Part

 1 Text|            słońcach i gwiazdach, a te na ziemiach i księżycach
 2 Text|       magnetyczno-attrakcyjnych.~A te przemieniły się w elektryczne
 3 Text|            przed Ciebie, Boże mój, te kryształy twarde, pierwsze
 4 Text| podziemnych, ile wstrząśnień, abyś te kryształy rozbił i zamienił
 5 Text|     albowiem Tyś, Panie, nagrodził tę śmierć, pojawioną w naturze
 6 Text|       mądre i dziecinne zarazem są te kształty. Każdy albowiem
 7 Text|         jego ścian nędznych; a czy te były z perły, czy z dyjamentu,
 8 Text|           zmazałeś z oblicza ziemi te dziwotworne i nieumijętne
 9 Text|           ku ciekawości i stworzył te oczy, które dziś w wykopanych
10 Text|           Boże, zniszczył wtenczas tę całą naturę i ze źwierzęcia
11 Text|    spalonych lasów przechowałeś mi tę pierwszą probę Ducha zdobywającego
12 Text|        Ducha Twego, Boże, wydobyli tę dziwną pierwotworów naturę,
13 Text|       minionych. Ty sam wiesz, ile te koście cierpiały!~O! Boże -
14 Text|            moje nie śmie zajrzeć w te lasy. Tam albowiem gałąź
15 Text|      mgłach i w ciemnościach widzę tę olbrzymią pracę ducha, to
16 Text|          kłady i liście przegniłe, te były największym pracy jego
17 Text|           i Ojca Twojego. Tyś obie te siły sprowadził w jedne
18 Text|            ofiarowanem za głos, za tę pieśń czucia i rozumu, która
19 Text|            od razu, Panie, pokazał te wszystkie dzieje jego. Musiałbyś
20 Text|            żeś Ty, Boże, wszystkie te prawie pośrzednie formy
21 Text|         Odśniwają mi się, o Panie, te smętne księżycowe noce pierwszej
22 Text|            smokiem lazły na ziemię te straszne, wybudowane przez
23 Text|      błękitnym i wodą... Jakoż dwa te kolory atmosferyczne, skondensowane
24 Text|           lecące; i tak powietrzne te brylanty słońce wypija,
25 Text|            brylanty słońce wypija, te łzy zjadliwe morza osychają
26 Text|     Dryjady - z ducha mego opowiem tę modlitwę, przez którą się
27 Text|            gdy śród dzikiej natury tę straszną pracę w bladych
28 Text|          natury, a powracam niby w te czasy, w których celem dla
29 Text|         ducha krainy... Przez całą tę bolesną drogę przemian i
30 Text|         pszczołach. On potem cnoty te same zgromadza i łączy niby
31 Text|              Kot ofiarowawszy Panu tę jedną drobnostkę, panem
32 Text|            sami w duchu, którzyśmy te formy dawniej tworzyli...
33 Text|            A teraz, o! Boże, czuję tę całą, duchem już przeciążoną
34 Text|        mocy już ludzko-anielskiej. Tę pracę w innych księgach
35 Text|    ukochanego syna oszukuje. Przez tę albowiem ofiarę nie tylko
36 Text|        która by na źrenicach moich te same kształty nakreśliła,
37 Text|     uspioną obudziły. - Spraw, aby te słowa westchnieniem pisane
38 Ded |         dla człowieka, który słowa te -~że wszystko przez Ducha