Piesn

 1 1|            uderza;~Jesteś latarnią nad morskim wybrzeżem,~Do któréj
 2 1|        jednak Aniela, jak róże,~Co nad wysoki mur liściem wybiegną~
 3 1|          Czarne - jak róże, co się nad mur przegną~I mimo czujne
 4 1|          puszył.~ ~Zamek jego stał nad rzeczką Ladawą,~Na skale,
 5 1|        widział nieba, co obiema,~I nad sadzawką coś dumał głęboko,~
 6 1|       Ciemniało. - Rycerz wyjechał nad jary,~Skąd rzucił okiem
 7 1|           wielki obłok szary~Stała nad stawem; nad nią były wianki~
 8 1|            szary~Stała nad stawem; nad nią były wianki~Drzew ogrodowych
 9 1|            było zamyślony,~Co stał nad zamkiem, żeniony z topolą;~
10 1|        przedział~Fortuny. - Jestem nad przepaści brzegiem.~Usiądź -
11 1|           u wszystkich wyjedna~Łzy nad swym sercem zgubionym i
12 2|      dworów,~Które na górach stoją nad stawami.~Stawy - to tarcze
13 2|          słońc na wielkie słońca i nad słońca.~ ~A gdy się w drogi
14 2|           mu przybita...~Boleść go nad nią w arkadę skrzywiła,~
15 2|           na moście,~Wypuścić racę nad zamkiem Ladawy;~Wy się tu,
16 2|     Wymalowana, jasna, księżycowa,~Nad srebrnym duszy wisząca aniołem,~
17 2|          tęczowa,~Pękasz jak niebo nad aniołem duszy;~Próżno się
18 2|            oko topiąc w Galatei.~ ~Nad tą sadzawką nasza młoda
19 2|     bezpieczny!~ ~"Gdyby nie nasze nad tobą czuwanie,~Dzisiéjszéj
20 2|            że gołą~Zbójca siekierę nad głową zatrzyma...~Zadrżał. -
21 2|          podłodze, karmelita biały~Nad trupem, blady Starosta,
22 2|       Fausta.~ ~Jak się rozgniewam nad imaginacją,~Diabłowi oddam
23 3|            wszyscy umieramy!~A czy nad grobem gwiazdy, czy pochodnie,~
24 3|            Atakowano więc Bar, gdy nad Barem~Beniowski się zatrzymał
25 3|            Na koniu stał jak posąg nad wiszarem~I patrzał, i rozmyślał,
26 3|           piękna ta dziwiła burza,~Nad którą barskie się łyskały
27 3|            lotu zrobiły taniec - i nad głową~Pana Zbigniewa na
28 3|        Boga.~ ~On wie, On widział, nad jakimi chmury~Stawałem bez
29 3|     gwiazdy lazurowe,~I zachodzące nad morzami słońce,~I jedno
30 3|            i czerwona~Kołysała się nad trupami dwoma,~Jak szatan,
31 3| szlachetnie~Jak księżyc, kiedy się nad rankiem chowa~Za morze albo
32 4|            W któréj tak miło pójść nad jasne zdroje,~Gdzie słońcu
33 4|        Marzył, spokojnie przedumał nad wodą?~Któż miał czas marzyć,
34 4|        wola, dumna, twarda,~Gdybym nad sobą miał więcéj litości,~
35 4|           się rzucają namiętne~Lub nad Safony chwiéją się opoką;~
36 4|     koniach szli dwaj bohaterowie,~Nad głową niosąc podniesione
37 4|          Spotkali się raz, złożyli nad głową~I znów ich konie rozniosły
38 4|          szacht tak płytki koniowi nad głową,~Że mu z przyciętych
39 4|     cierpieć - abym śpiewał.~ ~Idź nad strumienie, gdzie wianki
40 4|             ileż razy~Na skałach i nad morzami bez końca~W oczach
41 5|       niebieski,~Który mu w grobie nad lipami szumiał,~Słyszy,
42 5|           grotą jak Ugolin~Smutny, nad czaszką ogryzioną ludzką~
43 5|       Barany białe leżały na skale~Nad grotą. - Obraz ten oprawić
44 5|         czasu...~Wybiegł na stepy, nad swój dom gliniany,~A za
45 5|          Czasem chorągiew wybiegła nad morze,~Jak maszt łaciński
46 5|           które zamiast dachu~Mają nad sobą miesiąc i gwiazd krocie,~