Może tylko, w noc pół jasną,

Jeden upiór nadlatywał,

Strzały sobie z ran wyrywał

I mgły - krwią czerwienił jasną;

Hełm rozpalił w błyskawice,

Kurz podnosił purpurowy,

A zrąbane cztery głowy,

Niby perły zausznice,

Z twarzą nieznajomych plemton,

Głowy trupie - niósł u strzemion....

A ty zaraz - w ręku kord!

W kosach przed nim cała wieś!

Duch ten, krzyczysz, jest to Rzeź!

Duch ten - to czerwony Mord!...

Nie mord - nie rzeź. - To z girlandy,

Co leciała ponad Lida,

Jakiś Sługa dziewki Wandy,

Jakiś złoty husarz z dzidą,

Jakiś krzyża kapłan świecki,

Z tęczy widzeń oderwany,

Znów poleciał na kurhany...

A ty zląkł się?! syn szlachecki!