Part

 501 Text|                które wypracowały formę ludzką? - Tajemnica ta zakrytą
 502 Text|                 i przeraziłby się duch ludzki, gdybyś mu od razu, Panie,
 503 Text|         postawię, o! Panie, przed oczy ludzkie już tych drugich podziemnych
 504 Text|           tworów, których ja dziś osty ludzkiemi nie wyliczę Tobie, Panie,
 505 Text|              do dziś dnia jest w duchu ludzkim, niby jakaś pamięć ciemna
 506 Text|                wyrobów, wiele mocy już ludzko-anielskiej. Tę pracę w innych księgach
 507 Ded |           rozpaczajcie,~a wierzcie, że ludzkość nie przez oszustwo kilku
 508 Text|             pracy duch mój pracujący z ludzkością już odbył; już mu nad instynkta
 509 Text|              podobną objawi się między ludźmi, nie wiedząc, iż myśl pierwsza
 510 Text|               jego chmurami uwieńczone lunęło potopem - nogi ogniste wysuszyły
 511 Text|     szlachetności i :mocy, rzadką miał lwa formę lub pierś orła rozkochaną
 512 Text|               udręczany, wiedział i ze łzami prosił Cię, Boże, o poprawę
 513 Text|             brylanty słońce wypija, te łzy zjadliwe morza osychają
 514 Text|       kształtem go nowym udarowałeś. A mądre i dziecinne zarazem są te
 515 Text|        szóstego, którą duch mój odbył, mądry już pięciodniową nauką,
 516 Text|                łańcuch formy, o którym mądrzy już się cielesnie dowiadowali;
 517 Text|             przestrzeni w rozbłysk sił magnetyczno-attrakcyjnych.~A te przemieniły się w
 518 Text|                człowiekowi jako symbol mający w sobie cnotę i grzech ducha
 519 Text|         kształty nakreśliła, które się malowały niegdyś na źrenicy Cezara...
 520 Text|               o Boże, że wydam jedną z małych ducha tajemnic na przedwczesne
 521 Text|              zaś duch, z małą siłą i z małym też oporem świata walczący,
 522 Text|                gdzie duch ciała (które mam teraz) krwiste naczynka
 523 Text|            duchowych i dotychczas jest marą bez, żadnej rzeczywistej
 524 Text|               krople rosy wyjadły oczy marmurowym posągom... Niepewny - czyli
 525 Text|                 że tak powiem, krolową mask, powłok i szat duchowych
 526 Text|       karmicielka jako pieczęć miłości matczynej, oto krew płazów czerwieni
 527 Text|             jest wielkiem rozwiązaniem matematycznego zadania, tajemnicą liczby,
 528 Text|        albowiem w pracy tylowiecznej z materią rozkochał się nieraz w kształcie,
 529 Text|           tablica szkoły filozoficznej materialistów, wszystkie władze, instynkta
 530 Text|          prawie, ale w postaci grubego materiału dane zostały człowiekowi,
 531 Text|           osadziła kwiaty około jednej matki, stworzyła rodzinę i przeczucie
 532 Text|         przyjmował. Powiedz? któryż to męczennik z serc onych Ci dwojga złożył
 533 Ded |                ode mnie mocą, polską i męczeńską, broni duchem~ostatnich
 534 Text|                wydarł z rozpłakanej na mękę zręnnicy, usta wprzód wzdychające
 535 Ded |       Pułkownikowi~Kamieńskiemu,~bratu memu w Bogu,~który~z większą
 536 Text|                piaskową. W chmurach, w mgłach i w ciemnościach widzę tę
 537 Text|             płomienistych obłąkanym we mgle żeglarzom... A ten - wyższy
 538 Text|               nadmorskich, że wołają w mglistem powietrzu o zlitowanie się
 539 Text|        rozwarkoczony, ciemny, albowiem mgły i wilgocie wieszały się
 540 Text|           przyszłość żadnych celów nie miała... Gdy oto tu, z przeszłości
 541 Text|                co po śmierci zeń opaść miało, spalone na węgiel kłady
 542 Text|              tworzyły formy, które się miały potem powtórzyć w organizacji
 543 Ded |               ducha mego odpowiedź~- i miarę wyrozumienia Sprawy Bożej~
 544 Text|            rozbijały się na proch i na miazgę piaskową. W chmurach, w
 545 Text|          ptakiem ją oblecieć, potrzeba mieć syntetyczne poznanie natury,
 546 Text|             proszę, w którym widzę już mieczowego anioła przyszłej ofiary.~
 547 Text|                Uwidzialniony Aniele, i miej wiarę w sumnienie prawdy
 548 Text|             fal, oczekujące śmierci na miejscu, gdzie się porodziły, nie
 549 Text|              skrę pierwszą, która może miesiącowi wielkiemu podobna, wybiegła
 550 Text|            trzej Aniołowie, słoneczny, miesięczny i globowy, z sobą zetknięci,
 551 Text|                przymusił, a dłużnikiem miesięcznych i słonecznych światów uczyniwszy
 552 Text|             tylko podobne naturą duchy mięszkać mogą, wynikają. Nieśmiertelność
 553 Text|               w duchach nawet ludzkich mięszkają... Ty wiesz, o! Panie, że
 554 Text|                 ślimak, pierwszy morza mięszkaniec. ostrożny i pewny pod swoją
 555 Text|           staje się podobnego mu ducha mięszkaniem. Albowiem nie rodzi on ducha,
 556 Text|           niebiosach, otoczone kręgami migocących się ptaków niby dwór Twój
 557 Text|                morski; a przechodząc i mijając niektóre wielkie duchowe
 558 Text|               i srebrne skały nabijane mikowcem, niby tarcze olbrzymie przyśnione
 559 Text|              cały - aby mądrość jasna, miłością Bożą w duchach tworzona,
 560 Text|        pozbawiony nazwałem nocą.~Wieki minęły, o Panie, a duch mój ani
 561 Text|             swoje przedał za jadło, za miskę soczewicy; drugi zaś śmielszy,
 562 Text|               egipskiego Józefa, który mizerniejszy od braci, i na służbę skazany,
 563 Text|               płazów czerwieni się i w mleko się zamienia (krew przeznaczona
 564 Text|       Genezyjskich wiatr orzeźwienia i młodości... A na próżno mi, o! Panie,
 565 Text|            usta krwawe włosami swojego młodszego brata. To było pierwsze
 566 Text|                kształt nowy trwalszy i mniej boleśny: a Tyś, Boże, zniszczył
 567 Text|                to wnętrzne rozwiązania mnogości przez jedność jest pierwszem
 568 Text|             rysunek niby drogi złego a mocnego ducha, który w tej roślinie,
 569 Text|          miłości i wyrozumienia, coraz mocniej jaśniała wiedzy Słońcami...
 570 Text|         zlitowanie się Twoje. Albowiem mocno cierpi w nich duch, coraz
 571 Text|              Duch mój bowiem od wieków modlił się i pracował jak one,
 572 Text|               kształt doczesny do Boga modliły... Duch mój bowiem od wieków
 573 Text|        wściekłościach i krwiożerstwie, modlitwą w duchu podniesione, westchnieniem
 574 Text|          podobne naturą duchy mięszkać mogą, wynikają. Nieśmiertelność
 575 Text|              ducha tajemnicę; albowiem mógł on być prostą igraszką natury,
 576 Text|             opiekuńczych. Wszystko, co mogła już z organizacji swej roślinnej
 577 Text|            postępie wieków człowieka i mogłeś wykrzyknąć jakEwa: Człowieka
 578 Text|          zamienione w systemat nerwowy mogłyby się od razu między organicznemi
 579 Text|           widomie żyć zaczyna i bratem moim staje się.~Jedno więc ofiarowanie
 580 Text|            rodzi.~Tu, gdzie za plecami mojemi palą się złote i srebrne
 581 Text|                Tak się ma rozumieć owa Mojżeszowa niesprawiedliwość, którą
 582 Text|              odmalowane już w księgach Mojżeszowych przez liść figowy, z którego
 583 Text|                które dziś w wykopanych molluskach dziwią doskonałością, a
 584 Text|           porodziły się w łonie wodnem monstra ostrożne, leniwe, zimne,
 585 Text|            wypracowywać pierwsze cnoty moralne, pracowitość w mrówce, porządek
 586 Text|            krzewu jagodzie już pod sąd moralny podpadają... Już jabłko
 587 Text|           podnosi moce swoje niby fala morska z powagą i mocą.~Jeżeli
 588 Text|              przeszły jak wiatr i szum morski; a przechodząc i mijając
 589 Text|          skamieniałe ciała dziwotworów morskich wleciał słup ognisty, drugi
 590 Text|           Panie, który kazałeś szumowi morskiemu - i szelestowi wietrznych
 591 Text|            rozpacznie walczy z wichrem morskim, zwycięża opar elementów,
 592 Text|                leżą, często na długość motyki od nas odległe, ale długością
 593 Text|             prosi Ciebie, Panie, o lot motyla. Ty ducha tego wysłuchasz,
 594 Text|             tęczowe jasnoście niektóre motyle psychicznemi gwiazdami uczynił -
 595 Text|         Egipcjanów obrazem) wyleciał w motylowe ducha krainy... Przez całą
 596 Text|                czynisz ofiarę... gdyś, mówię, ofiarował się na śmierć,
 597 Text|         oświecili ją latarnią rozumu i mówili o trupach, nie wiedząc że
 598 Text|        atramętniku widzę zjawienie się mozgu i słuchu, widzę w podmorskiej
 599 Text|              własnego, już je zjadłszy można się: było z duchem winy
 600 Text|           cnoty moralne, pracowitość w mrówce, porządek socjalny w pszczołach.
 601 Text|              ludziach, pracował duch w mrówkach, w pszczołach i w całej
 602 Text|              łańcuch form przechodząc, musiała się rozwinąć w ludzkiej
 603 Text|              te wszystkie dzieje jego. Musiałbyś go za rękę trzymać jak dziecie,
 604 Text|              dniach stworzenia świecić musiały na dnie wody niby karbunkuły
 605 Text|              się złote i srebrne skały nabijane mikowcem, niby tarcze olbrzymie
 606 Text|               które mam teraz) krwiste naczynka zarazem z uczuciem piękności
 607 Text|              zachowuje, nie pozwalając nadal żadnej w nich uczynić poprawy.
 608 Text|            lamantyny na urwiskach skał nadmorskich, że wołają w mglistem powietrzu
 609 Text|     rzemieślnictwo jego na ziemi! Tam, nadmorskie duchy, gdzie sól w rosach
 610 Text|          została; albowiem Tyś, Panie, nagrodził tę śmierć, pojawioną w naturze
 611 Text|                nam się pokazuje - jako najdoskonalsze spiewu świętego narzędzie -
 612 Text|              naturę, że woła do Ciebie najdoskonalszemi osty o formę ostateczną
 613 Text|                zasługę i pracę ducha w najdoskonalszych farmach pokazały. Oto najdumniejsze
 614 Text| najdoskonalszych farmach pokazały. Oto najdumniejsze twory zeszły się na łąkę
 615 Text|               która po dziś dzień leży najgłębiej w ducha skarbnicy i zdaje
 616 Text|              duchu myśl o człowieku, a najmniejsze źdźbło trawy już ją ma logicznie
 617 Text|              ducha podniesionem jest w najodleglejszych kończynach całe stworzenie.
 618 Text|             Panie. drzewa ubrały się w najpiękniejsze owoce i kwiaty; aby Ci zasługę
 619 Text|                Ostrożność pokazała się najpierwsza w rogach ślimaczych, potrzeba
 620 Text|      najpierwszej ofiary wyrodziło się najpierwsze zmartwychwstanie. Z łaski
 621 Text|       organizmem. Z tej śmierci jako z najpierwszej ofiary wyrodziło się najpierwsze
 622 Text|          Nieśmiertelny, pracował anioł najuboższy i pokorny syn Twój w roślinnym
 623 Text|              liście przegniłe, te były największym pracy jego wyrobem, gdy
 624 Text|               czele piramidy i zajmuje najwyższe stanowisko.~Dotychczas myśl
 625 Text|       źrenicach moich te same kształty nakreśliła, które się malowały niegdyś
 626 Text|            życiem, kamiennemi tarczami nakryte. Ostrożność pokazała się
 627 Text|             sumnienie prawdy przeciwko nałogowi z nauki. W świętości bowiem
 628 Text|           wyczytam ją z form, które są napisami mojej przeszłości.~Albowiem
 629 Text|              trawy już ją ma logicznie napisaną w kształcie swoim. Duch, .
 630 Text|               księżyce; a duch wszelki naprzód idący, chociażby skazę miał
 631 Text|         stworzyła rodzinę i przeczucie narodowi ości. - Myśl zda się sama
 632 Text|         najdoskonalsze spiewu świętego narzędzie - jako karmiciel nasz...
 633 Text|                 a rozszczepione wrzosu nasienie gdy pękło, to rozchodził
 634 Text|         wszystkich, żadna bowiem forma następna nie urodziła się z poprzedniej
 635 Text|             narzędzie - jako karmiciel nasz... w owej to stolicy, która
 636 Text|                 pod siedmiodniową prac naszych i popiołów skorupą.~Wtenczas
 637 Text|     niesprawiedliwość, którą on czuł z natchnienia, że była w świecie duchowym .
 638 Text|                gór łańcuchy? - A przez natchnienie wiedział o tem pierwszy
 639 Text|                zażądaliśmy kształtów i natychmiast widzialnemi uczyniłeś nas,
 640 Text|           brało pierwszą dalszej pracy naukę. Kwiat jednak już i owoc
 641 Text|             czas światłości pozbawiony nazwałem nocą.~Wieki minęły, o Panie,
 642 Text|                pierwszy raz w sceptyku nazwane zdrajcami rozumu, oszukańcami
 643 Text|            odtąd począł porę oświeconą nazywać dniem, a czas światłości
 644 Text|         pierwszy, darem, który dzisiaj nazywamy organizmem. Z tej śmierci
 645 Text|     potrzebniejszą jaką własność przez nędzne duchy wymieniany... Już
 646 Text|               żył, jak wielki i pijany nektarem Bogów poeta, odrysował się
 647 Text|                rozwinięcia się kwiatów nerwowych, w których Duch rozkwitał? -
 648 Text|  niekształtnych, uczuwszy w systemacie nerwowym ruch i rozczulenie, zażądało
 649 Text|               kamieni, w rozpromie[nie]niach, w jakich ją widział Jan
 650 Text|                morza przeniosł je aż w niebieską lotów krainę...~A oto węży
 651 Text|             jako z powagą obziera całe niebiosa, oczyma się z kręgiem słonecznym
 652 Text|             usta wprzód wzdychające ku niebiosom posłał i pooprawiał w nogi
 653 Text|                 chociażby skazę miał i niedoskonałość, przez to samo, że już twarzy
 654 Text|              tajemnicą liczby, która w niedoskonalszych roślinach przez parzyste,
 655 Text|              się ów porządek, czyniący niegłębokiemu wzrokowi wieczne przerażenie
 656 Text|      doskonalszy. ofiarowała. Liczby w niej nieparzyste już są ostateczną
 657 Text|         postępie ducha wydarzenia.~Oto niekiedy duch, zażądawszy nowej formy
 658 Text|                które z tych straszydeł niekształtnych, uczuwszy w systemacie nerwowym
 659 Text|                i w serce; a coś zdobył niemi w pierwszych dniach stworzenia,
 660 Text|               duchów nie odrzucił, ale niepełność ofiary ukarał słabością
 661 Text|               roślinki morskie ubrał w niepewne tęczowe jasnoście niektóre
 662 Text|             oczy marmurowym posągom... Niepewny - czyli co widzę z widzianych
 663 Text|             oddamy to wszystko, co nas niepodobnemi Chrystusowi uczypiło, do
 664 Text|            wyrobione, już na zawsze są nierozdzielne i jako siostrzane cnoty
 665 Text|               organizm, a resztką siły nieśmiertelnej zdobył ziemię i skrę życia
 666 Text|               mięszkać mogą, wynikają. Nieśmiertelność ta kształtów, przez śmierć
 667 Text|            smętnieje.~Taką to drogą, o Nieśmiertelny, pracował anioł najuboższy
 668 Text|              nagle uczuł w przeszłości Nieśmiertelnym, Synem Bożym, stwórcą widzialności
 669 Text|                rozumieć owa Mojżeszowa niesprawiedliwość, którą on czuł z natchnienia,
 670 Text|                ofiary Chrystusa Pana i niestraconą została; albowiem Tyś, Panie,
 671 Text|               tyle razy puszczał się w nieświadome horyzonty, nowych światów
 672 Text|              ojczymie mojej uśpione, z nieświadomości własnej, na światło wiedzy
 673 Text|         oblicza ziemi te dziwotworne i nieumijętne ducha pierwszego kształty
 674 Text|       obudziwszy, zamienił punkt jeden niewidzialnej przestrzeni w rozbłysk sił
 675 Text|         pszczoli, krolestwo pszczelne, niewolą ula i rząd w nim krolewski
 676 Text|               nawet, które zdały się w niewolę zaprzedane, położyłeś dłoń
 677 Text|             cierpieniem w domu swoim i niewygodą jego doczesną udręczany,
 678 Text|      stworzenia! wszystko w tobie jest niezgłębioną tonią wiedzy i prawdy! Wszystko
 679 Text|          ofiary ukarał słabością ducha niezjednostkowanego w jednej i pewnej formie;
 680 Text|               i woli, wydało potomstwo niezliczone kształtów, cuda tworów,
 681 Text|                 w pszczołach i w całej niezliczonej liczbie zwierząt domowych,
 682 Text|          odległe, ale długością wieków niezliczonych przedzielone od żyjącego
 683 Text|               ci jeszcze to, o czem ty nigdy nie śniłeś... udarował cię
 684 Text|        Świadectwa Chrystusa Pana przez nikogo jeszcze na ziemi nie widziany,
 685 Text|                w które się ubierają, i Nimfom podobne, na włosach niby
 686 Ded |                Andrzejowi Towiańskiemu~niniejszy wyraz jako wywołaną z ducha
 687 Text|      bezwładnej materii, zwycięża je i niszczy. Oto, Boże, przeraziła mię
 688 Text|               światłem już, ale ogniem niszczycielem błysnąć przymusił, a dłużnikiem
 689 Text|             gdzie duch więcej na ciało niż na własne pracował anielstwo.
 690 Text|           albowiem łączyło go z duchem niższej natury, lecz w oczach Twoich,
 691 Text|            Panie, te smętne księżycowe noce pierwszej natury, bezłady
 692 Text|              był piątego wieczora onym Noem, który do Arki zbudowanej
 693 Text|         położonym fundamencie stanął i nowe wyższe duchowi drogi obmyślał.~
 694 Text|             nauką, tworząc wszystko na nowo, tak wszakże, żeby mu nic
 695 Text|        ofiarując za spokój, za kształt nowy trwalszy i mniej boleśny:
 696 Text|               podług woli kształtem go nowym udarowałeś. A mądre i dziecinne
 697 Text|             linii śrzodkującej opisze, obaczę listek krzewu różanego,
 698 Text|               wniściem do widzialności obdarowywa. W owem to podobieństwie
 699 Text|      skrzydłach się wprzód podniosły - obejrzały przyszłe swoje stanowisko,
 700 Text|            Stwórcy i Ojca Twojego. Tyś obie te siły sprowadził w jedne
 701 Text|            potworów, które szły za nim objadać całe łąki z traw, całe lasy
 702 Text|                nareszcie formą podobną objawi się między ludźmi, nie wiedząc,
 703 Text|           między organicznemi istotami objawić. Boże mój! nie ten owad
 704 Text|                od duchów, które obrały objawienie się w ciemności, i tamte
 705 Text|             wstęg i tęcz płomienistych obłąkanym we mgle żeglarzom... A ten -
 706 Text|             potrzeba wprzód ptakiem ją oblecieć, potrzeba mieć syntetyczne
 707 Text|               gdzie odstrzelone słońce oblewa mi płomieniami ramiona,
 708 Text|               ty po dwakroć zmazałeś z oblicza ziemi te dziwotworne i nieumijętne
 709 Text|                ludzi robione odmieniły oblicze swoje... pomniki na przetrwanie
 710 Text|                to stolicy, która nam z obłoków zlatuje.~Z takich to prac
 711 Text|              nowe wyższe duchowi drogi obmyślał.~W skałach więc już, o Panie,
 712 Text|            pierwsze robi odzienie.~Nie obojętny więc, o Panie, jest mi kolor
 713 Text|           kamienie niby żywe, ruchome, obracające się, patrzące na świat;
 714 Text|            odłączyłeś od duchów, które obrały objawienie się w ciemności,
 715 Text|           ziemi usta ku dnowi ziemnemu obróciwszy. Ślimak i ostrzyga u głazu
 716 Text|              ojca swego wziąwszy ciała obronę przylgnęły do skał, zdziwione
 717 Text|            Dryjady i zlotemi strzałami obsypane, odstrzelają się słońcu
 718 Text|                to mi da zaokrąglone po obu stronach liści dębowego
 719 Text|           zaśnięciem Ducha w jednej, a obudzeniem się jego w drugiej, doskonalszej
 720 Text|                dnie ducha mego uspioną obudziły. - Spraw, aby te słowa westchnieniem
 721 Text|              przez miłość wolą w sobie obudziwszy, zamienił punkt jeden niewidzialnej
 722 Text|             czekał pożaru i potopu.~Na obumarłe więc kształty pierwszego
 723 Text|               i owoc są wypływem pracy obustronnych sił ducha; słodycz w ostatecznym
 724 Text|         którego śrzodek zajmują kwiaty obywatele, albowiem pracują i radzą,
 725 Text|               łodydze trzymających się obywateli, między któremi jednak Themistokles,
 726 Text|                  Widzę - jako z powagą obziera całe niebiosa, oczyma się
 727 Text|                głowami srebrne perły z Oceanid warkocza lecące; i tak powietrzne
 728 Text|             wedle jego potrzeby.~Stary Oceanie, powiedz mi, jako w łonie
 729 Text|             GENEZIS Z DUCHA~Na skałach Oceanowych postawiłeś mię, Boże, abym
 730 Text|             walką z olbrzymiemi falami Oceanu, trzy serca Panu ofiarował,
 731 Text|              Kaimita, aby gryzł mózg i ocierał usta krwawe włosami swojego
 732 Text|                z rozpaczą ruchowi fal, oczekujące śmierci na miejscu, gdzie
 733 Text|            tarcze olbrzymie przyśnione oczom Homera, tu, gdzie odstrzelone
 734 Text|              form, z której Ty, Panie, odbierasz ciągle ostateczny wyrób
 735 Text|              własną niegdyś w roślinie odbytą opowiada... Każdy ząbek
 736 Text|         powiedz mi, jako w łonie twoim odbywały się pierwsze tajemnice organizmu?
 737 Text|               o Boże, drugi raz jakoby odczuć pracę moją przedludzką...
 738 Text|            Genezyjskie karty - abyś je odczytał, zgłębił i z drugą tajemniczą
 739 Text|            którzy Ci miłość dobrowolną oddają na złotych słońc i gwiazd
 740 Text|                  A my, o Panie, skoroć oddamy to wszystko, co nas niepodobnemi
 741 Ded |                w Bogu,~który~z większą ode mnie mocą, polską i męczeńską,
 742 Text|        stworzenia, tego ci Pan już nie odebrał; lecz uciskiem i boleścią
 743 Text|                utworzenie piękności, a odetchnięcie wonią było mu jedyną ulgą
 744 Text|               przymierza z człowiekiem odjął z przyciśnionej natury,
 745 Text|             się dziś, o! Panie, widząc odkopany szkielet, któremu imienia
 746 Text|           lecącego w kollumbową podróż odkryć na świecie, aby opatrzył
 747 Text|                więc, o! duchu, ilekroć odkryjesz którą z prawdziwych tajemnic
 748 Text|         odsłoni... Oto w księgach tych odkryta leży śmierci tajemnica i
 749 Text|               listka każdego, albowiem odkrywa mi ducha naturę i pracę
 750 Text|           prawdy! Wszystko spod zasłon odkrywających się zwolni dorastającym
 751 Text|          przemieńca... Pierwiastek ten odkupienia, który w przyszłości twarze
 752 Text|              podobny, lecz czystszej i odkupionej natury, anioł złoty z rozwiniętemi
 753 Text|       twórczości, to jest: ofiara. Nie odłączaj się więc od początku Twego,
 754 Text|              wybrały za formę światło, odłączyłeś od duchów, które obrały
 755 Text|               na długość motyki od nas odległe, ale długością wieków niezliczonych
 756 Text|          szmaragdowe płaszcze i włosy, odmalowane już w księgach Mojżeszowych
 757 Text|              dzieła ręką ludzi robione odmieniły oblicze swoje... pomniki
 758 Text|            zebraną wystrzelił w górę i odparł elementów przewagę -jeśli
 759 Ded |             jako wywołaną z ducha mego odpowiedź~- i miarę wyrozumienia Sprawy
 760 Text|               ptaków żurawie, gdy nocą odprawiają jęczące i smętne podróże,
 761 Text|               udarował cię wiecznością odradzających się kształtów - mocą odradzania
 762 Text|     odradzających się kształtów - mocą odradzania podobnej tobie formy...
 763 Text|             proch ziemski, będący dziś odruzgiem pierwszych przez attrakcją
 764 Text|           pijany nektarem Bogów poeta, odrysował się Tobie, Panie, w dziwotwornych
 765 Text|               idącej do celu, dwa razy odrysuję, będę miał liść kolczasty
 766 Text|                 Bóg żądania duchów nie odrzucił, ale niepełność ofiary ukarał
 767 Text|             tobą całej przyszłości nie odsłoni... Oto w księgach tych odkryta
 768 Text|              ku przyszłości skierować.~Odśniwają mi się, o Panie, te smętne
 769 Text|            zlotemi strzałami obsypane, odstrzelają się słońcu gładkim i błyszczącym
 770 Text|                oczom Homera, tu, gdzie odstrzelone słońce oblewa mi płomieniami
 771 Text|               ze swej duchowej potęgi, odtwarza podobną sobie formę i ta
 772 Text|            została duchowi cudowna moc odtwarzania podobnej sobie formy, przez
 773 Text|           zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu, żądz i smutków ludzkiej
 774 Text|              łączy niby w pary, tak że odwaga i szlachetność w koniu,
 775 Text|              nim ducha szlachetności i odwagi - jest mu niby ojcem wyzwolenia;
 776 Text|                 a teraz pozwól, że się odwrócę jeszcze raz ku sześciodniowym
 777 Text|              swej ku celom ostatecznym odwrócił, choćby daleki jeszcze był
 778 Text|           sobie człowiek pierwsze robi odzienie.~Nie obojętny więc, o Panie,
 779 Text|              najczęściej kolorem tylko odznaczoną różnicę w indywiduach. Niektóre
 780 Text|            tracił? a co znów na powrót odzyskiwał? Łańcuch ten na teraz tajemnicą
 781 Text|          jedność uczucia... i widzenie ofiar, które do ostatecznych celów
 782 Text|             organizacji swej roślinnej ofiarować Panu ducha natura, już zda
 783 Text|              się za żywot doskonalszy. ofiarowała. Liczby w niej nieparzyste
 784 Text|            złożyły ci pierwszą ofiarę. Ofiarowały się na śmierć. Co zaś dla
 785 Text|            godnego, Panie, aby Ci było ofiarowanem za głos, za tę pieśń czucia
 786 Text|             moim staje się.~Jedno więc ofiarowanie się ducha na śmierć, uczynione
 787 Text|          duchów zażądały opieki. - Kot ofiarowawszy Panu tę jedną drobnostkę,
 788 Ded |              wyrozumienia Sprawy Bożej~Ofiarowuję i poświęcam.~Narodu mego
 789 Text|             swój nerwowy (i ten nawet) ofiarując za spokój, za kształt nowy
 790 Text|           skrzydła swoje jaszczurcze w ofierze - uniża się przed Tobą,
 791 Text|                w łonie twoim Uczy Boże oglądały. Gąbczaki olbrzymie i roślinopłazy
 792 Text|       bazaltowe pierwszego świata, ile ogni podziemnych, ile wstrząśnień,
 793 Text|                 zakręcił nią jak tęczą ognistą i porwał za sobą.~A wtenczas
 794 Text|       uwieńczone lunęło potopem - nogi ogniste wysuszyły morskie łożyska
 795 Text|                Tobie duchy w umęczeniu ognistem złożyły ci pierwszą ofiarę.
 796 Text|          palącą się latarnią - smokiem ognistym, o którym do dziś dnia jest
 797 Text|           samych więc tych zatraconych ogniw w łańcuchu stworzenia próżne
 798 Text|                i odwagi - jest mu niby ojcem wyzwolenia; a pasterz, z
 799 Text|                 ale oszukał ciebie jak ojciec, który ukochanego syna oszukuje.
 800 Text|             świętej ojczyzny prowadzą.~Ojcze Boże... według Świadectwa
 801 Text|                wielkie duchowe moce, w ojczymie mojej uśpione, z nieświadomości
 802 Ded |               że Bóg go nie opuści - a ojczyzna~kiedyś cała uwielbi moc
 803 Text|              celów przez ducha świętej ojczyzny prowadzą.~Ojcze Boże...
 804 Ded |          uwielbi moc i piękność, którą okazał, jak prawdziwy wódz polski~-
 805 Text|               z królestwa do królestwa okazuje się ta potworność... tak
 806 Text|         pierwszych przestępców natury. Oko moje nie śmie zajrzeć w
 807 Text|        dębowego wykąty, w których duch okrągło ugina się przed siłą elementów
 808 Text|        wybudowane przez ducha, z kości okręta - rozmiłowane w żywocie,
 809 Text|        wietrznych pól bladym kwiatkiem okrytych, aby mię uczyły słów tej
 810 Text|                 Panie! widzę oto głowę olbrzymiego płazu, pierwszą głowę ze
 811 Text|        nareszcie umęczony Duch walką z olbrzymiemi falami Oceanu, trzy serca
 812 Text|      kształtach roślinnych przechował. Olbrzymiość jego pokazała się we wrzosach,
 813 Text|          nogami taką przepaść wiedzy i olsniwszy mu oczy takiemi błyskawicami
 814 Text|              nad śmiercią panowanie, a omijając niby prawa bezwładnej materii,
 815 Text|               wyrob światła nie czynił onego kwatermistrza tworów straszną,
 816 Text|            Panie, był piątego wieczora onym Noem, który do Arki zbudowanej
 817 Text|              wichrem morskim, zwycięża opar elementów, idzie w górę
 818 Text|       anielstwo. To, co po śmierci zeń opaść miało, spalone na węgiel
 819 Text|    przewodniczkę wychodzącą na zwiady, opatrzoną oczu latarniami, posłały
 820 Text|          podróż odkryć na świecie, aby opatrzył stanowisko dla tych ciężkich
 821 Text|          ostrożnością robaka po tykach opiekuńczych. Wszystko, co mogła już
 822 Text|               ostrożne, leniwe, zimne, opierające się z rozpaczą ruchowi fal,
 823 Text|               ale silny i większą mocą opierający się naturze wyobrażę, to
 824 Text|           rozmawiać, chcąc z pewnością opisać ów łańcuch formy, o którym
 825 Text|            Boże, żem nie przedsięwziął opisywać tworów Natury; będzie to
 826 Text|               około linii śrzodkującej opisze, obaczę listek krzewu różanego,
 827 Text|             się we wrzosach, a gniew i opór naturze w twardych ostach,
 828 Text|              niegdyś w roślinie odbytą opowiada... Każdy ząbek listka wiem,
 829 Text|             tych i prac ducha nie będę opowiadał, albowiem je duch każdy
 830 Text|               ziemię, to pierwsze jego oprawienie się w pierścień nerwowy,
 831 Ded |                   Sądzę, że Bóg go nie opuści - a ojczyzna~kiedyś cała
 832 Text|            dziś już przez wszelki ruch opuszczone a jeszcze żywe, chmurami
 833 Text|             mogłyby się od razu między organicznemi istotami objawić. Boże mój!
 834 Text|                 więc ofiarował ci Duch organizm, a resztką siły nieśmiertelnej
 835 Text|        odbywały się pierwsze tajemnice organizmu? pierwsze rozwinięcia się
 836 Text|               miał lwa formę lub pierś orła rozkochaną w burzach i w
 837 Text|               naturę. Oto zlecieli się orłowie z orszakiem girland łabędzich
 838 Text|             Oto zlecieli się orłowie z orszakiem girland łabędzich i żurawich
 839 Text|            otchłani Genezyjskich wiatr orzeźwienia i młodości... A na próżno
 840 Text|         tłómaczyła się w kwiecie; myśl osadziła kwiaty około jednej matki,
 841 Text|             ludzkości, wysłuchałeś go, osądziłeś i pozwoliłeś mu wziąć formę
 842 Text|           samej jest narodem kwiatków, osadzonych w jednym kielichu, rządzonym
 843 Text|          rodzinę i przeczucie narodowi ości. - Myśl zda się sama matematyczna
 844 Text|              urodzenia i we trzy serca oścień i boleść śmierci od Ciebie,
 845 Text|              stuletniego węży żywota - ośmiela się ta sama głowa wyjść
 846 Text|               pierwsza Trójca z trzech osób, z Ducha, z Miłości i z
 847 Text|              Boże; widzę wszakże w tym osobistą wolą Twoją i położenie ręki
 848 Text|            który się składa z równych, osobnych, nie w jednym kielichu,
 849 Text|                opór naturze w twardych ostach, które ziemię wysokiemi
 850 Text|                 którąś dopiéro w dzień ostatecznego przymierza z człowiekiem
 851 Text|          globowych, które wszystkie do ostatecznej ludzkiej formy dążyły.~Tam,
 852 Text|                się lub zawiniał celowi ostatecznemu ducha. O! księgo pierwsza
 853 Text|                Panie, odbierasz ciągle ostateczny wyrób miłości, dla której
 854 Text|               Panie, to jeden człowiek ostatni znajdzie w duchu swoim pracę
 855 Text|                całe stworzenie. Oto na ostatnią modlitwę dla ubłagania Twego,
 856 Ded |                męczeńską, broni duchem~ostatnich szańców ducha... Sądzę,
 857 Text|         przewagę -jeśli ten, jego, pod ostremi kątami zygzak, około linii,
 858 Text|             się w łonie wodnem monstra ostrożne, leniwe, zimne, opierające
 859 Text|           kamiennemi tarczami nakryte. Ostrożność pokazała się najpierwsza
 860 Text|            pierwszy morza mięszkaniec. ostrożny i pewny pod swoją tarczą
 861 Text|          ziemnemu obróciwszy. Ślimak i ostrzyga u głazu ojca swego wziąwszy
 862 Text|              żywota przylepiły do skał ostrzygę. I porodziły się w łonie
 863 Text|               będę miał liść kolczasty ostu, bladość jego i rysunek
 864 Text|              jedyna droga rozwidnień i oświeceń: droga miłości i wyrozumienia,
 865 Ded |              nawet, które by zgon jego oświecić mogło.~A wy, o! Polacy,
 866 Text|            dziwną pierwotworów naturę, oświecili ją latarnią rozumu i mówili
 867 Text|                a jam odtąd począł porę oświeconą nazywać dniem, a czas światłości
 868 Text|          wypija, te łzy zjadliwe morza osychają wprzód, nim na serce roślinne
 869 Text|              Pan przyjął dar twój, ale oszukał ciebie jak ojciec, który
 870 Text|              nazwane zdrajcami rozumu, oszukańcami doświadczenia. O! Boże!
 871 Text|          ojciec, który ukochanego syna oszukuje. Przez tę albowiem ofiarę
 872 Ded |        wierzcie, że ludzkość nie przez oszustwo kilku ludzi,~ale przez spokojne,
 873 Text|          jeszcze raz ku sześciodniowym otchłaniom spoczywającej i stężałej
 874 Text|             Twój anielski, niby udając otoczenie tronu Twego przez tęczowe
 875 Text|               i stanęły na niebiosach, otoczone kręgami migocących się ptaków
 876 Text|         pokazuje, iż przez ofiarę duch otrzymuje nad śmiercią panowanie,
 877 Text|              świat; a odtąd ciągle już otwarte, aby się stały latarniami
 878 Text|        prawdziwego natury zapragniesz, otwiera przed tobą złote i zapisane
 879 Text|              rękę trzymać jak dziecie, otworzywszy mu nagle pod nogami taką
 880 Text|        potomstwem. Tak się ma rozumieć owa Mojżeszowa niesprawiedliwość,
 881 Text|             objawić. Boże mój! nie ten owad w księgach gdzieś widziany,
 882 Text|          urodzony, brał na siebie runo owcze i zyskiwał błogosławieństwo
 883 Text|               serce roślinne upadną... Owdzie zaś przeciwko palącym słońca
 884 Text|               jako karmiciel nasz... w owej to stolicy, która nam z
 885 Text|             widzialności obdarowywa. W owem to podobieństwie jest cała
 886 Text|              naukę. Kwiat jednak już i owoc są wypływem pracy obustronnych
 887 Text|            ubrały się w najpiękniejsze owoce i kwiaty; aby Ci zasługę
 888 Text|                Pan o dziełach twoich - owszem, uszanował je i formy stworzone
 889 Text|           królestwo. Zda się, że kłody owych drzew spalonych zmartwychwstały
 890 Text|                listek krzewu różanego, oząbkowany drobno, i pomyślę, iż to
 891 Text|      przyszłości twarze formy cudownie ozłoci, cieniem tylko pokazał się
 892 Text|                gdzie za plecami mojemi palą się złote i srebrne skały
 893 Text|            tworów straszną, nad ziemią palącą się latarnią - smokiem ognistym,
 894 Text|                   Owdzie zaś przeciwko palącym słońca promieniom zwierciadła
 895 Text|             łożyska i przez wieki całe paliła się ta ziemia, czerwonym
 896 Text|              duchu ludzkim, niby jakaś pamięć ciemna i pełna przerażeń?...
 897 Text|              Panu tę jedną drobnostkę, panem jest pustyń - tygrysem...
 898 Text|           wyzierającą, która się czuje panią całej natury, krolową wszelkiej
 899 Text|              zupełniejszego nad ziemią panowania.~Uśmiecham się dziś, o!
 900 Text|            duch otrzymuje nad śmiercią panowanie, a omijając niby prawa bezwładnej
 901 Text|             swoim. Duch, .robotnik ten Pański, zaczął tworzyć i postępował
 902 Text|           naturę; gdzie szał elementów panuje; gdzie wichry z falami walczą,
 903 Text|               tam wyrastała spod ziemi parość z taką siłą, że porwane
 904 Text|               zgromadza i łączy niby w pary, tak że odwaga i szlachetność
 905 Text|       niedoskonalszych roślinach przez parzyste, w postępowych zaś przez
 906 Text|               niby ojcem wyzwolenia; a pasterz, z psem siedzący na polu,
 907 Text|           walkę ze słońcem... Rozdarła paszczę... syknęła - i w tym syknieniu
 908 Text|                uczynić nie może. - Ale patrz, Panie, jak ta roślina wątła
 909 Text|              wojsko hilotów. O! Panie, patrząc na ten pierwszy dziw twórczego
 910 Text|               ruchome, obracające się, patrzące na świat; a odtąd ciągle
 911 Text|          śmierci ciał przyśpieszał się pęd duchowy żywota, a śmierć
 912 Text|      rozszczepione wrzosu nasienie gdy pękło, to rozchodził się głos
 913 Text|             niby jakaś pamięć ciemna i pełna przerażeń?... Za tym to
 914 Text|            jeżeli wytknę drogę złemu a pełnemu sił duchowi, który rozpacznie
 915 Text|              kawałku kamiennej materii pełniejszym żywotem rozweselić się pozwolił,
 916 Text|          żywota, ofiarę Ci nareszcie z perłowego domu swojego uczynił, przepracował
 917 Text|         pierwszych dniach stworzenia w petrodaktylu już na dziw lotu zasłużyło,
 918 Text|         niezjednostkowanego w jednej i pewnej formie; kwiaty albowiem
 919 Text|               się na proch i na miazgę piaskową. W chmurach, w mgłach i
 920 Text|               wróbla, który zleciał na piaszczystą drogę i usiadł śrzód rozwalonych
 921 Text|               Jakiż duch, o Panie, był piątego wieczora onym Noem, który
 922 Text|           listkami, idąc po łodydze, a pięcią tłómaczyła się w kwiecie;
 923 Text|              duch mój odbył, mądry już pięciodniową nauką, tworząc wszystko
 924 Text|            Wskrzesić by trzeba tamtych pięciu dni umarłych trupy, a z
 925 Ded |              kiedyś cała uwielbi moc i piękność, którą okazał, jak prawdziwy
 926 Text|         pierwsze jego oprawienie się w pierścień nerwowy, to potrójne zaopatrzenie
 927 Text|            nieraz cofnął się, Panie, i pierworodzeństwo swoje przedał za jadło,
 928 Text|               Boże, wydobyli tę dziwną pierwotworów naturę, oświecili ją latarnią
 929 Text|            mnogości przez jedność jest pierwszem zadaniem roślinnego ducha,
 930 Text|        stworzenia, że ptakom dane było pierwszeństwo rodu przed zwierzętami...
 931 Text|             ofiarowanem za głos, za tę pieśń czucia i rozumu, która dziś,
 932 Text|               w nich żył, jak wielki i pijany nektarem Bogów poeta, odrysował
 933 Text|                był pewny, że tenże sam piór rysunek, takie same czarne
 934 Text|               rozkochaną w burzach i w piorunach.~A teraz, o! Boże, czuję
 935 Text|               jeszcze żywe, chmurami i piorunami ukoronowane: bo to są Egipcjanie
 936 Text|        przemieniły się w elektryczne i piorunowe. ~I rozciepliły się w Duchu.~
 937 Text|                innych, siedzi na czele piramidy i zajmuje najwyższe stanowisko.~
 938 Text|             aby te słowa westchnieniem pisane przeszły jak wiatr i szum
 939 Text|              wilgocie wieszały się jak płachty kiru śmiertelnego na czołach
 940 Text|              szatę, one to szmaragdowe płaszcze i włosy, odmalowane już
 941 Text|            miłości matczynej, oto krew płazów czerwieni się i w mleko
 942 Text|            widzę oto głowę olbrzymiego płazu, pierwszą głowę ze spokojnego
 943 Text|                się rodzi.~Tu, gdzie za plecami mojemi palą się złote i
 944 Text|                albo ptaszynę, która na płocie swiegotała... Ale z jaką
 945 Text|                Ci on, o! Panie, swojej płodności, a jakieś niby podobienstwo
 946 Text|           odstrzelone słońce oblewa mi płomieniami ramiona, a w szumie morza
 947 Text|               ani rzucają wstęg i tęcz płomienistych obłąkanym we mgle żeglarzom...
 948 Text|              oto, Panie, widziałem pod płoty wiejskiemi ów groch, który
 949 Text|         bielszą jeszcze i w brylantowy płyn zamienioną wytrysnąć z ran
 950 Text|            natury, wiedzieć, jak rzeki płyną, jaka jest lasów rozległość,
 951 Text|            jego w drodze postępu, chęć pobytowania dłuższego w materii, dbanie
 952 Text|               ego w formach roślinnych pobytu, gdzie duch ciała (które
 953 Text|           przemieniają się w lampy i w pochodnie; ani rzucają wstęg i tęcz
 954 Text|             pomocy i wagi, a jam odtąd począł porę oświeconą nazywać dniem,
 955 Text|       respubliko ateńska, przebacz, że początek twój widzę w tym kwiatku
 956 Text|                Albowiem duch mój przed początkiem stworzenia był w Słowie,
 957 Text|               Nie odłączaj się więc od początku Twego, Uwidzialniony Aniele,
 958 Text|            rządu w roślinnej się pracy poczęła i przez łańcuch form przechodząc,
 959 Text|               o Tobie, zaledwo w kilku poczuciach prawdy rozweseliłem się,
 960 Text|           prawo, a następnie prawu się poddawał własnemu, aby na tak położonym
 961 Text|             rysunek, takie same czarne podgardle widziane były przez legijony
 962 Text|               sobie wysłużywszy, uczuł podległość porzuconej przez siebie
 963 Text|                mozgu i słuchu, widzę w podmorskiej naturze cały pierwszy zarys
 964 Text|           godności i potęgi zostaniemy podniesieni w świętej h[i]erarchii Słowa
 965 Text|             albowiem wie ona, że przez podniesienie jednego ducha podniesionem
 966 Text|        krwiożerstwie, modlitwą w duchu podniesione, westchnieniem ducha wzbite
 967 Text|             podniesienie jednego ducha podniesionem jest w najodleglejszych
 968 Text|               na skrzydłach się wprzód podniosły - obejrzały przyszłe swoje
 969 Text|     widzialności obdarowywa. W owem to podobieństwie jest cała tajemnica przechowujących
 970 Text|               płodności, a jakieś niby podobienstwo kształtów tradycyjnie zachował -
 971 Text|             gotowemu się już urodzić a podobnemu sobie duchowi podobny kształt
 972 Ded |          stworzone jest,~wyrzekłszy... podobnie jak Kopernik, a więcej jeszcze,
 973 Text|           jagodzie już pod sąd moralny podpadają... Już jabłko mogło być
 974 Text|            nogi, lecącego w kollumbową podróż odkryć na świecie, aby opatrzył
 975 Text|            odprawiają jęczące i smętne podróże, nie przemieniają się w
 976 Text|                Panie, a skrzydła sobie podstępnie pod rogową tarczą wypracowawszy,
 977 Text|               po sobie w tych ciemnych podziemiach zostawili, świeciła mi,
 978 Text|                i pijany nektarem Bogów poeta, odrysował się Tobie, Panie,
 979 Text|           ciała sobie budowali, ruchem pogardzili, w trwaniu i w spoczynku
 980 Text|            Panie, nagrodził tę śmierć, pojawioną w naturze po raz pierwszy,
 981 Text|                oczyma roziskrzonemi na pokarm, gotowe poźrzeć ziemię;
 982 Text|               najdoskonalszych farmach pokazały. Oto najdumniejsze twory
 983 Text|         błyszczącym liścia lakierem... Pokażcie mi naturę; gdzie szał elementów
 984 Text|           Bożego dzieciom wyjaśniasz i pokazujesz!~Gdzież się kończy praca
 985 Text|       szlachetność w koniu, wierność i pokora w psie wyrobione, już na
 986 Text|            pracował anioł najuboższy i pokorny syn Twój w roślinnym królestwie,
 987 Text|              do siebie i wyzwala ducha pokory i wierności... W tej tajemnicy -
 988 Text|                i szelestowi wietrznych pól bladym kwiatkiem okrytych,
 989 Text|                moc rozwalin na dawnych polach Rzymskiego Cessarstwa -
 990 Ded |               oświecić mogło.~A wy, o! Polacy, nie trwożcie się i nie
 991 Text|                duchem winy lub zasługi połączyć. W wydaniu bowiem kwiatu
 992 Text|          doświadczenia. O! Boże! oto w polipie, oto w atramętniku widzę
 993 Text|              tym osobistą wolą Twoją i położenie ręki Twojej na świecie,
 994 Text|          poddawał własnemu, aby na tak położonym fundamencie stanął i nowe
 995 Text|              się w niewolę zaprzedane, położyłeś dłoń łaski Twojej szczególnej
 996 Text|         systemat nerwowy, myśl i serce położyły na ziemi, a wprzód myśl
 997 Ded |               z większą ode mnie mocą, polską i męczeńską, broni duchem~
 998 Ded |             okazał, jak prawdziwy wódz polski~- walcząc w ciemności -
 999 Text|            pasterz, z psem siedzący na polu, podnosi do siebie i wyzwala
1000 Text|           którem się karmią rośliny, w pomięszaniu z powietrzem błękitnym i