciasna stancyjka - wszystko 4751 5 | włosiem, którego hebanowa rękojeść dziwną sprzeczność z trzymającymi 4752 6 | twojej miłość moja jest mi rękojmią - ja dziś wiem, że kto kochał, 4753 6 | ukochanym, że im odczytam rękopis, który się przypadkowo w 4754 6 | Aspazjo - że umiem zbutwiałych rękopisów odgadywać słowa, że mi teraz 4755 Wstep| jego niedzielnymi, jego rekreacyjnymi dniami, wtenczas jak dziecko 4756 Wstep| przez matkę, gdyby nawet religia w sercu jego wygasła, przez 4757 Wstep| entuzjazm jest jedynym "religiamentem" waszym, nie zapierajcie 4758 4 | prostaczków, gdy im najwyższego religiamentu, gdy im miłości zabraknie. 4759 Wstep| stanęła na poprzecz prawdom religii chrześcijańskiej. Ale ta 4760 Wstep| listek czułki mimozy, zbyt religijna, zbyt szlachetna jednak - 4761 Wstep| sobie samej, niż prawdom religijnym. Ten człowiek mógłby ją 4762 4 | pobożność jedynie, żeby relikwia mego serca nie przywiodła 4763 Wstep| odśpiewały jakieś przeraźliwe requiem uwiniętej w śniegową płachtę 4764 3 | kiedy ręce załamywałeś, resztką snu przywidziało mi się, 4765 6 | chciał nieszczerym wybiegiem resztkę obrażonej dumy osłonić. 4766 3 | mnie w niebyłość cała jego resztująca masa - teraz nic obojętnym, 4767 4 | blada a cudnie piękna - reszty postaci dowidzić nie mogłem. 4768 Wstep| w najpiękniejszym szkicu Retza , których ołówkiem poezje 4769 Wstep| skrucha i litość bez granic, rezygnacja niewyczerpnięta to dobre 4770 4 | dzieli trupem wylęgłe z niego robactwo - piękny jesteś, sama ci 4771 Wstep| zrobiła, Seweryna, źle nawet robiąc, miała niezawodnie więcej 4772 6 | mi się kazała - zapewne robiła jakieś porównanie między 4773 1 | mogę kiedyś wiedzieć, co robili umarli, słyszeć, o czym 4774 5 | na słuchaczach wrażenie robiły, jeśli wiesz, że tak być 4775 6 | razu, choć olejnymi farbami robiony; rzekłby kto, iż zanurzał 4776 1 | które sobie nieruchomie z robótką w kąciku zasiadało. Jednego 4777 1 | pamiętam, która to już była rocznica mych urodzin, ale przypadała, 4778 6 | Dobro nowego dobra nie rodzące jest złem najgorszym - głupstwo 4779 Wstep| najprędzej i najpochlebniej dla rodzaju ludzkiego licząc, będzie 4780 1 | moja mała poprzedniczka w rodzeństwie, załatwiła wszelką wątpliwość; 4781 4 | kiedy tę nocną przygodę rodzeństwu albo towarzyszom swoim nazwie 4782 2 | Węgier wracałem, a przy rodzicach aniołem pociechy tylko Ludwinka 4783 1 | późniejszych następstw, chwila rodzicielka wszystkich chwil, wszystkich 4784 Wstep| kochanka potajemnie dom rodzicielski opuszcza, żona, która zdradza 4785 5 | zdjęła - czemu ja dzieckiem w rodzicielskim domu nie zostałem, czemu 4786 1 | ładniejszego w całym psim rodzie nie widziałem stworzenia; 4787 Wstep| wy kochacie i wierzycie. Rodzimy wasz entuzjazm jest jedynym " 4788 Wstep| oszukał. Między erudycją a rodzimymi skłonnościami pozostaje 4789 Wstep| egoizmie swoim wszyscy ojcowie rodzin i żonaci obywatele - niech 4790 Wstep| wzajemnego przywiązania w rodzinach, ani przykładnego pożycia 4791 Wstep| powtórzyła za Teofilem Emilia. - Rodzinne stosunki nikogo od poczciwości 4792 4 | mi w pamięci nasz ubogi rodzinny domek i przesunęły wszystkich 4793 1 | szczególniej, że Wandzie dano rogatą czapkę, a Jadwidze ogromną 4794 5 | grono ludzi poważnych, z rogatymi czapkami i w długich czarnych 4795 4 | przez głowę różne obrazki, roidła, wspomnienia, aż nadleciały 4796 2 | dziwy mi się po głowie roiły, wszystkimi jego słowami 4797 4 | By pierzchliwych marzeń rój ~Padł na koniec, widny, 4798 1 | choć nie wyrażonym głosem rojących się nad trawami owadów, 4799 5 | jeszcze w chorobliwej gorączki rojeniach na jej piękną twarz ku mojej 4800 1 | do jego składu, a przed rokiem, w dzień urodzin, przy łóżku 4801 4 | i w tejże chwili zmiana ról nastąpiła. Mój sąsiad z 4802 Wstep| dokładnością przedstawiać, gdyż rola każda tą lub ową stroną 4803 6 | i tak będzie - przyjmuję romans za środek pedagogiczny dla 4804 4 | dobroduszny, ślamazarny, romansowy, nerwy ma zdrażnione, mózg 4805 Wstep| nazwałam szczęśliwą, bo rosła wśród dobrego, dobrą Sewerynę 4806 5 | cały świat twój - alboż ty rośliną jesteś, żeby miejsce jedno, 4807 2 | moją - jaką piękność? Czy roślinną - według gatunku~i koloru - 4808 1 | samym środku dziedzińca rosnącą. Bronisława siedziała przy 4809 Wstep| sławę i wiedzę z kapitanem Ross lub Parry choćby do samego 4810 Wstep| że mu zjednał ogólny w rówieśników gronie szacunek. On młody, 4811 6 | gospodarstwa, bo dachy stodół równały się drzew wierzchołkom, 4812 4 | kto doścignął, a kto na równi stanął? - mówiła ona - pytacie, 4813 1 | jarzębiny, to między modraków równianki - i czuję, że mam wszystko, 4814 3 | zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało 4815 Wstep| Alberta, lecz, jak dwie linie równoległe, nigdy się złączyć w punkcie 4816 4 | przejścia odzyskiwałem zupełną równowagę władz mego umysłu i to zazwyczaj, 4817 5 | najkrótszą drogą, sadził przez rowy i płoty, a jednak cienie 4818 2 | sydońskiej utkaną, wieniec różany na skroni, a te skronie 4819 Wstep| bezcelnego rozmarzenia i rozbiegłe na cztery fantazje myśli, 4820 6 | pomogła mi do zebrania rozbieżnych myśli. Pierwsza z nich była 4821 4 | gryzłem wściekły,~O mur głowę rozbijałem~Albo ręce wyciągałem,~By 4822 5 | wszystkie strony - a czy to rozbije, co mu najdroższym, czy 4823 5 | boleści nie słychać, tam rozbijmy białe namioty nasze i tam 4824 1 | się z tej góry głowy nie rozbiło? A potem inna boleść, potem 4825 Wstep| ta rozjaśniała młodością, rozbłysnęła szczęściem.~W pierwszej 4826 5 | modliłem się, a jej lica rozbłysnęły gorętszym rumieńcem - pochyliła 4827 4 | skargą o marmur posadzki rozbrzękła.~Aspazją powiodła wkoło 4828 6 | Za późno już! Za późno - rozbrzmiał jak wyrok surowy głos Seweryny. - 4829 3 | chwili na uchylenie się w rozbudzoną osobistość, jednego drgnięcia 4830 3 | przejmie uczucie, póki jej obcy rozbudzony entuzjazm w nieskończoność 4831 2 | światło na mnie - przez rozchełstaną koszulę widać było jego 4832 6 | dopiero, gdy na spanie rozchodzili się wszyscy, przyszła matka, 4833 3 | tyłu głowy po całym czole rozchodziły mi się niby jakieś gorące 4834 6 | zdawała. Podobno że się rozchorowałem nawet, ale ja nie wiem - 4835 4 | zaczynały się z wolna uśmiechem rozciągać - z wolna, z wolna, aż perłami 4836 5 | drgnąłem, zaraz się widziałem rozciągniętym na łóżku z tą przy nogach 4837 5 | byłem ja. I nie mogłem rozczarować ułudzenia - gdyby chociaż 4838 Wstep| sobie, z wspomnienia mieć rozczarowanie lub w obecności zegar bijący 4839 Wstep| przyjdzie potrzeba, to wszystko rozdam ubogim, to dla każdego z 4840 5 | podpisem - co prędzej wziąłem, rozdarłem kopertę i pamięć mi wróciła, 4841 4 | lecz nagle - długim wężem rozdarło się niebo - piorun - trzask - 4842 1 | i sierść najeżył. Bratu rozdęły się nozdrza, cmoknął ustami, 4843 6 | papierkiem w ręku, że chłopiec rozdmuchał węgle i wyszedł, i świecę 4844 5 | niż trądu, a nieszczęście rozdrabnia na wszystkie otaczające 4845 Wstep| oplata niechęci, tysiące rozdrażni pocisków, to muszą w końcu 4846 6 | lecz nie mogłem ani tak rozdrażnić się, żeby mię wszystkie 4847 5 | wyrazy szczególniej dziwnym rozdrażnieniem wstrzymywały prawie przystęp 4848 4 | szczęśliwości, którymi się później rozdrobnieni jego następcy dzielić musieli, 4849 Wstep| Ta pracowitość niemiecka rozdwoiła kierunek sił jego, zaczynała 4850 1 | domu przesiadywał. Przy rozdziale ogólnej gospodarskiej pracy, 4851 2 | uwalniając się z narzuconego rozdziału:~- Cóż to? - rzekłem. - 4852 6 | niepojętej władzy - istota moja rozdzielała się niby, wola występowała 4853 1 | tak krwawo, tak okropnie rozdziera - powiedziałem zaraz: to 4854 6 | czynnością zagłuszać głos boleści rozdzierającej nam serce, trzeba uciec 4855 6 | odpowiedziała cichym, ale serce rozdzierającym od niemej boleści głosem.~ 4856 6 | piekielnym cierpieniem serce moje rozdzierał.~Jedna z wnuczek wspomniała, 4857 1 | jednak pozwólcie na chwilkę rozdziwaczenia. Czy się, z was komu śniło 4858 6 | mogłem słabej pieczątki rozerwać. Stałem tak długo z tym 4859 6 | jedyną chęć, jakiegośkolwiek rozerwania boleści dusza z wszystkimi 4860 5 | blasku, a jakie srebrne rozesłały się po błoniach mgliste 4861 5 | gdzie to było - widzę tylko rozesłane miękkie dywany, ściany zawieszone 4862 Wstep| prędko spostrzegł pomyłkę, roześmiał się, pogładził łysinę i 4863 5 | mię zabije. Aspazja się roześmiała.~- Nie, on ciebie nie zabije - 4864 6 | o zadanie trucizny - ja roześmiałem się tylko, bo Kain może 4865 3 | zająłem, lecz gdy się wszyscy rozeszli, nikogo później puścić nie 4866 5 | bajeczne wieści po kraju się rozeszły. Ale, bo też prawda, że 4867 3 | waszym może się w blaski rozetlić - ale tam, w głębi, tam 4868 6 | stan zdrowia lub choroby rozeznaje - sama zaś nie jest ani 4869 5 | rozkwitłej paproci i pęki rózg liktorskich i smocze zęby 4870 4 | starszemu lucyperkowi dać rózgą, bo zapewne on musiał cię 4871 Wstep| mógł opowiedzieć, już się rozgadałem, to mi i przeszło, ale historia 4872 4 | matka moja stała, ~Włos rozgarnęła, czoło całowała ~I rzekła 4873 5 | miejsca, w którym księżniczka rozgarnia włosy rybaka i całuje go 4874 5 | skroni tylko miał włosy rozgarnięte i znak drobny jak od ukłucia 4875 3 | usunie". Ha! gotowiście się rozgniewać na mnie, wy wszyscy zakochani 4876 6 | przez sześć lat zasmuceni, rozgniewani - gdym przybył, oni wszyscy 4877 1 | ciemnobłękitnej przestrzeni, jak rozigrane trzody białorunych owiec 4878 6 | wina wlać sobie do żołądka; rozjaśni ono myśl twoją ostatnią 4879 Wstep| ich blasku i myśli ci się rozjaśnią, i droga zbawienia ukaże. 4880 Wstep| optyki złudzenie, że głowa ta rozjaśniała młodością, rozbłysnęła szczęściem.~ 4881 4 | Promieniem Bożej myśli rozjaśnione,~I tchnieniem Bożej miłości 4882 4 | Mój kary odgadł zamiar - rozjątrzony własną obelgą, lepiej, zupełniej 4883 6 | przyodziać żałobą, świeżymi rozjątrzyć łzami. Ludwinka jednak miała 4884 6 | cierpiałem...~Po jakimś czasie rozjechali się wszyscy, w opuszczonym 4885 Wstep| jak widzę, towarzystwo rozkaprysiło się teraz. Przyjdzie człowiek 4886 Wstep| natury i sztuki. Jakieś rozkapryszenie dziecinne a męska w urzeczywistnieniu 4887 4 | usług stanęło.~- Co pan rozkaże?~- Jakiego pan sobie życzy 4888 2 | w pół z prośbą, w pół z rozkazem.~- Napiję, czego chcesz, 4889 Wstep| wszystkich uchybieniach, w każdym rozkazie tej dumnej pani łatwo można 4890 6 | to mu żadnych nie dawaj rozkazów. Możesz z niego bardzo piękną 4891 4 | ozwał się głos pewny, rozkazujący, lecz miękki, jak gdyby 4892 4 | gościnność dzięki, a na rozkazy oświadczyć posłuszeństwo.~- 4893 Wstep| się na wszystkich stołach, rozkładał na wszystkich kanapach, 4894 1 | śnieżnych gołąbków, albo też rozkładały się w srebrne pióra żeglujących 4895 3 | raz pierwszy objawiła - rozkocham cię, rozpieszczę!... Dlategoż 4896 4 | O własne zyski i własne rozkosze, ~Ja znajdę w sercu do poświęceń 4897 5 | że za Beskidem może, w rozkosznej zaciszy książęcego ogrodu, 4898 4 | chwilę w stłumionej, lecz rozkosznie dokoła brzmiącej muzyce 4899 Wstep| niepogodniej było na dworze, tym rozkoszniej lubowaliśmy się ogniem kominka 4900 4 | Cypriana fantazje tak bujno rozkrzewiły się w nieograniczone marzenia 4901 5 | czcionek drukarskich, pęki rozkwitłej paproci i pęki rózg liktorskich 4902 3 | boskiego w artyście, to właśnie rozłączać się z nim musi ciągle, żeby 4903 3 | żywotne, w dniu, w którym rozłączy się ze mną, w którym widomie 4904 5 | uznanie moje i gdyby potem rozłączyć mi się z nim przyszło - 4905 1 | gdyby kto ołowiu po niebie rozlał. Julcia nad szyciem schylona 4906 2 | z kieliszka na obrus się rozlało.~Cyprian zwrócił się ku 4907 6 | potokiem złota po łonie rozlały: - Pamiętam - mówiła - nasz 4908 2 | odpowiedzieliśmy wszyscy i rodzice rozłamali się opłatkiem, a potem matka 4909 4 | przeciągły huk grzmotu rozlegał się i konał długim, ponurym 4910 5 | jednej ulicy przytykał plac rozległy i pusty, na całej jego przestrzeni 4911 5 | rozwarty pokój przepyszny, rozłożone najbogatsze wezgłowia, a 4912 5 | jakieś gęste zagajenie drzew rozłożystych i wonnych. Aspazja wpółleżąca, 4913 3 | dzieckiem wtedy byłem i naprawdę rozlubowałem się... szczęściem, nie w 4914 5 | ciecz powietrzna, jasna i w rozmaitym stopniu wszystkie przedmioty 4915 4 | też przywołało wszystkie w rozmarzeniu zawieszone władze mojego 4916 4 | kocham? - powtórzyła niby rozmarzona, niby rozmyślająca - jak 4917 3 | koniecznie trzeba było tak się rozmarzyć, Cyprian był artystą - lecz 4918 2 | się znowu, zaczął głośno rozmawiać, śmiać się, opowiadać tysiączne 4919 3 | duchem. On tymczasem chodząc, rozmawiając, zbliżył się do wielkiego 4920 4 | i dlatego mierzy się ją rozmiarem doznanych wrażeń i mówi: 4921 Wstep| odpokutowanie tego wszystkiego, rozmiłował się w najstarszej, najcudniejszej, 4922 1 | synów Jakubowych, tak się rozmiłowała w małym Beniaminku, że gdy 4923 Wstep| całą zimę snuły potem wśród rozmów i ustępów ufnej przyjaźni 4924 4 | prędko szła między nimi rozmowa i wyliczali wszystkie przepychy, 4925 Wstep| by się różnił deseniu. W rozmowie o uczuciach Albert prześliczne 4926 1 | może najpierwej główka moja rozmyślać zaczęła. Przy końcu naszego 4927 4 | powtórzyła niby rozmarzona, niby rozmyślająca - jak ja kocham? - I ręka 4928 6 | rzekłby kto, iż zanurzał się z rozmysłem w zniszczenie; ja czułem, 4929 4 | a niewinność wielce się różnią.~Śpiewak oświadcza wreszcie, 4930 Wstep| jeszcze subtelniejsze jak różnicowy podział Alberta - rzekła 4931 6 | naszym światowym chaosie różnie bardzo się dzieje. Na pozór 4932 6 | ktoś mi ogień przychodził rozniecać, a ja całą godzinę, to jest 4933 6 | jak zwykle przyszedł ogień rozniecić - nim rozniecił, podał mi 4934 Wstep| odezwało i może dla próby roznieciliby wielki ogień i tak długo 4935 Wstep| zupełnie od pierwotnego by się różnił deseniu. W rozmowie o uczuciach 4936 1 | niejako tą pieśnią miłości różno i wszechstronnej - oh! gdybym 4937 5 | mąci mi się w głowie jak różnofarbne szkiełka kalejdoskopu. Pamiętam 4938 1 | tylko zbierać jego ziarna różnokolorowe - nad tą rzeczką usiadła 4939 4 | postaci snuło się i migało różnokolorowymi strojami szat swoich, a 4940 1 | mogłem nacieszyć iskierkom różnolśniącym po drzew gałęziach, po drodze 4941 Wstep| zacierał i włosów poprawiał. Różnorodność żywiołów składających moralną 4942 4 | niej "plecionki włosów, różową wstążeczką lub błękitną 4943 5 | został tylko żal niewymowny, rozpaczliwa ku przeszłości tęsknota, 4944 3 | dumanie. Robiło mi się czasem rozpaczliwie tęskno i duszno, a później 4945 4 | brzęknął gdzieś łańcuch, rozpadła się, mógłbym najsprawiedliwiej 4946 6 | stanęła - kazałem ogień rozpalić, patrzyłem w płomień, twarz 4947 2 | wygryza; obelga śmiechu to rozpalone pod czaszką żelazo! Śpiesz 4948 6 | zaświszczał, gdy widziałem rozpalony ogień przed sobą, tyle razy 4949 4 | która kocha, jest aniołem, rozpamiętywa te piękne słowa i wypada 4950 5 | wynalezieniu tak prostej przyczyny. Rozpatrywałem się potem coraz lepiej i 4951 4 | najsprawiedliwiej powiedzieć, rozpękła wzniesiona przed nami masa 4952 3 | jak gdybym nie mógł prędko rozpieczętować najpożądańszego listu, zerwać 4953 Wstep| prostoty swego ułożenia. Rozpierał się na wszystkich stołach, 4954 Wstep| niepodobieństwo obrazków, rozpieści was za lada poczciwszą obietnicę, 4955 3 | objawiła - rozkocham cię, rozpieszczę!... Dlategoż mi tak dziwnie 4956 2 | umiał, gdyby ona z swych ust rozpieszczonych krwawym na torturach nie 4957 4 | wyścigła mię w górze wielką z rozpiętymi skrzydłami chmurą, której 4958 5 | zasłoniłem twarz rękoma i rozpłakałem się rzewnymi łzami jak kobieta.~- 4959 4 | oszukanym, ~Rozśmieszonym, rozpłakanym, ~Całującym, wojującym, ~ 4960 4 | pierwej nim się w truciznę rozplenia, ~Nim święty serca skalają 4961 6 | napełni, światłością myśli rozpłoną - bo praca dla bliźnich, 4962 1 | nie mogły się w ciężkim rozpłynąć powietrzu, tylko mi wszystkie, 4963 6 | macierzyńskich w łzy się rozpłynął, moje przekleństwa od jej 4964 4 | ozwał się dźwięk jej głosu, rozpłynęła dokoła woń jej szaty, zaświecił 4965 Wstep| Teofilu, jako dzieciak rozpocząć musisz. Wszakże w senatorskich 4966 Wstep| Beniamin własną biografią rozpoczął zbiór swych powieści, które 4967 5 | Wysiadłam więc na ląd, rozpostarłam nad tobą tę, którą widzisz, 4968 6 | na niego dźwigać będę, i rozpostrę ramiona, i dam przebić ręce, 4969 6 | do znudzenia snuć długie rozprawy, lecz czy Beniamin pośród 4970 Wstep| bogacą, nigdy na zewnątrz nie rozpromieniając się, wolałam wszystkie wady 4971 6 | przebaczenia wszystkie rysy twarzy rozpromienił - to mi znowu tak było błogo 4972 Wstep| jedyna tęcza Boża, która rozpryśnięte uczucia spromienić może 4973 6 | życia potocznego szczegółem; rozprzęgła się jedność całej mojej 4974 3 | żagle na wiatr pomyślny rozpuści, ja rozwinąłem wszystkie 4975 3 | wszystkie władze mego ducha, rozpuściłem wszystkie istoty mojej żywioły 4976 2 | Zmysłowiec tak nie czuje, rozpustnik tak nie używa, jak ty czuć 4977 4 | skłonność do kłamstwa zbytków, rozpusty, pijaństwa i mordów. Aspazja, 4978 4 | przykładem Kleopatry - rozpuszczoną z napojem wypiję, moim ten, 4979 Wstep| ukochasz, dobrym będzie, co cię rozraduje, to ci siłą i wspomnieniem 4980 1 | za rzędem wierzb bujnie rozrosłych, płynęła rzeczka maleńka, 4981 2 | jej od wielkiej radości rozróżnić.~Po kilku latach rozstania 4982 Wstep| podziękujcie Annie, że stanowiąc rozróżnienie między miłością ogólną a 4983 6 | nie koi bólu, przynajmniej rozrywa go i dzieli, ty dzisiaj 4984 3 | wszystkie obwijające je sznurki rozrywać z pośpiechem. A wtem drzwi 4985 6 | co tak lubię smutkiem na rozrywkę się bawić, od rzeczywistej 4986 Wstep| którego sobie Augusta dla rozrywki życzy, nie jest całą miłością; 4987 Wstep| bylebyś starożytnej nie rozrzucił - to wszystko ci oddał, 4988 Wstep| podartych, tu i ówdzie rozrzuconych, tak że biedna owa ziemia 4989 Wstep| stanowczy, a zawsze z zimnym rozsądkiem zgodny. Tekla każde zdarzenie 4990 Wstep| przyszłą wiosnę mógł bardzo rozsądnym człowiekiem się zrobić. 4991 4 | siedzieć, to by mi było piersi rozsadziło - wiedział już o tym poczciwy 4992 1 | gałęziach, po drodze naszej rozsianym, i tej czarnej Zitcie, i 4993 Wstep| dzieje; a gdy siać będziesz, rozsiewco ostrożny - nie lękaj się 4994 1 | zarumieniła się i głośno rozśmiała, ja wykrzyknąłem z radością.~- 4995 6 | ten się nie dziwi i nie rozśmieje, jak powiem, com ja zrobił, 4996 4 | Szachrującym, oszukanym, ~Rozśmieszonym, rozpłakanym, ~Całującym, 4997 2 | koloru na krosnach nitki rozsnuwać - daj pokój - ty dziecko, 4998 6 | maleńką - krzyż się wznosił u rozstajnej drogi, spoza dworskich zabudowań 4999 5 | kocham - ty mię nie kochasz, rozstańmy się, Beniaminie.~Gdy usłyszałem 5000 1 | trochę więcej niż przedtem i rozstąpił się pod dwiema kroplami, 5001 1 | szczęścia kochanków nie rozstroił; matka tylko Adasiowi znak 5002 3 | kto w zgonie widzi tylko rozstrojenie organizmu, ból choroby, 5003 Wstep| dumać głęboko - a my wszyscy rozsunęliśmy się tak szerokim kołem, 5004 3 | najpożądańszego listu, zerwać lub rozsupłać powrozu, którym by mi nogi 5005 1 | świetle księżyca pełnią swoją rozświecającego najpiękniejszą noc sierpniową, 5006 2 | uśmiech zachwycenia z ust jego rozświecił, że sam go nie pojmując, 5007 3 | westchnieniem, czoło potęgą myśli rozświetliło, usta otwarły słowem miłości,