Part

1501 Text|           paszczę... syknęła - i w tym syknieniu dowiedziała się o darze
1502 Text|              wskazane człowiekowi jako symbol mający w sobie cnotę i grzech
1503 Text|             anioł najuboższy i pokorny syn Twój w roślinnym królestwie,
1504 Text|               ojciec, który ukochanego syna oszukuje. Przez tę albowiem
1505 Text|            przeszłości Nieśmiertelnym, Synem Bożym, stwórcą widzialności
1506 Text|             się zwolni dorastającym do synostwa Bożego dzieciom wyjaśniasz
1507 Text|          grzechem braci moich i duchów synów Twoich. Pod tym jedynem
1508 Text|                oblecieć, potrzeba mieć syntetyczne poznanie natury, wiedzieć,
1509 Ded |        fizyczny~- ale świat wiedzy, na syntezie zatrzymał i postawił...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~
1510 Text|       człowieku dopiéro zakrwawione, w Synu Twoim, Chrystusie, pierwszy
1511 Text|             niekształtnych, uczuwszy w systemacie nerwowym ruch i rozczulenie,
1512 Text|              Pokażcie mi naturę; gdzie szał elementów panuje; gdzie
1513 Ded |                 broni duchem~ostatnich szańców ducha... Sądzę, że Bóg go
1514 Text|                 krolową mask, powłok i szat duchowych i dotychczas jest
1515 Text|             duchowi drzew oną pierwszą szatę, one to szmaragdowe płaszcze
1516 Text|            położyłeś dłoń łaski Twojej szczególnej i opieki. Arab zbliżony
1517 Text|          kazałeś szumowi morskiemu - i szelestowi wietrznych pól bladym kwiatkiem
1518 Text|             wydartą koncessją, różnicę szerści i barwy. Bóg żądania duchów
1519 Text|             się odwrócę jeszcze raz ku sześciodniowym otchłaniom spoczywającej
1520 Text|              myśli Boże j spowity niby sześcioraką girlandą. Z bezdna tego
1521 Text|                 Panie, widząc odkopany szkielet, któremu imienia nie ma
1522 Text|             pierwsze kaimostwo natury, szkodliwe wyższemu duchowi, albowiem
1523 Text|                 Panie, że cała tablica szkoły filozoficznej materialistów,
1524 Text|                w pary, tak że odwaga i szlachetność w koniu, wierność i pokora
1525 Text|               ciężkich potworów, które szły za nim objadać całe łąki
1526 Text|             oną pierwszą szatę, one to szmaragdowe płaszcze i włosy, odmalowane
1527 Text|              przedludzką... pracę dnia szóstego, którą duch mój odbył, mądry
1528 Text|           twórczość i wolność ducha.~Z szóstym więc dniem zaczęła się w
1529 Text|              horyzonty, nowych światów szukając: pozwól mi, Boże, że jako
1530 Text|      Rzymskiego Cessarstwa - oczy moje szukały choćby jednej kolumny, która
1531 Text|            pisane przeszły jak wiatr i szum morski; a przechodząc i
1532 Text|           gwiazd Twoich biegł ten glob szumiący, rozwarkoczony, ciemny,
1533 Text|               płomieniami ramiona, a w szumie morza słychać ciągły głos
1534 Text|                O! Panie, który kazałeś szumowi morskiemu - i szelestowi
1535 Text|          tajemnic na przedwczesne może szyderstwo sądu. - Oto zmysł woni świadectwem
1536 Text|               wiesz, o! Panie, że cała tablica szkoły filozoficznej materialistów,
1537 Text|            pocznie rozglądać naturę, o tajemnicach jej, w głębi ducha własnego
1538 Text|        zatrudniony tą ciągłą rozmową z tajemnicami natury.~Nie postawię, o!
1539 Text|            pokory i wierności... W tej tajemnicy - kryje się cała historia
1540 Text|            odczytał, zgłębił i z drugą tajemniczą księgą na dnie ducha twojego
1541 Text|       poniszczył, chcąc jakoby większą tajemniczością dodać naturze powagi, a
1542 Text|             wiedzy i olsniwszy mu oczy takiemi błyskawicami prawdy Twojej.~
1543 Text|            bokach, i odtąd duch, który takową formę przebywał, we trzy
1544 Text|          objawienie się w ciemności, i tamte na słońcach i gwiazdach,
1545 Text|      przyrodzeniu.~Wskrzesić by trzeba tamtych pięciu dni umarłych trupy,
1546 Text|           zdziwione życiem, kamiennemi tarczami nakryte. Ostrożność pokazała
1547 Text|                nabijane mikowcem, niby tarcze olbrzymie przyśnione oczom
1548 Text|            zacząłeś snuć w głębi morza taśmy srebrne i rozpocząłeś trzecie
1549 Text|         pochodnie; ani rzucają wstęg i tęcz płomienistych obłąkanym
1550 Text|               globów, zakręcił nią jak tęczą ognistą i porwał za sobą.~
1551 Text|               człowieczeństwo formy, a tęczami myśli Boże j spowity niby
1552 Text|           Jakubową drabinę żywota; nad temi falami, na które duch mój
1553 Ded |                                        Temu, który nie słowami ani nauką -
1554 Text|            duch mój wnet był pewny, że tenże sam piór rysunek, takie
1555 Text|            duch, z małą siłą i z małym też oporem świata walczący,
1556 Text|       obywateli, między któremi jednak Themistokles, choć niczem nie różny od
1557 Text|                skondensowane i zbite w tkankę roślinną, utworzyły duchowi
1558 Text|              idąc po łodydze, a pięcią tłómaczyła się w kwiecie; myśl osadziła
1559 Text|             próżno mi, o! Panie, nauka tłomaczyli ten fenomen - przez działanie
1560 Text|         przeciwko wichrowi wyciągnięta tłukła powietrze hukiem gromów,
1561 Text|               przez krwawe i udręczane tłumy kształtów Genezyjskich,
1562 Text|                tobie jest niezgłębioną tonią wiedzy i prawdy! Wszystko
1563 Ded |              wiedzy dopmógł~Andrzejowi Towiańskiemu~niniejszy wyraz jako wywołaną
1564 Text|                tej łaski, człowiek nie tracąc swej nieśmiertelności ani
1565 Text|              Tobie ofiary? co brał? co tracił? a co znów na powrót odzyskiwał?
1566 Text|            niby podobienstwo kształtów tradycyjnie zachował - i z morza przeniosł
1567 Text|                nim objadać całe łąki z traw, całe lasy z liści i z gałązek.
1568 Text|                i rozczulenie, zażądało troistego serca, a Tyś mu je dał;
1569 Text|                duch mój, jako pierwsza Trójca z trzech osób, z Ducha,
1570 Text|        anielski, niby udając otoczenie tronu Twego przez tęczowe anioły.
1571 Text|                na skałach rozczepionym trudna jest praca żywota; a nie
1572 Text|                popiołów, w trzech niby trumnach przechowujesz nam ku trwodze
1573 Text|             latarnią rozumu i mówili o trupach, nie wiedząc że o żywocie
1574 Text|          dłuższego w materii, dbanie o trwałość i o formy wygodę, były i
1575 Text|                spokój, za kształt nowy trwalszy i mniej boleśny: a Tyś,
1576 Text|         budowali, ruchem pogardzili, w trwaniu i w spoczynku rozmiłowali
1577 Text|          trumnach przechowujesz nam ku trwodze i ku pamięci.~Jakiż duch,
1578 Ded |            mogło.~A wy, o! Polacy, nie trwożcie się i nie rozpaczajcie,~
1579 Text|                zdobyty. Powróciła więc trwożna w łono wody myśląc, azali
1580 Text|            taśmy srebrne i rozpocząłeś trzecie straszliwe węży królestwo.
1581 Text|             porwał za sobą.~A wtenczas trzej Aniołowie, słoneczny, miesięczny
1582 Text|                 gotowe poźrzeć ziemię; trzoda olbrzymia, którąś Ty, Panie,
1583 Text|             jego. Musiałbyś go za rękę trzymać jak dziecie, otworzywszy
1584 Text|        kielichu, ale na jednej łodydze trzymających się obywateli, między któremi
1585 Text|                 Boże mój, te kryształy twarde, pierwsze niegdyś ciała
1586 Text|               a gniew i opór naturze w twardych ostach, które ziemię wysokiemi
1587 Text|             jaśniejszą i niby zbliżoną twarzą spojrzałeś: Spraw, aby ta
1588 Text|        odkupienia, który w przyszłości twarze formy cudownie ozłoci, cieniem
1589 Text|  niedoskonałość, przez to samo, że już twarzy swej ku celom ostatecznym
1590 Text|                myśląc, że z wieczności twej czynisz ofiarę... gdyś,
1591 Text|               Panie, jakie były w tych tworach pierwsze prośby do Ciebie,
1592 Text|          zogniając moce swoje, zostały twórcami kształtów sobie podobnych.~
1593 Text|                i większą siłę z ciebie twórczą wywołał. Przelękniony więc
1594 Text|           patrząc na ten pierwszy dziw twórczego ducha, już widzę, że ten
1595 Text|             jakiemi drogami szedł duch twórczy? jakie składał Tobie ofiary?
1596 Text|                już pięciodniową nauką, tworząc wszystko na nowo, tak wszakże,
1597 Text|              czas finalnym celem ducha tworzącego na ziemi.~Wszystko jednak
1598 Text|            natury, prostym przypadkiem tworzących się rzeczy; ale oto, Panie,
1599 Text|            lecz uciskiem i boleścią do tworzenia lepszych form zmusił twoją
1600 Text|                miłością Bożą w duchach tworzona, rozwidnieniem dla każdej
1601 Text|        wysileniu... Zdaje się, że duch tworzy w rozpaczy, nie przekonany
1602 Text|            robotnik ten Pański, zaczął tworzyć i postępował zwolni, albowiem
1603 Text|       stanowisko.~Dotychczas myśl sama tworzyła w duchu roślinnym, rachowała
1604 Text|             którzyśmy te formy dawniej tworzyli... Oto na cnotę pracowitości
1605 Text|            usiłowaniach duchy roślinne tworzyły formy, które się miały potem
1606 Text|        drobnostkę, panem jest pustyń - tygrysem... A my, o Panie, skoroć
1607 Text|               z ostrożnością robaka po tykach opiekuńczych. Wszystko,
1608 Text|              falami, na które duch mój tyle razy puszczał się w nieświadome
1609 Text|               zwolni, albowiem w pracy tylowiecznej z materią rozkochał się
1610 Text|        pierwszej natury, którzy na lat tysiące ciała sobie budowali, ruchem
1611 Text|            sobie aksamity, w które się ubierają, i Nimfom podobne, na włosach
1612 Text|               na ostatnią modlitwę dla ubłagania Twego, o! Panie. drzewa
1613 Text|              niektóre roślinki morskie ubrał w niepewne tęczowe jasnoście
1614 Text|                Twego, o! Panie. drzewa ubrały się w najpiękniejsze owoce
1615 Text|           włosami, silny i porywający, uchwycił jedną garść globów, zakręcił
1616 Text|              Pan już nie odebrał; lecz uciskiem i boleścią do tworzenia
1617 Text|          ruchomych, lekko związanych i uczących się równowagi, a na globie
1618 Text|             wiedzy pocznie się jedność uczucia... i widzenie ofiar, które
1619 Text|             krwiste naczynka zarazem z uczuciem piękności lub bezkształtu
1620 Text|          zmysłu na duszę moją, która w uczuciu woni rozwesela się lub smętnieje.~
1621 Text|            dziwów, które w łonie twoim Uczy Boże oglądały. Gąbczaki
1622 Text|            kwiatkiem okrytych, aby mię uczyły słów tej księgi... a wiedzę
1623 Text|                natychmiast widzialnemi uczyniłeś nas, Panie, pozwoliwszy,
1624 Text|       ofiarowanie się ducha na śmierć, uczynione z całą potęgą miłości i
1625 Text|     miesięcznych i słonecznych światów uczyniwszy zamieniłeś ducha mego w
1626 Text|               niepodobnemi Chrystusowi uczypiło, do jakiejże godności i
1627 Text|               dwór Twój anielski, niby udając otoczenie tronu Twego przez
1628 Text|            czem ty nigdy nie śniłeś... udarował cię wiecznością odradzających
1629 Text|                woli kształtem go nowym udarowałeś. A mądre i dziecinne zarazem
1630 Text|               liczbie ujedynione duchy uderzając na siebie i zogniając moce
1631 Text|             który teraz przez krwawe i udręczane tłumy kształtów Genezyjskich,
1632 Text|                niewygodą jego doczesną udręczany, wiedział i ze łzami prosił
1633 Text|                 w których duch okrągło ugina się przed siłą elementów
1634 Text|            celu nie istnieje... stanie ugruntowana przyszła wiedza święta Narodu
1635 Text|               potęgę, w różnej liczbie ujedynione duchy uderzając na siebie
1636 Text|              kształtów przed wiekami - ujrzałem wróbla, który zleciał na
1637 Text|               ciebie jak ojciec, który ukochanego syna oszukuje. Przez tę
1638 Text|             żywe, chmurami i piorunami ukoronowane: bo to są Egipcjanie pierwszej
1639 Text|             zamienioną wytrysnąć z ran ukrzyżowanego Chrystusa). Oto nareszcie
1640 Text|           krolestwo pszczelne, niewolą ula i rząd w nim krolewski zaprowadzi;
1641 Text|             kwiatek jej - już oto chce ulecieć z łodygi - już skrzydlaty
1642 Text|      odetchnięcie wonią było mu jedyną ulgą w pracy i rozkoszą... A
1643 Text|            Panie, że forma dyjamentowa ułożyła się z żywych, a wody poczęły
1644 Text|             globowy, z sobą zetknięci, ułożyli się o pierwsze prawo zależności,
1645 Text|              trzeba tamtych pięciu dni umarłych trupy, a z duchami form
1646 Text|             idące już ku Tobie duchy w umęczeniu ognistem złożyły ci pierwszą
1647 Text|             przenikające. Aż nareszcie umęczony Duch walką z olbrzymiemi
1648 Text|             kształtów sobie podobnych.~Umierać więc i zmartwychwstawać
1649 Text|               na śrzednicy, dwa drugie umieściłeś niby na straży po bokach,
1650 Text|              mu je dał; Panie, a jedno umieściwszy na śrzednicy, dwa drugie
1651 Text|                kształt lepiej na ziemi umocowany, zdolny zupełniejszego nad
1652 Text|                jaszczurcze w ofierze - uniża się przed Tobą, krew swoją
1653 Text|               powtórzony, o! Boże mój, upadek Ducha. Albowiem zleniwienie
1654 Text|              powietrze góry bazaltowe, upadłszy, rozbijały się na proch
1655 Text|          wprzód, nim na serce roślinne upadną... Owdzie zaś przeciwko
1656 Text|             lasy. Tam albowiem gałąź z urąganiem przeciwko wichrowi wyciągnięta
1657 Text|        przebywał, we trzy serca radość urodzenia i we trzy serca oścień i
1658 Text|                 tylko gotowemu się już urodzić a podobnemu sobie duchowi
1659 Text|              bowiem forma następna nie urodziła się z poprzedniej bez wiedzy
1660 Text|             zaś śmielszy, choć poźniej urodzony, brał na siebie runo owcze
1661 Text|            natury, słyszę lamantyny na urwiskach skał nadmorskich, że wołają
1662 Text|         zleciał na piaszczystą drogę i usiadł śrzód rozwalonych grobowców...
1663 Text|        łańcuchu stworzenia próżne będą usiłowania foremnych dostrzegaczy;
1664 Text|            Boże mój, w tych pierwszych usiłowaniach duchy roślinne tworzyły
1665 Text|       przeszłością. Nieraz zleniwiał i usnął na drodze twórczości, nieraz
1666 Text|              wiedzę na dnie ducha mego uspioną obudziły. - Spraw, aby te
1667 Text|         duchowe moce, w ojczymie mojej uśpione, z nieświadomości własnej,
1668 Text|            posąg doskonałej piękności, uśpiony jeszcze, ale już przygotowany
1669 Text|              któryś zatrzymał ducha na ustach moich i pozwolił, że jeszcze
1670 Text|             coś z bezpieczeństwa swego ustąpił Ci, Panie, a skrzydła sobie
1671 Text|              dziełach twoich - owszem, uszanował je i formy stworzone przez
1672 Text|              czynił się przez to żaden uszczerbek w łańcuchu przyrodzenia,
1673 Text|              na włosach niby zjeżonych utrzymują w powietrzu nad głowami
1674 Text|              celem dla ducha mego było utworzenie piękności, a odetchnięcie
1675 Text|               zbite w tkankę roślinną, utworzyły duchowi drzew oną pierwszą
1676 Text|         wzrokowi wieczne przerażenie i utysk, duch albowiem, doskonalszy
1677 Ded |       poświęcam.~Narodu mego prosząc o uwagę dla człowieka, który słowa
1678 Text|                więc od początku Twego, Uwidzialniony Aniele, i miej wiarę w sumnienie
1679 Text|              leży pierwiastek światła, uwieczniający ciało - święty przeciwnik
1680 Ded |                 a ojczyzna~kiedyś cała uwielbi moc i piękność, którą okazał,
1681 Text|         żywotem... czoło jego chmurami uwieńczone lunęło potopem - nogi ogniste
1682 Ded |             mojego~z więzów cielesnych uwolnić się i przejrzeć w krainę~
1683 Text|               jedynie. Ileż Ty, Panie, użyłeś piorunów bijących w skały
1684 Text|           albowiem ofiarę nie tylko że uzyskałeś w postępie wieków człowieka
1685 Text|                kształtów, przez śmierć uzyskana, pokazuje, iż przez ofiarę
1686 Text|             prawo zależności, pomocy i wagi, a jam odtąd począł porę
1687 Text|          panuje; gdzie wichry z falami walczą, gdzie roślinom na skałach
1688 Ded |                prawdziwy wódz polski~- walcząc w ciemności - bez słońca
1689 Text|              duchowi, który rozpacznie walczy z wichrem morskim, zwycięża
1690 Text|                się? czy przerażony sam walił na siebie wybudowane sklepienia?
1691 Text|                głowa wyjść na powtorną walkę ze słońcem... Rozdarła paszczę...
1692 Text|                srebrne perły z Oceanid warkocza lecące; i tak powietrzne
1693 Text|           widziane były przez legijony Warrusa... A zaprawdę, że morza
1694 Text|       dalekiemi warstwami potopów, pod warstwą na węgiel spalonych lasów
1695 Text|                 Boże, że pod dalekiemi warstwami potopów, pod warstwą na
1696 Text|              tego ducha, który już był wart ludzkości, wysłuchałeś go,
1697 Text|           patrz, Panie, jak ta roślina wątła i krucha i blada z zapomnieniem
1698 Text|           dopiéro teraz, o Boże, przez wątpiących ludzi nieraz dobrowolnie
1699 Text|                  i całą klassą annelid wczołga się w doskonalszą imsektów
1700 Text|             aby wziął więcej dla ducha wedle jego potrzeby.~Stary Oceanie,
1701 Text|                prowadzą.~Ojcze Boże... według Świadectwa Chrystusa Pana
1702 Text|            jest duch, w którym nie jad węża, nie siła dębu, ale własność
1703 Text|              pierwszej natury, bezłady wężowego krolestwa; widzę, o Panie,
1704 Text|             uczucie nieśmiertelności z wiary widzącej w duchach zrodzone. -
1705 Text|              który rozpacznie walczy z wichrem morskim, zwycięża opar elementów,
1706 Text|            gałąź z urąganiem przeciwko wichrowi wyciągnięta tłukła powietrze
1707 Text|                elementów panuje; gdzie wichry z falami walczą, gdzie roślinom
1708 Text|               wymieniany... Już go nie widać w ptakach - już przewodniczące
1709 Text|                ofiary śmiertelnéj duch widomie żyć zaczyna i bratem moim
1710 Text|                wiedział o tem pierwszy widz Izraela, pierwszy spiewak
1711 Text|                   Boże i Panie mój ! o widzącą wiarę a zarazem o uczucie
1712 Text|               nieśmiertelności z wiary widzącej w duchach zrodzone. - O
1713 Text|               się jedność uczucia... i widzenie ofiar, które do ostatecznych
1714 Text|       rozpromie[nie]niach, w jakich ją widział Jan święty, na otchłani
1715 Text|                kształtów i natychmiast widzialnemi uczyniłeś nas, Panie, pozwoliwszy,
1716 Text|            takie same czarne podgardle widziane były przez legijony Warrusa...
1717 Text|            Niepewny - czyli co widzę z widzianych kształtów przed wiekami -
1718 Text|                 którą dziś na drzewach widziemy, jest logiczną, jest bowiem
1719 Text|             swoją, choć tak kruchą ale wieczną, dla duchów braci idących
1720 Text|        czyniący niegłębokiemu wzrokowi wieczne przerażenie i utysk, duch
1721 Text|                trwałości, myśląc, że z wieczności twej czynisz ofiarę... gdyś,
1722 Text|             nie śniłeś... udarował cię wiecznością odradzających się kształtów -
1723 Text|             duch, o Panie, był piątego wieczora onym Noem, który do Arki
1724 Text|               gdzie się porodziły, nie wiedzące zgoła nic o dalszej naturze.
1725 Text|           syntetyczne poznanie natury, wiedzieć, jak rzeki płyną, jaka jest
1726 Text|             Panie, widziałem pod płoty wiejskiemi ów groch, który z ziarna
1727 Text|                 Boże, abym przypomniał wiekowe dzieje ducha mojego, a jam
1728 Text|              zlatuje.~Z takich to prac wiekowych, o! duchu mój, z takich
1729 Text|              cierpi w nich duch, coraz większym czuciem napełniony. Oto
1730 Text|            Duch, który w nich żył, jak wielki i pijany nektarem Bogów
1731 Text|         przechodząc i mijając niektóre wielkie duchowe moce, w ojczymie
1732 Text|          zaginęło...~Każde drzewo jest wielkiem rozwiązaniem matematycznego
1733 Text|        pierwszą, która może miesiącowi wielkiemu podobna, wybiegła z gruchotu
1734 Text|                i burzą - jest pierwszy wieniec twój i pierwsza twoja u
1735 Text|                i szlachetność w koniu, wierność i pokora w psie wyrobione,
1736 Text|               i wyzwala ducha pokory i wierności... W tej tajemnicy - kryje
1737 Ded |              się i nie rozpaczajcie,~a wierzcie, że ludzkość nie przez oszustwo
1738 Text|               albowiem mgły i wilgocie wieszały się jak płachty kiru śmiertelnego
1739 Text|               morskiemu - i szelestowi wietrznych pól bladym kwiatkiem okrytych,
1740 Ded |          Sprawy Bożej - ducha mojego~z więzów cielesnych uwolnić się i
1741 Text|                ciemny, albowiem mgły i wilgocie wieszały się jak płachty
1742 Text|               można się: było z duchem winy lub zasługi połączyć. W
1743 Text|               materialistów, wszystkie władze, instynkta i cnoty, pracą
1744 Text|               bez, żadnej rzeczywistej władzy nad stworzeniem. ~Ty wiesz,
1745 Text|           następnie prawu się poddawał własnemu, aby na tak położonym fundamencie
1746 Text|              twórczości. W przeskokach właśnie z królestwa do królestwa
1747 Text|             ciała dziwotworów morskich wleciał słup ognisty, drugi niszczyciel
1748 Text|         ubierają, i Nimfom podobne, na włosach niby zjeżonych utrzymują
1749 Text|              to szmaragdowe płaszcze i włosy, odmalowane już w księgach
1750 Text|                grobowców... A duch mój wnet był pewny, że tenże sam
1751 Text|        roślinnego ducha, rozkoszą jego wnętrzną i zadowolnieniem. Ta pierwsza
1752 Text|              się jednością. Uczucie to wnętrzne rozwiązania mnogości przez
1753 Text|               Tyś go, Panie, walką sił wnętrznych i rozbratnieniem onych ukarał,
1754 Text|          kształt spładza i ducha brata wniściem do widzialności obdarowywa.
1755 Text|               z powietrzem błękitnym i wodą... Jakoż dwa te kolory atmosferyczne,
1756 Text|                I porodziły się w łonie wodnem monstra ostrożne, leniwe,
1757 Ded |            którą okazał, jak prawdziwy wódz polski~- walcząc w ciemności -
1758 Text|                białe, bezpłciowe, niby wojsko hilotów. O! Panie, patrząc
1759 Text|         urwiskach skał nadmorskich, że wołają w mglistem powietrzu o zlitowanie
1760 Text|            jadu wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę,
1761 Text|              piękności, a odetchnięcie wonią było mu jedyną ulgą w pracy
1762 Text|               jego, jak w jedną księgę wpisałeś wszystkie tajemnice dawnej
1763 Text|           jeszcze był od doskonałości, wpisan jest wszakże w Księgi Żywota.~
1764 Text|             Tyś ducha proszącego wziął wprzódy w ręce Twoje, wysłuchałeś
1765 Text|           który do Arki zbudowanej nie wpuścił jaszczurów i słoniów olbrzymich,
1766 Text|               formy jako potworne, nie wpuszczone były do Arki żywota... Dla
1767 Text|               i znów oporem zwyciężony wraca i skupia się, aby znów mocą
1768 Text|               przed wiekami - ujrzałem wróbla, który zleciał na piaszczystą
1769 Text|       Olbrzymiość jego pokazała się we wrzosach, a gniew i opór naturze
1770 Text|                gromów, a rozszczepione wrzosu nasienie gdy pękło, to rozchodził
1771 Text|               zapomniawszy o żądzach i wściekłościach i krwiożerstwie, modlitwą
1772 Text|                   Już jabłko mogło być wskazane człowiekowi jako symbol
1773 Text|         historia ducha w przyrodzeniu.~Wskrzesić by trzeba tamtych pięciu
1774 Text|                W każdem kształcie jest wspomnienie niby przeszłej i rewelacja
1775 Text|              świeciła mi, kiedym w nie wstąpił; koście znalazłem złożone,
1776 Text|               w pochodnie; ani rzucają wstęg i tęcz płomienistych obłąkanym
1777 Text|               samą co ja niegdyś drogą wstępują na Jakubową drabinę żywota;
1778 Text|              ile ogni podziemnych, ile wstrząśnień, abyś te kryształy rozbił
1779 Text|              skarbnicy i zdaje się być wszczepioną w ducha, bez żadnej jego
1780 Text|             zdziwione, ta rdzeń, która wszędy dochodzącem jest sercem,
1781 Text|            panią całej natury, krolową wszelkiej doskonałości. - Widzę -
1782 Ded |            zgon jego oświecić mogło.~A wy, o! Polacy, nie trwożcie
1783 Text|          miesiącowi wielkiemu podobna, wybiegła z gruchotu kamieni, zamieniła
1784 Text|                wiekami ścieżka przezeń wybita, gdy szedł do celów ostatecznych
1785 Text|            zjawieni.~Duchy więc, które wybrały za formę światło, odłączyłeś
1786 Text|          wiedzy Słońcami... i lud twój wybrany a drogą boleśną teraz idący,
1787 Text|              Gdy oto tu, z przeszłości wychodząc, stanąłem niby na skale
1788 Text|                myśl jako przewodniczkę wychodzącą na zwiady, opatrzoną oczu
1789 Text|          potężniejszym w zaprzedaniu i wychodzi na dobroczyńcę własnej rodziny.~
1790 Text|               olbrzymie i roślinopłazy wychodziły z fal srebrnych; zoofity
1791 Text|           urąganiem przeciwko wichrowi wyciągnięta tłukła powietrze hukiem
1792 Text|              bliskim siebie stworzeniu wyczyta: opowiem tylko niektóre,
1793 Text|               Boga w formach zamkniętą wyczytał. Niczem jednak jest nauka
1794 Text|           wyjąkam dawną pracę żywota i wyczytam ją z form, które są napisami
1795 Text|          stokroć, jednym się kwiatkiem wydaje, w rzeczy zaś samej jest
1796 Text|            całą potęgą miłości i woli, wydało potomstwo niezliczone kształtów,
1797 Text|               Tu mi pozwol, o Boże, że wydam jedną z małych ducha tajemnic
1798 Text|               głosu, bo zdolniejszy do wydania Bożych zachwyceń żywioł -
1799 Text|                lub zasługi połączyć. W wydaniu bowiem kwiatu i owocu duch
1800 Text|             serca Panu ofiarował, oczy wydarł z rozpłakanej na mękę zręnnicy,
1801 Text|             przez konstytucyjną u Boga wydartą koncessją, różnicę szerści
1802 Ded |           spokojne, a cierpieniem Bogu wydarte, powolne~rozwinięcie się
1803 Text|           fenomenalne w postępie ducha wydarzenia.~Oto niekiedy duch, zażądawszy
1804 Text|             duch słoneczności z siebie wydobyć zaniedbał i z drogą się
1805 Text|             acz bez Ducha Twego, Boże, wydobyli tę dziwną pierwotworów naturę,
1806 Text|             Tobie, Panie, z przeszłych wygód swoich i ze skarbów swoich,
1807 Text|            dbanie o trwałość i o formy wygodę, były i są dotąd jedynym
1808 Text|                nawet pomników ludzkich wyjada, wymyśliły sobie aksamity,
1809 Text|            rozpadły się.., krople rosy wyjadły oczy marmurowym posągom...
1810 Text|               Boże, że jako dzieciątko wyjąkam dawną pracę żywota i wyczytam
1811 Text|               synostwa Bożego dzieciom wyjaśniasz i pokazujesz!~Gdzież się
1812 Text|            kształty i dziś zapewne nie wyjawisz dziwów, które w łonie twoim
1813 Text|              ośmiela się ta sama głowa wyjść na powtorną walkę ze słońcem...
1814 Text|                stronach liści dębowego wykąty, w których duch okrągło
1815 Text|         stworzył te oczy, które dziś w wykopanych molluskach dziwią doskonałością,
1816 Text|              wieków człowieka i mogłeś wykrzyknąć jakEwa: Człowieka Panu zyskałam,
1817 Text|                Arab zbliżony do konia, wykształcając w nim ducha szlachetności
1818 Text|                który z ziarna zgniłego wyłazi i niby zielona gąsiennica
1819 Text|           Bóstwa u Egipcjanów obrazem) wyleciał w motylowe ducha krainy...
1820 Text|                dziś osty ludzkiemi nie wyliczę Tobie, Panie, ale Ty wiesz
1821 Text|           dzisiejszym języku (albowiem wymazany jest na zawsze z rzędu form).
1822 Text|            własność przez nędzne duchy wymieniany... Już go nie widać w ptakach -
1823 Text|            nowej formy i organizacji - wymówił sobie małą, a najczęściej
1824 Text|              pomników ludzkich wyjada, wymyśliły sobie aksamity, w które
1825 Text|         niektóre stały się chwałą dziś wymysłu ludzkiego. Oto stokroć,
1826 Text|            naturą duchy mięszkać mogą, wynikają. Nieśmiertelność ta kształtów,
1827 Text|             jest logiczną, jest bowiem wynikłością żółtego światła, którem
1828 Text|                girlandą. Z bezdna tego wyniosł on wiedzę matematyczną kształtów
1829 Text|            mocą opierający się naturze wyobrażę, to mi da zaokrąglone po
1830 Text|          powietrzne te brylanty słońce wypija, te łzy zjadliwe morza osychają
1831 Text|             Kwiat jednak już i owoc są wypływem pracy obustronnych sił ducha;
1832 Text|               stworzenia... Widzę, com wypracował i co mi jeszcze do wypracowania
1833 Text|            jedności... kształty, które wypracowały formę ludzką? - Tajemnica
1834 Text|          wypracował i co mi jeszcze do wypracowania pozostało... A oto wielką
1835 Text|           podstępnie pod rogową tarczą wypracowawszy, żukiem (tym Bóstwa u Egipcjanów
1836 Text|                 o! Panie, duch zaczyna wypracowywać pierwsze cnoty moralne,
1837 Text|       piękności lub bezkształtu i jadu wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam
1838 Text|            Chrystusa, i ze Słowa Twego wyprowadzon był świat cały - aby mądrość
1839 Text|     błogosławieństwo ojca, a następnie wyprzedzał potomstwo brata swoim potomstwem.
1840 Text|               jakoby stu piorunów; tam wyrastała spod ziemi parość z taką
1841 Ded |      Andrzejowi Towiańskiemu~niniejszy wyraz jako wywołaną z ducha mego
1842 Text|              tajemnica i zapisane jest wyraźnie prawo następnej twórczości,
1843 Text|             zatracony dziś przez ducha wyrob światła nie czynił onego
1844 Text|            odbierasz ciągle ostateczny wyrób miłości, dla której wszystko
1845 Text|            były największym pracy jego wyrobem, gdy duch sam, już nad formę
1846 Text|          słodycz w ostatecznym rośliny wyrobie lub jad gryzący w ciernistego
1847 Text|            dochodzącem jest sercem, od wyrobionych myślą własności brało pierwszą
1848 Text|         przybyło wiele ducha ludzkiego wyrobów, wiele mocy już ludzko-anielskiej.
1849 Text|             jako z najpierwszej ofiary wyrodziło się najpierwsze zmartwychwstanie.
1850 Ded |              dla Ducha stworzone jest,~wyrzekłszy... podobnie jak Kopernik,
1851 Text|               siłą, że porwane skały i wyrzucone przez nią na powietrze góry
1852 Text|              jednak w bezładzie jest i wysileniu... Zdaje się, że duch tworzy
1853 Text|              lot motyla. Ty ducha tego wysłuchasz, Boże, i stworzyć mu pozwolisz
1854 Text|              doskonalszy kształt sobie wysłużywszy, uczuł podległość porzuconej
1855 Text|          twardych ostach, które ziemię wysokiemi lasami przykryły. Śrzód
1856 Text|                  Gdzież mi teraz z tej wysokości powrócić; czy na dawne stanowisko
1857 Text|               pożarem świecąca Panu na wysokościach, ona, która po wiekach duchem
1858 Text|              znów mocą w sobie zebraną wystrzelił w górę i odparł elementów
1859 Text|          lunęło potopem - nogi ogniste wysuszyły morskie łożyska i przez
1860 Text|               i zwycięstwo i wolność i wyswobodzenie spod jarzma fałszu i mocy.~
1861 Text|       nareszcie ostateczną formą swoją wyszedł w świat wyższy - i spotkał
1862 Text|         wytłómaczył... .~I tak, jeżeli wytknę drogę złemu a pełnemu sił
1863 Text|                duch mój z pracy swojej wytłómaczył... .~I tak, jeżeli wytknę
1864 Text|             brylantowy płyn zamienioną wytrysnąć z ran ukrzyżowanego Chrystusa).
1865 Text|              naszej i z miłości naszej wywiedli pierwsze kształty i stanęli
1866 Text|              na światło wiedzy własnej wywiodły... Aby z tej Alfy... i z
1867 Text|          większą siłę z ciebie twórczą wywołał. Przelękniony więc i rozdrażniony
1868 Text|                ziemi, i oto Ty, Panie, wywołałeś ku sobie tego ducha, który
1869 Ded |      Towiańskiemu~niniejszy wyraz jako wywołaną z ducha mego odpowiedź~-
1870 Text|              głowę ze spokojnego morza wyzierającą, która się czuje panią całej
1871 Text|              fundamencie stanął i nowe wyższe duchowi drogi obmyślał.~
1872 Text|            kaimostwo natury, szkodliwe wyższemu duchowi, albowiem łączyło
1873 Text|            poszły na służbę domową i u wyższych duchów zażądały opieki. -
1874 Text|              polu, podnosi do siebie i wyzwala ducha pokory i wierności...
1875 Text|            odwagi - jest mu niby ojcem wyzwolenia; a pasterz, z psem siedzący
1876 Text|           świętości bowiem twojej leży wyzwolenie ducha i moc jego przyszła...
1877 Text|       podniesione, westchnieniem ducha wzbite nad własną naturę. Oto zlecieli
1878 Text|             mękę zręnnicy, usta wprzód wzdychające ku niebiosom posłał i pooprawiał
1879 Text|         porzuconej przez siebie formy, wzgardził nią i najczęściej położył
1880 Text|             ale łaskawą i sprawiedliwą względem Duchów i Ducha mego, a stąd
1881 Text|              osądziłeś i pozwoliłeś mu wziąć formę nową na ziemi, a w
1882 Text|            ostrzyga u głazu ojca swego wziąwszy ciała obronę przylgnęły
1883 Text|                duch sam, już nad formę wzniesiony, czekał zlitowania się Bożego,
1884 Text|                 czyniący niegłębokiemu wzrokowi wieczne przerażenie i utysk,
1885 Text|               odbytą opowiada... Każdy ząbek listka wiem, co znaczy -
1886 Text|        przepracowana i rozpromieniona, zabłyszczy ogniem dwunastu drogich
1887 Text|     podobienstwo kształtów tradycyjnie zachował - i z morza przeniosł je
1888 Text|          Niektóre z kwiatów i zwierząt zachowały sobie, że tak rzekę, przez
1889 Text|           formy stworzone przez ciebie zachowuje, nie pozwalając nadal żadnej
1890 Text|          zdolniejszy do wydania Bożych zachwyceń żywioł - światło złote,
1891 Text|            Duch, .robotnik ten Pański, zaczął tworzyć i postępował zwolni,
1892 Text|             rozdrażniony oporem ciała, zacząłeś snuć w głębi morza taśmy
1893 Text|            ducha.~Z szóstym więc dniem zaczęła się w duchu myśl o człowieku,
1894 Text|                wysłuchałeś dziecinnych żądań jego i podług woli kształtem
1895 Text|                nie czynił się przez to żaden uszczerbek w łańcuchu przyrodzenia,
1896 Text|             ale Ty wiesz o wszystkich, żadna bowiem forma następna nie
1897 Text|                tajemnicą, a przyszłość żadnych celów nie miała... Gdy oto
1898 Text|               rozkoszą jego wnętrzną i zadowolnieniem. Ta pierwsza barwa, którą
1899 Text|             chwilę, jakby w odurzeniu, żądz i smutków ludzkiej mojej
1900 Text|              rozezłościł się i zaraził żądzą, powstając przeciw własnym
1901 Text|              łąkę Edenu zapomniawszy o żądzach i wściekłościach i krwiożerstwie,
1902 Text|          zostawiwszy, całą twórczość i żądzę zwrócił ku ciekawości i
1903 Text|          gwiazdami uczynił - następnie zagasł - za potrzebniejszą jaką
1904 Text|               narodem, którego śrzodek zajmują kwiaty obywatele, albowiem
1905 Text|             siedzi na czele piramidy i zajmuje najwyższe stanowisko.~Dotychczas
1906 Text|              natury. Oko moje nie śmie zajrzeć w te lasy. Tam albowiem
1907 Text|                 Pod tym jedynem prawem zaklęte, pracują słońca, gwiazdy
1908 Text|           uchwycił jedną garść globów, zakręcił nią jak tęczą ognistą i
1909 Text|             serce, w człowieku dopiéro zakrwawione, w Synu Twoim, Chrystusie,
1910 Text|           formę ludzką? - Tajemnica ta zakrytą mi jest, o Boże; widzę wszakże
1911 Text|                dodać naturze powagi, a zakrywszy przeszłość, więcej ducha
1912 Text|            błędny i zamyślony o Tobie, zaledwo w kilku poczuciach prawdy
1913 Text|     rozciepliły się w Duchu.~A gdy oto zaleniwiony w pracy mój duch słoneczności
1914 Text|           ułożyli się o pierwsze prawo zależności, pomocy i wagi, a jam odtąd
1915 Text|            czerwieni się i w mleko się zamienia (krew przeznaczona bielszą
1916 Text|        pracując, myśl nową o kształcie zamieniał w kształt, zgodziwszy się
1917 Text|           wybiegła z gruchotu kamieni, zamieniła się w słup ognisty i stanęła
1918 Text|         słonecznych światów uczyniwszy zamieniłeś ducha mego w kłąb ognia
1919 Text|              dnie morza, rdzeń drzewną zamieniły w systemat nerwowy, myśl
1920 Text|            jeszcze i w brylantowy płyn zamienioną wytrysnąć z ran ukrzyżowanego
1921 Text|       stworzeniu roślin rodzaju, które zamienione w systemat nerwowy mogłyby
1922 Text|          prawdziwą myśl Boga w formach zamkniętą wyczytał. Niczem jednak
1923 Text|               ludzi nieraz dobrowolnie zamykane, pierwszy raz w sceptyku
1924 Text|           twoja, duchu roślinny? Oto w zamyśleniu się twoim nad doskonalszym
1925 Text|             prawdy Twojej.~Ja błędny i zamyślony o Tobie, zaledwo w kilku
1926 Text|          słoneczności z siebie wydobyć zaniedbał i z drogą się Twórczości
1927 Text|             naturze wyobrażę, to mi da zaokrąglone po obu stronach liści dębowego
1928 Text|         pierścień nerwowy, to potrójne zaopatrzenie się jego w serce, w człowieku
1929 Text|             pierwszego kształty i dziś zapewne nie wyjawisz dziwów, które
1930 Text|            trwałości swojej położył na zapisanej przez ciebie księdze; a
1931 Text|                rządzonym przez jednego zapłodnika, jest narodem, którego śrzodek
1932 Text|       wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu,
1933 Text|              twoja u Boga zasługa. Nie zapomniał Pan o dziełach twoich -
1934 Text|               zeszły się na łąkę Edenu zapomniawszy o żądzach i wściekłościach
1935 Text|               wątła i krucha i blada z zapomnieniem o własnej trwałości rzuca
1936 Ded |                 ale przyściem~swojém i zapowiedzeniem Sprawy Bożej - ducha mojego~
1937 Text|                do formy, nie było.~Oto zapozywam przed Ciebie, Boże mój,
1938 Text|        wyrozumienia prawdziwego natury zapragniesz, otwiera przed tobą złote
1939 Text|            przez legijony Warrusa... A zaprawdę, że morza się od tych czasów
1940 Text|             ula i rząd w nim krolewski zaprowadzi; że to samo w stadach ptaków
1941 Text|             idący, do krolestwa Bożego zaprowadziła.~KONIEC ~
1942 Text|              które zdały się w niewolę zaprzedane, położyłeś dłoń łaski Twojej
1943 Text|              staje się potężniejszym w zaprzedaniu i wychodzi na dobroczyńcę
1944 Text|           kształcie, rozezłościł się i zaraził żądzą, powstając przeciw
1945 Text|      podmorskiej naturze cały pierwszy zarys człowieka, widzę wszystkie
1946 Text|                i prawdy! Wszystko spod zasłon odkrywających się zwolni
1947 Text|                i pierwsza twoja u Boga zasługa. Nie zapomniał Pan o dziełach
1948 Text|         piękności lub bezkształtu, już zasługiwał się lub zawiniał celowi
1949 Text|          petrodaktylu już na dziw lotu zasłużyło, składa Ci skrzydła swoje
1950 Text|            Twoich, o! Boże, było tylko zaśnięciem Ducha w jednej, a obudzeniem
1951 Text|         boleśnej; a sumnienie ci twoje zaświadczy, żeś prawdziwą myśl Boga
1952 Text|             dwudziestą stopami prochów zatonął.~Duchu! pracowniku przedwiekowy!
1953 Text|                gałązek. A kto wie, czy zatracony dziś przez ducha wyrob światła
1954 Text|               jeszcze dni kilka pożyję zatrudniony tą ciągłą rozmową z tajemnicami
1955 Text|                więc twojego pierwszego zawiązku była już myśl i czucie.
1956 Text|              ducha mego w kłąb ognia i zawiesiłeś go na przepaściach.~A oto
1957 Text|                 już zasługiwał się lub zawiniał celowi ostatecznemu ducha.
1958 Text|               Słowie.~A my duchy słowa zażądaliśmy kształtów i natychmiast
1959 Text|           nerwowym ruch i rozczulenie, zażądało troistego serca, a Tyś mu
1960 Text|             domową i u wyższych duchów zażądały opieki. - Kot ofiarowawszy
1961 Text|         wydarzenia.~Oto niekiedy duch, zażądawszy nowej formy i organizacji -
1962 Text|         atmosferyczne, skondensowane i zbite w tkankę roślinną, utworzyły
1963 Text|               a stąd jaśniejszą i niby zbliżoną twarzą spojrzałeś: Spraw,
1964 Text|             szczególnej i opieki. Arab zbliżony do konia, wykształcając
1965 Text|               onym Noem, który do Arki zbudowanej nie wpuścił jaszczurów i
1966 Text|                na duchach nawet, które zdały się w niewolę zaprzedane,
1967 Text|                pod bodącemi kątami, na zdobycie formy pracował.~Jeżeli duch
1968 Text|             miał być także pracą ducha zdobyty. Powróciła więc trwożna
1969 Text|                tę pierwszą probę Ducha zdobywającego ziemię, to pierwsze jego
1970 Text|              ten - wyższy od głosu, bo zdolniejszy do wydania Bożych zachwyceń
1971 Text|             lepiej na ziemi umocowany, zdolny zupełniejszego nad ziemią
1972 Text|        pierwszy raz w sceptyku nazwane zdrajcami rozumu, oszukańcami doświadczenia.
1973 Text|               człowieku, a najmniejsze źdźbło trawy już ją ma logicznie
1974 Text|                słoniów olbrzymich, ale zebrał twory będące teraz w harmonii
1975 Text|             się, aby znów mocą w sobie zebraną wystrzelił w górę i odparł
1976 Text|         wszystko na nowo, tak wszakże, żeby mu nic z wypracowanych już
1977 Text|        płomienistych obłąkanym we mgle żeglarzom... A ten - wyższy od głosu,
1978 Text|       stworzeniem. ~Ty wiesz, o! Boże, żem nie przedsięwziął opisywać
1979 Text|           anielstwo. To, co po śmierci zeń opaść miało, spalone na
1980 Text|                to mi jest świadectwem, żeśmy ci sami w duchu, którzyśmy
1981 Text|                Oto najdumniejsze twory zeszły się na łąkę Edenu zapomniawszy
1982 Text|           miesięczny i globowy, z sobą zetknięci, ułożyli się o pierwsze
1983 Text|              karty - abyś je odczytał, zgłębił i z drugą tajemniczą księgą
1984 Text|               ów groch, który z ziarna zgniłego wyłazi i niby zielona gąsiennica
1985 Text|         kształcie zamieniał w kształt, zgodziwszy się ze słowem globowym,
1986 Text|                porodziły, nie wiedzące zgoła nic o dalszej naturze. A
1987 Ded |             bez słońca nawet, które by zgon jego oświecić mogło.~A wy,
1988 Text|                 On potem cnoty te same zgromadza i łączy niby w pary, tak
1989 Text|            porąbanego ciała strachem i zgrozą przenikające. Aż nareszcie
1990 Text|           wiejskiemi ów groch, który z ziarna zgniłego wyłazi i niby zielona
1991 Text|          ziarna zgniłego wyłazi i niby zielona gąsiennica idzie z ostrożnością
1992 Text|          słońcach i gwiazdach, a te na ziemiach i księżycach rozpoczęły
1993 Text|                kilkuset pomnożone soki ziemne pompowały, i stanął grzybem
1994 Text|              dziś jeszcze leży w głębi ziemnej, pod siedmiodniową prac
1995 Text|         stawały na ziemi usta ku dnowi ziemnemu obróciwszy. Ślimak i ostrzyga
1996 Text|              rozbił i zamienił w proch ziemski, będący dziś odruzgiem pierwszych
1997 Text|              monstra ostrożne, leniwe, zimne, opierające się z rozpaczą
1998 Text|         brylanty słońce wypija, te łzy zjadliwe morza osychają wprzód, nim
1999 Text|          grzech ducha własnego, już je zjadłszy można się: było z duchem
2000 Text|          kształty i stanęli przed Tobą zjawieni.~Duchy więc, które wybrały
2001 Text|                oto w atramętniku widzę zjawienie się mozgu i słuchu, widzę
2002 Text|             pierwszy raz na dnie morza zjawione, kamienie niby żywe, ruchome,