Podług ciebie, mój szlachcicu,

Cnotą naszą znieść niewolę?

Ty przemieniasz ziemską dolę,

W żywot ducha na księżycu.

W pieśniach wołasz: "Czynu! Czynu!

Czynu!" Czynu naród czeka:

A ty -drżysz przed piersią gminu,

Drżysz, gdy błyśnie Bóg z człowieka.

Drżysz, gdy kos cię ukraińskich

Długi, smętny, brzęk zaleci,

Drżysz, gdy w marzeń mgle zaświeci

Groźna, stara twarz Kilińskich.