Wyszła! wyszła zza obłoku,

Ludziom się pokaże.

I na żniwie i na toku

Ujrzą ją żniwiarze;

Cała w słońcach - cała w błyskach

Ludom się pokłoni,

Pastuszkowie przy ogniskach

Zaśpiewają o niéj.

Ujrzą ją na łąkach trzody

I smętnie zaryczą,

Zadrżą drzewa - staną wody,

Sny z niej tęcz pożyczą.

Gwarząc zbiorą się Włodarze

Z kosami na roli...

Bo się w światłach, w snach pokaże

Człowiek dobrej woli.