We łzach, Panie, ręce podnosiemy do Ciebie,

Odpuść nam nasze winy!

Niech będzie Twoja wola i na ziemi i w Niebie,

Przez nas - czyń Twoje czyny.

Niechaj się Twoje Imię na wysokościach święci,

Niech się święci trzy razy!

Abyśmy już nie byli z ksiąg żywota wyjęci

Dla ran naszych i zmazy.

Wspomnij! cośmy cierpieli pod chłostą tych mocarzy,

A duchaśmy nie dali.

Nie poznaliby Ojce, naszych bolesnych twarzy,

Gdyby z grobowca wstali.

Gdyśmy cierpieli mocno, wołaliśmy do góry,

Jak gołębie: Nie ciśnij!

Duchy jak gołębice rozleciały się w chmury,

Zatrwóż! - niech wrócą - błyśnij!

W tej błyskawicy, Panie, obaczym się z daleka,

Brat pozna swego brata;

I wstanie nieśmiertelność, jako Anioł, z człowieka

I staniem Ludem Świata!...