Piesn

 1 1|       pieśnią zapału, nie pękną.~Przez całą młodość pan Beniowski
 2 1|    każdéj czarze - czy to w niéj przez wroga,~Czyli przez węża
 3 1|          niéj przez wroga,~Czyli przez węża i pająka swego~Wlane
 4 1|         powiedział na to?~Gdybyś przez babę tak suchą! fatalną!~
 5 1|        się to wytłumaczyć nie da~Przez żaden nowszy cud katolikowi;~
 6 1|      piołuny.~Padła na krzesło i przez łzawe deszcze~Błysnął ostatni
 7 1|         malin...~ ~O Boże! gdyby przez metampsykozę~W Kozaka ciało
 8 2|         Komu za kołnierz spadnie przez przypadek~Syrius rzucony
 9 2|         przypadek~Syrius rzucony przez nią lub Niedźwiadek,~ ~Spali
10 2|          moje.~Wywołał je tu rym przez dźwięki bliźnie,~Nie miłość,
11 2|        Patrzy, na niebie jeden - przez topole,~A drugi taki złoty
12 2|     Czasami myśl w eterze pływa,~Przez piękne bardzo przelatując
13 2|           Nie odpowiadał nic, bo przez półowę~Już spał - a wreszcie
14 2|      układać;~Już się był począł przez słowa miodowe~Do uśpionego
15 2|         te słodkie kuranty~Grane przez wszystkie pozytywki żywe,~
16 2|  patrzcie, co: krzyż i mogiła.~ ~Przez wszystkie takie sceny, odgrywane~
17 2|     brzęczały i gwary,~Jak gdyby przez sen mruczał zamek stary.~ ~
18 2|        Była to owa raca nakazana~Przez księdza Marka na znak panu
19 2|     osypała.~Kilka z tych włosów przez grubą ciemnotę~Upadło właśnie
20 2|          Biegła, jak wicher szła przez korytarze,~O swego ojca
21 2|      naród ginie~Jak w zapalonym przez Boga okręcie;~A ty, że byłeś
22 3|   przyjdzie czas, że te Herody, ~Przez których teraz moje dzieci
23 3|     odrąbana,~Jak płomień zdjęty przez burzę z wulkana,~ ~Leciała
24 3|    dzikie i odludne,~I ogryzione przez wilków piszczele,~I trupy,
25 3|          tak - jak anioł gada.~ ~Przez litość tylko nade mną siostrzaną,~
26 3|       tylko nade mną siostrzaną,~Przez błękit tylko swojéj własnéj
27 3|      tylko swojéj własnéj duszy,~Przez gwiazdę swego losu obłąkaną,~
28 3|     gwiazdę swego losu obłąkaną,~Przez moc, co serca wskrzesza
29 3|     serca wskrzesza albo kruszy,~Przez to, że hymny we mnie zmartwychwstaną,~
30 4|      Afrodyta, któréj ciche wozy~Przez błękit gołąb niósł i gołębica,~
31 4|         jasna z dyjamentu szyba,~Przez którą Diwa widzi przyszłe
32 4|        snowi,~Nie dosyć będzie - przez gościniec z ostów,~Kwiatów
33 4|          W gajach, gdzie księżyc przez drzewa oliwne~Przegląda
34 4|         ziemię tę widzieli nagą,~Przez piękne niegdyś widzianą
35 4|       żywot chory,~Lecz uleczeni przez trucizn użycie,~Sercu zadawszy
36 5|                    PIEŚŃ PIĄTA~ ~Przez ciemne, smutne gościńce
37 5|          jamy.~Słońce wschodzące przez burzanów fale~Lało się w
38 5|      cyganko!~Co ty robiła z nim przez cały ranek?~Cóż? oszukana -
39 5|        gadem.~ ~I tak się wojsko przez burzany pruło~Jak prąd ogromny
40 5|    marzeń nie przestając snować,~Przez Dyktatora dał się ukrzyżować. -~ ~
41 5|     smutno duszy,~Kiedy przeleci przez wszystkie równiny -~Z hymnem
42 5|         ruszy~Proch zakrwawionéj przez Tatarów gliny,~W popiołach
43 5| przebaczać bez miary.~Ikwo! płyń przez łąk zielonych kobierce!~