Piesn

 1 1|         ostróżne,~Aby zardzewiał, nim będzie łakomy~Ich zgiętych
 2 1|       szakal - i wraca.~ ~Precz z nim, lub jeśli przyczołgnie
 3 1|          szpitalu~Rozmarzonego. A nim się obudzi,~Już w jego oczach,
 4 1|         daléj brzegiem jaru,~A za nim sługa w ceglastym kontuszu.~
 5 1|     Jechał więc smutny rycerz; za nim baczny~Na wszystko jechał
 6 1|     zaczął prześcigać panicza:~Na nim siedziała jakaś wiedźma
 7 1|    księżyca, błękitem pogody -~Za nim koń drugi poszedł rżąc -
 8 2|         słońce wschodnie~ ~Stoi w nim cała, ogromna... O! gdyby...~
 9 2|           litości,~Widząc, jaki w nim brak artystyczności!~ ~Poezja
10 2|         rozkołysał,~Idei żadnéj w nim nie było nowéj;~Najnowsze
11 2|             Głowy~Nie dowodziła w nim choroba żadna,~Lecz materialny
12 2|        koniu pędem błyskawicy;~Za nim pasieka, szczęście, przeszłość,
13 2|        błyskawicy~Całą oślepił. - Nim oddech utracę~W téj strofie,
14 2|       zbliża,~Widzi, że Sterczy w nim sztyletu głowa~W papier
15 2|       szatan - i runął.~ ~Serce w nim chore biło coraz prędzéj,~
16 2|      łańcuchami w ścianie,~A przy nim zbójców powiązanych siła...~
17 2|        zrosił.~I widać było to na nim; wszedł z brzękiem,~Hucznie,
18 2|           w poemat urasta -~Coś w nim o królu będzie, o zarazie,~
19 3|          wzgórza.~Wzdryga się pod nim koń i uchem strzyże.~Beniowski
20 3|     głośno: "Kto tu?"~I mocniéj w nim pierś zadrżała wzburzona.~
21 3|     Polaków...~I nie znalazłszy w nim nic - dla igraszki~Chcieli
22 3|      Homer, między mary.~Co się z nim stało? - nie chcę i nie
23 3|         czytelnik i poema.~ ~Lecz nim nastąpi to - cudne mam rzeczy~
24 3|           to był i pan Sawa.~ ~Ku nim więc moja nimfa srebrnéj
25 3|        szczęścia zachowa;~Oboje w nim Bóg swym piorunem skruszy~
26 4|         listy pełne grozy.~A przy nim moja młoda posłannica,~Przelatująca
27 4| warszawskie) kochanków zaślubił~I nim oboje w małżeństwie ostygną,~
28 4|      wycelił,~A zaś powszechnie o nim niosła sława,~Że nawet pannom,
29 4|       siedział pan Sawa złowrogi;~Nim się obéjrzał, już na siodła
30 4|          siodła brzegu~Stojąca za nim jak Olimpu bogi,~Prosta
31 4|          złotemu,~Bo mi się przed nim łza gorąca toczy~I tak rumieni
32 4|       ojczyzny i wiary obrońca;~A nim zasługi twoje w niebie zginą,~
33 5|           żył pośrzód burzanów,~Z nim koń, pies wierny i kilka
34 5|       zamyślony~I smutku wielka w nim była powaga.~Czy to dlatego,
35 5|       Szlachcic. - Co robisz ty z nim? mów, cyganko!~Co ty robiła
36 5|           cyganko!~Co ty robiła z nim przez cały ranek?~Cóż? oszukana -
37 5|      ziemi;~I chwilę stojąc przed nim pokłoniona~Jak brzoza, listki
38 5|      położy Swentynę?~Kto różę na nim posadzi odludną?~Kto złoży
39 5|           swój dom gliniany,~A za nim nimfa mojego Parnasu,~Jako
40 5|        jedynaka-syna - ~Mochnacki nim był u nas, ten kostera!~
41 5|       orlęta wybierze,~Że ogień z nim spi i węże, i trwoga...~
42 5|           kościoła progiem:~Przed nim upadam na twarz - On jest