Strofa

 1 1 |       ziemską dolę,~W żywot ducha na księżycu.~W pieśniach wołasz: "
 2 2 |    zasługą, upaść z chmur;~To nie na słońc, gwiazd granicy~Z
 3 2 |           Duchem i sztandarem~Być na ziemi - to być w niebie.~ ~
 4 3 |        jak perłami pisze;~Że ktoś na kształt się proroka~Stawi
 5 3 |       wiersze, gdyby cugi,~Wysłał na świat, równym kłusem,~I
 6 5 |          piersi naszej wychodziła~Na kształt gwiazdy, lub miesiąca,~
 7 5 | wychodziła, rosła,~Czasem lekka - na potoku,~W listku róży, Sylf
 8 5 |         niewidzialna,~Przez poetę na świat lana;~Wolna - jako
 9 6 |         kładzie wstecz kamieniem,~Na ruch ludzki nie pozwala;~
10 6 |          sztandar jego:~Krzyk: - "Na Boga czerwonego!~Ty - kto
11 8 |           oderwany,~Znów poleciał na kurhany...~A ty zląkł się?!
12 9 |    przedział?~Prawdę mówisz? Nie, na Boga,~Wiem, żeś prawdy nie
13 9 |          krzyknął:~"Stójmy tak! - na ojców koście!"~I twój Anioł,
14 10|   krzykiem strachu!...~Bo to sen, na końcu pieśni,~Że magnaty
15 13|    wichrów uwić płaszcz i lice,~I na ciebie - jak na świécę~Iść -
16 13|           lice,~I na ciebie - jak na świécę~Iść - i dalej pójść -
17 14|           szelestem~Rzucające się na Lud -~Strachy - które mówią:
18 16|          moc czerpie...~Nad nią - na sierpie~Z blasków księżyca,~
19 16|    Bogarodzica~W zorzy czerwonej,~Na wywróconej~Tęczy porannej;~
20 16|       gwiazdami złotemi,~Postawić na ziemi,~Ogłosić królową~Piękność -
21 17|     obłoku,~Ludziom się pokaże.~I na żniwie i na toku~Ujrzą ją
22 17|         się pokaże.~I na żniwie i na toku~Ujrzą ją żniwiarze;~
23 17|       Zaśpiewają o niéj.~Ujrzą ją na łąkach trzody~I smętnie
24 17|      zbiorą się Włodarze~Z kosami na roli...~Bo się w światłach,
25 19|         Niech będzie Twoja wola i na ziemi i w Niebie,~Przez
26 19|            Niechaj się Twoje Imię na wysokościach święci,~Niech
27 20|       przeklina;~I błękitom rzuci na tła~Przemienioną krwawość
28 20|          zetrze,~Chrystus wejdzie na ciał złamy;~I z Chrystusem