Piesn

 1 1|        prócz śmierci i troski;~Bo w życiu swoim namartwił
 2 1|      Lecz widać było, że żył - bo się puszył.~ ~Zamek jego
 3 1|   dzieło to rzucić na późniéj,~Bo do porządku mnie wołają
 4 1|   skargi". -~Nie mówię więcéj, bo mój rym już kwili~I łzami
 5 1|  słoneczniku~Muszę się kręcić, bo się ze mną kręci~Za każdém
 6 1|        się nie zjawił Kozak,~ ~Bo w takiéj chwili kochanek
 7 1|        Co jest niejaką prawdą, bo te mary~Jedne się rodzą
 8 1|        łbie, wszystkie sześć - bo ta kochana~Panna Prakseda,
 9 1|   wieniec Petrarki na skronie,~Bo na tym pieśń zakończę i
10 2|       lecz nie wspomnę o niéj,~Bo się nadzwyczaj mój rym rozserdeczni.~
11 2|     Polski, aby ujść bezkarni;~Bo zna to dobrze ta piekielna
12 2|       nie rzucaj się w spiski,~Bo wielkim rzeczom przeszkodzisz
13 2|  ruszył.~ ~Nie odpowiadał nic, bo przez półowę~Już spał -
14 2|          I serce biło w niéj - bo chciała zdradnie~Do zamku
15 2|        byli trzymani na wodzy,~Bo ujrzeli ją i stali spokojni.~
16 3|    ostrowidz lub jako nosoróg,~Bo widzi ostro i rogiem przenika; ~
17 3|        śpiewak Troi:~Większą - bo naród mój nie lubi białych~
18 3| przyszłą respublikę kształcił,~Bo Żydów palił, a niewiasty
19 3|       A Żydom nic nie szkodzi, bo Żyd w mig się~Odradza -
20 3|       w tym krzemiennym jarze,~Bo z wiatrem ów liść łopotał
21 3|        chcę i nie muszę~Mówić; bo ta rzecz należy do wiary~
22 3|       Ta strofa poszła krzywo, bo ze Wschodu~Wygonił mię brak
23 3| wewnątrz dąb, ciemnoniebieski,~Bo próchno, niby brabanckie
24 3|     daléj już pisać nie można,~Bo opisowość poetę zabija;~
25 3|    będą psuły -~Nie emigracją, bo téj diabeł nie chce~I żadną
26 3|       wieszcz, nie jak amator;~Bo mój bohater ma jechać do
27 3|    żadnych na scenę obłoków...~Bo ani z wód kokietką, z nezabudką,~
28 3|   Zatrzymaj mię, potężny Boże!~Bo gotów jestem dla lepszego
29 3|     jéj nie kładnę wszystkich, bo przekręcę~Albobym musiał
30 3|    żałośne łzy nade mną ronią,~Bo muzy wiedzą, jakie do łez
31 4|    faktów wam nic nie ukradnę,~Bo wszystko godne jest pamięci
32 4|  więcéj mój bohater nie żył...~Bo sam wyznawał, że w szturmaku
33 4|        tu mu wcale nie ubliżę,~Bo wiem, że wiedział, co są
34 4|       list, czytał i wzdychał,~Bo ten list w niebo rwał i
35 4| Uśmiechnij się słońcu złotemu,~Bo mi się przed nim łza gorąca
36 5|       szyja obtarta łańcuchem;~Bo pies swojego pana tylko
37 5|     śpiewać, a ja baśni plotę,~Bo kiedy grzebię w ojczyzny
38 5|      udaje, ale głowy zwiesił,~Bo wie, żem skinął Ja - i wieszcza
39 5|       za mną - lub pode mną.~ ~Bo się kruszyła we mnie serce