| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
7014 6 | człowieka, jest symptomatem, wykazującym działalność jego organizmu, 7015 4 | brat mój na przyzwoitego wykierować człowieka, objąć katedrę 7016 5 | dziwaczne arabeski mozaiką wykładany - pamiętam, jak na zaciśniętych 7017 3 | obrała sobie?... Cyprian do wykończenia jakiegoś obrazu potrzebował 7018 6 | takie głębokie pod nogami wykopało jamy, że choć pień jego 7019 Wstep| przekonał. Dni mistyfikacji, wykrętów i zwodzeń były jego niedzielnymi, 7020 6 | olbrzymom, Prometeuszom nie wykroję z niego promiennej nad czoło 7021 4 | srebrnej tarczy księżyca wykrojona na tle zupełnie bezbarwnego 7022 2 | wyciągnie, co zawsze nową prawdę wykryje lub nowy sposób na szczęście 7023 6 | takiej głębokiej prawdy wykrzykiem, że się jego echo o wszystkie 7024 1 | się i głośno rozśmiała, ja wykrzyknąłem z radością.~- Ach prawda, 7025 4 | niechcący.~- Oh! są! Są cudne! - wykrzyknęli oba i w ręce klasnęli.~- 7026 5 | pokoju wiszą, ale stara wykrzywiła się piekielnie i odpowiedziała 7027 2 | papier zbrudzony, a usta wykrzywiły się w taki nałogowy uśmiech 7028 Wstep| dał jej kochającą matkę, wykształconych braci, położenie w świecie 7029 4 | naśladowanym, ale jakże wykwintnym strojem tatrzańskiego górala.~ 7030 3 | gwiazdom i księżycowi - wyłączcież i wy część waszą z użycia 7031 Wstep| mądrością całej przeszłości, z wyłączeniem teraźniejszego momentu; 7032 1 | latach dzieciństwa jakąś wyłącznością odznaczyć sobie; widzę ich 7033 6 | krociowego tłumu chętnych garstka wyłączona kapłańska... garstka, do 7034 3 | pokarmy i napoje dla was. Wyłączono już bóstwo z natury, nie 7035 1 | Śmieje się, snopki wiąże, na wyładowanych zbożem wozach z fornalami 7036 Wstep| poczciwszą obietnicę, nie wyłaje nigdy, nie odepchnie nigdy! 7037 4 | niespodzianie płomienna jasność wylała się z tego otworu - domyśliłem 7038 Wstep| jej z karbów posłuszeństwa wyłamać, ja tego nie próbowałam, 7039 1 | wiośnie, ku nowym kwiatom wyleci, a tobie będzie smutno za 7040 4 | musieli, jak dzieli trupem wylęgłe z niego robactwo - piękny 7041 4 | drugiego zaczęli mi różne wyliczać stroje.~- Przebierz się 7042 4 | szła między nimi rozmowa i wyliczali wszystkie przepychy, kosztowności, 7043 5 | zaledwie wstępowałem w wyłom ściany i opierałem głowę 7044 Wstep| Niziutki, czarnym marmurem wyłożony, miał dokoła brązową galeryjkę 7045 3 | i musi tworzyć, bo tego wymaga organizm całej jego istoty, 7046 Wstep| natchnienia; lecz zawsze wymagać - żądać - cenzurować - to 7047 Wstep| została po części owym bóstwem wymagającym ofiar z życia, szczęścia 7048 Wstep| uchyliła się przed żadnym wymaganiem swojego sumienia; gdy uznała, 7049 4 | Pójdź kobieto piękna, moja.~Wymarzona, wyczekana, ~Wypragniona, 7050 4 | która zakonną przysięgę wymawia, Bogu się oddaje - Bóg wiecznie 7051 Wstep| nie dotknąć. Kiedy jej raz wymawiałam taką niemiłosierną sprawiedliwość, 7052 Wstep| odrębną oryginalnością. Wymawiano mu ją nieraz, lecz ja się 7053 4 | światłami upiłem się niby wymiarkowaną na ten skutek dozą wschodniego 7054 6 | mu za to sprawiedliwość wymierzy...~- Oj! Henryku, Henryku, 7055 Wstep| zawróciło, by ten lub ów nie wymodlił do niej najgorętszej młodocianego 7056 4 | żadnej piosnki mojej, nie wymówiłbym żadnego słowa ze słów uczuciu 7057 Wstep| warunkami, w których te słowa wymówione były; ze zmianą warunków 7058 1 | jak gdzieś na dnie serca wymówionym słowem, i nie wiem czemu, 7059 Wstep| szkice, miał wielki dar do wymowy i często nam prawił zachwycające 7060 Wstep| który w nienaturalnych, wymuszonych rozwija się warunkach - 7061 3 | też artysta sam z siebie wymyśli wrażenie jakiego dźwięku, 7062 Wstep| powolnym narzędziem swoich wymysłów i pragnień - oszukuje się 7063 2 | natchnienia brak wspomnień wynagrodzić, to doprawdy trudniej jeszcze; 7064 5 | bardzo ucieszył mój dowcip w wynalezieniu tak prostej przyczyny. Rozpatrywałem 7065 6 | węgle i wyszedł, i świecę wyniósł, a ja się jeszcze na otworzenie 7066 5 | taż sama krągłość ramion i wyniosłość piersi, tenże sam odcień 7067 4 | dziwna sprzeczność z czołem wyniosłym i rysującym się w każdy 7068 2 | przejęło, tak okropnego wyniszczenia śladów na niej dostrzegłem.~ 7069 Wstep| przynoszą, a nawet i takich, co wynoszą ze wspólnej towarzystwa 7070 5 | jednostajnie zanurzała i wynurzała się wśród płynącego dokoła 7071 5 | święto? - spytałem jej.~- Oh! wyobraź sobie, że na przykład święto 7072 6 | koniecznie, jak sobie wielu dziś wyobraża, jak niejeden tłumaczy i 7073 6 | buchał język płomienny, inny wyobrażał smoka, inny dziewicę w koronie, 7074 2 | nieszczęściem, jak ty ją sobie wyobrażasz, Beniaminku. Tobie się zdaje, 7075 5 | i mając jakieś niepewne wyobrażenie, że choć to ubiór mniej 7076 Wstep| obłoków, pod którymi by malarz wyobraził śniegi Północy i kwitnącą 7077 5 | się wzięło, lecz wkrótce wyobraziłem sobie, że bez wątpienia 7078 4 | rozpamiętywa te piękne słowa i wypada mu, że w istocie, ponieważ 7079 5 | przemówiła do mnie, zaraz tak wypadało, że powinienem był wstać, 7080 Wstep| paroksyzm, byłbyś nam ten wypadek opowiedział - rzekła Augusta.~- 7081 5 | przedmioty, okoliczności, wypadki i przeciw każdemu widomemu 7082 Wstep| będzie - wskutek osobliwego wypadku.~- Co za szkoda, że dzisiaj 7083 1 | palec nacisnął - strzał wypadł i śnieg się zarumienił czerwoną 7084 6 | książkę, która ojcu z rąk wypadła przed pierwszą moją czytania 7085 5 | widzisz, zasłonę i gdy mi wypadło głowę twoją w głębszy cień 7086 4 | ukołysałem, że mi cugle z rąk wypadły. Jechaliśmy lasem, gęstość 7087 Wstep| sama co i innym suma im wypadnie. Biedni marzyciele! Oh! 7088 Wstep| odgadnąć pokorną na kiedyś i wypartą z indywidualności swojej 7089 3 | echo dętych instrumentów wypełnia. Czasem też artysta sam 7090 5 | byt jest prawdą jedyną, wypełnienie bytu przypadkiem, kształty, 7091 5 | kagańców oświecił, jej kształty wypełniły się innym duchem - ona była 7092 2 | usta purpurą świeżej krwi wypełnione, czoło, jakby od niewidzialnej 7093 Wstep| uzyskać, lada ziameczko drobne wypielęgnować. To się na nic nie przyda, 7094 6 | ja stara zobaczysz, jak wypielęgnuję i wyhoduję nową młodość 7095 Wstep| bardzo piękną panią, on się wypierał - ja bez myśli rzuciłam 7096 1 | twoją makolągwą, wyżywioną, wypieszczoną przez całą zimę - teraz 7097 4 | dziecię ukochane, dziecię wypieszczone, dziecię szczęśliwe - dziecię 7098 4 | rozpuszczoną z napojem wypiję, moim ten, co legnie w grobie. 7099 5 | czasu tymi jasnymi zgłoskami wypisane: "Wszystko było - ty jesteś - 7100 6 | A nie nad ich zgonem wypłynęły najbardziej gorzkie łzy 7101 2 | tylko rzekła:~- Zabawnie wypowiedziałeś wielką prawdę, Cyprianie, 7102 Wstep| choć mu jej słowa nigdy nie wypowiedziały. Jadwiga dla każdej piękności, 7103 4 | Bogiem stanowi, a nie tę wypożyczoną jałmużnę, z której wy się 7104 5 | odnajdywałem siebie i ona wypożyczyła mi nowej jakiejś władzy 7105 4 | Wymarzona, wyczekana, ~Wypragniona, wywołana, ~Do mnie! do 7106 Wstep| przyszłości, aby lada ustąpienie wyprosić, lada pochwałę uzyskać, 7107 4 | mnie? - Nareszcie młodszy wyprostował się i umilkł, a starszy 7108 6 | już nie mogło z tego stanu wyprowadzić. Czasem jeszcze przebiegały 7109 2 | rzekł jak najobojętniej i wypróżnioną szklanką mocno w stół uderzył, 7110 1 | Oczy, na które do połowy wypukła zachodziła powieka, wyrażały 7111 3 | miejscu czaszki tworzy pewną wypukłość - nic więcej, wierzcie mi. 7112 4 | zapomnienie tylko dłoni mojej nie wypuszcza.~- Przyszedłem pożegnać 7113 6 | mną - zawołałem Ludwinki, wypytywałem jej o różne drobiazgi, słuchałem 7114 Wstep| gęstą, z zimnego rozsądku, wyrachowania i obojętności poczwarkę. 7115 Wstep| wszystkich pozorów. On, wyrachowany, całą nadzieję swej przyszłości 7116 4 | grono, po tych ostatnich wyrazach jeszcze więcej kobiet i 7117 1 | wypukła zachodziła powieka, wyrażały zwykle poważne zamyślenie 7118 3 | jego, w takim, jak on go wyrazami malował, Alcybiadesie.~Czułem, 7119 Wstep| jej było surowe, sposób wyrażania się cierpki i ostry - ale 7120 Wstep| Jakaś niepojęta, że się tak wyrażę, elastyczność umysłu i zdania, 7121 6 | scholastycy nad subtelnością wyrażeń, a tu między nami siedzi 7122 Wstep| cnoty rozumieć, to się źle wyraziłaś, Emilio, takich cnót nie 7123 1 | domyślną należnością, niż wyraźną ugodą dostała. Może już 7124 1 | to miało i rzekła nieco wyraźniejszym, ale zawsze tak stłumionym 7125 Wstep| dobrem sąd niezachwiany, wyraźny, stanowczy, a zawsze z zimnym 7126 1 | jakimsiś wyraźnym, choć nie wyrażonym głosem rojących się nad 7127 4 | rozsądek najpośledniejszy wyrób ludzkiego mózgu, szmatka, 7128 6 | moje były jedynie nerwowym wyrobem i że mię nic nie bolało. 7129 4 | was pójdzie i wcześniejsze wyrobi mi posłuchanie.~Ledwo tych 7130 6 | przekonacie, jaki nam z niego wyrobnik przybędzie.~- Za późno już! 7131 Wstep| oburzenia, skargi, potępiających wyroków nie znały usta Emilii - 7132 5 | rzekła zimnym głosem sądowego wyroku:~- Ja ciebie nie kocham - 7133 2 | ustąpić.~- Z zupełną pewnością wyrokuję w tym względzie - mówił 7134 4 | uczucia święcone, ~W szczęście wyrosłe i w cnoty wszczepione. ~ 7135 Wstep| potem muzykę, upodobania jej wyrównywały w sile i zmienności namiętnościom 7136 6 | właśnie dlatego, by się wyróżnić od tych, co wszystko przedsięwziąć 7137 1 | stanowczo osobną w moim życiu wyrył pamiątką. Zdaje mi się, 7138 1 | paszczęce i mógłbym je anatomowi wyrysować bez uchybienia żadnego.~ 7139 Wstep| oni chcą od tego chłopca? Wyrysował im tyle ślicznych obrazków, 7140 3 | jakiego dźwięku, sam sobie wyrysuje nigdzie nie widziany obrazek! 7141 Wstep| Porównajcie sumy ogólne i wyrzeczcie dopiero, czy ja zbłądziłem 7142 Wstep| opieki. Dla matki byłby się wyrzekł wszystkiego, przez matkę, 7143 6 | się tak nawet w złudzeniu wyrzekła.~- Oh! toś ty jeszcze bardzo 7144 5 | słowa. Jeśli czujesz, że, co wyrzekłaś teraz, jest tylko dowolną 7145 6 | przekleństwa, którego jej usta nie wyrzekły nigdy i myśl nie pomyślała 7146 6 | pomnij złego, Beniaminku - wyrzuć z serca przeszłość całą, 7147 3 | przekleństwem na ustach, wyrzuca piekielne szyderstwo Bogu 7148 6 | przeszłość całą, tylko nie wyrzucaj tej miłości, którą nas kochałeś 7149 6 | która się tak na jednostkę wyrzuci i zmarnuje...~- Lecz gdyby 7150 4 | to co istnieje - to Bóg wyrzucił z siebie i to jest światowe 7151 5 | cały ten ustęp na kawałku wyrzuconej przez okno gazety: - Hrabia 7152 4 | zepsucia przeznaczonych, jak w wyrzuconych na śmiecie klejnotach. Widziałem 7153 6 | to był pierwszy, jedyny wyrzut, który mię spotkał.~Nic 7154 2 | nie wiem, jednak z pewnym wyrzutem mu rzekłem:~- Zdaje mi się, 7155 6 | biedne serce cierpkością mych wyrzutów, jak gdyby ona trosk może 7156 6 | dziesiątki kierowej, rubinami wysadzanej na tle mieniącym się jak 7157 1 | którą na kilka stai rodzice wysadzili gościniec - ja sam trzymam 7158 5 | podobno mieć nie będzie - wyście marzyli, kochali, pragnęli, 7159 2 | mówić do mnie o koniach, o wyścigach, o tych przemianach zwątpień 7160 4 | olbrzymich postaci - przestrzeń wyścigła mię w górze wielką z rozpiętymi 7161 2 | jej uciekniesz - czy ją wyścigniesz - a słyszysz, jak to się 7162 4 | chce mnie prawem prostego wyścigu uprzedzić. Lecz nie z Sokołem 7163 5 | domów pływały po nich jak wysepki maleńkie, a drzewa majaczyły 7164 5 | dziobami kruków żarłocznych. Wysiadłam więc na ląd, rozpostarłam 7165 Wstep| za to okropność daremnych wysileń i ciężkie próby strudzenia - 7166 4 | świata nie było. Wtem nagle wyskakuje masa czarna, ogromna - to 7167 4 | jak gdyby własna myśl moja wyskoczyła z głowy i znów do niej cudzym 7168 5 | daleko od sióstr i braci wysłano? Czemu zły duch mojego konia 7169 5 | powiedziałem jej wszystko; Aspazja wysłuchała mię bez oburzenia, bez wstrętu, 7170 Wstep| przynajmniej, o ile nie wysłuchany, o tyle z wolna inne przyjmował 7171 6 | rozumna, jak dowcipnie się wyśmiał, gdy między papierami biednego 7172 4 | piętnastoletnich, co dla zabawy i wyśmiania twych gości przerzucali 7173 2 | którzy próżność niewczesną wyśmieją - daj pokój - tobie w gyneceum 7174 6 | nie miał. No, proszę, to wyśmienite doprawdy! - bez wszelkiego 7175 Wstep| samolubstwo usprawiedliwić. Wzrost wysmukły i powiewny jak topolki młodej, 7176 6 | siebie, z siebie nic nie wysnuli dla świata. W naszą pierś 7177 Wstep| tchórzostwa i podłości. Od wysokich do niskich, kto kłamie, 7178 4 | młodszy chłopiec po odejściu wysokiego jegomości. - Będę na balu 7179 Wstep| znajdował się w dosyć dużym i wysokim pokoju, że ten ogień niepokalany 7180 Wstep| tak snadnie wzbiła się na wysokości człowieczeństwa, tak wygodnie 7181 4 | zamknął - ach! to cuda, ~Czyż wyśpiewać mi się uda, ~Com ja widział, 7182 3 | włócznią śmiertelnie rani. Żeby wyśpiewał piosenkę miłości, kładzie 7183 Wstep| ważnej naradzie jeszcze nie wystąpiłeś ze swego milczenia. Większość 7184 5 | przyjemność w życiu. Któregoś dnia wystarałem się dla niej fuksji, prześlicznego 7185 6 | na zrównanie gruntu nie wystarcza i trzeba nieraz w dół rzucić 7186 Wstep| pełna i zawsze samej sobie wystarczająca, jej charakter stały i mocny 7187 Wstep| dwunastotomowe pamiętniki wystarczyło, każdy tom in 8-vo i bez 7188 3 | mistycyzmu, niech sobie wystawi, że w tej chwili dwa duchy 7189 5 | wszystkie książki, jakie były wystawione na Lipskim jarmarku. - O! 7190 6 | przekonał, że cię kocham znowu. Występek świadczy przeciwko postępowaniu 7191 4 | boleścią i łzami,~I przed występkiem ona cię obroni~Swoją świętością 7192 6 | całą, że nawet zabójstwa i występku nie chcę z niej wyrzucić - 7193 6 | znaleziono. Tylko ten Beniamin występny, on śmiał pokochać całą 7194 6 | rozdzielała się niby, wola występowała ze mnie, boleść opuszczała 7195 6 | przed sobą, tyle razy zimno występowało na całą skórę moją i mimowolnie 7196 Wstep| niezmiennie, a entuzjazmu wystrzegał się jak zbrodni. - Każdy 7197 4 | pani mną - i chciałem rękę wysunąć, lecz mi ją silniej jeszcze 7198 4 | szyi końskiej ciemna postać wysunęła się przede mnie. Deszcz 7199 4 | natchnieniem.~- Dobrze, braciszku! Wyświadczę ci tę samą przysługę i tłumaczyć 7200 5 | ruszać się, bo albo mnie wysyłała po Cypriana, albo prosiła, 7201 1 | żwirem drobniuteńkim na dnie wysypana, że tylko liczyć, tylko 7202 5 | gdybym musiał kawałami wyszarpywać moje serce temu złudzeniu, 7203 4 | erudycji nie starczy na wyszczególnienie daty z tego czasu, który 7204 5 | długich czarnych togach, wyszczerzało do mnie ponadpsowane zęby 7205 2 | zgarbaciał, broda naprzód wyszczerzyła, szczęki kościste ledwo 7206 6 | zmieszały, to jakieś ciche słowa wyszły. Bądź co bądź, ja tej godziny 7207 Wstep| przedrzeźniała ją Felicja.~- Zbyt wyszukany środek - po prostu kieliszka 7208 1 | Molocha pogłaskał, za uszy wytargał, w łeb szeroki pocałował, 7209 Wstep| kapelusz, odzież trochę wytarta, zgubione rękawiczki, ciasna 7210 1 | zamyśliła się, czy nad sposobem wytłumaczenia, czy nad treścią wyrazu, 7211 1 | nawet spytać zapomniałem o wytłumaczenie dla mnie zupełnie niezrozumiałych 7212 4 | Wszystkich beczek nie wytoczy, ~Kto na wieki zamknie oczy, ~ 7213 3 | swego niespokojna. Cyprian wytrącił mi z rąk na wpół odwiniętą 7214 6 | Radzę ci pierwej butelkę wytrawnego wina wlać sobie do żołądka; 7215 Wstep| gwałtownie uczuć, trudnych a wytrwale dokonanych przedsięwzięć. 7216 Wstep| którzy z miłością w dobrem wytrwali? Porównajcie sumy ogólne 7217 Wstep| urzeczywistnieniu swoich pragnień wytrwałość. Jakaś niepojęta, że się 7218 Wstep| potrzebne lub sprawiedliwe, z wytrwałością szła ku spełnieniu tego, 7219 Wstep| uczucia tylko brał siłę wytrwania pośród wszelkich trudności, 7220 1 | nie pożałował i czasu. Wyuczył się koszykarstwa, wiązał 7221 6 | odpadłej drodze jego. Niech się wywiązuje z długów zaciągniętych względem 7222 6 | obhaftowanych złotem dworaków, wywiędłych w rozpuście dudków, legiony 7223 5 | latach dziwny jakiś wpływ wywierała na mnie. Pamiętam, kiedy 7224 1 | się wpatrywać, bo za okno wywieszona makolągwa prześlicznie śpiewać 7225 4 | już przecie głos ludzki wywiódł mię z tego odurzenia, w 7226 Wstep| nienawiść lub chęć zemsty wywołał. Wstręt i pogarda śladem 7227 5 | człowieka. Ta spokojność wywołała ze mnie wściekłą i dziką 7228 4 | wyczekana, ~Wypragniona, wywołana, ~Do mnie! do mnie pójdź!~ 7229 1 | kiedyś, gdy wam się uiszczę z wywołanej życzeniem waszym powieści 7230 4 | ostateczność wtedy nową siłę wywoływała ze mnie - mogłem jej odpowiedzieć 7231 1 | się cieszył, bawił, albo wywracał na ziemię. Karol przyjął 7232 1 | podobał, to go na ziemię wywrócił i trzymał go spokojnie, 7233 6 | dostawał, jak przegryzał serce, wyżerał oczy, jak potem dłonie Aspazji 7234 4 | szalonym, ~Tak diabelsko wyzłoconym, ~Że bierz tylko garścią 7235 Wstep| kiedyś zbawionym, i trzeba wyznać, że nigdy szczerze na ten 7236 Wstep| grzechem. Co do mnie, szczerze wyznaję, że daleko pochlebniejsze 7237 Wstep| jestem bóstwo indyjskie i wyznanie Brahmy - dokończył żartobliwie 7238 Wstep| na uzupełnienie tylko, na wyższą doskonałość władz i skłonności 7239 Wstep| położenie w świecie niezawisłe, wyższe zdolności umysłowe i prawą 7240 5 | to serca wystarczy - ja o wyższość potęgi walczyć z tobą nie 7241 Wstep| charakteru - jego mierność ukrytą wyższością - jego lenistwo, jak mówiła 7242 5 | tajemnicą - to bym miał. Na wyższy sylogizm nie mógł się wtedy 7243 Wstep| Gdziekolwiek teraz jesteś, Leonie - wyzuj się z ciasnej niewłaściwego 7244 4 | woli, to mię zwykle właśnie wyzwalało spod zewnętrznych wpływów - 7245 2 | złym. losom najdumniejsze wyzwanie. Szalony!...~Cyprian słuchał, 7246 3 | dusza z przewagi nerwów wyzwolona, świat ziemski daleko w 7247 4 | potem śmiech przycięty, wyzywający i szelest niby długiej szaty, 7248 4 | dodała z półuśmiechem tak wyzywającym, tak zalotnie czarownym, 7249 2 | śmiało nieszczęście do walki wyzywam, będę brzydszym, ale będę 7250 1 | klatkę z twoją makolągwą, wyżywioną, wypieszczoną przez całą 7251 4 | urodzenia.~- Dobrze, jeśli wzajemne odbiorę zwierzenie.~- No, 7252 Wstep| codziennych sprawach, ani wzajemnego przywiązania w rodzinach, 7253 Wstep| młodości mojej też same wzajemnej uczynności i przyjaźni zachowam 7254 2 | Gdy pierwsze uniesienie wzajemnych powitań uspokoiło się nieco, 7255 4 | szaleńcowi, choćbyśmy we wzajemnym starciu wszystkie kości 7256 2 | przecież wszystkie arterie wzbierają czerwieńszym sokiem, niby 7257 5 | ciemnych, przez otwarte okno wzbił się ku nam głos czysty, 7258 Wstep| gwiazdeczka, tak snadnie wzbiła się na wysokości człowieczeństwa, 7259 Wstep| ujmują przecież, same nią wzbogacić się mogą. - Emilka nie wątpi 7260 Wstep| kominku. Gawędki wieczorne wzbogaciły się różnymi szczegółami 7261 3 | kładzie spokojne ucho na wzburzonej piersi, nastraja do gry 7262 4 | zdrażnione, mózg użyciem opium wzburzony, niektóre władze umysłu 7263 3 | sama niedbale wyciągnięta wzdłuż ciała twego opadła, szyja 7264 6 | moja! bym się lękał twej wzgardy, bym nie dowierzał twemu 7265 5 | tobie - mnie ty wybrałeś, ty wziąłeś sobie spośród świata całego 7266 1 | Adaś zbliżył się do niej i wziąwszy w obie ręce ową złotowłosą 7267 5 | głębszy cień jeszcze usunąć, wzięłam ją do rąk; a ty wtedy westchnąłeś 7268 5 | a ty zstąpiłaś ku mnie, wzięłaś na ręce, życie przywołałaś 7269 5 | wytłumaczyć sobie, skąd się wzięło, lecz wkrótce wyobraziłem 7270 5 | lecz bezprzestannie. Sama wzmianka o jakiej bądź zmianie miejsca 7271 1 | młodszy byłem. Otóż więc we wzmiankowanej chwili moich wspomnień widzę 7272 Wstep| pełnienia cnót obowiązkowych wznieść siły swego ducha do twórczych 7273 4 | nim się ku jej obliczu wzniesie - a od ziemi do jej oblicza, 7274 2 | duchem potężni, inteligencją wzniesieni, przyznaniem szlachetni, 7275 2 | formą najorganiczniejszego wzniesienia się ludzkiej natury w pełność 7276 Wstep| entuzjazmu z najczystszym ducha wzniesieniem i obok tego jeszcze dar 7277 5 | patrzyła w oczy, ku jej oczom wzniesione, i mówiła mi:~- A widzisz, 7278 6 | dotknął, a później czoła wzniesionego, a później... kilka drobnych 7279 1 | owego, jak na tylnych łapach wzniesiony odwrócił się do nieprzyjaciela 7280 6 | klęczącego na środku salonu, z wzniesionymi ku niebu rękoma, z głową 7281 6 | głowę swoją trzymający, wzniósł oczy na Emilię - była jakaś 7282 1 | czynów swoich, wszystkich wzniosłych zamiarów, wszystkich może 7283 Wstep| to, co zbawiennym wpływem wznosi, kształci i uszlachetnia 7284 Wstep| zdania Felicji łatwiej nawet wznosić, niż zniszczone podźwigać; 7285 6 | wioseczkę maleńką - krzyż się wznosił u rozstajnej drogi, spoza 7286 5 | wznoszeniem i opadaniem światła wznosiła i opuszczała głowę swoją; 7287 6 | architektów - kiedy się wznoszą kolumny portyków, kiedy 7288 6 | szepnęła Augusta.~Beniamin nie wznosząc nawet oczu równie półgłosem 7289 4 | Czym westchnienia pierś wznoszące, ~Czym są usta pałające, ~ 7290 5 | która zupełnie do miary z wznoszeniem i opadaniem światła wznosiła 7291 1 | Beniaminku, że gdy wieczorem wznowiono o wkrótce nastąpić mającym 7292 5 | ulanych na herkulańskie wzory, tryskała jasność rażąca 7293 4 | przybysza; one zrodziły się i wzrosły wśród tych przepychów - 7294 Wstep| samolubstwo usprawiedliwić. Wzrost wysmukły i powiewny jak 7295 4 | jak inni ludzie, wysoka wzrostem i ciałem - ona wysoką postacią, 7296 6 | może myśleliście, że byłem wzruszony, do głębi duszy przejęty - 7297 5 | przedsięwziąłem pokorą ją wzruszyć - zacząłem do niej mówić 7298 1 | trawami owadów, hukających żab po stawach, drżących w chłodzie 7299 1 | Ludwinkę. Jak zwierciadełko zabawił mnie ten obrazek, lecz z 7300 Wstep| nieszczerym ugrzecznieniu, zabawnej intrydze - ot tak sobie 7301 2 | Bronisława tylko rzekła:~- Zabawnie wypowiedziałeś wielką prawdę, 7302 1 | się dziwna powieść bardzo zabawnych zdarzeń - uśmiejecie się 7303 4 | piętnastoletnich, co dla zabawy i wyśmiania twych gości 7304 Wstep| od staczania się głowien zabezpieczającą, dwie żelazne podstawki, 7305 6 | otrzyma? - Daremne wasze zabiegi! Zostawcie go lepiej na 7306 2 | do spoczynku potrzebnych zabierać. Poszliśmy oba za jego przykładem, 7307 3 | słowem ścierała jego potęgę, zabierała mu chwilę po chwili życia 7308 6 | martwość, już mi się nawet zabijać nie chciało i poszedłem 7309 5 | ta szlafmyca i pierzyna zabijały mnie - a tymczasem nad głową 7310 1 | potem głośniej dodał:~- Zabijemy wilka, Beniaminku!~- Jak 7311 5 | nudny, ubogi i śmieszny - zabiłeś smoka w jaskini wawelskiej, 7312 6 | wszystkie razem od razu zabiły, ani tak ukoić, żebym choć 7313 6 | jak to patrzą okropnie zabitego źrenice, to się nie lękam 7314 4 | wolna, aż perłami drobnych ząbków błysnęły.~- Przyznajcie 7315 1 | jakoś w naturę moją, nie na zabobon, nie na słabość charakteru, 7316 5 | dotknięcie tych ust trupich i zabójczych.~Albercie, wszak już raz 7317 6 | uznaję - tak całą, że nawet zabójstwa i występku nie chcę z niej 7318 Wstep| najpoczciwsze serce. Mogłeś mu zabrać płaszcz i zegarek, czas 7319 6 | pod powiekami, jakbym ją zabrał był w spojrzeniu, unosiła 7320 6 | rozstajnej drogi, spoza dworskich zabudowań niby palce olbrzymiej dłoni 7321 6 | kołomyjek uczyła, dla Józefa zabudowania folwarczne z jakiegoś zamożnego, 7322 4 | ostatni wyraz oba malce zachichotały głośno.~- Więc i ty się 7323 Wstep| między jednym a drugim wielka zachodzi różnica, w niej zaś do jednego 7324 1 | które do połowy wypukła zachodziła powieka, wyrażały zwykle 7325 1 | to wszystko jest Bóg...~I zachowałem słowa Bronisławy, jako sama 7326 Wstep| wzajemnej uczynności i przyjaźni zachowam stosunki - ja kupię dobra 7327 5 | przejścia przez pokój, wyjęcia zachowanego między książki listu i podania 7328 2 | powrotu ten kawałek opłatka zachowany - i według słów swoich szła 7329 2 | tchnące dziś pełnią życia - zachrypłe kaszlem, zerwane astmą; 7330 Wstep| silnie, że jej boleść nie zachwiała, tak wysoko, że jej śmieszność 7331 5 | dotkliwe nogi mi podcięło - zachwiałem się i upadłem, upadłem w 7332 6 | razu w tę lub ową stronę zachwieje, podtrzymajcie go na tej 7333 5 | starożytnościach etiopskich i zachwycającej książeczki drobnych poezyj 7334 5 | przypatrywałam ci się z zachwyceniem; na koniec widząc niezmierną 7335 3 | cudnie zrobioną Matką Boską w zachwyceniu stałem, usta, co się nie 7336 Wstep| Nad czym się uniesiesz i zachwycisz, to łatwiej spełnisz i wcześniej 7337 5 | kolan, tym pieszczonym, zachwyconym, tym kochanym, byłem ja. 7338 Wstep| ciesz się, płacz i unoś zachwytem według natchnienia chwili 7339 Wstep| rzutami szalonych pragnień, zachwytów, zniechęceń i uwielbień. 7340 Wstep| potem znowu jedną chwilą zachwytu, jednym promieniem piękna 7341 6 | Niech się wywiązuje z długów zaciągniętych względem społeczeństwa jedyną, 7342 2 | zwyciężyło go jednak na chwilę - zaciął się nagle i długo tłumionym 7343 1 | praw natury nie cofniemy, zaciążyliśmy nad głębią, trzeba spadać - 7344 Wstep| podobieństwo leżało w upornej zaciętości, z którą wszystkie swoje 7345 1 | przygotowaną dla mnie kolebką nie zaciężyła żadna skarga, ni to starszej 7346 3 | skrępowano; nagłym ruchem zacisnąłem palce na palce, że aż mi 7347 5 | wykładany - pamiętam, jak na zaciśniętych dłoniach brodę oparła, jak 7348 5 | Beskidem może, w rozkosznej zaciszy książęcego ogrodu, na marmurach 7349 4 | nadspodziewanym spełnieniu trochę się zaćmiło w oczach, trochę pokręciło 7350 5 | naszą wspólną przyszłość zaczarować! Inaczej się stało - powstydziłem 7351 6 | dokoła, jej słowo w piękność zaczarowało ten świstek maleńki... - 7352 1 | dziwnych wyrazów, jak np. zaczarowana księżniczka, piękny rycerz, 7353 4 | wezgłowiu w pysznym salonie zaczarowanego zamku. Ona stanęła przy 7354 5 | znam go wcale - a jednakże zaczekaj... kochać... kochać ciebie - 7355 Wstep| przykładem Teofila.~- No, to zaczekajcie, muszę sobie wszystko od 7356 Wstep| prawdziwość jego charakteru zaczepiała. Tak niebezpieczny talent 7357 Wstep| oczyszczenia; jeśli wzgardą nie zaczepiła, to przeszła obojętna, tuląc 7358 6 | człowieczeństwa pełnią - odpowiedział zaczepiony.~- Oho! już się pan Leon 7359 6 | dla nich pieszczota jest zaczerpnięciem sił nowych, nie wydaniem 7360 6 | własnej indywidualności zaczerpnięty). Oto człowiek zdolny, poczciwy, " 7361 2 | kościółku na mszę pasterską zaczęto...~Przepraszam państwa... 7362 1 | drobniejszego rodzeństwa, że się zaczną dla niego chwile przymusowej 7363 6 | dawniej - z tą miłością zaczniemy jeszcze bardzo piękne życie - 7364 2 | bodaj czy już i siwieć nie zaczynają, skóra na chudych policzkach 7365 4 | Uścisnę rękę, która cios mi zada, ~Otrę łzę każdą lub razem 7366 Wstep| wyłącznej służby i zupełnego żądająca poddaństwa, u nas głowy 7367 4 | zdołałem jedna z nich już żądaną podawała lutnię.~Czy to 7368 6 | vel Kain posądzał mię o zadanie trucizny - ja roześmiałem 7369 3 | boleści; lecz gdy nas to zadrażni, co nawet innym na jeden 7370 5 | pod pchnięciem sztyletu zadrgną rysy jej twarzy i usta jękną 7371 2 | nagle świeca, którą trzymał, zadrżała, upadła z lichtarzem na 7372 3 | nieudolnością. Zrobiwszy tyle, zadrżałem... bo mi się zdało, że już 7373 3 | wiem, jakim spadkiem myśli zadumałem się nad wszystkim, co mi 7374 Wstep| ślepym niedoświadczeniem, z żądzą płomienną. Przeczuwało się, 7375 4 | twojej duszy ~Chęci szalone, żądze niespokojne ~I namiętności 7376 1 | rzadkiej siły i odwagi, zadziwiającego instynktu; nigdy nie ukąsił 7377 4 | objęte z trzech stron trzema zadziwiającej wielkości zwierciadlnymi 7378 4 | spogląda wkoło? Ludzie do zadziwienia skłonni nie sprzeciwiają 7379 4 | i wytłumaczyć. Chłopcy z zadziwieniem po sobie spojrzeli.~- Przed 7380 4 | Czy widzisz, jak mętnym i zadziwionym okiem spogląda wkoło? Ludzie 7381 6 | ale gdy w nocy na mszę zadzwonili, matka już wstać nie mogła 7382 4 | stanęli, kopyta jego o bruk zadzwoniły. Rozeznałem jakieś załamy 7383 3 | gwałtownością pierwszej żądzy, ze słabością ostatniej 7384 4 | szaty. Właśnie ta, co cię zagadła, jest wielką kapłanką Izydy 7385 6 | Znośniej, Ludwinko? - zagadłem ją nieufnie - czy ty mi 7386 4 | Greków? Strój Ateńczyków? - zagadnąłem niechcący.~- Oh! są! Są 7387 Wstep| przerywanym głosem odpowiedział zagadniony.~- Byłam pewna tego - rzekła 7388 4 | nieskończoność jakiegoś ciemnego zagajenia, które białym kwieciem pomarańczy 7389 5 | roztworzone na jakieś gęste zagajenie drzew rozłożystych i wonnych. 7390 2 | oczy mi wpadły, wyblakły, zagasły, włosy zrzedniały, bodaj 7391 3 | niby okręt, co wszystkie żagle na wiatr pomyślny rozpuści, 7392 6 | ruchem i ciągłą czynnością zagłuszać głos boleści rozdzierającej 7393 4 | kwikiem końskim nazywają, zagłuszył wszystko - poczułem drgnięcie 7394 4 | kamieniach lub po piasku, że po zagonach, lub po łąkach pluskających 7395 6 | przyjąwszy, tak dobrze nim zagospodarowała, że w jej ręku wszelki tysiąc 7396 Wstep| moździerzu, nalał wodą wiślaną, zagotował przy wulkanie, odcedził 7397 5 | słońce wszystkimi promieniami zagrało po szklistości jej ciemnozielonych 7398 5 | cierpiałem, mnie śmierć zagrażała, a ty zstąpiłaś ku mnie, 7399 5 | Beniaminie! Ogień zniszczył zagrodę moją, wiatr pustymi stodołami 7400 Wstep| skakała wesoło, aż na koniec zahaczyła się o przedmiot niewyczerpany, 7401 Wstep| wydatną w tym, co czynił, tak zainteresowaną w tym, czego pragnął, tak 7402 3 | świat mój był najcudniejszym zaiste światem, ale światem maleńkim, 7403 4 | przemówiłem bez uśmiechu, bez zająknienia, głosem stałym i pewnym 7404 3 | pierwszy miejsce przy nim zająłem, lecz gdy się wszyscy rozeszli, 7405 1 | zasadziliśmy, kwiateczki świeżością zajaśniały.~- Im tu będzie lepiej - 7406 Wstep| dźwięczały. Czasem uroda kobiety zajęła ją tak żywo jak oczarowanego 7407 5 | swej komnaty czym innym zajęta, wstała i przyszła zobaczyć, 7408 Wstep| sobą walki, jej dni były zajęte i czynne użyteczną pracą, 7409 6 | nawet, że Aspazja sama już zajeżdża, już wchodzi, już mi ręce 7410 Wstep| co tak ciągle drugimi się zajmowała, mogła słuszniej niż sto 7411 6 | drzewo jak na złość nie zajmowało płomieniem. Wreszcie buchnęło 7412 Wstep| serca. Wszystkie dzieci zajmowały ją tak szczerze, jak zajmują 7413 Wstep| zajmowały ją tak szczerze, jak zajmują owe dobre matki, co w nich 7414 5 | nadzwyczajne, które miało zajść tak daleko i zniknąć tak 7415 Wstep| prawdy w jej najtajniejszych zakątkach, że prawda i osobiste uczucia 7416 2 | hałasu mózg ci w głowie zakipiał, ręce drżą od cugli, oczy 7417 3 | błogosławieństwa, jak w czarosilne zaklęcie talizmanowej formułki, to 7418 4 | był śpiewem, pocałunkiem, zaklęciem, a jednak puściła rękę moją - 7419 5 | jeszcze - mieć! - w te słowa zaklęły się zwroty wszystkich myśli 7420 5 | zaczynała tysięczne cudowności o zaklętych księżniczkach, o salamandrach, 7421 1 | jego dziką Murzynką, jego zaklętym w konia płomieniem. A było 7422 5 | cichym jak myśl i prosiłem, zaklinałem, żeby mi wstać pozwoliła, 7423 4 | nauczyłem - ale mój drogi, zaklinam się na wszystko, nie zdradzaj 7424 3 | Cyprian! Jego życie stargane, zakłócone sny mojej młodości! Czyż 7425 Wstep| obliczyć, ile znacie ludzi zakochanych, którzy się na nic nie zdadzą, 7426 4 | Gdy ręka twoja do nich zakołata, ~Gdy wołać będziesz przyjaciela, 7427 5 | swoje diabelskimi pazurami zakończone palce, była to noc właśnie - 7428 6 | przeciągu kwadransu życie zakończyła: ciało jej w tejże chwili 7429 Wstep| świętość była całej ludzkości zakonem - żeby świętością żył człowiek 7430 4 | łączy - dziewica, która zakonną przysięgę wymawia, Bogu 7431 4 | przeszłość do Boga - jak zakonnica do przysięgi - jak zapomnienie 7432 Wstep| długim ciągiem nieszczęścia zakorzenione w jej duszy. Te wady przynajmniej 7433 1 | po ramiona tym całunkiem zakraśniała, kiedy mimowolnym rzutem 7434 1 | kościółku, mnie się łzy w oczach zakręcą, gdy spostrzegę z dala przed 7435 2 | śmieszny, w głowie ci się zakręci, ręce ci zemdleją - daj 7436 6 | nad głową moją w powietrzu zakreśliła.~Oh! ja wierzyłem tym obietnicom, 7437 5 | długo przez ciemnych ulic zakręty. Do końca jednej ulicy przytykał 7438 2 | przeprowadził.~- To nic, to nic, zakrztusiłem się tylko - rzekł prędko, 7439 Wstep| świętym bez żony jak z żoną - zakrzyczał wyciągnięty na kobiercu 7440 5 | wołać o pomoc, ale woda zalała mi usta - zrobiłem machinalnie 7441 6 | wryty - po chwili dopiero załamałem popalone ręce i krzyknąłem 7442 6 | tak oczy krwią zaszły, tak załamane ręce głucho kościami chrzęsnęły, 7443 5 | postać w złocistej sukni z załamanymi rękoma, a rybak już leżał 7444 4 | zadzwoniły. Rozeznałem jakieś załamy murów, po odbiciu tętentu 7445 3 | w tej chwili, kiedy ręce załamywałeś, resztką snu przywidziało 7446 1 | poprzedniczka w rodzeństwie, załatwiła wszelką wątpliwość; kiedy 7447 1 | podobnych razach spokojność zalecał. Kiedy ojciec książkę roztworzył, 7448 4 | bo mię niby dźwięk muzyki zaleciał, niby gwar ludzkich głosów - 7449 6 | głuche milczenie cały pokój zaległo; dopiero po kilku chwilach 7450 Wstep| nad tysiące owych biernych zalet, które indywidualność bogacą, 7451 5 | stopniu wszystkie przedmioty zalewająca; przyznam się, że mnie też 7452 Wstep| czasem, że gdyby od niej zależało, to by nawet Judasz był 7453 Wstep| żadnych zewnętrznych nie zależy okoliczności. Szczęściem 7454 6 | że wszystkie owe nabytki zaliczyłem do ciężkich twoich przeciwko 7455 6 | musiała teraz nową przyodziać żałobą, świeżymi rozjątrzyć łzami. 7456 4 | półuśmiechem tak wyzywającym, tak zalotnie czarownym, że wszystkie 7457 3 | sił swoich nie ma po co żałować! Ja dziś rozumiem, dlaczego 7458 Wstep| stosunki - ja kupię dobra i założę fabryki, a dlatego po sławę 7459 6 | trzymam się tegoż samego założenia, wymagam jednej i tejże 7460 3 | przerzuciłem obie ręce na założone kolano. Nie wiem, czy ten 7461 4 | dniu takim był spokojnie z założonymi rękami chciał siedzieć, 7462 5 | Przez trzeci dzień rybak założył ręce, siedział nad brzegiem 7463 4 | błysku pioruna. I najpierw zalśniła mi tylko jej twarz blada 7464 3 | obraz; miałem wszystko, nie żałuję niczego.~I z ostatnim słowem 7465 5 | słaby, przeziębiony, czy żałujesz, żeś nie utonął?~- Nie, 7466 3 | do południa" albo jednym zamachem ściąć wszystkie głowy straszliwej 7467 4 | jesteś, kochaną być może, ale zamarła jasność twego oka, zastygła 7468 4 | jej oczy, były jak gdyby zamarłe od dawna, jak pożyczone 7469 5 | twarz jego smagały, a krew zamarzała na grubych szmatach, którymi 7470 2 | słuchać nie chciałeś - od zamętu, od hałasu mózg ci w głowie 7471 3 | artyście? A jeżeli też w zamian cierpień i krwi waszej da 7472 4 | rozmowy ~O twej przyszłości, o zamiarach twoich, ~O twej nadziei 7473 1 | wracałem uspokojony tym zamiarem i po drodze zbierałem kwiatki 7474 5 | biegłem boso. Według mojego zamiaru chciałem wielkie koło określić 7475 Wstep| wszystkie swoje przeprowadzał zamiary. Czasem były to sprawy zupełnie 7476 3 | Cypriana, byłbym się chciał zamienić w każdą kroplę ożywczej 7477 2 | stół uderzył, by zgłuszyć zamienione ze mną wyrazy.~- Moja rada, 7478 6 | znękany, tu dusza ludzka zamiera i nikt z was jeszcze nie 7479 Wstep| miłości! Świat taki nudny, zamierzchły, zbłocony. Każda godzina 7480 Wstep| wesołością zbliżał się ku zamierzonej mecie, choćby tam kogo w 7481 3 | rysów i układał je sobie w zamierzonych wrażeń odbicie; artystą, 7482 2 | długie palce od niechcenia zamieszały się w moje po góralsku na 7483 2 | zwycięzca hipodromu..."~Brat zamilkł i patrzył na mnie. - Jużcić, 7484 6 | masz nadzieję, Beniaminku?~Zamilkłem - na to jedno pytanie żadnej 7485 Wstep| się okropnie. Jej pojęcia zamknęły się w niektórych formułach 7486 Wstep| wyobraźni, ale dla niej samej w zamknięciu głębokim dźwięczały. Czasem 7487 1 | ku wodzie spuszczone, nie zamknięte, niezaspane były.~- Oh! 7488 5 | ubrano w złociste suknie, zamknięto w kryształowej trumnie, 7489 6 | znośniej? Z takim po wierzchu zamkniętym grobem, z taką na dnie zgnilizną - 7490 1 | spuścić kurek, choćby z zamkniętymi oczyma. Karol, który lubił 7491 4 | braciszku - przerwał nagle zamówiony tłumacz - dość tego, bo 7492 6 | zabudowania folwarczne z jakiegoś zamożnego, jak widać było, gospodarstwa, 7493 2 | twarzy przeciągała - czasem zamykał oczy, jak gdyby tej myśli 7494 1 | że drzwi się jakoś trudno zamykały i otwierały - kto wie nawet, 7495 1 | wyrażały zwykle poważne zamyślenie i surowość jakąś, lecz za 7496 6 | przecie?~Zamyśliłem się - w zamyśleniu zwijałem ciągle i rozwijałem 7497 2 | nieszczęścia.~Chłopczyk zamyślił się i po chwili odpowiedział:~- 7498 6 | byś tak kochał przecie?~Zamyśliłem się - w zamyśleniu zwijałem 7499 4 | siedziała nieruchoma, zamyślona, bez uśmiechu, ale i bez 7500 6 | przekleństwa od jej błogosławieństw zaniemiały, moja nienawiść przed jej 7501 2 | warto - chociażby potem zaniemieć na wieki...~- Prawdę rzekłeś, 7502 5 | z pajęczyny, mój Murzyn zaniesie go na najwyższą z gór Himalaja, 7503 6 | między ludzi idzie" - i zaniesiono wtedy pościółkę twoją do 7504 6 | srebrzysty głosik dziewczęcy.~- Zanieśże mu to - odpowiedział głos 7505 6 | od macierzystego boku i zaniosły tak daleko, że mnie się 7506 2 | jak błoto, jak palce z zanokcicą, jak brudna chustka od nosa - 7507 6 | robiony; rzekłby kto, iż zanurzał się z rozmysłem w zniszczenie; 7508 5 | ten raz dość jednostajnie zanurzała i wynurzała się wśród płynącego 7509 1 | w kudły przeciwnika łeb zanurzył, w rozszarpane mięso tak 7510 1 | jeszcze. A tu, jakby dla zaostrzenia tortury, piekielną fantasmagorią 7511 6 | i mimowolnie w głębokie zapadałem milczenie. Chciałem więc 7512 6 | a odczytem coraz dłuższe zapadały odstępy, każdy z nas miał 7513 Wstep| chciało.~- Często jakoś zapadasz na ową przeklętą chorobę 7514 2 | koszulę widać było jego piersi zapadłe i wszystkie kości, z anatomiczną 7515 4 | wszystko jakby się w ziemię zapadło i zniknęło bez śladu. Gdzie 7516 6 | zmienioną i słabą. W jej oczach zapadłych, przyćmionych, na jej licach 7517 4 | na wieki wieków niepamięć zapadnie - i chciałem odejść, lecz