Part

1001 Text|             odmieniły oblicze swoje... pomniki na przetrwanie wieków stawione
1002 Text|             rosach gryząca cegły nawet pomników ludzkich wyjada, wymyśliły
1003 Text|                a w liczbie do kilkuset pomnożone soki ziemne pompowały, i
1004 Text|             pierwsze prawo zależności, pomocy i wagi, a jam odtąd począł
1005 Text|         kilkuset pomnożone soki ziemne pompowały, i stanął grzybem zoofitowym
1006 Text|         różanego, oząbkowany drobno, i pomyślę, iż to jest duch, w którym
1007 Text|          oprócz form żadnej straty nie poniesie globu dziedzictwo. Hosanna
1008 Text|                prawie pośrzednie formy poniszczył, chcąc jakoby większą tajemniczością
1009 Text|      wzdychające ku niebiosom posłał i pooprawiał w nogi swoje, aby w stopach
1010 Text|              łzami prosił Cię, Boże, o poprawę jego ścian nędznych; a czy
1011 Text|            następna nie urodziła się z poprzedniej bez wiedzy Twojej. Tyś ducha
1012 Text|           kiedyś przeznaczone, a teraz porąbanego ciała strachem i zgrozą
1013 Text|               wagi, a jam odtąd począł porę oświeconą nazywać dniem,
1014 Text|           promieniom zwierciadła sobie porobiły cytryn Dryjady i zlotemi
1015 Text|             dnie ducha twojego złożoną porównał... Cieszysz się więc, o!
1016 Text|                nią jak tęczą ognistą i porwał za sobą.~A wtenczas trzej
1017 Text|           ziemi parość z taką siłą, że porwane skały i wyrzucone przez
1018 Text|          rozwiniętemi włosami, silny i porywający, uchwycił jedną garść globów,
1019 Text|            wszystko już prawie w życia porządku, oprócz Ducha Twojego, o!
1020 Text|          wysłużywszy, uczuł podległość porzuconej przez siebie formy, wzgardził
1021 Text|                o Panie, leży duch jako posąg doskonałej piękności, uśpiony
1022 Text|                wyjadły oczy marmurowym posągom... Niepewny - czyli co widzę
1023 Text|               wzdychające ku niebiosom posłał i pooprawiał w nogi swoje,
1024 Text|             opatrzoną oczu latarniami, posłały przed sercem, z ostrożnością,
1025 Text|              Boże, wszystkie te prawie pośrzednie formy poniszczył, chcąc
1026 Text|               gotowe już prawie, ale w postaci grubego materiału dane zostały
1027 Text|             dziwotwornych i olbrzymich postaciach. W każdem kształcie jest
1028 Text|                tajemnicami natury.~Nie postawię, o! Panie, przed oczy ludzkie
1029 Ded |                na syntezie zatrzymał i postawił...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~
1030 Text|            DUCHA~Na skałach Oceanowych postawiłeś mię, Boże, abym przypomniał
1031 Text|       pierwszych przez attrakcją ducha postawionych kolossów. Kazałeśli duchowi
1032 Text|               widzę, że ten sam duch w postępnej pracy rój pszczoli, krolestwo
1033 Text|               Pański, zaczął tworzyć i postępował zwolni, albowiem w pracy
1034 Text|           zleniwiały, zwrócony z drogi postępowej, systemat swój nerwowy (
1035 Text|            roślinach przez parzyste, w postępowych zaś przez nieparzyste filoście
1036 Text|          zleniwienie się jego w drodze postępu, chęć pobytowania dłuższego
1037 Text|             przez nieparzyste filoście postępując, w drzewie całem rozwiązuje
1038 Ded |         powolne~rozwinięcie się prawdy postępuje; Sprawie Bożej więc~służąc
1039 Text|             drogę przemian i pracy nie poświęcił Ci on, o! Panie, swojej
1040 Text|             owocu, a ptaki i zwierzęta poszły na służbę domową i u wyższych
1041 Text|               śmierć, uczynione z całą potęgą miłości i woli, wydało potomstwo
1042 Text|            sobie formy, przez którą to potęgę, w różnej liczbie ujedynione
1043 Text|              służbę skazany, staje się potężniejszym w zaprzedaniu i wychodzi
1044 Text|       wyprzedzał potomstwo brata swoim potomstwem. Tak się ma rozumieć owa
1045 Text|             chmurami uwieńczone lunęło potopem - nogi ogniste wysuszyły
1046 Text|                pod dalekiemi warstwami potopów, pod warstwą na węgiel spalonych
1047 Text|                Bożego, czekał pożaru i potopu.~Na obumarłe więc kształty
1048 Text|                w pierścień nerwowy, to potrójne zaopatrzenie się jego w
1049 Text|                  następnie zagasł - za potrzebniejszą jaką własność przez nędzne
1050 Text|            więcej dla ducha wedle jego potrzeby.~Stary Oceanie, powiedz
1051 Text|               królestwa okazuje się ta potworność... tak żeś Ty, Boże, wszystkie
1052 Text|           stanowisko dla tych ciężkich potworów, które szły za nim objadać
1053 Text|           tajemniczością dodać naturze powagi, a zakrywszy przeszłość,
1054 Text|            prawo formy została, że tak powiem, krolową mask, powłok i
1055 Text|               rośliny, w pomięszaniu z powietrzem błękitnym i wodą... Jakoż
1056 Text|         Oceanid warkocza lecące; i tak powietrzne te brylanty słońce wypija,
1057 Text|              tak powiem, krolową mask, powłok i szat duchowych i dotychczas
1058 Ded |              cierpieniem Bogu wydarte, powolne~rozwinięcie się prawdy postępuje;
1059 Text|               i z Woli złożony, leciał powołując bratnie duchy podobnej sobie
1060 Text|                działanie woni na zmysł powonienia; jam pytał o działanie zmysłu
1061 Text|               mi teraz z tej wysokości powrócić; czy na dawne stanowisko
1062 Text|             także pracą ducha zdobyty. Powróciła więc trwożna w łono wody
1063 Text|                co tracił? a co znów na powrót odzyskiwał? Łańcuch ten
1064 Text|       rozezłościł się i zaraził żądzą, powstając przeciw własnym prawom,
1065 Text|             się ta sama głowa wyjść na powtorną walkę ze słońcem... Rozdarła
1066 Text|              drzewo uczynił.~Oto znowu powtórzony, o! Boże mój, upadek Ducha.
1067 Text|               to samo w stadach ptaków powtórzy, że nareszcie formą podobną
1068 Text|           formy, które się miały potem powtórzyć w organizacji świata, z
1069 Text|              Albowiem w historii ludzi powtórzyła się jak w zwierciedle cała
1070 Text|                przepracował go (duchem pożądania) na rogową żółwia skorupę -
1071 Text|               się ta ziemia, czerwonym pożarem świecąca Panu na wysokościach,
1072 Text|          zlitowania się Bożego, czekał pożaru i potopu.~Na obumarłe więc
1073 Text|               dniem, a czas światłości pozbawiony nazwałem nocą.~Wieki minęły,
1074 Text|      spoczywającej i stężałej natury i pożegnam ją w przyszłość idący.~O!
1075 Text|              potrzeba mieć syntetyczne poznanie natury, wiedzieć, jak rzeki
1076 Text|               drugi zaś śmielszy, choć poźniej urodzony, brał na siebie
1077 Text|                jeszcze do wypracowania pozostało... A oto wielką część tej
1078 Text|        roziskrzonemi na pokarm, gotowe poźrzeć ziemię; trzoda olbrzymia,
1079 Text|            przez ciebie zachowuje, nie pozwalając nadal żadnej w nich uczynić
1080 Text|               roślinach zobaczy.~Tu mi pozwol, o Boże, że wydam jedną
1081 Text|            wysłuchałeś go, osądziłeś i pozwoliłeś mu wziąć formę nową na ziemi,
1082 Text|        wysłuchasz, Boże, i stworzyć mu pozwolisz kształt, o który Cię błaga,
1083 Text|      widzialnemi uczyniłeś nas, Panie, pozwoliwszy, iżeśmy sami z siebie z
1084 Text|         pozwolił, że jeszcze dni kilka pożyję zatrudniony tą ciągłą rozmową
1085 Text|                pierwsze cnoty moralne, pracowitość w mrówce, porządek socjalny
1086 Text|               tworzyli... Oto na cnotę pracowitości w ludziach, pracował duch
1087 Text|                prochów zatonął.~Duchu! pracowniku przedwiekowy! ty wiesz także,
1088 Text|               nie spoczął, lecz ciągle pracując, myśl nową o kształcie zamieniał
1089 Text|              morza słychać ciągły głos pracującego na formę Chaosu, tu, gdzie
1090 Text|               część tej pracy duch mój pracujący z ludzkością już odbył;
1091 Text|                człowiekowi podług tych praw twórczość i wolność ducha.~
1092 Ded |            więc~służąc trzeba przysiąc prawdzie - a sił dobyć z miłości.~ ~
1093 Text|               ci twoje zaświadczy, żeś prawdziwą myśl Boga w formach zamkniętą
1094 Text|            jest godnym, a wyrozumienia prawdziwego natury zapragniesz, otwiera
1095 Ded |            piękność, którą okazał, jak prawdziwy wódz polski~- walcząc w
1096 Text|              ilekroć odkryjesz którą z prawdziwych tajemnic drogi boleśnej;
1097 Text|                Twoich. Pod tym jedynem prawem zaklęte, pracują słońca,
1098 Text|              powstając przeciw własnym prawom, które rządziły przeszłością.
1099 Text|            stanowił prawo, a następnie prawu się poddawał własnemu, aby
1100 Text|            przechowałeś mi tę pierwszą probę Ducha zdobywającego ziemię,
1101 Text|            Rzym pod dwudziestą stopami prochów zatonął.~Duchu! pracowniku
1102 Text|               przeciwko palącym słońca promieniom zwierciadła sobie porobiły
1103 Text|               pierwszych a spełnionych prośbach ducha roślinnego! jakie
1104 Text|                w tych tworach pierwsze prośby do Ciebie, jakie dziwne
1105 Text|              już skrzydlaty jak Psyche prosi Ciebie, Panie, o lot motyla.
1106 Text|              ogniem miłości rozpalony, prosiłeś o nie Stwórcy i Ojca Twojego.
1107 Text|        tajemnicę; albowiem mógł on być prostą igraszką natury, prostym
1108 Text|            kątami zygzak, około linii, prosto idącej do celu, dwa razy
1109 Text|                prostą igraszką natury, prostym przypadkiem tworzących się
1110 Ded |               i poświęcam.~Narodu mego prosząc o uwagę dla człowieka, który
1111 Text|               wiedzy Twojej. Tyś ducha proszącego wziął wprzódy w ręce Twoje,
1112 Text|           przez ducha świętej ojczyzny prowadzą.~Ojcze Boże... według Świadectwa
1113 Text|         rozpalił i do nowej twórczości prowadził... Cnot tych i prac ducha
1114 Text|            ogniw w łańcuchu stworzenia próżne będą usiłowania foremnych
1115 Text|         orzeźwienia i młodości... A na próżno mi, o! Panie, nauka tłomaczyli
1116 Text|                ty, respubliko ateńska, przebacz, że początek twój widzę
1117 Text|               duch, który takową formę przebywał, we trzy serca radość urodzenia
1118 Text|                w kształtach roślinnych przechował. Olbrzymiość jego pokazała
1119 Text|              na węgiel spalonych lasów przechowałeś mi tę pierwszą probę Ducha
1120 Text|      podobieństwie jest cała tajemnica przechowujących się cnot w rodach, które
1121 Text|                 w trzech niby trumnach przechowujesz nam ku trwodze i ku pamięci.~
1122 Text|              czuję tę całą, duchem już przeciążoną naturę, że woła do Ciebie
1123 Text|               zaraził żądzą, powstając przeciw własnym prawom, które rządziły
1124 Text|         liczbie zwierząt domowych, gdy przeciwnie, rzadki bohaterski duch
1125 Text|           uwieczniający ciało - święty przeciwnik ognia, twój kiedyś w dniach
1126 Text|             matki, stworzyła rodzinę i przeczucie narodowi ości. - Myśl zda
1127 Text|               i pierworodzeństwo swoje przedał za jadło, za miskę soczewicy;
1128 Text|                  w to bezdno, gdzie mi przedkołyskowy żywot był tajemnicą, a przyszłość
1129 Text|               jakoby odczuć pracę moją przedludzką... pracę dnia szóstego,
1130 Text|             wszystkie tajemnice dawnej przedludzkiej pracy. Ta księga do dziś
1131 Text|               przeszłości i bez żadnej przedsennej pamięci. Pierwsza więc ofiara
1132 Text|                wiesz, o! Boże, żem nie przedsięwziął opisywać tworów Natury;
1133 Text|               małych ducha tajemnic na przedwczesne może szyderstwo sądu. -
1134 Text|             woni świadectwem mi jest - przedwiekowi ego w formach roślinnych
1135 Text|             zatonął.~Duchu! pracowniku przedwiekowy! ty wiesz także, iż w tobie
1136 Text|         długością wieków niezliczonych przedzielone od żyjącego dziś świata.
1137 Text|               prawdy rozweseliłem się, przeglądając twory około mnie będące;
1138 Text|               na węgiel kłady i liście przegniłe, te były największym pracy
1139 Ded |               cielesnych uwolnić się i przejrzeć w krainę~wiedzy dopmógł~
1140 Text|              zowiemy śmiercią, to jest przejścia ducha z formy do formy,
1141 Text|            duch tworzy w rozpaczy, nie przekonany jeszcze o własnej mocy i
1142 Text|               z ciała w ciało ze krwią przelane, ale z prawa tego, że w
1143 Text|                ciebie twórczą wywołał. Przelękniony więc i rozdrażniony oporem
1144 Text|            Przez całą tę bolesną drogę przemian i pracy nie poświęcił Ci
1145 Text|                wszystko było żywotem i przemianą - a tego, co dziś zowiemy
1146 Text|               nich dalszej poprawy ani przemiany duch uczynić nie może. -
1147 Text|           kiedyś w dniach ostatecznych przemieńca... Pierwiastek ten odkupienia,
1148 Text|          jęczące i smętne podróże, nie przemieniają się w lampy i w pochodnie;
1149 Text|        magnetyczno-attrakcyjnych.~A te przemieniły się w elektryczne i piorunowe. ~
1150 Text|             już o skrzydłach Ikarowych przemyśla... Albowiem idącemu na ziemię
1151 Text|               już myśl i czucie. Myślą przemyśliwałeś o formach nowych, czuciem
1152 Text|                ciała strachem i zgrozą przenikające. Aż nareszcie umęczony Duch
1153 Text|       tradycyjnie zachował - i z morza przeniosł je aż w niebieską lotów
1154 Text|               z krolestwa do krolestwa przenośne formy jako potworne, nie
1155 Text|               mu nagle pod nogami taką przepaść wiedzy i olsniwszy mu oczy
1156 Text|               ognia i zawiesiłeś go na przepaściach.~A oto na niebiosach drugi
1157 Text|              po wiekach duchem miłości przepracowana i rozpromieniona, zabłyszczy
1158 Text|            jakaś pamięć ciemna i pełna przerażeń?... Za tym to smokiem lazły
1159 Text|         niegłębokiemu wzrokowi wieczne przerażenie i utysk, duch albowiem,
1160 Text|               je i niszczy. Oto, Boże, przeraziła mię niegdyś wielka moc rozwalin
1161 Text|                teraz tajemnicą jest; i przeraziłby się duch ludzki, gdybyś
1162 Text|         słonecznym spotyka i chowa się przerażona na dnie ciemności... A dopiéro
1163 Text|              samemu zniszczyć się? czy przerażony sam walił na siebie wybudowane
1164 Text|                z ostrożnością, która o przerażonym duchu świadczyła... Panie!
1165 Text|               falami i pod trzema dziś prześcieradłami popiołów, w trzech niby
1166 Text|           własnej mocy i twórczości. W przeskokach właśnie z królestwa do królestwa
1167 Text|                czołach tych pierwszych przestępców natury. Oko moje nie śmie
1168 Text|          ślimaczych, potrzeba opieki i przestrach sprawiony ruchem żywota
1169 Text|              punkt jeden niewidzialnej przestrzeni w rozbłysk sił magnetyczno-attrakcyjnych.~
1170 Text|        kształcie jest wspomnienie niby przeszłej i rewelacja następnej formy,
1171 Text|            naturze powagi, a zakrywszy przeszłość, więcej ducha naszego ku
1172 Text|         własnym prawom, które rządziły przeszłością. Nieraz zleniwiał i usnął
1173 Text|             słowa westchnieniem pisane przeszły jak wiatr i szum morski;
1174 Text|            oblicze swoje... pomniki na przetrwanie wieków stawione rozpadły
1175 Text|                górę i odparł elementów przewagę -jeśli ten, jego, pod ostremi
1176 Text|              nie widać w ptakach - już przewodniczące girlandom ptaków żurawie,
1177 Text|              ziemi, a wprzód myśl jako przewodniczkę wychodzącą na zwiady, opatrzoną
1178 Text|             była przed wiekami ścieżka przezeń wybita, gdy szedł do celów
1179 Text|               mleko się zamienia (krew przeznaczona bielszą jeszcze i w brylantowy
1180 Text|            ruchome, zrosnąć się kiedyś przeznaczone, a teraz porąbanego ciała
1181 Text|            czuciem napełniony. Oto już przy sercu pokazała się pierś
1182 Text|            instynkta i cnoty zwierzęce przybyło wiele ducha ludzkiego wyrobów,
1183 Text|          chwilę w dzieciństwo moje - i przychodzi mi niby z otchłani Genezyjskich
1184 Text|       przymierza z człowiekiem odjął z przyciśnionej natury, zostawiwszy jej
1185 Text|                Panu zyskałam, lecz Pan przydał ci jeszcze to, o czem ty
1186 Text|               łaski zaś Twojej, Panie, przydaną została duchowi cudowna
1187 Text|               uśpiony jeszcze, ale już przygotowany na człowieczeństwo formy,
1188 Text|            cnoty, rzadkie znajdują się przygotowawcze formy w dawnych krolestwach
1189 Text|           ofiarował się na śmierć, Pan przyjął dar twój, ale oszukał ciebie
1190 Text|              śmierci od Ciebie, Panie, przyjmował. Powiedz? któryż to męczennik
1191 Text|                ziemię wysokiemi lasami przykryły. Śrzód gwiazd Twoich biegł
1192 Text|                sprawiony ruchem żywota przylepiły do skał ostrzygę. I porodziły
1193 Text|            swego wziąwszy ciała obronę przylgnęły do skał, zdziwione życiem,
1194 Text|           dopiéro w dzień ostatecznego przymierza z człowiekiem odjął z przyciśnionej
1195 Text|           ogniem niszczycielem błysnąć przymusił, a dłużnikiem miesięcznych
1196 Text|               igraszką natury, prostym przypadkiem tworzących się rzeczy; ale
1197 Text|             postawiłeś mię, Boże, abym przypomniał wiekowe dzieje ducha mojego,
1198 Text|            żaden uszczerbek w łańcuchu przyrodzenia, bo przez przyspieszenie
1199 Text|      zwierciedle cała historia ducha w przyrodzeniu.~Wskrzesić by trzeba tamtych
1200 Ded |                słowami ani nauką - ale przyściem~swojém i zapowiedzeniem
1201 Ded |               Bożej więc~służąc trzeba przysiąc prawdzie - a sił dobyć z
1202 Text|        mikowcem, niby tarcze olbrzymie przyśnione oczom Homera, tu, gdzie
1203 Text|            przyspieszenie śmierci ciał przyśpieszał się pęd duchowy żywota,
1204 Text|        łańcuchu przyrodzenia, bo przez przyspieszenie śmierci ciał przyśpieszał
1205 Text|           wprzód podniosły - obejrzały przyszłe swoje stanowisko, potem
1206 Text|            widzę już mieczowego anioła przyszłej ofiary.~Albowiem na tych
1207 Text|               wyzwolenia; a pasterz, z psem siedzący na polu, podnosi
1208 Text|             koniu, wierność i pokora w psie wyrobione, już na zawsze
1209 Text|            łodygi - już skrzydlaty jak Psyche prosi Ciebie, Panie, o lot
1210 Text|              jasnoście niektóre motyle psychicznemi gwiazdami uczynił - następnie
1211 Text|                rój pszczoli, krolestwo pszczelne, niewolą ula i rząd w nim
1212 Text|             duch w postępnej pracy rój pszczoli, krolestwo pszczelne, niewolą
1213 Text|       wymieniany... Już go nie widać w ptakach - już przewodniczące girlandom
1214 Text|               najczęściej bez owocu, a ptaki i zwierzęta poszły na służbę
1215 Text|                duchowi potrzeba wprzód ptakiem ją oblecieć, potrzeba mieć
1216 Text|          spiewak Epopei stworzenia, że ptakom dane było pierwszeństwo
1217 Text|               którym duch już o głowie ptasiej, już o skrzydłach Ikarowych
1218 Text|         pierwszego jaszczura z dziobem ptasim, z jednem skrzydłem u nogi,
1219 Text|                 często liść trawy albo ptaszynę, która na płocie swiegotała...
1220 Ded |                   Dzieło to ~poświęcam Pułkownikowi~Kamieńskiemu,~bratu memu
1221 Text|             sobie obudziwszy, zamienił punkt jeden niewidzialnej przestrzeni
1222 Text|                siły sprowadził w jedne punkta ciała twojego, w mózg i
1223 Text|           jedną drobnostkę, panem jest pustyń - tygrysem... A my, o Panie,
1224 Text|               które duch mój tyle razy puszczał się w nieświadome horyzonty,
1225 Text|               jest praca żywota; a nie pytając żadnej Dryjady - z ducha
1226 Text|               na zmysł powonienia; jam pytał o działanie zmysłu na duszę
1227 Text|            tworzyła w duchu roślinnym, rachowała się trzema listkami, idąc
1228 Text|               przebywał, we trzy serca radość urodzenia i we trzy serca
1229 Text|               swiegotała... Ale z jaką radością, o! Panie, widziałem, że
1230 Text|          obywatele, albowiem pracują i radzą, a brzegów strzegą listki
1231 Text|            płyn zamienioną wytrysnąć z ran ukrzyżowanego Chrystusa).
1232 Text|       następnej formy, a we wszystkich razem kształtach jest rewelatorstwo
1233 Text|             proszącego wziął wprzódy w ręce Twoje, wysłuchałeś dziecinnych
1234 Text|           źrenicy Cezara... ale dzieła ręką ludzi robione odmieniły
1235 Text|           dzieje jego. Musiałbyś go za rękę trzymać jak dziecie, otworzywszy
1236 Text|        osobistą wolą Twoją i położenie ręki Twojej na świecie, którąś
1237 Text|                ludzkiej naturze.~I ty, respubliko ateńska, przebacz, że początek
1238 Text|          ofiarował ci Duch organizm, a resztką siły nieśmiertelnej zdobył
1239 Text|           wspomnienie niby przeszłej i rewelacja następnej formy, a we wszystkich
1240 Text|       wszystkich razem kształtach jest rewelatorstwo ludzkości, śnicie niby form
1241 Text|        gąsiennica idzie z ostrożnością robaka po tykach opiekuńczych.
1242 Text|                sobie człowiek pierwsze robi odzienie.~Nie obojętny więc,
1243 Text|                  ale dzieła ręką ludzi robione odmieniły oblicze swoje...
1244 Text|                kształcie swoim. Duch, .robotnik ten Pański, zaczął tworzyć
1245 Text|              człowieczenstwie, a gdyby ród cały i stworzenie zaginęło;
1246 Text|             przechowujących się cnot w rodach, które nie są jakoby z ciała
1247 Text|                dane było pierwszeństwo rodu przed zwierzętami... że
1248 Text|                świat napełniony jękiem rodzącej się natury, słyszę lamantyny
1249 Text|                oto w stworzeniu roślin rodzaju, które zamienione w systemat
1250 Text|               uczucie, po raz pierwszy rodziło się na świecie.~A taką jest
1251 Text|                jednej matki, stworzyła rodzinę i przeczucie narodowi ości. -
1252 Text|        wychodzi na dobroczyńcę własnej rodziny.~Widzę także, o Panie, że
1253 Text|             pokazała się najpierwsza w rogach ślimaczych, potrzeba opieki
1254 Text|             sam duch w postępnej pracy rój pszczoli, krolestwo pszczelne,
1255 Text|          nadmorskie duchy, gdzie sól w rosach gryząca cegły nawet pomników
1256 Text|           organizmem, oto w stworzeniu roślin rodzaju, które zamienione
1257 Text|               Ale patrz, Panie, jak ta roślina wątła i krucha i blada z
1258 Text|              głębi żywiołów - niektóre roślinki morskie ubrał w niepewne
1259 Text|         skondensowane i zbite w tkankę roślinną, utworzyły duchowi drzew
1260 Text|              kończy praca twoja, duchu roślinny? Oto w zamyśleniu się twoim
1261 Text|          wichry z falami walczą, gdzie roślinom na skałach rozczepionym
1262 Text|         oglądały. Gąbczaki olbrzymie i roślinopłazy wychodziły z fal srebrnych;
1263 Text|        stawione rozpadły się.., krople rosy wyjadły oczy marmurowym
1264 Text|              związanych i uczących się równowagi, a na globie wszystko było
1265 Text|          koniczyny, który się składa z równych, osobnych, nie w jednym
1266 Text|           opisze, obaczę listek krzewu różanego, oząbkowany drobno, i pomyślę,
1267 Text|              góry bazaltowe, upadłszy, rozbijały się na proch i na miazgę
1268 Text|         wstrząśnień, abyś te kryształy rozbił i zamienił w proch ziemski,
1269 Text|            niewidzialnej przestrzeni w rozbłysk sił magnetyczno-attrakcyjnych.~
1270 Text|                 walką sił wnętrznych i rozbratnieniem onych ukarał, nie światłem
1271 Text|          wrzosu nasienie gdy pękło, to rozchodził się głos jakoby stu piorunów;
1272 Text|            elektryczne i piorunowe. ~I rozciepliły się w Duchu.~A gdy oto zaleniwiony
1273 Text|              gdzie roślinom na skałach rozczepionym trudna jest praca żywota;
1274 Text|             systemacie nerwowym ruch i rozczulenie, zażądało troistego serca,
1275 Text|           powtorną walkę ze słońcem... Rozdarła paszczę... syknęła - i w
1276 Text|           wywołał. Przelękniony więc i rozdrażniony oporem ciała, zacząłeś snuć
1277 Text|                się nieraz w kształcie, rozezłościł się i zaraził żądzą, powstając
1278 Text|           jedynie, kto z ducha pocznie rozglądać naturę, o tajemnicach jej,
1279 Text|        rozmiłowane w żywocie, z oczyma roziskrzonemi na pokarm, gotowe poźrzeć
1280 Text|           pracy tylowiecznej z materią rozkochał się nieraz w kształcie,
1281 Text|               lwa formę lub pierś orła rozkochaną w burzach i w piorunach.~
1282 Text|              nerwowych, w których Duch rozkwitał? - Ale ty po dwakroć zmazałeś
1283 Text|           rzeki płyną, jaka jest lasów rozległość, gdzie idą gór łańcuchy? -
1284 Text|               duchami form zatraconych rozmawiać, chcąc z pewnością opisać
1285 Text|                w trwaniu i w spoczynku rozmiłowali się jedynie. Ileż Ty, Panie,
1286 Text|                ducha, z kości okręta - rozmiłowane w żywocie, z oczyma roziskrzonemi
1287 Text|               i z drogą się Twórczości rozminął, Tyś go, Panie, walką sił
1288 Text|           pożyję zatrudniony tą ciągłą rozmową z tajemnicami natury.~Nie
1289 Text|               przez którą to potęgę, w różnej liczbie ujedynione duchy
1290 Text|                i zapisane przez ciebie różnemi charakterami księgi tej
1291 Text|          Themistokles, choć niczem nie różny od innych, siedzi na czele
1292 Text|                zimne, opierające się z rozpaczą ruchowi fal, oczekujące
1293 Ded |                 nie trwożcie się i nie rozpaczajcie,~a wierzcie, że ludzkość
1294 Text|           trwałości rzuca na powietrze rozpaczne ramiona; a kwiatek jej -
1295 Text|             pełnemu sił duchowi, który rozpacznie walczy z wichrem morskim,
1296 Text|            Zdaje się, że duch tworzy w rozpaczy, nie przekonany jeszcze
1297 Text|            przetrwanie wieków stawione rozpadły się.., krople rosy wyjadły
1298 Text|     przepracował, ogniem miłości Bożej rozpalił i do nowej twórczości prowadził...
1299 Text|               czuciem i ogniem miłości rozpalony, prosiłeś o nie Stwórcy
1300 Text|               ofiarował, oczy wydarł z rozpłakanej na mękę zręnnicy, usta wprzód
1301 Text|            głębi morza taśmy srebrne i rozpocząłeś trzecie straszliwe węży
1302 Text|               na ziemiach i księżycach rozpoczęły pracę form, z której Ty,
1303 Text|           wiedząc że o żywocie własnym rozpowiadają. Latarnia, którą po sobie
1304 Text|           Panie, o którym Ty sam tylko rozpowiadasz, jako czujący dziś jeszcze
1305 Text|            dwunastu drogich kamieni, w rozpromie[nie]niach, w jakich ją widział
1306 Text|                miłości przepracowana i rozpromieniona, zabłyszczy ogniem dwunastu
1307 Text|             powietrze hukiem gromów, a rozszczepione wrzosu nasienie gdy pękło,
1308 Text|             się, lać się, łączyć się i roztwarzać się w gazy poczęły. A chociaż
1309 Text|           swoim potomstwem. Tak się ma rozumieć owa Mojżeszowa niesprawiedliwość,
1310 Text|      przeraziła mię niegdyś wielka moc rozwalin na dawnych polach Rzymskiego
1311 Text|       piaszczystą drogę i usiadł śrzód rozwalonych grobowców... A duch mój
1312 Text|               biegł ten glob szumiący, rozwarkoczony, ciemny, albowiem mgły i
1313 Text|             moją, która w uczuciu woni rozwesela się lub smętnieje.~Taką
1314 Text|            materii pełniejszym żywotem rozweselić się pozwolił, a potem śmiercią
1315 Text|                kilku poczuciach prawdy rozweseliłem się, przeglądając twory
1316 Text|               albowiem zadaniem wieków rozwiązać, jakiemi drogami szedł duch
1317 Text|         jednością. Uczucie to wnętrzne rozwiązania mnogości przez jedność jest
1318 Text|             Każde drzewo jest wielkiem rozwiązaniem matematycznego zadania,
1319 Text|            postępując, w drzewie całem rozwiązuje się jednością. Uczucie to
1320 Text|             liściowi zupełnie podobny, rozwidniał mi oną ducha tajemnicę;
1321 Text|             Spraw, aby ta jedyna droga rozwidnień i oświeceń: droga miłości
1322 Text|               Bożą w duchach tworzona, rozwidnieniem dla każdej nauki stanęła...
1323 Text|                idei o twórczości ducha rozwija, Ty wiesz! któryś zatrzymał
1324 Text|              zda się sama matematyczna rozwijała się w roślinach - a uczucie
1325 Text|               przechodząc, musiała się rozwinąć w ludzkiej naturze.~I ty,
1326 Text|          tajemnice organizmu? pierwsze rozwinięcia się kwiatów nerwowych, w
1327 Ded |      cierpieniem Bogu wydarte, powolne~rozwinięcie się prawdy postępuje; Sprawie
1328 Text|       odkupionej natury, anioł złoty z rozwiniętemi włosami, silny i porywający,
1329 Text|             wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę, jakby
1330 Text|               a wody poczęły lać się z ruchomych, lekko związanych i uczących
1331 Text|              opierające się z rozpaczą ruchowi fal, oczekujące śmierci
1332 Text|               urodzony, brał na siebie runo owcze i zyskiwał błogosławieństwo
1333 Text|               pszczelne, niewolą ula i rząd w nim krolewski zaprowadzi;
1334 Text|            duch szlachetności i :mocy, rzadką miał lwa formę lub pierś
1335 Text|              domowych, gdy przeciwnie, rzadki bohaterski duch szlachetności
1336 Text|                myśl pierwsza związku i rządu w roślinnej się pracy poczęła
1337 Text|          przeciw własnym prawom, które rządziły przeszłością. Nieraz zleniwiał
1338 Text|          osadzonych w jednym kielichu, rządzonym przez jednego zapłodnika,
1339 Text|            Panie, widziałem, że mi się rzecz każda niby z jednej idei
1340 Text|       dotychczas jest marą bez, żadnej rzeczywistej władzy nad stworzeniem. ~
1341 Text|              wymazany jest na zawsze z rzędu form). Uśmiecham się - widząc
1342 Text|                zachowały sobie, że tak rzekę, przez konstytucyjną u Boga
1343 Text|         poznanie natury, wiedzieć, jak rzeki płyną, jaka jest lasów rozległość,
1344 Text|            roślinnego! jakie doskonałe rzemieślnictwo jego na ziemi! Tam, nadmorskie
1345 Text|       zapomnieniem o własnej trwałości rzuca na powietrze rozpaczne ramiona;
1346 Text|               lampy i w pochodnie; ani rzucają wstęg i tęcz płomienistych
1347 Text|               od tych czasów cofnęły i Rzym pod dwudziestą stopami prochów
1348 Text|             rozwalin na dawnych polach Rzymskiego Cessarstwa - oczy moje szukały
1349 Text|                krzewu jagodzie już pod sąd moralny podpadają... Już
1350 Text|           przedwczesne może szyderstwo sądu. - Oto zmysł woni świadectwem
1351 Ded |             ostatnich szańców ducha... Sądzę, że Bóg go nie opuści -
1352 Text|         kwiatkiem wydaje, w rzeczy zaś samej jest narodem kwiatków, osadzonych
1353 Text|            kolossów. Kazałeśli duchowi samemu zniszczyć się? czy przerażony
1354 Text|             były do Arki żywota... Dla samych więc tych zatraconych ogniw
1355 Text|               zamykane, pierwszy raz w sceptyku nazwane zdrajcami rozumu,
1356 Text|              Cię, Boże, o poprawę jego ścian nędznych; a czy te były
1357 Text|                oporem świata walczący, ścieżeczkę mi swoją około linii śrzodkującej
1358 Text|                jaka była przed wiekami ścieżka przezeń wybita, gdy szedł
1359 Text|         Powiedz? któryż to męczennik z serc onych Ci dwojga złożył ofiarę,
1360 Text|               napełniony. Oto już przy sercu pokazała się pierś karmicielka
1361 Text|               z fal srebrnych; zoofity setnemi nogami stawały na ziemi
1362 Text|              leży w głębi ziemnej, pod siedmiodniową prac naszych i popiołów
1363 Text|          wyzwolenia; a pasterz, z psem siedzący na polu, podnosi do siebie
1364 Text|            niczem nie różny od innych, siedzi na czele piramidy i zajmuje
1365 Text|          zmusił twoją naturę i większą siłę z ciebie twórczą wywołał.
1366 Text|                są nierozdzielne i jako siostrzane cnoty w duchach nawet ludzkich
1367 Text|            wychodząc, stanąłem niby na skale stworzenia... Widzę, com
1368 Text|              pierwszego stworzenia, na skamieniałe ciała dziwotworów morskich
1369 Text|             myśląc, azali w przeszłych skarbach wypracowanych znajduje się
1370 Text|                leży najgłębiej w ducha skarbnicy i zdaje się być wszczepioną
1371 Text|           przeszłych wygód swoich i ze skarbów swoich, aby wziął więcej
1372 Text|     mizerniejszy od braci, i na służbę skazany, staje się potężniejszym
1373 Text|               naprzód idący, chociażby skazę miał i niedoskonałość, przez
1374 Text|           ducha naszego ku przyszłości skierować.~Odśniwają mi się, o Panie,
1375 Text|      zmartwychwstawać duchy, a już nie składać się, lać się, łączyć się
1376 Text|              szedł duch twórczy? jakie składał Tobie ofiary? co brał? co
1377 Text|             walił na siebie wybudowane sklepienia? aż ze stłuczonych skał
1378 Text|               te kolory atmosferyczne, skondensowane i zbite w tkankę roślinną,
1379 Text|             tygrysem... A my, o Panie, skoroć oddamy to wszystko, co nas
1380 Text|                prac naszych i popiołów skorupą.~Wtenczas to, o Panie, pierwsze
1381 Text|            pożądania) na rogową żółwia skorupę - a następnie jeszcze coś
1382 Text|              wiem, Panie, że złożony w skrze pierwszej duch mój w kamieniu
1383 Text|            chce ulecieć z łodygi - już skrzydlaty jak Psyche prosi Ciebie,
1384 Text|               dziobem ptasim, z jednem skrzydłem u nogi, lecącego w kollumbową
1385 Text|              oporem zwyciężony wraca i skupia się, aby znów mocą w sobie
1386 Text|                podobnej tobie formy... Skutkiem tej łaski, człowiek nie
1387 Text|               niepełność ofiary ukarał słabością ducha niezjednostkowanego
1388 Text|              Pierwsza więc ofiara tego ślimaczka, który prosił Cię, Boże,
1389 Text|               się najpierwsza w rogach ślimaczych, potrzeba opieki i przestrach
1390 Text|                obustronnych sił ducha; słodycz w ostatecznym rośliny wyrobie
1391 Text|           dobrowolną oddają na złotych słońc i gwiazd girlandach.~Albowiem
1392 Text|                w ciemności, i tamte na słońcach i gwiazdach, a te na ziemiach
1393 Text|                mocniej jaśniała wiedzy Słońcami... i lud twój wybrany a
1394 Text|             wyjść na powtorną walkę ze słońcem... Rozdarła paszczę... syknęła -
1395 Text|              obsypane, odstrzelają się słońcu gładkim i błyszczącym liścia
1396 Text|           zaleniwiony w pracy mój duch słoneczności z siebie wydobyć zaniedbał
1397 Text|              wtenczas trzej Aniołowie, słoneczny, miesięczny i globowy, z
1398 Text|              dłużnikiem miesięcznych i słonecznych światów uczyniwszy zamieniłeś
1399 Text|         niebiosa, oczyma się z kręgiem słonecznym spotyka i chowa się przerażona
1400 Text|               nie wpuścił jaszczurów i słoniów olbrzymich, ale zebrał twory
1401 Text|               okrytych, aby mię uczyły słów tej księgi... a wiedzę na
1402 Text|               ofiary.~Albowiem na tych słowach, iż wszystko przez Ducha
1403 Ded |                        Temu, który nie słowami ani nauką - ale przyściem~
1404 Text|             kształt, zgodziwszy się ze słowem globowym, stanowił prawo,
1405 Text|             stworzenia był w Słowie, a Słowo było w Tobie - a jam był
1406 Text|            widzę zjawienie się mozgu i słuchu, widzę w podmorskiej naturze
1407 Ded |          postępuje; Sprawie Bożej więc~służąc trzeba przysiąc prawdzie -
1408 Text|              ramiona, a w szumie morza słychać ciągły głos pracującego
1409 Text|         uczuciu woni rozwesela się lub smętnieje.~Taką to drogą, o Nieśmiertelny,
1410 Text|              pracował jak one, i teraz smętny jest, gdy śród dzikiej natury
1411 Text|       przestępców natury. Oko moje nie śmie zajrzeć w te lasy. Tam albowiem
1412 Text|             miskę soczewicy; drugi zaś śmielszy, choć poźniej urodzony,
1413 Text|          wieszały się jak płachty kiru śmiertelnego na czołach tych pierwszych
1414 Text|                od tej pierwszej ofiary śmiertelnéj duch widomie żyć zaczyna
1415 Text|              jakby w odurzeniu, żądz i smutków ludzkiej mojej natury, a
1416 Text|               rewelatorstwo ludzkości, śnicie niby form o człowieku. Człowiek
1417 Text|                to, o czem ty nigdy nie śniłeś... udarował cię wiecznością
1418 Text|    rozdrażniony oporem ciała, zacząłeś snuć w głębi morza taśmy srebrne
1419 Text|         pracowitość w mrówce, porządek socjalny w pszczołach. On potem cnoty
1420 Text|             przedał za jadło, za miskę soczewicy; drugi zaś śmielszy, choć
1421 Text|          liczbie do kilkuset pomnożone soki ziemne pompowały, i stanął
1422 Text|                nadmorskie duchy, gdzie sól w rosach gryząca cegły nawet
1423 Text|               śmierci zeń opaść miało, spalone na węgiel kłady i liście
1424 Text|          mądrości widzę w pierwszych a spełnionych prośbach ducha roślinnego!
1425 Text|                która dziś, po wiekach, spiewa Ci Hymny i jest związkiem
1426 Text|        pierwszy widz Izraela, pierwszy spiewak Epopei stworzenia, że ptakom
1427 Text|         pokazuje - jako najdoskonalsze spiewu świętego narzędzie - jako
1428 Text|                duchowi podobny kształt spładza i ducha brata wniściem do
1429 Text|               z tych dni minionych nie spoczął, lecz ciągle pracując, myśl
1430 Text|              pogardzili, w trwaniu i w spoczynku rozmiłowali się jedynie.
1431 Text|              sześciodniowym otchłaniom spoczywającej i stężałej natury i pożegnam
1432 Text|      jaśniejszą i niby zbliżoną twarzą spojrzałeś: Spraw, aby ta jedyna droga
1433 Text|                ten nawet) ofiarując za spokój, za kształt nowy trwalszy
1434 Ded |        oszustwo kilku ludzi,~ale przez spokojne, a cierpieniem Bogu wydarte,
1435 Text|               płazu, pierwszą głowę ze spokojnego morza wyzierającą, która
1436 Text|                I była to jedyna chwila spokojności i Edenu na ziemi, i oto
1437 Text|             wyszedł w świat wyższy - i spotkał się z innemi strumieniami
1438 Text|               się z kręgiem słonecznym spotyka i chowa się przerażona na
1439 Text|                 a tęczami myśli Boże j spowity niby sześcioraką girlandą.
1440 Ded |      rozwinięcie się prawdy postępuje; Sprawie Bożej więc~służąc trzeba
1441 Text|              dla formy - ale łaskawą i sprawiedliwą względem Duchów i Ducha
1442 Text|               była w świecie duchowym .sprawiedliwością... Albowiem w historii ludzi
1443 Text|           potrzeba opieki i przestrach sprawiony ruchem żywota przylepiły
1444 Text|              Twojego. Tyś obie te siły sprowadził w jedne punkta ciała twojego,
1445 Text|          roślinopłazy wychodziły z fal srebrnych; zoofity setnemi nogami
1446 Text|               i teraz smętny jest, gdy śród dzikiej natury tę straszną
1447 Text|                 a jedno umieściwszy na śrzednicy, dwa drugie umieściłeś niby
1448 Text|      zapłodnika, jest narodem, którego śrzodek zajmują kwiaty obywatele,
1449 Text|        ścieżeczkę mi swoją około linii śrzodkującej opisze, obaczę listek krzewu
1450 Text|        względem Duchów i Ducha mego, a stąd jaśniejszą i niby zbliżoną
1451 Text|               zaprowadzi; że to samo w stadach ptaków powtórzy, że nareszcie
1452 Text|               z przeszłości wychodząc, stanąłem niby na skale stworzenia...
1453 Text|           wywiedli pierwsze kształty i stanęli przed Tobą zjawieni.~Duchy
1454 Text|         girland łabędzich i żurawich i stanęły na niebiosach, otoczone
1455 Text|        cielesnego celu nie istnieje... stanie ugruntowana przyszła wiedza
1456 Text|                się ze słowem globowym, stanowił prawo, a następnie prawu
1457 Text|             ducha wedle jego potrzeby.~Stary Oceanie, powiedz mi, jako
1458 Text|                 zoofity setnemi nogami stawały na ziemi usta ku dnowi ziemnemu
1459 Text|          pomniki na przetrwanie wieków stawione rozpadły się.., krople rosy
1460 Text|             otchłaniom spoczywającej i stężałej natury i pożegnam ją w przyszłość
1461 Text|           wybudowane sklepienia? aż ze stłuczonych skał dostał ognia, skrę
1462 Text|            dziś wymysłu ludzkiego. Oto stokroć, jednym się kwiatkiem wydaje,
1463 Text|            karmiciel nasz... w owej to stolicy, która nam z obłoków zlatuje.~
1464 Text|         pooprawiał w nogi swoje, aby w stopach już będące a w liczbie do
1465 Text|          cofnęły i Rzym pod dwudziestą stopami prochów zatonął.~Duchu!
1466 Text|            którąś Ty, Panie, trzy razy strącał falami i pod trzema dziś
1467 Text|               a teraz porąbanego ciała strachem i zgrozą przenikające. Aż
1468 Text|          srebrne i rozpocząłeś trzecie straszliwe węży królestwo. Zda się,
1469 Text|             smokiem lazły na ziemię te straszne, wybudowane przez ducha,
1470 Text|             oto nie wiem, które z tych straszydeł niekształtnych, uczuwszy
1471 Text|      przeszłości; i oprócz form żadnej straty nie poniesie globu dziedzictwo.
1472 Text|              drugie umieściłeś niby na straży po bokach, i odtąd duch,
1473 Text|               mi da zaokrąglone po obu stronach liści dębowego wykąty, w
1474 Text|                 i spotkał się z innemi strumieniami prac globowych, które wszystkie
1475 Text|               cytryn Dryjady i zlotemi strzałami obsypane, odstrzelają się
1476 Text|             pracują i radzą, a brzegów strzegą listki białe, bezpłciowe,
1477 Text|             rozchodził się głos jakoby stu piorunów; tam wyrastała
1478 Text|       ciemności... A dopiéro po latach stuletniego węży żywota - ośmiela się
1479 Text|           Nieśmiertelnym, Synem Bożym, stwórcą widzialności i jednym z
1480 Text|              rozpalony, prosiłeś o nie Stwórcy i Ojca Twojego. Tyś obie
1481 Text|                rzeczywistej władzy nad stworzeniem. ~Ty wiesz, o! Boże, żem
1482 Text|               tego wysłuchasz, Boże, i stworzyć mu pozwolisz kształt, o
1483 Text|               Panie, albowiem Tyś jest Stworzyciel - i mój duch ma zarazem
1484 Text|                zwrócił ku ciekawości i stworzył te oczy, które dziś w wykopanych
1485 Text|             kwiaty około jednej matki, stworzyła rodzinę i przeczucie narodowi
1486 Text|              która o przerażonym duchu świadczyła... Panie! widzę oto głowę
1487 Text|         prowadzą.~Ojcze Boże... według Świadectwa Chrystusa Pana przez nikogo
1488 Text|       rozbratnieniem onych ukarał, nie światłem już, ale ogniem niszczycielem
1489 Text|        oświeconą nazywać dniem, a czas światłości pozbawiony nazwałem nocą.~
1490 Text|              ziemia, czerwonym pożarem świecąca Panu na wysokościach, ona,
1491 Text|           niebiosach drugi krąg duchów świecących, kręgowi ognia podobny,
1492 Text|           pierwszych dniach stworzenia świecić musiały na dnie wody niby
1493 Text|        ciemnych podziemiach zostawili, świeciła mi, kiedym w nie wstąpił;
1494 Text|              ptaszynę, która na płocie swiegotała... Ale z jaką radością,
1495 Text|            ugruntowana przyszła wiedza święta Narodu mojego... a w jedności
1496 Text|             jako najdoskonalsze spiewu świętego narzędzie - jako karmiciel
1497 Text|          przeciwko nałogowi z nauki. W świętości bowiem twojej leży wyzwolenie
1498 Text|             drogi postępowej, systemat swój nerwowy (i ten nawet) ofiarując
1499 Ded |              ani nauką - ale przyściem~swojém i zapowiedzeniem Sprawy
1500 Text|         słońcem... Rozdarła paszczę... syknęła - i w tym syknieniu dowiedziała