Dziś co? - Każdy wieszcz z rozkazem,

Każdy patron - sam za sobą;

Nie z promieniem - lecz z wyrazem,

Nie duch-duchem - lecz osobą....

Kiedy gore świat cierpieniem,

Kiedy wzbiera czynu fala,

On się kładzie wstecz kamieniem,

Na ruch ludzki nie pozwala;

Chce zawrócić w stare łoże

Nowe fale - rzeki Boże -

Do zbolałych serc nie wnika,

Czynu ludu nie ma w dłoni;

Ale w uszy formą dzwoni,

Albo dzwoni - albo syka.

Jego dźwiękiem, jego mową,

Nie odetchnie pierś szeroka;

Nie pomyśli - jego głową,

Skier nie weźmie z jego oka:

Tylko z nędznej, starej płachty

Zamiast wieszcza - sztandar jego:

Krzyk: - "Na Boga czerwonego!

Ty - kto jesteś? - Nie rżnij szlachty!"