Part

  1 Text|                   mojego, a jam się nagle uczuł w przeszłości Nieśmiertelnym,
  2 Text|                       początkiem stworzenia był w Słowie, a Słowo było w Tobie -
  3 Text|                      był w Słowie, a Słowo było w Tobie - a jam był w Słowie.~
  4 Text|                        było w Tobie - a jam był w Słowie.~A my duchy słowa
  5 Text|                     które obrały objawienie się w ciemności, i tamte na słońcach
  6 Text|                       mi płomieniami ramiona, a w szumie morza słychać ciągły
  7 Text|                      mój tyle razy puszczał się w nieświadome horyzonty, nowych
  8 Text|                     natury, a przez miłość wolą w sobie obudziwszy, zamienił
  9 Text|                       niewidzialnej przestrzeni w rozbłysk sił magnetyczno-attrakcyjnych.~
 10 Text| magnetyczno-attrakcyjnych.~A te przemieniły się w elektryczne i piorunowe. ~
 11 Text|                   piorunowe. ~I rozciepliły się w Duchu.~A gdy oto zaleniwiony
 12 Text|                    Duchu.~A gdy oto zaleniwiony w pracy mój duch słoneczności
 13 Text|                uczyniwszy zamieniłeś ducha mego w kłąb ognia i zawiesiłeś
 14 Text|                      nową o kształcie zamieniał w kształt, zgodziwszy się
 15 Text|                         duchowi drogi obmyślał.~W skałach więc już, o Panie,
 16 Text|                      dziś dzień leży najgłębiej w ducha skarbnicy i zdaje
 17 Text|                       zdaje się być wszczepioną w ducha, bez żadnej jego wiedzy
 18 Text|                          bez żadnej jego wiedzy w tem i zasługi, ale Ty wiesz,
 19 Text|                    budowali, ruchem pogardzili, w trwaniu i w spoczynku rozmiłowali
 20 Text|                         pogardzili, w trwaniu i w spoczynku rozmiłowali się
 21 Text|                        użyłeś piorunów bijących w skały bazaltowe pierwszego
 22 Text|                     kryształy rozbił i zamienił w proch ziemski, będący dziś
 23 Text|                 gruchotu kamieni, zamieniła się w słup ognisty i stanęła na
 24 Text|                Niszczyciel, a dziś jeszcze leży w głębi ziemnej, pod siedmiodniową
 25 Text|                        idące już ku Tobie duchy w umęczeniu ognistem złożyły
 26 Text|                      dla nich śmiercią było, to w oczach Twoich, o! Boże,
 27 Text|                     było tylko zaśnięciem Ducha w jednej, a obudzeniem się
 28 Text|                   jednej, a obudzeniem się jego w drugiej, doskonalszej formie,
 29 Text|                       prosił Cię, Boże, abyś mu w kawałku kamiennej materii
 30 Text|                  nagrodził tę śmierć, pojawioną w naturze po raz pierwszy,
 31 Text|                          przez którą to potęgę, w różnej liczbie ujedynione
 32 Text|                     łączyć się i roztwarzać się w gazy poczęły. A chociaż
 33 Text|                         wiem, Panie, że złożony w skrze pierwszej duch mój
 34 Text|                        skrze pierwszej duch mój w kamieniu już żył całkowicie,
 35 Text|                        proszącego wziął wprzódy w ręce Twoje, wysłuchałeś
 36 Text|                        duch długiém cierpieniem w domu swoim i niewygodą jego
 37 Text|                       Oceanie, powiedz mi, jako w łonie twoim odbywały się
 38 Text|              rozwinięcia się kwiatów nerwowych, w których Duch rozkwitał? -
 39 Text|                      nie wyjawisz dziwów, które w łonie twoim Uczy Boże oglądały.
 40 Text|                        pokazała się najpierwsza w rogach ślimaczych, potrzeba
 41 Text|                       ostrzygę. I porodziły się w łonie wodnem monstra ostrożne,
 42 Text|                   powiedz mi, Panie, jakie były w tych tworach pierwsze prośby
 43 Text|                        niekształtnych, uczuwszy w systemacie nerwowym ruch
 44 Text|                    złożył ofiarę, a jedno tylko w łonie zostawiwszy, całą
 45 Text|                    stworzył te oczy, które dziś w wykopanych molluskach dziwią
 46 Text|                         dziwią doskonałością, a w pierwszych dniach stworzenia
 47 Text|              dobrowolnie zamykane, pierwszy raz w sceptyku nazwane zdrajcami
 48 Text|                     doświadczenia. O! Boże! oto w polipie, oto w atramętniku
 49 Text|                        Boże! oto w polipie, oto w atramętniku widzę zjawienie
 50 Text|                       się mozgu i słuchu, widzę w podmorskiej naturze cały
 51 Text|                   niebiosom posłał i pooprawiał w nogi swoje, aby w stopach
 52 Text|                    pooprawiał w nogi swoje, aby w stopach już będące a w liczbie
 53 Text|                      aby w stopach już będące a w liczbie do kilkuset pomnożone
 54 Text|                   Albowiem zleniwienie się jego w drodze postępu, chęć pobytowania
 55 Text|                      chęć pobytowania dłuższego w materii, dbanie o trwałość
 56 Text|               doskonałości, wpisan jest wszakże w Księgi Żywota.~Dobrotliwy
 57 Text|                    pierwsze jego oprawienie się w pierścień nerwowy, to potrójne
 58 Text|                  potrójne zaopatrzenie się jego w serce, w człowieku dopiéro
 59 Text|                  zaopatrzenie się jego w serce, w człowieku dopiéro zakrwawione,
 60 Text|                  człowieku dopiéro zakrwawione, w Synu Twoim, Chrystusie,
 61 Text|                        Latarnia, którą po sobie w tych ciemnych podziemiach
 62 Text|                  zostawili, świeciła mi, kiedym w nie wstąpił; koście znalazłem
 63 Text|                    złożone, wszystko już prawie w życia porządku, oprócz Ducha
 64 Text|                      zdobył ziemię i skrę życia w kształtach roślinnych przechował.
 65 Text|                          a gniew i opór naturze w twardych ostach, które ziemię
 66 Text|                       Oko moje nie śmie zajrzeć w te lasy. Tam albowiem gałąź
 67 Text|                     proch i na miazgę piaskową. W chmurach, w mgłach i w ciemnościach
 68 Text|                    miazgę piaskową. W chmurach, w mgłach i w ciemnościach
 69 Text|                          W chmurach, w mgłach i w ciemnościach widzę tę olbrzymią
 70 Text|                       dwunastu drogich kamieni, w rozpromie[nie]niach, w jakich
 71 Text|                          w rozpromie[nie]niach, w jakich ją widział Jan święty,
 72 Text|                         gorejąca.~O! duchu mój, w bezkształcie więc twojego
 73 Text|                         obie te siły sprowadził w jedne punkta ciała twojego,
 74 Text|                     jedne punkta ciała twojego, w mózg i w serce; a coś zdobył
 75 Text|                         ciała twojego, w mózg i w serce; a coś zdobył niemi
 76 Text|                       serce; a coś zdobył niemi w pierwszych dniach stworzenia,
 77 Text|                     oporem ciała, zacząłeś snuć w głębi morza taśmy srebrne
 78 Text|                         rdzeń drzewną zamieniły w systemat nerwowy, myśl i
 79 Text|                 Rozdarła paszczę... syknęła - i w tym syknieniu dowiedziała
 80 Text|                          Powróciła więc trwożna w łono wody myśląc, azali
 81 Text|                         łono wody myśląc, azali w przeszłych skarbach wypracowanych
 82 Text|                     skał nadmorskich, że wołają w mglistem powietrzu o zlitowanie
 83 Text|                    Twoje. Albowiem mocno cierpi w nich duch, coraz większym
 84 Text|                     krew płazów czerwieni się i w mleko się zamienia (krew
 85 Text|                  przeznaczona bielszą jeszcze i w brylantowy płyn zamienioną
 86 Text|                     duchem niższej natury, lecz w oczach Twoich, Panie, nie
 87 Text|                       przez to żaden uszczerbek w łańcuchu przyrodzenia, bo
 88 Text|                      zamyślony o Tobie, zaledwo w kilku poczuciach prawdy
 89 Text|                        dziś świata. Duch, który w nich żył, jak wielki i pijany
 90 Text|                     odrysował się Tobie, Panie, w dziwotwornych i olbrzymich
 91 Text|                        i olbrzymich postaciach. W każdem kształcie jest wspomnienie
 92 Text|                       na ziemi.~Wszystko jednak w bezładzie jest i wysileniu...
 93 Text|                       Zdaje się, że duch tworzy w rozpaczy, nie przekonany
 94 Text|                      własnej mocy i twórczości. W przeskokach właśnie z królestwa
 95 Text|                      tego pierwszego jaszczura, w którym duch już o głowie
 96 Text|                          któremu imienia nie ma w dzisiejszym języku (albowiem
 97 Text|                      skrzydłem u nogi, lecącego w kollumbową podróż odkryć
 98 Text|                        którym do dziś dnia jest w duchu ludzkim, niby jakaś
 99 Text|                      kości okręta - rozmiłowane w żywocie, z oczyma roziskrzonemi
100 Text|                       prześcieradłami popiołów, w trzech niby trumnach przechowujesz
101 Text|                       zebrał twory będące teraz w harmonii i w jedności...
102 Text|                       będące teraz w harmonii i w jedności... kształty, które
103 Text|                     jest, o Boże; widzę wszakże w tym osobistą wolą Twoją
104 Text|                         świecie, którąś dopiéro w dzień ostatecznego przymierza
105 Text|                  szóstym więc dniem zaczęła się w duchu myśl o człowieku,
106 Text|                        ją ma logicznie napisaną w kształcie swoim. Duch, .
107 Text|                     postępował zwolni, albowiem w pracy tylowiecznej z materią
108 Text|                    materią rozkochał się nieraz w kształcie, rozezłościł się
109 Text|                     czuł z natchnienia, że była w świecie duchowym .sprawiedliwością...
110 Text|                    sprawiedliwością... Albowiem w historii ludzi powtórzyła
111 Text|                        ludzi powtórzyła się jak w zwierciedle cała historia
112 Text|                 zwierciedle cała historia ducha w przyrodzeniu.~Wskrzesić
113 Text|                     więc tych zatraconych ogniw w łańcuchu stworzenia próżne
114 Text|                      naturę, o tajemnicach jej, w głębi ducha własnego z pewnością
115 Text|                         tajemnicą liczby, która w niedoskonalszych roślinach
116 Text|                       roślinach przez parzyste, w postępowych zaś przez nieparzyste
117 Text|                nieparzyste filoście postępując, w drzewie całem rozwiązuje
118 Text|                      którem się karmią rośliny, w pomięszaniu z powietrzem
119 Text|            atmosferyczne, skondensowane i zbite w tkankę roślinną, utworzyły
120 Text|                         i włosy, odmalowane już w księgach Mojżeszowych przez
121 Text|                         pracę mi własną niegdyś w roślinie odbytą opowiada...
122 Text|                  zwycięża opar elementów, idzie w górę i znów oporem zwyciężony
123 Text|                       skupia się, aby znów mocą w sobie zebraną wystrzelił
124 Text|                        sobie zebraną wystrzelił w górę i odparł elementów
125 Text|                    złego a mocnego ducha, który w tej roślinie, pod bodącemi
126 Text|                 stronach liści dębowego wykąty, w których duch okrągło ugina
127 Text|                       pomyślę, iż to jest duch, w którym nie jad węża, nie
128 Text|                      jak cudownie, o! Boże mój, w tych pierwszych usiłowaniach
129 Text|                       się miały potem powtórzyć w organizacji świata, z których
130 Text|                    jednym się kwiatkiem wydaje, w rzeczy zaś samej jest narodem
131 Text|                    narodem kwiatków, osadzonych w jednym kielichu, rządzonym
132 Text|                      już widzę, że ten sam duch w postępnej pracy rój pszczoli,
133 Text|                   pszczelne, niewolą ula i rząd w nim krolewski zaprowadzi;
134 Text|                krolewski zaprowadzi; że to samo w stadach ptaków powtórzy,
135 Text|                        pierwsza związku i rządu w roślinnej się pracy poczęła
136 Text|               przechodząc, musiała się rozwinąć w ludzkiej naturze.~I ty,
137 Text|                          że początek twój widzę w tym kwiatku koniczyny, który
138 Text|                        z równych, osobnych, nie w jednym kielichu, ale na
139 Text|                   Dotychczas myśl sama tworzyła w duchu roślinnym, rachowała
140 Text|                         a pięcią tłómaczyła się w kwiecie; myśl osadziła kwiaty
141 Text|                      matematyczna rozwijała się w roślinach - a uczucie zdziwione,
142 Text|                 obustronnych sił ducha; słodycz w ostatecznym rośliny wyrobie
143 Text|                         wyrobie lub jad gryzący w ciernistego krzewu jagodzie
144 Text|                  człowiekowi jako symbol mający w sobie cnotę i grzech ducha
145 Text|                      winy lub zasługi połączyć. W wydaniu bowiem kwiatu i
146 Text|                   pierwsza stworzenia! wszystko w tobie jest niezgłębioną
147 Text|                      twoja, duchu roślinny? Oto w zamyśleniu się twoim nad
148 Text|                    doskonalszym organizmem, oto w stworzeniu roślin rodzaju,
149 Text|                       rodzaju, które zamienione w systemat nerwowy mogłyby
150 Text|                          Boże mój! nie ten owad w księgach gdzieś widziany,
151 Text|                 doskonalszy. ofiarowała. Liczby w niej nieparzyste już są
152 Text|                       doskonałością, żadnej już w nich dalszej poprawy ani
153 Text|                       to jeszcze mądrości widzę w pierwszych a spełnionych
154 Text|                     nadmorskie duchy, gdzie sól w rosach gryząca cegły nawet
155 Text|                       wymyśliły sobie aksamity, w które się ubierają, i Nimfom
156 Text|                        niby zjeżonych utrzymują w powietrzu nad głowami srebrne
157 Text|                        natury tę straszną pracę w bladych roślinach zobaczy.~
158 Text|                         jest - przedwiekowi ego w formach roślinnych pobytu,
159 Text|                      zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu, żądz i smutków
160 Text|                         natury, a powracam niby w te czasy, w których celem
161 Text|                       powracam niby w te czasy, w których celem dla ducha
162 Text|                       wonią było mu jedyną ulgą w pracy i rozkoszą... A tak,
163 Text|                         powracam niby na chwilę w dzieciństwo moje - i przychodzi
164 Text|                     zmysłu na duszę moją, która w uczuciu woni rozwesela się
165 Text|                   najuboższy i pokorny syn Twój w roślinnym królestwie, aż
166 Text|                  ostateczną formą swoją wyszedł w świat wyższy - i spotkał
167 Text|                    Egipcjanów obrazem) wyleciał w motylowe ducha krainy...
168 Text|                         z morza przeniosł je aż w niebieską lotów krainę...~
169 Text|                       oto węży krolestwo, które w pierwszych dniach stworzenia
170 Text|                    pierwszych dniach stworzenia w petrodaktylu już na dziw
171 Text|                      skrzydła swoje jaszczurcze w ofierze - uniża się przed
172 Text|                      klassą annelid wczołga się w doskonalszą imsektów naturę...~
173 Text|                     imsektów naturę...~Albowiem w insektach, o! Panie, duch
174 Text|                      cnoty moralne, pracowitość w mrówce, porządek socjalny
175 Text|                       mrówce, porządek socjalny w pszczołach. On potem cnoty
176 Text|                     same zgromadza i łączy niby w pary, tak że odwaga i szlachetność
177 Text|                        że odwaga i szlachetność w koniu, wierność i pokora
178 Text|                        koniu, wierność i pokora w psie wyrobione, już na zawsze
179 Text|                         i jako siostrzane cnoty w duchach nawet ludzkich mięszkają...
180 Text|                          gotowe już prawie, ale w postaci grubego materiału
181 Text|                          albowiem je duch każdy w bliskim siebie stworzeniu
182 Text|                 niektóre, a zda się fenomenalne w postępie ducha wydarzenia.~
183 Text|                        tylko odznaczoną różnicę w indywiduach. Niektóre z
184 Text|                       ducha niezjednostkowanego w jednej i pewnej formie;
185 Text|                   potęgi zostaniemy podniesieni w świętej h[i]erarchii Słowa
186 Text|                  duchach nawet, które zdały się w niewolę zaprzedane, położyłeś
187 Text|                         do konia, wykształcając w nim ducha szlachetności
188 Text|                     ducha pokory i wierności... W tej tajemnicy - kryje się
189 Text|                         staje się potężniejszym w zaprzedaniu i wychodzi na
190 Text|                       Panie, że na rzadkie dziś w ludziach cnoty, rzadkie
191 Text|                        się przygotowawcze formy w dawnych krolestwach stworzenia,
192 Text|                      świadectwem, żeśmy ci sami w duchu, którzyśmy te formy
193 Text|                       Oto na cnotę pracowitości w ludziach, pracował duch
194 Text|                         ludziach, pracował duch w mrówkach, w pszczołach i
195 Text|                       pracował duch w mrówkach, w pszczołach i w całej niezliczonej
196 Text|                        mrówkach, w pszczołach i w całej niezliczonej liczbie
197 Text|                       lub pierś orła rozkochaną w burzach i w piorunach.~A
198 Text|                     orła rozkochaną w burzach i w piorunach.~A teraz, o! Boże,
199 Text|                         ducha podniesionem jest w najodleglejszych kończynach
200 Text|                        Panie. drzewa ubrały się w najpiękniejsze owoce i kwiaty;
201 Text|                        Ci zasługę i pracę ducha w najdoskonalszych farmach
202 Text|                         krwiożerstwie, modlitwą w duchu podniesione, westchnieniem
203 Text|                    wziąć formę nową na ziemi, a w ciało jego, jak w jedną
204 Text|                      ziemi, a w ciało jego, jak w jedną księgę wpisałeś wszystkie
205 Text|                        na dnie ducha wszelkiego w człowieczenstwie, a gdyby
206 Text|                       człowiek ostatni znajdzie w duchu swoim pracę przeszłości;
207 Text|                      dawne stanowisko wiedzy... w to bezdno, gdzie mi przedkołyskowy
208 Text|                     ludzko-anielskiej. Tę pracę w innych księgach opowiem
209 Text|                   stężałej natury i pożegnam ją w przyszłość idący.~O! duchu
210 Text|                      duchu mój, gdyś ty jeszcze w krzemieniach czynił ofiarę
211 Text|                   ofiarę nie tylko że uzyskałeś w postępie wieków człowieka
212 Text|                        widzialności obdarowywa. W owem to podobieństwie jest
213 Text|                        przechowujących się cnot w rodach, które nie są jakoby
214 Text|                     które nie są jakoby z ciała w ciało ze krwią przelane,
215 Text|                  przelane, ale z prawa tego, że w podobnych ciałach tylko
216 Text|                przedwiekowy! ty wiesz także, iż w tobie leży pierwiastek światła,
217 Text|                   przeciwnik ognia, twój kiedyś w dniach ostatecznych przemieńca...
218 Text|               Pierwiastek ten odkupienia, który w przyszłości twarze formy
219 Text|                       cieniem tylko pokazał się w głębi żywiołów - niektóre
220 Text|                 niektóre roślinki morskie ubrał w niepewne tęczowe jasnoście
221 Text|                  wymieniany... Już go nie widać w ptakach - już przewodniczące
222 Text|                   podróże, nie przemieniają się w lampy i w pochodnie; ani
223 Text|                      przemieniają się w lampy i w pochodnie; ani rzucają wstęg
224 Text|                         światło złote, o Panie -w przyszłości nam się pokazuje -
225 Text|                          jako karmiciel nasz... w owej to stolicy, która nam
226 Text|                         pozwalając nadal żadnej w nich uczynić poprawy. Pieczęć
227 Text|                         żeś prawdziwą myśl Boga w formach zamkniętą wyczytał.
228 Text|                  przyszłości nie odsłoni... Oto w księgach tych odkryta leży
229 Text|              Uwidzialniony Aniele, i miej wiarę w sumnienie prawdy przeciwko
230 Text|                     przeciwko nałogowi z nauki. W świętości bowiem twojej
231 Text|                  niektóre wielkie duchowe moce, w ojczymie mojej uśpione,
232 Text|                    mądrość jasna, miłością Bożą w duchach tworzona, rozwidnieniem
233 Text|               nieśmiertelności z wiary widzącej w duchach zrodzone. - O słońce
234 Text|                   słońce mądrości Bożej proszę, w którym widzę już mieczowego
235 Text|                       święta Narodu mojego... a w jedności wiedzy pocznie
236 Ded |                         uwolnić się i przejrzeć w krainę~wiedzy dopmógł~Andrzejowi
237 Ded |                        Kamieńskiemu,~bratu memu w Bogu,~który~z większą ode
238 Ded |                 prawdziwy wódz polski~- walcząc w ciemności - bez słońca nawet,