Part

 1 Text|        onych ukarał, nie światłem już, ale ogniem niszczycielem
 2 Text|          obmyślał.~W skałach więc już, o Panie, leży duch jako
 3 Text|   piękności, uśpiony jeszcze, ale już przygotowany na człowieczeństwo
 4 Text|         ciała ducha naszego, dziś już przez wszelki ruch opuszczone
 5 Text|           Panie, pierwsze a idące już ku Tobie duchy w umęczeniu
 6 Text|          śmiercią zniszczył, była już niby obrazem ofiary Chrystusa
 7 Text|         zmartwychwstawać duchy, a już nie składać się, lać się,
 8 Text|     pierwszej duch mój w kamieniu już żył całkowicie, dla moich
 9 Text|          na świat; a odtąd ciągle już otwarte, aby się stały latarniami
10 Text|      widzę wszystkie członki moje już gotowe, już ruchome, zrosnąć
11 Text|          członki moje już gotowe, już ruchome, zrosnąć się kiedyś
12 Text|         nogi swoje, aby w stopach już będące a w liczbie do kilkuset
13 Text| niedoskonałość, przez to samo, że już twarzy swej ku celom ostatecznym
14 Text|       znalazłem złożone, wszystko już prawie w życia porządku,
15 Text|       jego wyrobem, gdy duch sam, już nad formę wzniesiony, czekał
16 Text|          pierwszego zawiązku była już myśl i czucie. Myślą przemyśliwałeś
17 Text|           stworzenia, tego ci Pan już nie odebrał; lecz uciskiem
18 Text|           czuciem napełniony. Oto już przy sercu pokazała się
19 Text|         Panie, przed oczy ludzkie już tych drugich podziemnych
20 Text|          jaszczura, w którym duch już o głowie ptasiej, już o
21 Text|        duch już o głowie ptasiej, już o skrzydłach Ikarowych przemyśla...
22 Text|          najmniejsze źdźbło trawy już ją ma logicznie napisaną
23 Text|    łańcuch formy, o którym mądrzy już się cielesnie dowiadowali;
24 Text|       którą duch mój odbył, mądry już pięciodniową nauką, tworząc
25 Text|       żeby mu nic z wypracowanych już darów i własności nie zaginęło...~
26 Text|      płaszcze i włosy, odmalowane już w księgach Mojżeszowych
27 Text|           lekka piękności, a może już jej uczucie, po raz pierwszy
28 Text|    pierwszy dziw twórczego ducha, już widzę, że ten sam duch w
29 Text|         pracy naukę. Kwiat jednak już i owoc są wypływem pracy
30 Text|       ciernistego krzewu jagodzie już pod sąd moralny podpadają...
31 Text|          sąd moralny podpadają... Już jabłko mogło być wskazane
32 Text|          i grzech ducha własnego, już je zjadłszy można się: było
33 Text|        bowiem kwiatu i owocu duch już miał wiedzę złego i dobrego,
34 Text|        piękności lub bezkształtu, już zasługiwał się lub zawiniał
35 Text|  opiekuńczych. Wszystko, co mogła już z organizacji swej roślinnej
36 Text|      ofiarować Panu ducha natura, już zda się za żywot doskonalszy.
37 Text|         Liczby w niej nieparzyste już są ostateczną myśli doskonałością,
38 Text|       myśli doskonałością, żadnej już w nich dalszej poprawy ani
39 Text|          ramiona; a kwiatek jej - już oto chce ulecieć z łodygi -
40 Text|           chce ulecieć z łodygi - już skrzydlaty jak Psyche prosi
41 Text|         stworzenia w petrodaktylu już na dziw lotu zasłużyło,
42 Text|          pokora w psie wyrobione, już na zawsze są nierozdzielne
43 Text|      genezyjską wyrobione, gotowe już prawie, ale w postaci grubego
44 Text|       Boże, czuję tę całą, duchem już przeciążoną naturę, że woła
45 Text|           sobie tego ducha, który już był wart ludzkości, wysłuchałeś
46 Text|        mój pracujący z ludzkością już odbył; już mu nad instynkta
47 Text|           z ludzkością już odbył; już mu nad instynkta i cnoty
48 Text|     ludzkiego wyrobów, wiele mocy już ludzko-anielskiej. Tę pracę
49 Text|         ducha, tylko gotowemu się już urodzić a podobnemu sobie
50 Text|        nędzne duchy wymieniany... Już go nie widać w ptakach -
51 Text|          go nie widać w ptakach - już przewodniczące girlandom
52 Text|      Bożej proszę, w którym widzę już mieczowego anioła przyszłej