W takim Hymnie, wieszczu, stój!

Bo pieśń taka pójdzie górą

Nad podlejszych dusz naturą

Panująca - Boży strój,

Do którego Bóg nagina

Wszystkie wieku tego struny,

Złączy dźwięki i pioruny,

Świat, co kocha i przeklina;

I błękitom rzuci na tła

Przemienioną krwawość w światła.

Anioł się z Aniołem zetrze,

Chrystus wejdzie na ciał złamy;

I z Chrystusem się spotkamy,

A spotkania plac - powietrze.