Part

  1 Text|                    GENEZIS Z DUCHA~Na skałach Oceanowych postawiłeś
  2 Text|           miłość dobrowolną oddają na złotych słońc i gwiazd girlandach.~
  3 Text|           się w ciemności, i tamte na słońcach i gwiazdach, a
  4 Text|         słońcach i gwiazdach, a te na ziemiach i księżycach rozpoczęły
  5 Text|            ciągły głos pracującego na formę Chaosu, tu, gdzie
  6 Text|          ja niegdyś drogą wstępują na Jakubową drabinę żywota;
  7 Text|           żywota; nad temi falami, na które duch mój tyle razy
  8 Text|         kłąb ognia i zawiesiłeś go na przepaściach.~A oto na niebiosach
  9 Text|          go na przepaściach.~A oto na niebiosach drugi krąg duchów
 10 Text|         się poddawał własnemu, aby na tak położonym fundamencie
 11 Text|      jeszcze, ale już przygotowany na człowieczeństwo formy, a
 12 Text|          uczących się równowagi, a na globie wszystko było żywotem
 13 Text|           pierwszej natury, którzy na lat tysiące ciała sobie
 14 Text|           czy przerażony sam walił na siebie wybudowane sklepienia?
 15 Text|           w słup ognisty i stanęła na ziemi jako Anioł Niszczyciel,
 16 Text|    pierwszą ofiarę. Ofiarowały się na śmierć. Co zaś dla nich
 17 Text|         ujedynione duchy uderzając na siebie i zogniając moce
 18 Text|         więc ofiarowanie się ducha na śmierć, uczynione z całą
 19 Text|     zoofity setnemi nogami stawały na ziemi usta ku dnowi ziemnemu
 20 Text|            fal, oczekujące śmierci na miejscu, gdzie się porodziły,
 21 Text|         Panie, a jedno umieściwszy na śrzednicy, dwa drugie umieściłeś
 22 Text|         dwa drugie umieściłeś niby na straży po bokach, i odtąd
 23 Text|         stworzenia świecić musiały na dnie wody niby karbunkuły
 24 Text|       czarodziejskie, pierwszy raz na dnie morza zjawione, kamienie
 25 Text|           obracające się, patrzące na świat; a odtąd ciągle już
 26 Text|          oczy wydarł z rozpłakanej na mękę zręnnicy, usta wprzód
 27 Text|          stanął grzybem zoofitowym na ziemi, duch zleniwiały,
 28 Text|     warstwami potopów, pod warstwą na węgiel spalonych lasów przechowałeś
 29 Text|         boleście, które się działy na dnie czasów minionych. Ty
 30 Text|          płachty kiru śmiertelnego na czołach tych pierwszych
 31 Text|        skały i wyrzucone przez nią na powietrze góry bazaltowe,
 32 Text|            upadłszy, rozbijały się na proch i na miazgę piaskową.
 33 Text|           rozbijały się na proch i na miazgę piaskową. W chmurach,
 34 Text|            Pana, gdzie duch więcej na ciało niż na własne pracował
 35 Text|           duch więcej na ciało niż na własne pracował anielstwo.
 36 Text|           zeń opaść miało, spalone na węgiel kłady i liście przegniłe,
 37 Text|            czekał pożaru i potopu.~Na obumarłe więc kształty pierwszego
 38 Text|    kształty pierwszego stworzenia, na skamieniałe ciała dziwotworów
 39 Text|    czerwonym pożarem świecąca Panu na wysokościach, ona, która
 40 Text|      jakich ją widział Jan święty, na otchłani światów gorejąca.~
 41 Text|     spalonych zmartwychwstały same na dnie morza, rdzeń drzewną
 42 Text|     nerwowy, myśl i serce położyły na ziemi, a wprzód myśl jako
 43 Text|           przewodniczkę wychodzącą na zwiady, opatrzoną oczu latarniami,
 44 Text|     spotyka i chowa się przerażona na dnie ciemności... A dopiéro
 45 Text|            się ta sama głowa wyjść na powtorną walkę ze słońcem...
 46 Text|           natury, słyszę lamantyny na urwiskach skał nadmorskich,
 47 Text|         brał? co tracił? a co znów na powrót odzyskiwał? Łańcuch
 48 Text|            odzyskiwał? Łańcuch ten na teraz tajemnicą jest; i
 49 Text|         trawy albo ptaszynę, która na płocie swiegotała... Ale
 50 Text|             któryś zatrzymał ducha na ustach moich i pozwolił,
 51 Text|         drugiej formy leżą, często na długość motyki od nas odległe,
 52 Text|    finalnym celem ducha tworzącego na ziemi.~Wszystko jednak w
 53 Text|         krolestwa; widzę, o Panie, na złamie skały tego pierwszego
 54 Text|      przemyśla... Albowiem idącemu na ziemię duchowi potrzeba
 55 Text|      zwierzętami... że duchy ziemi na skrzydłach się wprzód podniosły -
 56 Text|           ofiarę za kształt lepiej na ziemi umocowany, zdolny
 57 Text|             albowiem wymazany jest na zawsze z rzędu form). Uśmiecham
 58 Text|           kollumbową podróż odkryć na świecie, aby opatrzył stanowisko
 59 Text|            Za tym to smokiem lazły na ziemię te straszne, wybudowane
 60 Text|             z oczyma roziskrzonemi na pokarm, gotowe poźrzeć ziemię;
 61 Text|            i położenie ręki Twojej na świecie, którąś dopiéro
 62 Text|           Nieraz zleniwiał i usnął na drodze twórczości, nieraz
 63 Text|        choć poźniej urodzony, brał na siebie runo owcze i zyskiwał
 64 Text|            nauką, tworząc wszystko na nowo, tak wszakże, żeby
 65 Text|         pierwsza barwa, którą dziś na drzewach widziemy, jest
 66 Text|     roślinie, pod bodącemi kątami, na zdobycie formy pracował.~
 67 Text|           raz pierwszy rodziło się na świecie.~A taką jest dziś
 68 Text|         hilotów. O! Panie, patrząc na ten pierwszy dziw twórczego
 69 Text|         nie w jednym kielichu, ale na jednej łodydze trzymających
 70 Text|            różny od innych, siedzi na czele piramidy i zajmuje
 71 Text|            własnej trwałości rzuca na powietrze rozpaczne ramiona;
 72 Text|      doskonałe rzemieślnictwo jego na ziemi! Tam, nadmorskie duchy,
 73 Text|        ubierają, i Nimfom podobne, na włosach niby zjeżonych utrzymują
 74 Text|         morza osychają wprzód, nim na serce roślinne upadną...
 75 Text|      falami walczą, gdzie roślinom na skałach rozczepionym trudna
 76 Text|            z małych ducha tajemnic na przedwczesne może szyderstwo
 77 Text|       Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu,
 78 Text|            o, Panie, powracam niby na chwilę w dzieciństwo moje -
 79 Text|        orzeźwienia i młodości... A na próżno mi, o! Panie, nauka
 80 Text|     fenomen - przez działanie woni na zmysł powonienia; jam pytał
 81 Text|           pytał o działanie zmysłu na duszę moją, która w uczuciu
 82 Text| przepracował go (duchem pożądania) na rogową żółwia skorupę -
 83 Text|      stworzenia w petrodaktylu już na dziw lotu zasłużyło, składa
 84 Text|       pokora w psie wyrobione, już na zawsze są nierozdzielne
 85 Text|           ptaki i zwierzęta poszły na służbę domową i u wyższych
 86 Text|         Twego?~Lecz oto Ty, Panie, na duchach nawet, które zdały
 87 Text|           pasterz, z psem siedzący na polu, podnosi do siebie
 88 Text|           mizerniejszy od braci, i na służbę skazany, staje się
 89 Text|           w zaprzedaniu i wychodzi na dobroczyńcę własnej rodziny.~
 90 Text|           Widzę także, o Panie, że na rzadkie dziś w ludziach
 91 Text|            dawniej tworzyli... Oto na cnotę pracowitości w ludziach,
 92 Text|    kończynach całe stworzenie. Oto na ostatnią modlitwę dla ubłagania
 93 Text|     najdumniejsze twory zeszły się na łąkę Edenu zapomniawszy
 94 Text|     łabędzich i żurawich i stanęły na niebiosach, otoczone kręgami
 95 Text|         chwila spokojności i Edenu na ziemi, i oto Ty, Panie,
 96 Text|     pozwoliłeś mu wziąć formę nową na ziemi, a w ciało jego, jak
 97 Text|          do dziś dnia złażoną jest na dnie ducha wszelkiego w
 98 Text|            wysokości powrócić; czy na dawne stanowisko wiedzy...
 99 Text|           wychodząc, stanąłem niby na skale stworzenia... Widzę,
100 Text|         gdyś, mówię, ofiarował się na śmierć, Pan przyjął dar
101 Text|        niegdyś wielka moc rozwalin na dawnych polach Rzymskiego
102 Text|           jednej kolumny, która by na źrenicach moich te same
103 Text|         które się malowały niegdyś na źrenicy Cezara... ale dzieła
104 Text|           oblicze swoje... pomniki na przetrwanie wieków stawione
105 Text|     ujrzałem wróbla, który zleciał na piaszczystą drogę i usiadł
106 Text|           trwałości swojej położył na zapisanej przez ciebie księdze;
107 Text|            drugą tajemniczą księgą na dnie ducha twojego złożoną
108 Text|           i forma czynu wszelkiego na przyszłość... i zwycięstwo
109 Text|        słów tej księgi... a wiedzę na dnie ducha mego uspioną
110 Text|            nieświadomości własnej, na światło wiedzy własnej wywiodły...
111 Text|         przyszłej ofiary.~Albowiem na tych słowach, iż wszystko
112 Text|          Pana przez nikogo jeszcze na ziemi nie widziany, a który
113 Ded |       fizyczny~- ale świat wiedzy, na syntezie zatrzymał i postawił...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~