| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Narcyza Zmichowska Poganka IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Rozdzial
8018 Wstep| przyjemność, całe dni ciężkiego znoju wydawały się chwilami najrozkoszniejszej 8019 6 | niezachwianą cierpliwością znosiła moje dziwactwa, obchodziła 8020 4 | Proszę w imieniu moim (znowuż uczułem, że mię sen ogarnia, 8021 6 | możecie sobie później aż do znudzenia snuć długie rozprawy, lecz 8022 1 | Tereni. Was to przecież nie znudzi, Henryku, Teklo, Edmundzie - 8023 1 | mi, że w kilku literach zobaczę dużo kwiatów, drzew, owoców 8024 1 | zaczęły, gdym przed sobą zobaczył las ciemny, nieznany, a 8025 5 | zobaczyć, co się dzieje, i zobaczyła mnie, mnie w koszuli, z 8026 3 | ta kochanka moja, co mi zobojętniła na koniec wszystkich kobiet 8027 6 | wytrawnego wina wlać sobie do żołądka; rozjaśni ono myśl twoją 8028 5 | jak zmorą, która by mi na żołądku usiadła - co ją zepchnąłem 8029 4 | kąsać zacznie, to aż żywej żółci dojmie czasem... Hej, panie 8030 4 | na wydatnej piersi lekko żółkniejącą białość marmuru. No i cóż, 8031 1 | z jaką to czasem oficer żołnierza po ramieniu klepie, kiedy 8032 4 | Wychylała się straszliwa, ~Żółta, blada, obrzydliwa, ~Ziewająca, 8033 1 | to twarz pociągła trochę żółtawoblada, nos rzymski, brwi czarne 8034 2 | waliła... był przerażającej, żółtej jakiejś bladości... myślałem, 8035 4 | z wielką srebrną laską, żółto i czarno ubrany szwajcar 8036 4 | zaś stał Murzyn w bogatym żółtym ubiorze i niby na odebranie 8037 Wstep| ludźmi - apostołowie przecież żon i kochanek nie mieli.~- 8038 Wstep| wszyscy ojcowie rodzin i żonaci obywatele - niech was nawet 8039 Wstep| już nie spotkamy z sobą! - zostałeś w myśli mojej takim pięknym, 8040 Wstep| zastrzeżenia - na dwóch skrajnych zostali: Seweryna z Leonem i Augusta 8041 4 | nie witana, nie żegnana, zostań tutaj w zbytkach twoich - 8042 6 | nikt nie rozpacza. Ja też zostanę tutaj, Aspazjo, ulepszę 8043 Wstep| tego godny, o tyle szczerym zostawał przyjacielem i bratem życzliwym. 8044 4 | od chwili mego przybycia zostawałem. Zapytania chłopców przekonały 8045 6 | Daremne wasze zabiegi! Zostawcie go lepiej na tej, którą 8046 4 | największą wątpliwością zostawia.~Następnie wszystkie te 8047 Wstep| olszowe, takie suche, tak mało zostawiające po sobie węgla i popiołu, 8048 4 | drodze prostaczka, mogłaś mu zostawić objawienie swoje do najgorętszej 8049 6 | przypadkiem otwarte nieszczęściu zostawił:~- A widzicie! - a czyż 8050 5 | pomieszkania.~Sokół, własnemu zostawiony instynktowi, biegł prosto 8051 Wstep| może odciągniesz stąd lub zowąd stronników?~- Dajcie mi 8052 4 | Teraz ja wiem, jak się zowie ~Każde serca uderzenie, ~ 8053 6 | podchwyciła Felicja - a cóż ty zowiesz pracą użyteczną? jeśli pewien 8054 5 | ją? Oh, ja się niczym nie zrażę, ja żadnemu złemu już nie 8055 1 | przypadkowo nabył bardzo tanio, źrebięciem jeszcze, małym i słabym 8056 4 | światła oślepiło. Gdy mi źrenica nieco przywykła do niego, 8057 Wstep| dla kawalerów mieczowych zrobicie. Ja chcę, żeby świętość 8058 3 | pytaj. Raz przed cudnie zrobioną Matką Boską w zachwyceniu 8059 3 | przed własną nieudolnością. Zrobiwszy tyle, zadrżałem... bo mi 8060 6 | istot pięknych i doskonałych zrodzi się w przyszłości piękna 8061 1 | naturę moją - wiecie, że zrodziłem się kochanym, wzrosłem kochającym - 8062 4 | uniesienie przybysza; one zrodziły się i wzrosły wśród tych 8063 1 | wszystkie dzieci w miłości zrodzone; - tym dziecięciem ja byłem. 8064 4 | jakim sposobem wkrótce zrównałem się z nią i przy jej boku 8065 6 | stary podetniemy, to na zrównanie gruntu nie wystarcza i trzeba 8066 1 | widziała jego przejście i zrozumiała pytanie.~- Daleko - odpowiedziała 8067 4 | umarłą przełożyć na wyrazy zrozumiałe dla dzisiejszych, dla góralskich 8068 3 | patrzysz? Alboż jeszcze nie zrozumiałeś, że o moim obrazie mówię? 8069 Wstep| pierwszy lepszy czytelnik zrozumie przez egoistę człowieka, 8070 Wstep| dokończył Leon.~- Ja widzę, nie zrozumiecie się nigdy - rzekł Albert 8071 2 | śniło, że byłeś poetą, lecz zrozumiejmy się dobrze - nie takim poetą 8072 1 | nie zrozumiał.~Ale za to zrozumieliście mój wiek dziecinny i ówczesną 8073 4 | góralu, ale szkoda, że nie zrozumiesz mej pieśni, gdyż ja z natchnienia 8074 1 | świecie. Józio po drodze zrywa dla mnie ukoralone już gałęzie 8075 4 | milczeniu, tylko już wicher zrywać się zaczynał; kiedy niekiedy 8076 Wstep| następstwo i oddawała mu bez żalu zrywane stosunki, zapominane imiona 8077 4 | dni marzeń i godzina ich zrzeczywistnienia - oho! ja ci powiadam, że 8078 2 | słoneczne promieniejące włosy - zrzedniałe i zsiwiałe od nocy bezsennych; 8079 2 | wyblakły, zagasły, włosy zrzedniały, bodaj czy już i siwieć 8080 6 | twojej modlitwy, to doprawdy zrzekłbym się i świętości, i nieba, 8081 4 | cnotliwy i święty, ~Samolubnego zrzeknę się starania ~O własne zyski 8082 Wstep| lęka jaskrawych kolorów? zrzucają swoje piękne, młodzieńcze 8083 3 | tym wyrażeniem jak gdyby zrzucił całą odpowiedzialność z 8084 5 | biedny nic już nie miałem. Zrzuciłem mój ubiór bogaty, rozzułem 8085 Wstep| czyby już wszelką z serca zrzuciło tęsknotę? czy przyjaźń znów 8086 4 | jechała przed chwilą, już zsiadła i zniknęła - przy mnie zaś 8087 2 | promieniejące włosy - zrzedniałe i zsiwiałe od nocy bezsennych; to będą 8088 6 | sercu, jak gdyby cichy anioł zstąpił do niego i mówił: - "Dobrze 8089 5 | mnie śmierć zagrażała, a ty zstąpiłaś ku mnie, wzięłaś na ręce, 8090 5 | i wszystkich obecnych - zstąpili razem do sklepień kościelnych, 8091 5 | inna, to mnie do piersi zstąpiło tyle wiary we wszelką dobrego 8092 1 | dostałem się na tę ziemię - zstąpiwszy według dawnych, wstąpiwszy 8093 6 | jakie rzucił, niemylnie zstępowała na mnie półsenność błoga, 8094 3 | niego, chwila po chwili zstępuje w przestrzeń, ogranicza 8095 6 | serca mnie wskrzesić może - zsunąłem się do nóg jej i oskarżałem 8096 1 | rosną braciszku - i lekko zsunęła mię z kolan, lecz ja nie 8097 4 | czasów, kiedy się natura nie zubożyła jeszcze, kiedy musiało być 8098 5 | to nadawało wyraz dumy i zuchwalstwa, jak mi spoglądała w oczy 8099 Wstep| może byś stracił to młode zuchwalstwo twoje, może zwątpił o ludziach, 8100 1 | szedł naprzód nieustraszony, zuchwały. Ten wilk, dowiedzieliśmy 8101 3 | świat nowy, świat drugi, zupełny; więc, wszak prawda, że 8102 Wstep| omyloną, Felicji upadkiem zupełnym, przed Felicją nie było 8103 6 | pognębi, ile rozum, gdy się zużyje na bezplenne prace, miłość, 8104 1 | niecierpliwość sama siebie zużyła nareszcie - człowiek jest 8105 3 | Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - 8106 5 | myśli, nie trudź ręki - nie zużywaj sił twoich na poznanie złego 8107 1 | odbywały się długie, jak zwać miano na później. Teresia, 8108 1 | czas nie miałem imienia: zwano mię tylko maleńkim - synkiem - 8109 Wstep| noce bezsenne nie mogły zwątlić jego troskliwej opieki. 8110 Wstep| na chwilę o samej sobie zwątpić. Z okiem badawczym, nieustannie 8111 2 | wyścigach, o tych przemianach zwątpień i nadziei, to jak gdyby 8112 6 | pewności porzucałem się w zwątpienie zupełne, bo niech tam kto 8113 Wstep| potrząsnął wdzięcznie i żwawo, jak gdyby z przywyknienia 8114 1 | wszystkim dość częsty i dość żwawy stawiał opór, to nigdy Ludwince. 8115 6 | pośrednikiem między nami, który mi zwiastował ciebie. Otóż ja, widząc 8116 4 | wstążeczką lub błękitną pelą związanej" - nic a nic nie wiem o 8117 4 | Co się... co się nudą zwie!...~~I nie chciało mi się 8118 5 | na trzeci dzień i fuksja zwiędła w doniczce i znów ją wyrzucić 8119 1 | więdnąć przyjdzie, to smutniej zwiędną - odpowiedziała siostra, 8120 4 | Gazę, coć on z piersi zwieje,~Twej postaci kocham cień. ~ 8121 2 | kredowej martwości, otwory oczu zwiększyły się wprawdzie, ale oczy 8122 1 | Zobaczyłem siebie i Ludwinkę. Jak zwierciadełko zabawił mnie ten obrazek, 8123 5 | salony i kiedy weneckie zwierciadła ze wszech stron odbiły moją 8124 4 | zadziwiającej wielkości zwierciadlnymi taflami, a z czwartej przedłużane 8125 6 | dziecinnych.~Dla Adasia było niby zwierciadło, tak ustawione, że w nim 8126 4 | złotym łańcuchem, który mu po zwierzchniej sukni od ramion aż za piersi 8127 5 | nade mną, nad kobietą i nad zwierzem wyjęto kawał ściany - w 8128 4 | jeśli wzajemne odbiorę zwierzenie.~- No, patrzcie, co to za 8129 1 | tak stłumionym jak przy zwierzeniu tajemnicy głosem:~- Pytasz? 8130 3 | próbują... podobno tylko na zwierzętach żywych... no i cóż? czyż 8131 6 | się, trudzi, poci, krząta, zwija - a ilu jest takich, którym 8132 6 | Zamyśliłem się - w zamyśleniu zwijałem ciągle i rozwijałem ową 8133 1 | przeskoczyć ją można, a czysta, a żwirem drobniuteńkim na dnie wysypana, 8134 Wstep| mistyfikacji, wykrętów i zwodzeń były jego niedzielnymi, 8135 3 | zbliżył się do wielkiego zwoju płótna, który stał w głowach 8136 6 | oderwać się od siebie samego i zwrócić na zewnątrz, trzeba myśleć 8137 6 | gdzie się zwrócił, ona się zwróciła - gdziem stanął, ona stanęła - 8138 Wstep| nieustannie w głąb własnej duszy zwróconym, widziała tyle świętości, 8139 2 | ostatnią myślą ostatniej zwrotki jego cisnąłem złym. losom 8140 Wstep| drugich, bez żadnej nadziei zwrotnego odwdzięczenia, bo nawet 8141 5 | w te słowa zaklęły się zwroty wszystkich myśli moich, 8142 1 | uczuć szczęście pierwszego zwycięstwa jako najnaturalniejszą własność, 8143 Wstep| trudach i boleści, walką i zwycięstwem dokupuje się nieba.~Otóż 8144 2 | podają - "oto on, to on, zwycięzca hipodromu..."~Brat zamilkł 8145 4 | Platona.~- Jest ubiór poety, zwycięzcy na olimpijskich igrzyskach.~- 8146 2 | wielu śpiewało, lecz ty sam zwyciężyłeś, tobie tłum ludu padł pod 8147 2 | chorobliwe usposobienie zwyciężyło go jednak na chwilę - zaciął 8148 Wstep| przyszło opisywać miejsce lub zwyczaje, zdawać się mogło niejednemu, 8149 3 | miał starych patriarchów zwyczajem błogosławić najukochańsze 8150 Wstep| Anna pokochać mogła taką zwyczajną, uległą, kobiecą miłością? 8151 2 | rozgrzana, zaczęła powoli do zwyczajnego wracać układu - aż mię zimno 8152 2 | inną moja piękna od tej ze zwyczajowych przepisów uklejonej duszyczki. 8153 Wstep| się pełną garścią śmiałych życzeń przed siebie rzucić; i tak 8154 5 | tych wszystkich strojów w życzeniach moich, aż na koniec ubrałem 8155 1 | się uiszczę z wywołanej życzeniem waszym powieści mego życia 8156 1 | uszanowania i uznania serc życzliwie przyjaznych. Raz, kiedy 8157 Wstep| zostawał przyjacielem i bratem życzliwym. W istocie ja sama nieraz 8158 Wstep| ci jednak, Augusto, nie życzyła takiego znaleźnego - odezwała 8159 2 | co pobożnie obgaduje, jak Żyd lichwiarz obszarpany, co 8160 1 | Wiśniowieckiego, i łańcuchy Zygmuntów; bo też przyznać trzeba, 8161 4 | wtedy, umarłem teraz - wy żyjecie teraz i umrzecie kiedyś, 8162 5 | białe namioty nasze i tam żyjmy, kochajmy, bo tam przyobiecany 8163 1 | przyklękła, cienką swoją żylastą szyjkę tak wyciągnęła ku 8164 2 | powleczone siatką krwawych żyłek i żółcią nabiegłe; to będzie 8165 1 | bratków, kłosów dojrzałych żyta, niedojrzałych owsa i mieszam 8166 1 | wszystko ślicznymi słowy - żyto srebrem, pszenicę złotem, 8167 Wstep| jej ruch z osobna mógł być żywcem na model przez snycerzy 8168 5 | dźwiękami i układać je tak, by żywe na słuchaczach wrażenie 8169 4 | nimi kąsać zacznie, to aż żywej żółci dojmie czasem... Hej, 8170 Wstep| nie widziałeś? - spytała żywiej nieco. - Przypomnij sobie 8171 Wstep| natura z otaczającymi ją żywiołami zawsze się do równowagi 8172 6 | się jako umarły - cieniem, żywiołem wrócony tam, skąd niegdyś 8173 2 | ona nie była ową Medeą, co żywiołom rozkazuje, ale Medeą, która 8174 3 | rozpuściłem wszystkie istoty mojej żywioły i leciałem, i pędziłem w 8175 Wstep| uroda kobiety zajęła ją tak żywo jak oczarowanego kochanka, 8176 4 | Ty, pani - przerwałem z żywością - nic mi nie mów o sobie, 8177 3 | siebie wszystkie siły moje żywotne, w dniu, w którym rozłączy 8178 Wstep| sobie nigdy nie wspomniał, żywsze wrażenia taił z grobową 8179 4 | Padł na koniec, widny, żywy, ~Skształtowany i prawdziwy ~ 8180 4 | rzeczywistością, że ja z żywymi ludźmi mam do czynienia.~- 8181 4 | owładnąłem Sokoła, co się zżymał i wyginał, potoczyłem nim