Part

 1 Text|            widzialnemi uczyniłeś nas, Panie, pozwoliwszy, iżeśmy sami
 2 Text|              pracę form, z której Ty, Panie, odbierasz ciągle ostateczny
 3 Text|          Twórczości rozminął, Tyś go, Panie, walką sił wnętrznych i
 4 Text|        nazwałem nocą.~Wieki minęły, o Panie, a duch mój ani jednego
 5 Text|       obmyślał.~W skałach więc już, o Panie, leży duch jako posąg doskonałej
 6 Text|              i zasługi, ale Ty wiesz, Panie, że forma dyjamentowa ułożyła
 7 Text|     rozmiłowali się jedynie. Ileż Ty, Panie, użyłeś piorunów bijących
 8 Text|               skorupą.~Wtenczas to, o Panie, pierwsze a idące już ku
 9 Text|    niestraconą została; albowiem Tyś, Panie, nagrodził tę śmierć, pojawioną
10 Text| zmartwychwstanie. Z łaski zaś Twojej, Panie, przydaną została duchowi
11 Text|           poczęły. A chociaż ja wiem, Panie, że złożony w skrze pierwszej
12 Text|          ludzkiemi nie wyliczę Tobie, Panie, ale Ty wiesz o wszystkich,
13 Text|           zawsze coś ofiarował Tobie, Panie, z przeszłych wygód swoich
14 Text|             naturze. A Ty powiedz mi, Panie, jakie były w tych tworach
15 Text|               serca, a Tyś mu je dał; Panie, a jedno umieściwszy na
16 Text|             boleść śmierci od Ciebie, Panie, przyjmował. Powiedz? któryż
17 Text|              oprócz Ducha Twojego, o! Panie, o którym Ty sam tylko rozpowiadasz,
18 Text|       przerażonym duchu świadczyła... Panie! widzę oto głowę olbrzymiego
19 Text|       znajduje się cokolwiek godnego, Panie, aby Ci było ofiarowanem
20 Text|               ku Tobie.~Odtąd słyszę, Panie, świat napełniony jękiem
21 Text|         natury, lecz w oczach Twoich, Panie, nie czynił się przez to
22 Text|            ludzki, gdybyś mu od razu, Panie, pokazał te wszystkie dzieje
23 Text|               Ale z jaką radością, o! Panie, widziałem, że mi się rzecz
24 Text|              natury.~Nie postawię, o! Panie, przed oczy ludzkie już
25 Text|           poeta, odrysował się Tobie, Panie, w dziwotwornych i olbrzymich
26 Text|        skierować.~Odśniwają mi się, o Panie, te smętne księżycowe noce
27 Text|          wężowego krolestwa; widzę, o Panie, na złamie skały tego pierwszego
28 Text|                Uśmiecham się dziś, o! Panie, widząc odkopany szkielet,
29 Text|          trzoda olbrzymia, którąś Ty, Panie, trzy razy strącał falami
30 Text|             ku pamięci.~Jakiż duch, o Panie, był piątego wieczora onym
31 Text|        twórczości, nieraz cofnął się, Panie, i pierworodzeństwo swoje
32 Text|        odzienie.~Nie obojętny więc, o Panie, jest mi kolor każdy i kształt
33 Text|               niby wojsko hilotów. O! Panie, patrząc na ten pierwszy
34 Text|       tworzących się rzeczy; ale oto, Panie, widziałem pod płoty wiejskiemi
35 Text|        uczynić nie może. - Ale patrz, Panie, jak ta roślina wątła i
36 Text|              jak Psyche prosi Ciebie, Panie, o lot motyla. Ty ducha
37 Text|          idących za sobą, zostawi.~O! Panie! a ileż to jeszcze mądrości
38 Text|               i rozkoszą... A tak, o, Panie, powracam niby na chwilę
39 Text|        młodości... A na próżno mi, o! Panie, nauka tłomaczyli ten fenomen -
40 Text|        ludzkiej formy dążyły.~Tam, o! Panie, ślimak, pierwszy morza
41 Text|      bezpieczeństwa swego ustąpił Ci, Panie, a skrzydła sobie podstępnie
42 Text|               nie poświęcił Ci on, o! Panie, swojej płodności, a jakieś
43 Text|              Albowiem w insektach, o! Panie, duch zaczyna wypracowywać
44 Text|             mięszkają... Ty wiesz, o! Panie, że cała tablica szkoły
45 Text|          pustyń - tygrysem... A my, o Panie, skoroć oddamy to wszystko,
46 Text|             Słowa Twego?~Lecz oto Ty, Panie, na duchach nawet, które
47 Text|               rodziny.~Widzę także, o Panie, że na rzadkie dziś w ludziach
48 Text|               dla ubłagania Twego, o! Panie. drzewa ubrały się w najpiękniejsze
49 Text|             Edenu na ziemi, i oto Ty, Panie, wywołałeś ku sobie tego
50 Text|               stworzenie zaginęło; o! Panie, to jeden człowiek ostatni
51 Text|                Hosanna więc Tobie, o! Panie, albowiem Tyś jest Stworzyciel -
52 Text|               księgach opowiem Tobie, Panie, a teraz pozwól, że się
53 Text|             żywioł - światło złote, o Panie -w przyszłości nam się pokazuje -
54 Text|              jarzma fałszu i mocy.~O! Panie, który kazałeś szumowi morskiemu -
55 Text|                 O to proszę... Boże i Panie mój ! o widzącą wiarę a