A ty Jasny jakiś Panie!

Bo cię nie znam, ale słyszę,

Słysząc twoje wierszowanie,

Że ktoś jak perłami pisze;

Że ktoś na kształt się proroka

Stawi ludziom - ale modny,

Jak historyk świata, chłodny,

Obejrzawszy glob z wysoka,

Swoje wiersze, gdyby cugi,

Wysłał na świat, równym kłusem,

I napełnił wóz Chrystusem,

Jak Owidiusz Faetonem;

I rozesłał swoje sługi

Swe kolory - czcić pokłonem.