Part

  1 Text|         wiekowe dzieje ducha mojego, a jam się nagle uczuł w przeszłości
  2 Text|             stworzenia był w Słowie, a Słowo było w Tobie - a jam
  3 Text|               a Słowo było w Tobie - a jam był w Słowie.~A my duchy
  4 Text|          Tobie - a jam był w Słowie.~A my duchy słowa zażądaliśmy
  5 Text|             na słońcach i gwiazdach, a te na ziemiach i księżycach
  6 Text|              mi płomieniami ramiona, a w szumie morza słychać ciągły
  7 Text|         duchy podobnej sobie natury, a przez miłość wolą w sobie
  8 Text|           magnetyczno-attrakcyjnych.~A te przemieniły się w elektryczne
  9 Text|             rozciepliły się w Duchu.~A gdy oto zaleniwiony w pracy
 10 Text|     niszczycielem błysnąć przymusił, a dłużnikiem miesięcznych
 11 Text|       zawiesiłeś go na przepaściach.~A oto na niebiosach drugi
 12 Text|            ognistą i porwał za sobą.~A wtenczas trzej Aniołowie,
 13 Text|           zależności, pomocy i wagi, a jam odtąd począł porę oświeconą
 14 Text|             oświeconą nazywać dniem, a czas światłości pozbawiony
 15 Text|               Wieki minęły, o Panie, a duch mój ani jednego z tych
 16 Text|            globowym, stanowił prawo, a następnie prawu się poddawał
 17 Text|            na człowieczeństwo formy, a tęczami myśli Boże j spowity
 18 Text|    dyjamentowa ułożyła się z żywych, a wody poczęły lać się z ruchomych,
 19 Text|              uczących się równowagi, a na globie wszystko było
 20 Text|           było żywotem i przemianą - a tego, co dziś zowiemy śmiercią,
 21 Text|              wszelki ruch opuszczone a jeszcze żywe, chmurami i
 22 Text|              jako Anioł Niszczyciel, a dziś jeszcze leży w głębi
 23 Text|       Wtenczas to, o Panie, pierwsze a idące już ku Tobie duchy
 24 Text|           zaśnięciem Ducha w jednej, a obudzeniem się jego w drugiej,
 25 Text|             rozweselić się pozwolił, a potem śmiercią zniszczył,
 26 Text|              zmartwychwstawać duchy, a już nie składać się, lać
 27 Text|       roztwarzać się w gazy poczęły. A chociaż ja wiem, Panie,
 28 Text|       kształtem go nowym udarowałeś. A mądre i dziecinne zarazem
 29 Text|         poprawę jego ścian nędznych; a czy te były z perły, czy
 30 Text|         zgoła nic o dalszej naturze. A Ty powiedz mi, Panie, jakie
 31 Text|            zażądało troistego serca, a Tyś mu je dał; Panie, a
 32 Text|              a Tyś mu je dał; Panie, a jedno umieściwszy na śrzednicy,
 33 Text|             Ci dwojga złożył ofiarę, a jedno tylko w łonie zostawiwszy,
 34 Text|     molluskach dziwią doskonałością, a w pierwszych dniach stworzenia
 35 Text|              się, patrzące na świat; a odtąd ciągle już otwarte,
 36 Text|             się kiedyś przeznaczone, a teraz porąbanego ciała strachem
 37 Text|             aby w stopach już będące a w liczbie do kilkuset pomnożone
 38 Text|            trwalszy i mniej boleśny: a Tyś, Boże, zniszczył wtenczas
 39 Text|          słońca, gwiazdy i księżyce; a duch wszelki naprzód idący,
 40 Text|          ofiarował ci Duch organizm, a resztką siły nieśmiertelnej
 41 Text|            pokazała się we wrzosach, a gniew i opór naturze w twardych
 42 Text|             powietrze hukiem gromów, a rozszczepione wrzosu nasienie
 43 Text|           twojego, w mózg i w serce; a coś zdobył niemi w pierwszych
 44 Text|             serce położyły na ziemi, a wprzód myśl jako przewodniczkę
 45 Text|      przerażona na dnie ciemności... A dopiéro po latach stuletniego
 46 Text|              się pęd duchowy żywota, a śmierć jako prawo formy
 47 Text|          ofiary? co brał? co tracił? a co znów na powrót odzyskiwał?
 48 Text|           rewelacja następnej formy, a we wszystkich razem kształtach
 49 Text| tajemniczością dodać naturze powagi, a zakrywszy przeszłość, więcej
 50 Text|            gdzie idą gór łańcuchy? - A przez natchnienie wiedział
 51 Text|            lasy z liści i z gałązek. A kto wie, czy zatracony dziś
 52 Text|        zostawiwszy jej prawa własne, a człowiekowi podług tych
 53 Text|              duchu myśl o człowieku, a najmniejsze źdźbło trawy
 54 Text|      zyskiwał błogosławieństwo ojca, a następnie wyprzedzał potomstwo
 55 Text|           pięciu dni umarłych trupy, a z duchami form zatraconych
 56 Text|              foremnych dostrzegaczy; a ten jedynie, kto z ducha
 57 Text|            jeżeli wytknę drogę złemu a pełnemu sił duchowi, który
 58 Text|             rysunek niby drogi złego a mocnego ducha, który w tej
 59 Text|            własność lekka piękności, a może już jej uczucie, po
 60 Text|              rodziło się na świecie.~A taką jest dziś droga ducha
 61 Text|            albowiem pracują i radzą, a brzegów strzegą listki białe,
 62 Text|           listkami, idąc po łodydze, a pięcią tłómaczyła się w
 63 Text|          rozwijała się w roślinach - a uczucie zdziwione, ta rdzeń,
 64 Text|            księgach gdzieś widziany, a liściowi zupełnie podobny,
 65 Text|         powietrze rozpaczne ramiona; a kwiatek jej - już oto chce
 66 Text|          kształt, o który Cię błaga, a on formę swoją, choć tak
 67 Text|             sobą, zostawi.~O! Panie! a ileż to jeszcze mądrości
 68 Text|          mądrości widzę w pierwszych a spełnionych prośbach ducha
 69 Text|            trudna jest praca żywota; a nie pytając żadnej Dryjady -
 70 Text|       smutków ludzkiej mojej natury, a powracam niby w te czasy,
 71 Text|           było utworzenie piękności, a odetchnięcie wonią było
 72 Text|           ulgą w pracy i rozkoszą... A tak, o, Panie, powracam
 73 Text|            orzeźwienia i młodości... A na próżno mi, o! Panie,
 74 Text|              rogową żółwia skorupę - a następnie jeszcze coś z
 75 Text|             swego ustąpił Ci, Panie, a skrzydła sobie podstępnie
 76 Text|             Panie, swojej płodności, a jakieś niby podobienstwo
 77 Text|            niebieską lotów krainę...~A oto węży krolestwo, które
 78 Text|              opowiem tylko niektóre, a zda się fenomenalne w postępie
 79 Text|    organizacji - wymówił sobie małą, a najczęściej kolorem tylko
 80 Text|            są najczęściej bez owocu, a ptaki i zwierzęta poszły
 81 Text|            jest pustyń - tygrysem... A my, o Panie, skoroć oddamy
 82 Text|            mu niby ojcem wyzwolenia; a pasterz, z psem siedzący
 83 Text|              krolestwach stworzenia, a to mi jest świadectwem,
 84 Text|             w burzach i w piorunach.~A teraz, o! Boże, czuję tę
 85 Text|           wziąć formę nową na ziemi, a w ciało jego, jak w jedną
 86 Text|       wszelkiego w człowieczenstwie, a gdyby ród cały i stworzenie
 87 Text|  przedkołyskowy żywot był tajemnicą, a przyszłość żadnych celów
 88 Text|            wypracowania pozostało... A oto wielką część tej pracy
 89 Text|       księgach opowiem Tobie, Panie, a teraz pozwól, że się odwrócę
 90 Text|             gotowemu się już urodzić a podobnemu sobie duchowi
 91 Text|              nad śmiercią panowanie, a omijając niby prawa bezwładnej
 92 Text|             rozwalonych grobowców... A duch mój wnet był pewny,
 93 Text|            przez legijony Warrusa... A zaprawdę, że morza się od
 94 Text|       obłąkanym we mgle żeglarzom... A ten - wyższy od głosu, bo
 95 Text|      zapisanej przez ciebie księdze; a gdyś jest godnym, a wyrozumienia
 96 Text|         księdze; a gdyś jest godnym, a wyrozumienia prawdziwego
 97 Text|             tajemnic drogi boleśnej; a sumnienie ci twoje zaświadczy,
 98 Text|            uczyły słów tej księgi... a wiedzę na dnie ducha mego
 99 Text|             jak wiatr i szum morski; a przechodząc i mijając niektóre
100 Text|          Panie mój ! o widzącą wiarę a zarazem o uczucie nieśmiertelności
101 Text|            dla Ducha stworzone jest, a nic dla cielesnego celu
102 Text|              święta Narodu mojego... a w jedności wiedzy pocznie
103 Text|       jeszcze na ziemi nie widziany, a który teraz przez krwawe
104 Text|        względem Duchów i Ducha mego, a stąd jaśniejszą i niby zbliżoną
105 Text|       Słońcami... i lud twój wybrany a drogą boleśną teraz idący,
106 Ded |               podobnie jak Kopernik, a więcej jeszcze, bo nie świat
107 Ded |               że Bóg go nie opuści - a ojczyzna~kiedyś cała uwielbi
108 Ded |            zgon jego oświecić mogło.~A wy, o! Polacy, nie trwożcie
109 Ded |              się i nie rozpaczajcie,~a wierzcie, że ludzkość nie
110 Ded |           ludzi,~ale przez spokojne, a cierpieniem Bogu wydarte,
111 Ded |           trzeba przysiąc prawdzie - a sił dobyć z miłości.~ ~